سورة الحجر

Farsi - Persian translation

ترجمه سوره حجر به الفارسية از Farsi - Persian translation

Farsi - Persian translation

الذهاب لصفحة الكتاب
Verse 2
ﭙﭚﭛﭜﭝﭞﭟ ﭠ ​

چه بسا کسانی که کافر شدند دوست دارند (و آرزو می کنند) که ای کاش مسلمان بودند.
Verse 3
ﭡﭢﭣﭤﭥﭦﭧﭨ ﭩ ​

بگذار آنها بخورند، و بهره گیرند، و آرزوها (ی دراز) سرگرم (وغافل) شان سازد، پس بزودی خواهند دانست.
Verse 4
ﭪﭫﭬﭭﭮﭯﭰﭱ ﭲ ​

و ما (اهل) هیچ دیار (و شهر) ی را هلاک نکردیم؛ مگر اینکه (مهلت و) اجلی معین (و معلوم) داشت.
Verse 5
ﭳﭴﭵﭶﭷﭸﭹ ﭺ ​

هیچ امتی براجل خود پیش نمی گیرد، و از آن عقب نخواهد افتاد.
Verse 6
ﭻﭼﭽﭾﭿﮀﮁﮂ ﮃ ​

و (کافران) گفتند:« ای کسی که قرآن بر تو نازل شده است، بی تردید تو دیوانه ای!
Verse 8
ﮍﮎﮏﮐﮑﮒﮓﮔﮕ ﮖ ​

ما فرشتگان را جز به حق نازل نمی کنیم، و (هر گاه نازل شوند) آنگاه به آنها مهلت داده نمی شود، (و کارشان یکسره می شود).
Verse 9
ﮗﮘﮙﮚﮛﮜﮝ ﮞ ​

همانا ما قرآن را نازل کردیم و قطعاً ما نگهبان آن هستیم.
Verse 10
ﮟﮠﮡﮢﮣﮤﮥ ﮦ ​

و یقیناً ما پیش از تو (پیامبرانی) در (میان) گروها (و امتها) ی نخستین فرستاده ایم.
Verse 11
ﮧﮨﮩﮪﮫﮬﮭﮮ ﮯ ​

هیچ پیامبری به (سوی) آنها نمی آمد مگر آن که مسخره اش می کردند.
Verse 12
ﮰﮱﯓﯔﯕ ﯖ ​

این چنین آن (تکذیب و استهزاء) را در دلهای مجرمان راه می دهیم.
Verse 13
ﯗﯘﯙﯚﯛﯜﯝ ﯞ ​

آنها به آن (قرآن) ایمان نمی آورند، و به راستی سنت (و روش) پیشینیان (نیز چنین) گذشته است.
Verse 15
ﯩﯪﯫﯬﯭﯮﯯﯰ ﯱ ​

باز هم می گویند: « یقیناً ما را چشم بندی کرده اند، بلکه ما گروهی سحر شده ایم ! ».
Verse 16
ﭑﭒﭓﭔﭕﭖﭗ ﭘ ​

و به راستی ما در آسمان برجهایی قرار دادیم، و آنها را برای بینندگان آراستیم.
Verse 17
ﭙﭚﭛﭜﭝ ﭞ ​

وآن را از هر شیطان رانده شده ای حفظ کردیم.
Verse 18
ﭟﭠﭡﭢﭣﭤﭥ ﭦ ​

مگر آن کسی که دزدانه گوش فرا دهد، پس (در آن صورت) شهابی آشکار دنبالش کند.
Verse 19
ﭧﭨﭩﭪﭫﭬﭭﭮﭯﭰﭱ ﭲ ​

و زمین را گستردیم، و در آن کوههای استواری افکندیم، و از هر چیز سنجیده (و مناسب) در آن رویاندیم.
Verse 20
ﭳﭴﭵﭶﭷﭸﭹﭺ ﭻ ​

