ترجمه سوره یونس به الفارسية از Farsi - Persian translation
Verse 1
ﭑﭒﭓﭔﭕﭖ
ﭗ
یونس
الر. (الف. لام. را) این آیات کتاب محکم (و با حکمت) است.
Verse 2
آیا برای مردم موجب شگفتی است که به مردی از خودشان وحی کرده ایم که :« مردم را بترسان و کسانی که ایمان آورده اند بشارت ده که برای آنها سابقه ی نیکو (و پاداشی حتمی) نزد پروردگارشان است ». کافران گفتند :«این (مرد) جادوگرآشکاری است ».
Verse 3
بی گمان پروردگار شما، الله است، که آسمانها وزمین را درشش روز آفرید، سپس بر عرش مستوی شد، کار (جهان) را تدبیر می کند. هیچ شفاعت کننده ای نیست، مگر بعد از فرمان او، این است الله پروردگار شما، پس او را پرستش کنید، آیا پند نمی گیرید ؟!
Verse 4
باز گشت همه شما به سوی اوست، وعدۀ خداوند حق است، بی گمان او آفرینش را آغاز می کند، سپس آنها را باز می گرداند، تا کسانی را که ایمان آورده و کارهای شایسته کرده اند به عدالت پاداش دهد، و کسانی که کافر شدند، برای شان نوشیدنی از آب جوشان است، وعذابی دردناک، به سبب آنکه کفر می ورزیدند.
Verse 5
او کسی است که خورشید را روشنایی، و ماه را نور قرار داد، و برای آن منازلی مقدر کرد، تا عدد سالها و حساب را بدانید، خداوند این را جز به حق نیافریده است، آیات را برای گروهی که می دانند، به تفصیل بیان می کند.
Verse 6
بی گمان در آمد وشد شب وروز، و آنچه خدا در آسمانها و زمین آفریده است، نشانه های است برای گروهی که پرهیز گاری می کنند.
Verse 7
همانا کسانی که ملاقات ما را (در روز قیامت ) امید ندارند، وبه زندگی دنیا خشنود شده و بدان دل بسته اند، و کسانی که از آیات ما غافلند،
Verse 8
ﭡﭢﭣﭤﭥﭦ
ﭧ
آنها (همه ) جایگاهشان آتش (جهنم) است، به سبب کارهایی که انجام می دادند.
Verse 9
بی گمان کسانی که ایمان آوردند و کارهای شایسته کردند، پروردگارشان به سبب ایمانشان آنها را به باغهای (بهشت) پر نعمت هدایت می کنند که نهرها زیر (درختان) آن جاری است.
Verse 10
دعایشان در آن :«خداوندا! تو منزهی» باشد، و تحیت شان در آن :«سلام» و پایان دعایشان این است که :«حمد وسپاس، مخصوص خدا، پروردگار جهانیان است ».
Verse 11
و اگر خداوند زود مردم را مجازات می کرد، همانگونه که آنها برای خیر عجله دارند، عمرشان به پایان می رسید، (و نابود می شدند) پس کسانی که به ملاقات ما امید ندارند (به حال خود ) رها می کنیم تا در طغیان خود سرگردان بمانند.
Verse 12
وچون به انسان زیان (و رنجی) برسد، (در هر حال که باشد) به پهلو خوابیده، یا نشسته، یا ایستاده، ما را می خواند. پس هنگامی که آن زیان (و رنج) از او بر طرف کریم، چنان می رود که گویی هرگز ما را برای دفع زیان (و رنج) که به او رسیده بود، نخوانده است، این گونه برای اسرافکاران، آنچه می کردند (در نظرشان) زینت داده شده است.
Verse 13
به راستی که ما امتهای پیش از شما را هنگامی که ستم کردند، هلاک کردیم، در حالی که پیامبران آنها با دلیل روشن به سوی آنان آمدند وآنها ایمان نیاوردند، این گونه گروه مجرمان را کیفر می دهیم.
Verse 14
سپس شما را پس از آنها (روی) زمین جانشینان قرار دادیم، تا بنگریم که چگونه عمل می کنید.
Verse 15
و هنگامی که آیات روشن ما بر آنها خوانده شود، کسانی که به ملاقات ما (در روز قیامت ) امید ندارند، گویند :«قرآنی غیر از این بیاور یا آن را تغییر بده ». ( ای پیامبر!) بگو :«من حق ندارم که آن را از پیش خود تغییر دهم، و من پیروی نمی کنم مگر آنچه را که بر من وحی می شود، ومن اگر پروردگارم را نافرمانی کنم از عذاب روز بزرگ می ترسم »
Verse 16
بگو: « اگر خدا می خواست من آن را بر شما نمی خواندم، ونه(خداوند ) شما را از آن آگاه می کرد، به راستی که پیش از این عمری را در میان شما گذرانده ام، آیا نمی اندیشید ؟!»
