ترجمه سوره حاقه به الفارسية از Farsi - Persian translation
Verse 1
ﮯ
ﮰ
حاقه
(روز) واقع شدنی (رستاخیز)
Verse 2
ﮱﯓ
ﯔ
آن واقع شدنی چیست؟
Verse 3
ﯕﯖﯗﯘ
ﯙ
و تو چه دانی آن واقع شدنی چیست (وچگونه است)؟!
Verse 4
ﯚﯛﯜﯝ
ﯞ
(قوم) ثمود و(قوم) عاد (قیامت) درهم کوبنده را تکذیب کردند.
Verse 5
ﯟﯠﯡﯢ
ﯣ
پس اما (قوم) ثمود, به بانگ سهمگین هلاک شدند.
Verse 6
ﯤﯥﯦﯧﯨﯩ
ﯪ
واما (قوم) عاد با تند بادی سرکش وسرد به هلاکت رسیدند.
Verse 7
(خداوند) هفت شب وهشت روز پی در پی بر آنها مسلط نمود, آنگاه (آن) قوم را آن (تندباد) مانند تنه های پوسیدۀ تو خالی درختان خرما, بر زمین افتاده (وهلاک شده) می دیدی.
Verse 8
ﯼﯽﯾﯿﰀ
ﰁ
پس آیا از آنها کسی را می بینی که باقی مانده باشد؟!
Verse 9
ﭑﭒﭓﭔﭕﭖ
ﭗ
و فرعون وکسانی که پیش از او بودند, و(مردم) شهرهای ویران شده (قوم لوط) مرتکب گناهان (بزرگ) شدند.
Verse 10
ﭘﭙﭚﭛﭜﭝ
ﭞ
پس آنها از (فرمان) فرستادۀ پروردگارشان سر پیچی کردند, آنگاه (خداوند) آنها را به عذاب سختی گرفتارشان کرد.
Verse 11
همانا هنگامی که آب طغیان کرد, شما را در کشتی سوار کردیم.
Verse 12
ﭧﭨﭩﭪﭫﭬ
ﭭ
تا که پندی برای شما قرار دهیم, وگوشهای شنوا آن را بشنوند و به یاد بسپارند.
Verse 13
ﭮﭯﭰﭱﭲﭳ
ﭴ
پس هنگامی که یک بار در " صور" دمیده شود.
Verse 14
ﭵﭶﭷﭸﭹﭺ
ﭻ
وزمین وکوهها از جاکنده شوند, پس یکباره درهم کوبیده (ومتلاشی) شوند.
Verse 15
ﭼﭽﭾ
ﭿ
پس در آن روز واقعۀ (عظیم) قیامت به وقوع می پیوندد.
Verse 16
ﮀﮁﮂﮃﮄ
ﮅ
وآسمان شکافته می شود, پس در آن روز سست می گردد (وفرو می ریزد).
Verse 17
وفرشتگان بر کناره های آن (= آسمان) قرار می گیرند, وآن روز هشت (فرشنه) عرش پروردگارت را بر فرازشان حمل می کنند.
Verse 18
ﮑﮒﮓﮔﮕﮖ
ﮗ
در آن روز شما (همگی برای کسابرسی, به پشیگاه خداوند) عرضه می شوید, وهیچ چیز از (کارهای) شما پنهان نخواهد ماند.
Verse 19
پس اما کسی که نامۀ (اعمالش) را به دست راستش دهند, گوید:«بیایید نامۀ (اعمال) مرا بخوانید!
Verse 20
ﮢﮣﮤﮥﮦ
ﮧ
من یقین داشتم که به حساب (اعمال) خودم خواهم رسید».
Verse 21
ﮨﮩﮪﮫ
ﮬ
پس او در یک زندگی پسندیده (و رضایت بخشی) خواهد بود.
Verse 22
ﮭﮮﮯ
ﮰ
در بهشتی برین.
Verse 23
ﮱﯓ
ﯔ
که میوه هایش (برای چیده شدن) در دسترس است.