و برای شما (انواع) وسایل زندگی، و (همچنین برای) کسانی که روزی دهنده ی آنها نیستید، در آن قرار دادیم.
Verse 21
ﭼﭽﭾﭿﮀﮁﮂﮃﮄﮅﮆ ﮇ ​

و هیچ چیز نیست مگر آنکه گنجینه هایش نزد ماست، و ما جز به اندازه ای معین آن را نازل نمی کنیم.
Verse 22
ﮈﮉﮊﮋﮌﮍﮎﮏﮐﮑﮒﮓ ﮔ ​

و ما بادها را بارور کننده ی (ابر ها و گیاهان) فرستادیم، پس از آسمانها آبی نازل کردیم و با آن (آب) شما را سیراب ساختیم، در حالی که شما خازن (و نگهدارنده ی) آن نیستید.
Verse 23
ﮕﮖﮗﮘﮙﮚ ﮛ ​

و یقیناً ماییم که زنده می کنیم و می میرانیم، و ما وارث (همه ی جهانیان) هستیم.
Verse 24
ﮜﮝﮞﮟﮠﮡﮢ ﮣ ​

و به یقین (حال) گذشتگان شما را دانسته ایم، و به یقین (حال) آیندگان را (هم به خوبی) دانسته ایم.
Verse 25
ﮤﮥﮦﮧﮨﮩﮪﮫ ﮬ ​

و (ای پیامبر!) بی گمان پروردگار تو، (همه ی) آنها را (در قیامت) محشور می کند، همانا او حکیم داناست.
Verse 26
ﮭﮮﮯﮰﮱﯓﯔﯕ ﯖ ​

و به راستی ما انسان را از گِل خشکیده ای، که از گِل بویناک تیره ای (گرفته شده) بود آفریدیم.
Verse 28
ﯟﯠﯡﯢﯣﯤﯥﯦﯧﯨﯩﯪ ﯫ ​

و (به یاد آور) هنگامی را که پروردگارت به فرشتگان فرمود: « همانا من آفریننده ی بشری از گِل خشکیده ای که از گِل بویناک تیره ای (گرفته شده)، هستم.
Verse 29
ﯬﯭﯮﯯﯰﯱﯲﯳﯴ ﯵ ​

پس چون (او را آفریدم و) به او سامان دادم، و از روح خود در آن دمیدم، (همگی) برای او سجده کنید ».
Verse 30
ﯶﯷﯸﯹ ﯺ ​

پس همه ی فرشتگان با همدیگر سجده کردند.
Verse 31
ﯻﯼﯽﯾﯿﰀﰁ ﰂ ​

جز ابلیس، که سر پیچی کرد از آنکه با سجده کنندگان باشد.
Verse 32
ﭑﭒﭓﭔﭕﭖﭗﭘ ﭙ ​

(خداوند) فرمود :« ای ابلیس! تو را چه شده که با سجده کنندگان (همراه) نیستی؟!»
Verse 33
ﭚﭛﭜﭝﭞﭟﭠﭡﭢﭣﭤ ﭥ ​

گفت :«من هرگز برای بشری که او را از گِل خشکیده ای که از گل بویناک تیره ای (گرفته شده) آفریده ای، سجده نخواهم کرد ».
Verse 34
ﭦﭧﭨﭩﭪ ﭫ ​

(خداوند) فرمود:« از آن (بهشت) بیرون شو، بی گمان تو رانده شده ای،
Verse 36
ﭳﭴﭵﭶﭷﭸ ﭹ ​

(ابلیس) گفت :«پروردگارا ! مرا تا روزی که (مردم) برانگیخته می شوند مهلت ده ».
Verse 37
ﭺﭻﭼﭽ ﭾ ​

