ترجمه سوره ذاریات به الفارسية از Farsi - Persian translation
Verse 1
ﯤﯥ
ﯦ
ذاریات
سوگند به بادهای که (خاک را) می پراکند,
Verse 2
ﯧﯨ
ﯩ
وسوگند به ابر های که بار سنگینی (از باران را) با خود حمل می کنند.
Verse 3
ﯪﯫ
ﯬ
وسوگند به کشتیهایی که به آسانی (بر روی دریاها) در حرکتند.
Verse 4
ﯭﯮ
ﯯ
وسوگند به فرشتگانی که کارها را تقسیم می کنند.
Verse 5
ﯰﯱﯲ
ﯳ
بی گمان آنچه به شما وعده داده شد قطعاً راست است.
Verse 6
ﯴﯵﯶ
ﯷ
ویقیناً (روز) جزا (ی اعمال) واقع شدنی است.
Verse 7
ﭑﭒﭓ
ﭔ
قسم به آسمان که دارای راهها (وستارگان زیباست).
Verse 8
ﭕﭖﭗﭘ
ﭙ
بی گمان شما (کفار) در گفتار مختلف وگوناگون هستید.
Verse 9
ﭚﭛﭜﭝ
ﭞ
کسی که (در علم الهی از خیر ونیکی) دورنگه داشته شده است از (ایمان آوردن به) آن ( = قرآن) دورنگه داشته می شود.
Verse 10
ﭟﭠ
ﭡ
مرگ (ولعنت) بر دروغگویان.
Verse 11
ﭢﭣﭤﭥﭦ
ﭧ
کسانی که آنان در غفلت (وجهل) فرو رفته اند.
Verse 12
ﭨﭩﭪﭫ
ﭬ
پیوسته می پرسند: «روز جزا کی خواهد بود؟».
Verse 13
ﭭﭮﭯﭰﭱ
ﭲ
(همان) روزی که آنها بر آتش عذاب می شوند.
Verse 14
(وبه آنها گفته می شود:) «عذاب خود را بچشید, این همان چیزی است که برای آن شتاب داشتید».
Verse 15
ﭻﭼﭽﭾﭿ
ﮀ
(در روز قیامت) مسلماً پرهیزگاران در باغها وچشمه سارها (ی بهشت) هستند.
Verse 16
وآنچه پروردگارشان به آنها عطا فرموده, دریافت کرده اند, بی گمان آنها پیش از این (در دنیا) نیکوکار بودند.
Verse 17
ﮌﮍﮎﮏﮐﮑ
ﮒ
آنها بخش اندکی از شب را می خوابیدند (وبه نماز ونیایش مشغول بودند).
Verse 18
ﮓﮔﮕ
ﮖ
ودر سحر گاهان آمرزش طلب می کردند.
Verse 19
ﮗﮘﮙﮚﮛ
ﮜ
ودر اموالشان برای سائل و(تنگدست) محروم (بهره و) حقی بود.
Verse 20
ﮝﮞﮟﮠ
ﮡ
ودر زمین (عبرت و) نشانه های برای اهل یقین است.
Verse 21
ﮢﮣﮤﮥﮦ
ﮧ
و(نیز) در وجود خودتان, آیا نمی بینید؟
Verse 22
ﮨﮩﮪﮫﮬ
ﮭ
و رزق (وروزی) شما, وآنچه به شما وعده داده می شود در آسمان است.
Verse 23
پس سوگند به پروردگار آسمان وزمین که آن (وعده ها) حق است, همان گونه که شما (با یکدیگر) سخن می گویید.
Verse 24
ﯙﯚﯛﯜﯝﯞ
ﯟ
(ای پیامبر) آیا خبر مهما نان گرامی ابراهیم به تو رسیده است؟!
Verse 25
آنگاه که بر او وارد شدند وگفتند: «سلام» (ابراهیم در جواب) گفت: «سلام» (وبا خود گفت:) گروهی نا شناس هستید».
Verse 26
ﯫﯬﯭﯮﯯﯰ
ﯱ
پس پنهانی به سوی همسرش رفت وگوسالۀ (بریان شده) فربهی (برای آنها) آورد.
Verse 27
ﯲﯳﯴﯵﯶ
ﯷ
سپس آن را به آنان نزدیک کرد, وگفت: «آیا نمی خورید؟».
Verse 28
پس (چون دید دست به سوی غذا دراز نمی کنند) از آنها احساس ترس (ووحشت) کرد, (آنها) گفتند: «نترس (ما فرستادگان پروردگار توایم)» و اورا به (تولد) پسری دانا بشارت دادند.
Verse 29
آنگاه همسرش (ساره) فریاد زنان پیش آمد وبه صورت خود زد وگفت: «(من) پیر زنی نازا هستم (چگونه فرزند می زایم؟!)( )».
Verse 30
(فرشتگان) گفتند: «پروردگارتو این چنین فرموده است, وبی گمان او حکیم داناست».