Verse 24
(وبه آنها گفته می شود(: «بخورید و بیاشامید, گوارایتان باد, به (خاطر) آنچه در ایام گذشته پیش فرستاده اید».
Verse 25
و اما کسی که نامۀ (اعمالش) را بهه دست چیش دهند, گوید: «ای کاش هرگز نامۀ (اعمال) مرا به من داده نمی شد,
Verse 26
ﯩﯪﯫﯬ
ﯭ
ونمی دانستم حسابم چیست.
Verse 27
ﯮﯯﯰ
ﯱ
ای کاش (با مرگ) همه چیز تمام می شد (وپایان کاربود).
Verse 28
ﯲﯳﯴﯵﯶ
ﯷ
مال و دارایی ام مرا بی نیاز نکرد (و سودی نبخشید).
Verse 29
ﯸﯹﯺ
ﯻ
قدرت و فرمانروایی ام (نیز) از (دست) من رفت (وبکلی نا بودشد)».
Verse 30
ﯼﯽ
ﯾ
(به فرشتگان گفته می شود:) «اورا بگیرید, پس طوق (به گردن) او اندازید.
Verse 31
ﯿﰀﰁ
ﰂ
سپس اورا به (آتش) دوزخ بیفکنید.
Verse 32
آنگاه اورا در زنجیری که طول آن هفتاد ذراع است, ببندید,
Verse 33
ﰋﰌﰍﰎﰏﰐ
ﰑ
بی گمان او هرگز به خداوند بزرگ ایمان نمی آورد,
Verse 34
ﰒﰓﰔﰕﰖ
ﰗ
و هرگز (مردم را) بر اطعام بینوا (یان) تشویق نمی کرد.
Verse 35
ﰘﰙﰚﰛﰜ
ﰝ
پس امروز در این جا دوست صمیمی (ومهربانی) ندارد (که کمکش کند).
Verse 36
ﭑﭒﭓﭔﭕ
ﭖ
و عذابی جز از چرک وخون ندارد.
Verse 37
ﭗﭘﭙﭚ
ﭛ
(غذابی که) گناهکاران آن را نخورند».
Verse 38
ﭜﭝﭞﭟ
ﭠ
پس سوگند به آنچه می بینید,
Verse 39
ﭡﭢﭣ
ﭤ
وبه آنچه نمی بینید.
Verse 40
ﭥﭦﭧﭨ
ﭩ
بی تردید این (قرآن) گفتار رسول بزرگوار است.
Verse 41
و اینها گفتار یک شاعر نیست, (اما شما) اندکی ایمان می آورید.
Verse 42
و (نیز) گفتار یک کاهن نیست, (لیکن شما ) کمتر پند می گیرید.
Verse 43
ﭻﭼﭽﭾ
ﭿ
(این قرآن) از سوی پروردگار جهانیان نازل شده است.
Verse 44
ﮀﮁﮂﮃﮄ
ﮅ
و اگر (پیامبر) سخنانی (به دروغ) بر ما می بست.
Verse 45
ﮆﮇﮈ
ﮉ
مسلّماً ما دست راست اورا می گرفتیم.
Verse 46
ﮊﮋﮌﮍ
ﮎ
سپس (شاه) رگ قلبش را قطع می کردیم.
Verse 47
ﮏﮐﮑﮒﮓﮔ
ﮕ
پس هیچ کس از شما نمی توانست از (عذاب) او مانع شود.
Verse 48
ﮖﮗﮘ
ﮙ
ویقیناً این (قرآن) پند وت÷کری برای پر هیزگاران است.
Verse 49
ﮚﮛﮜﮝﮞ
ﮟ
وما محققاً می دانیم که برخی از شما تکذیب کنندگان (این کلام الهی) هستید.
Verse 50
ﮠﮡﮢﮣ
ﮤ
و همانا این (قرآن) بر کافران مایۀ حسرت وندامت است.
Verse 51
ﮥﮦﮧ
ﮨ
وبی گمان این (قرآن) حق الیقین است.
Verse 52
ﮩﮪﮫﮬ
ﮭ
پس (ای پیامبر) به نام پروردگار بزرگت تسبیح گوی.
تقدم القراءة