(خداوند) فرمود:« یقیناً تو از مهلت یافتگانی،
Verse 38
ﭿﮀﮁﮂ ﮃ ​

تا (آن) روز وقت مقرر (ومعین شده) ».
Verse 39
ﮄﮅﮆﮇﮈﮉﮊﮋﮌﮍ ﮎ ​

گفت :« پروردگارا ! به سبب اینکه مرا گمراه ساختی، قطعاً من (گناه و بدیها) در زمین در نظرشان زینت می دهم، و همگی آنها را گمراه خواهم کرد،
Verse 40
ﮏﮐﮑﮒ ﮓ ​

مگر بندگان مخلص تو را از (میان) آنها ».
Verse 41
ﮔﮕﮖﮗﮘ ﮙ ​

(خداوند) فرمود: « این (اخلاص) راه مستقیم است که به من می رسد.
Verse 43
ﮦﮧﮨﮩ ﮪ ​

و بی گمان جهنم میعاد گاه برای همه ی آنهاست.
Verse 44
ﮫﮬﮭﮮﮯﮰﮱﯓ ﯔ ​

برای آن هفت در هست، برای هر دری گروهی از آنها تقسیم (ومعین) شده اند».
Verse 45
ﯕﯖﯗﯘﯙ ﯚ ​

یقیناً پرهیز گاران درباغها (ی بهشت) و در(کنار) چشمه ها هستند.
Verse 46
ﯛﯜﯝ ﯞ ​

(به آنها گفته می شود:) به سلامت و ایمنی به آن (باغها) وارد شوید.
Verse 47
ﯟﯠﯡﯢﯣﯤﯥﯦﯧﯨ ﯩ ​

آنچه در دلهایشان از کینه (و حسد) بود، بیرون کشیدیم، برادرانه بر تختها روبرروی یکدیگر قرار دارند.
Verse 48
ﯪﯫﯬﯭﯮﯯﯰﯱ ﯲ ​

در آنجا هیچ خستگی و رنجی به آنها نمی رسد، و هیچ گاه از آنجا بیرونشان نرانند.
Verse 49
ﯳﯴﯵﯶﯷﯸﯹ ﯺ ​

(ای پیامبر!) بندگانم را خبر ده که یقیناً من آمرزنده ی مهربانم.
Verse 51
ﰁﰂﰃﰄ ﰅ ​

و آنها را از مهمانان ابراهیم خبر ده.
Verse 52
ﭑﭒﭓﭔﭕﭖﭗﭘﭙ ﭚ ​

چون بر او وارد شدند، و سلام گفتند. (ابراهیم) گفت: « همانا ما از شما می ترسیم »
Verse 53
ﭛﭜﭝﭞﭟﭠﭡ ﭢ ​

گفتند:« نترس، بی گمان ما تو را به پسری دانا بشارت می دهیم »
Verse 54
ﭣﭤﭥﭦﭧﭨﭩﭪ ﭫ ​

(ابراهیم) گفت: « آیا به من (این) بشارت می دهید با اینکه پیری به من رسیده است ؟ پس به چه چیز بشارت می دهید ؟! ».
Verse 55
ﭬﭭﭮﭯﭰﭱﭲ ﭳ ​

گفتند :« تو را به حق بشارت دادیم، پس از نا امیدان نباش ».
Verse 56
ﭴﭵﭶﭷﭸﭹﭺﭻ ﭼ ​

(ابراهیم) گفت: «و چه کسی جز گمراهان از رحمت پروردگارش نا امید می شود؟! ».
Verse 57
ﭽﭾﭿﮀﮁ ﮂ ​

(آنگاه) گفت :«پس ای فرستادگان (خدا) مقصود شما چیست ؟ ».
Verse 58
ﮃﮄﮅﮆﮇﮈ ﮉ ​

گفتند:« همانا ما به سوی قوم گنهکار فرستاده شده ایم (تا آنها را هلاک کنیم).
Verse 59
ﮊﮋﮌﮍﮎﮏ ﮐ ​

