سورة الحاقة

Farsi - Persian translation

ترجمه سوره حاقه به الفارسية از Farsi - Persian translation

Farsi - Persian translation

Verse 1

حاقه


(روز) واقع شدنی (رستاخیز)
Verse 3

و تو چه دانی آن واقع شدنی چیست (وچگونه است)؟!
Verse 4

(قوم) ثمود و(قوم) عاد (قیامت) درهم کوبنده را تکذیب کردند.
Verse 5

پس اما (قوم) ثمود, به بانگ سهمگین هلاک شدند.

واما (قوم) عاد با تند بادی سرکش وسرد به هلاکت رسیدند.

(خداوند) هفت شب وهشت روز پی در پی بر آنها مسلط نمود, آنگاه (آن) قوم را آن (تندباد) مانند تنه های پوسیدۀ تو خالی درختان خرما, بر زمین افتاده (وهلاک شده) می دیدی.

پس آیا از آنها کسی را می بینی که باقی مانده باشد؟!

و فرعون وکسانی که پیش از او بودند, و(مردم) شهرهای ویران شده (قوم لوط) مرتکب گناهان (بزرگ) شدند.

پس آنها از (فرمان) فرستادۀ پروردگارشان سر پیچی کردند, آنگاه (خداوند) آنها را به عذاب سختی گرفتارشان کرد.

همانا هنگامی که آب طغیان کرد, شما را در کشتی سوار کردیم.

تا که پندی برای شما قرار دهیم, وگوشهای شنوا آن را بشنوند و به یاد بسپارند.

وزمین وکوهها از جاکنده شوند, پس یکباره درهم کوبیده (ومتلاشی) شوند.
Verse 15

پس در آن روز واقعۀ (عظیم) قیامت به وقوع می پیوندد.

وآسمان شکافته می شود, پس در آن روز سست می گردد (وفرو می ریزد).

وفرشتگان بر کناره های آن (= آسمان) قرار می گیرند, وآن روز هشت (فرشنه) عرش پروردگارت را بر فرازشان حمل می کنند.

در آن روز شما (همگی برای کسابرسی, به پشیگاه خداوند) عرضه می شوید, وهیچ چیز از (کارهای) شما پنهان نخواهد ماند.

پس اما کسی که نامۀ (اعمالش) را به دست راستش دهند, گوید:«بیایید نامۀ (اعمال) مرا بخوانید!

من یقین داشتم که به حساب (اعمال) خودم خواهم رسید».
Verse 21

پس او در یک زندگی پسندیده (و رضایت بخشی) خواهد بود.
Verse 23

که میوه هایش (برای چیده شدن) در دسترس است.

(وبه آنها گفته می شود(: «بخورید و بیاشامید, گوارایتان باد, به (خاطر) آنچه در ایام گذشته پیش فرستاده اید».

و اما کسی که نامۀ (اعمالش) را بهه دست چیش دهند, گوید: «ای کاش هرگز نامۀ (اعمال) مرا به من داده نمی شد,
Verse 27

ای کاش (با مرگ) همه چیز تمام می شد (وپایان کاربود).

مال و دارایی ام مرا بی نیاز نکرد (و سودی نبخشید).
Verse 29

قدرت و فرمانروایی ام (نیز) از (دست) من رفت (وبکلی نا بودشد)».
Verse 30

(به فرشتگان گفته می شود:) «اورا بگیرید, پس طوق (به گردن) او اندازید.
Verse 31

سپس اورا به (آتش) دوزخ بیفکنید.

آنگاه اورا در زنجیری که طول آن هفتاد ذراع است, ببندید,

بی گمان او هرگز به خداوند بزرگ ایمان نمی آورد,

و هرگز (مردم را) بر اطعام بینوا (یان) تشویق نمی کرد.

پس امروز در این جا دوست صمیمی (ومهربانی) ندارد (که کمکش کند).
Verse 37

(غذابی که) گناهکاران آن را نخورند».
Verse 40

بی تردید این (قرآن) گفتار رسول بزرگوار است.

و (نیز) گفتار یک کاهن نیست, (لیکن شما ) کمتر پند می گیرید.
Verse 43

(این قرآن) از سوی پروردگار جهانیان نازل شده است.

و اگر (پیامبر) سخنانی (به دروغ) بر ما می بست.
Verse 45

مسلّماً ما دست راست اورا می گرفتیم.
Verse 46

سپس (شاه) رگ قلبش را قطع می کردیم.

پس هیچ کس از شما نمی توانست از (عذاب) او مانع شود.
Verse 48

ویقیناً این (قرآن) پند وت÷کری برای پر هیزگاران است.

وما محققاً می دانیم که برخی از شما تکذیب کنندگان (این کلام الهی) هستید.
Verse 50

و همانا این (قرآن) بر کافران مایۀ حسرت وندامت است.
Verse 51

وبی گمان این (قرآن) حق الیقین است.
Verse 52

پس (ای پیامبر) به نام پروردگار بزرگت تسبیح گوی.
تقدم القراءة