Verse 31
ﭑﭒﭓﭔﭕﭖ
ﭗ
(ابراهیم) گفت: «پس ای فرستادگان (خدا) کار و مأموریت شما چیست؟!».
Verse 32
ﭘﭙﭚﭛﭜﭝ
ﭞ
(فرشتگان) گفتند: «بی گمان ما بسوی قومی مجرم (وگناهکار)( ) فرستاده شده ایم,
Verse 33
ﭟﭠﭡﭢﭣ
ﭤ
تا سنگهای از گل بر (سر) آنها فرود آوریم.
Verse 34
ﭥﭦﭧﭨ
ﭩ
(سنگهایی) که نزد پروردگارت برای اسرافکاران نشان گذاری شده است( ).
Verse 35
ﭪﭫﭬﭭﭮﭯ
ﭰ
پس کسانی از مؤمنان را که در آن (شهرهای قوم لوط) بودند (پیش از نزول عذاب) بیرون آوردیم.
Verse 36
وجز یک خانه از مسلمانان در آن (شهرها) نیافتیم.
Verse 37
ودر آن (شهرهای ویران شده) نشانه ای (روشن) برای کسانی که از عذاب دردناک می ترسند بر جای گذاشتیم( ).
Verse 38
و(نیز) در (داستان) موسی (نشانه وعبرتی است) هنگامی که اورا با دلیلی آشکار به سوی فرعون فرستادیم,
Verse 39
ﮊﮋﮌﮍﮎﮏ
ﮐ
پس (فرعون) با قدرت (ولشکر) خویش روی گرداند, وگفت: «(این مرد) جادوگر یا دیوانه است».
Verse 40
آنگاه او ولشکریانش را گرفتیم وآنان را به دریا افکندیم در حالی که او سزاوار سرزنش بود.
Verse 41
(و (نیز) در (داستان قوم) عاد (نشانه ای است) هنگامی که تندبادی بی خیر وبرکت بر آنان فرستادیم.
Verse 42
(تندبادی) که بر هیچ چیز نمی گذشت مگر اینکه آن را مانند استخوان پوسیده می گرداند.
Verse 43
و (همچنین) در (داستان قوم) ثمود (نشانه ای است) هنگامی که به آنها گفته شد: «مدتی کوتاه (از زندگی) بهره مند شوید (که تنها سه روز فرصت دارید)».
Verse 44
آنگاه آنها از فرمان پروردگارشان سر پیچی کردند, پس صاعقه آنها را در بر گرفت در حالی كه آنان (به عقوبت خود) نگاه می کردند.
Verse 45
(چنان بر زمین افتادند) که توان بر خاستن نداشتند, ونتوانستند (برای خود) انتقام بگیرند.
Verse 46
و قوم نوح را پیش از این (هلاک نمودیم), زیرا آنها قومی بدکار (وفاسق) بودند.
Verse 47
ﯰﯱﯲﯳﯴ
ﯵ
و (ما) آسمان را با قوت (و قدرت عظیم) بنا کردیم وبی گمان (بر وسعت پهناوری آن) تواناییم.
Verse 48
ﯶﯷﯸﯹ
ﯺ
وزمین را گستردیم پس چه نیک گستراننده ای هستیم,
Verse 49
واز هر چیز جفت آفریدیم, شاید شما پند گیرید.
Verse 50
(ای پیامبر! بگو:) «پس به سوی خدا بگریزید, بی گمان من از جانب او برای شما هشدار دهنده ای آشکار هستم.
Verse 51
و معبود دیگری با خدا قرار ندهید, به راستی من از جانب او برای شما هشدار دهنده ای آشکار هستم».
Verse 52
همچنین بر پیشينیان آنها هیچ پیامبری نیامد, مگر اینکه گفتند: «(او) جادوگر یا دیوانه است».
Verse 53
آیا آنها یکدیگر را به آن سفارش کرده بودند؟ بلکه آنها مردمی طغیانگر هستند.
Verse 54
ﭧﭨﭩﭪﭫ
ﭬ
پس (ای پیامبر) از آنها روی بگردان, که هرگز تو سزاوار ملامت نیستی.
Verse 55
ﭭﭮﭯﭰﭱ
ﭲ
و(پیوسته) پند (وتذکر) بده, زیرا که بی گمان (پند و) تذکر مؤمنان را سود می بخشد.
Verse 56
ﭳﭴﭵﭶﭷﭸ
ﭹ
و من جن وانس را نیافریده ام مگر برای اینکه مرا عبادت کنند,
Verse 57
هرگز از آنها روزی ای نمی خواهم, ونمی خواهم که مرا اطعام دهند.
Verse 58
بی گمان خداوند است که روزی دهنده است, (و او) قدرتمند استوار است.
Verse 59
پس بی شک برای کسانی که ستم کردند بهره ای (از عذاب) است همانند بهره ی یارانشان (از ستمگران پیشین), پس نباید شتاب بکنند!
Verse 60
پس وای بر کسانی که کافر شدند, از روزشان (= روز قیامت) که وعده داده می شوند!
تقدم القراءة