جز خاندان لوط که ما حتماً همه ی آنها را نجات خواهیم داد.
Verse 60
ﮑﮒﮓﮔﮕﮖ ﮗ ​

مگر همسر او که مقدر داشتیم او قطعاً از بازماندگان (و هلاکت شوند گان) باشد ».
Verse 61
ﮘﮙﮚﮛﮜ ﮝ ​

پس هنگامی که که فرستادگان (خدا) نزد خاندان لوط آمدند.
Verse 62
ﮞﮟﮠﮡ ﮢ ​

(لوط) گفت:«همانا شما گروهی نا شناس هستید ! »
Verse 63
ﮣﮤﮥﮦﮧﮨﮩ ﮪ ​

(فرشتگان) گفتند :« بلکه، ما (همان) چیزی را برای تو آورده ایم که آنها در آن تردید داشتند.
Verse 64
ﮫﮬﮭﮮ ﮯ ​

و ما حق را برای تو آورده ایم، و ما قطعاً راستگویانیم.
Verse 65
ﮰﮱﯓﯔﯕﯖﯗﯘﯙﯚﯛﯜﯝﯞ ﯟ ​

پس پاسی از شب گذشته خانواده ات با خود بردار، (و از این جا) ببر، و (خودت) به دنبال آنها برو، و کسی از شما پشت سرش ننگرد، و به آن جایی که فرمان یافته اید بروید.
Verse 66
ﯠﯡﯢﯣﯤﯥﯦﯧﯨ ﯩ ​

و ما این امر را به او(= لوط) وحی کردیم که همانا صبحگاهان همه ی آنها ریشه کن خواهند شد.
Verse 67
ﯪﯫﯬﯭ ﯮ ​

و اهل شهر شادی کنان (به طرف خانه ی لوط) آمدند.
Verse 68
ﯯﯰﯱﯲﯳﯴ ﯵ ​

(لوط) گفت:« به راستی اینها میهمانان من هستند، پس مرا رسوا (و شرمنده) نکنید،
Verse 69
ﯶﯷﯸﯹ ﯺ ​

و از خدا بترسید و مرا خوار نسازید ».
Verse 70
ﯻﯼﯽﯾﯿ ﰀ ​

(آنها ) گفتند:«مگر ما تو را از (مهمانی وحمایت) مردمان نهی نکرده بودیم ؟!»
Verse 71
ﭑﭒﭓﭔﭕﭖ ﭗ ​

(لوط) گفت:«اینها دختران(قوم) من هستند، (با آنها ازدواج کنید) اگر انجام دهنده ی کاری (مشروع) هستید».
Verse 72
ﭘﭙﭚﭛﭜ ﭝ ​

سوگند به جان تو (ای پیامبر) که آنها در مستی خود سر گردانند.
Verse 73
ﭞﭟﭠ ﭡ ​

پس هنگام طلوع آفتاب صیحه (= بانگ مرگبار) آنها را فرو گرفت.
Verse 74
ﭢﭣﭤﭥﭦﭧﭨﭩ ﭪ ​

آنگاه بالای آن (آبادیها) را پایین قرار دادیم. (و زیررو کردیم) و بر(سر) آنان سنگهای از سنگ گل بارانیدیم.
Verse 75
ﭫﭬﭭﭮﭯ ﭰ ​

بی گمان در این (سر گذشت) نشانه های برای هوشیاران است.
Verse 76
ﭱﭲﭳ ﭴ ​

و همانا آن (شهرهای ویرانه) بر سر راه (کاروانیان) پا برجاست.
Verse 77
ﭵﭶﭷﭸﭹ ﭺ ​

بی گمان در این نشانه ای برای مؤمنان است.
Verse 78
ﭻﭼﭽﭾﭿ ﮀ ​

و بی شک اصحاب أیکه (= قوم شعیب) ستمکار بودند.
Verse 79
ﮁﮂﮃﮄﮅ ﮆ ​

پس (ما) از آنها انتقام گرفتیم، و (شهرهای ویرانه شده) این دو (قوم) بر سر راه آشکار است.
Verse 80
ﮇﮈﮉﮊﮋ ﮌ ​

و به راستی اصحاب حجر (= قوم ثمود) پیامبران را تکذیب کردند.
Verse 81
ﮍﮎﮏﮐﮑ ﮒ ​

و (ما) آیات خود را به آنها دادیم، پس آنها از آنان روی گردان بودند.
Verse 82
ﮓﮔﮕﮖﮗﮘ ﮙ ​

آنها با خاطری مطمئن و آسوده از کوهها خانه هایی (برای خود) می تراشیدند.
Verse 83
ﮚﮛﮜ ﮝ ​

پس صبحگاهان صیحه(= بانگ مرگبار) آنها را فرو گرفت.
Verse 84
ﮞﮟﮠﮡﮢﮣ ﮤ ​

و آنچه را به دست آورده بودند (عذاب الهی را) از آنها دفع نکرد.
Verse 85
ﮥﮦﮧﮨﮩﮪﮫﮬﮭﮮﮯﮰﮱﯓﯔﯕ ﯖ ​

و (ما) آسمانها و زمین و آنچه را که میان آن دو است، جز به حق نیافریدیم، و قیامت قطعاً خواهد آمد، پس (ای پیامبر) بطرز شایسته ای گذشت کن (و از آنها صرف نظر فرما)
Verse 86
ﯗﯘﯙﯚﯛ ﯜ ​

بی گمان پروردگار تو، همان آفریننده ی داناست.
Verse 87
ﯝﯞﯟﯠﯡﯢﯣ ﯤ ​

و به راستی (ما) به تو سبع المثانی (= سوره ی فاتحه) و قرآن عظیم دادیم.
Verse 88
ﯥﯦﯧﯨﯩﯪﯫﯬﯭﯮﯯﯰﯱﯲﯳ ﯴ ​

(پس) هرگز چشم خود را به (سوی) آنچه (از نعمتها ومتاع دنیوی) که گروههایی از آنان را از آن بهرمند ساخته ایم، ندوز، وبر آنها غمگین نباش، و بال (شفقت) خود را برای مؤمنان فرود آر (و نسبت به آنها فروتن باش).
Verse 89
ﯵﯶﯷﯸﯹ ﯺ ​

و بگو: «همانا من هشدار دهند ه ی آشکارم ».
Verse 90
ﯻﯼﯽﯾ ﯿ ​

(و آنها را از عذابی بترسان) همانگونه که برتقسیم کنندگان (آیات الهی) نازل کردیم.
Verse 91
ﭑﭒﭓﭔ ﭕ ​

(همان) کسانی که قرآن را تقسیم (و بخش، بخش) کردند.
Verse 92
ﭖﭗﭘ ﭙ ​

پس سوگند به پروردگارت، قطعاً (در قیامت) از همه آنها سؤال خواهیم کرد.
Verse 94
ﭞﭟﭠﭡﭢﭣ ﭤ ​

پس (ای پیامبر!) به آنچه مأمور شده ای آشکارا ابلاغ کن، و از مشرکان روی بگردان.
Verse 95
ﭥﭦﭧ ﭨ ​

بی گمان ما (شر) مسخره کنندگان را از تو دفع خواهیم کرد.
Verse 97
ﭳﭴﭵﭶﭷﭸﭹ ﭺ ​

و به راستی ما می دانیم که سینه تو (ای پیامبر) از آنچه آنها می گویند تنگ می شود (و تو را آزرده و نا راحت می کند).
Verse 98
ﭻﭼﭽﭾﭿﮀ ﮁ ​

پس به ستایش پروردگارت تسبیح گوی و از سجده کنندگان باش.
Verse 99
ﮂﮃﮄﮅﮆ ﮇ ​

و پروردگارت را عبادت کن تا هنگامی که یقین (= مرگ) به سراغت آید.
تقدم القراءة