Verse 17
پس چه کسی ستمکارتر است از آن کسی که برخدا دروغ می بندد، ویا آیات او را تکذیب می کند؟! بی گمان مجرمان رستگار نخواهند شد.
Verse 18
و غیر از خدا چیزهای را می پرستند که نه به آنها زیانی می رساند ونه سودشان می بخشد، و می گویند :«اینها (= بتها ) شفیعان ما نزد خدا هستند » بگو: «آیا خدا را به چیزی که در آسمانها ودر زمین نمی داند، خبر می دهید ؟!» منزه است او، و از آنچه با او شریک می سازند برتر است.
Verse 19
(در آغاز) مردم جز امت واحدی نبودند، پس اختلاف کردند، و اگر فرمانی نبود پیش از این، از پروردگار صادر شده بود، در میان آنها در آنچه که در آن اختلاف داشتند، داوری می شد.
Verse 20
و می گویند «چرا معجزه ای از (جانب ) پروردگارش بر او نازل نشده است ؟ ». پس بگو :«(علم) غیب تنها از آن خداست، پس شما انتظار بکشید که من (نیز) با شما ازمنتظرانم ».
Verse 21
وهنگامی که به مردم، پس از رنج (و زیانی) که به آنها رسیده است رحمتی بچشانیم، آنگاه آنها در آیات ما نیرنگ می کنند، بگو: «خداوند در نیرنگ زدن سریعتر است، بی تردید رسولان (= فرشتگان) ما آنچه نیرنگ می کنید، می نویسند ».
Verse 22
او کسی است که شما را در خشکی و دریا به حرکت در می آورد، تا آنگاه که در کشتی قرار می گیرید، و(کشتیها) با بادی ملایم آنها را (به سوی مقصد) حرکت می دهند و (آنها) به آن شادمان می شوند. (نا گهان) طوفان شدیدی می وزد، و موج از هر سو (به سوی آنها ) بیاید، وگمان کنند، که راه گریزی ندارند(و هلاک خواهند شد)، خدا را از روی اخلاص می خوانند که :«که اگر ما را از این (گرفتاری) نجات دهی، قطعاً از سپاسگزاران خواهیم بود ».
Verse 23
پس چون (خداوند) آنها را نجات داد، آنها به نا حق در زمین سرکشی ( وستم ) می کنند ای مردم! سر کشی(و ستم) شما تنها به زیان خوددتان است، متاع (چند روز) زندگی دنیاست، سپس باز گشتتان به سوی ماست، پس شما را به آنچه انجام می دادید، خبر می دهیم.
مثل زندگی دنیا، همانند آبی است که از آسمان نازل کردیم، سپس براثر آن گیاهان گوناگون زمین از آنچه مردم وچهارپایان می خورند ؛ رویید، تا زمانی که زمین پیرایه خود بگرفت، و آراسته شد، و اهل آن گمان کردند که خود بر آن چیره اند، (نا گهان) فرمان ما در شب یا روزی فرا رسد، و آنچنان آن (کشتزار) را درو کنیم که گوی دیروز هرگز (کشتزاری) نبوده است. این گونه آیات (خود) را برای گروهی که می اندیشند به تفصیل بیان می کنیم.
Verse 25
و خداوند به سرای سلامتی (= بهشت) دعوت می کند، و هر کس را بخواهد به راه راست هدایت می کند.
Verse 26
برای کسانی که نیکی کردند، پاداش نیک (= بهشت) است وافزون بر آن (=رؤیت باری تعالی است ). و تیرگی و خواری چهره هایشان را نپوشاند، اینان اهل بهشتند، و جاودانه در آن خواهند ماند.
Verse 27
و کسانی که مرتکب بدیها شدند، پاداش هر بدی همانند آن است، و خواری (چهره های) آنها را می پوشانند و هیچ کسی نمی تواند آنها را از(عذاب) خدا نگه دارد (چنان شوند که ) گوی با پاره ای از شب تاریک چهره هایشان پوشیده شده است، اینان اهل آتش (دوزخ) اند و جاودانه در آن خواهند ماند.
Verse 28
(و به یاد آورید ) روزی که همه ی آنها را گرد آوریم، سپس به کسانی که شرک آوردند گویم: «شما و معبودهایتان در مکان خوددتان بمانید » پس آنها را از یکدیگر جدا می کنیم، و معبودهایشان (به آنها) می گویند :«شما ما را عبادت نمی کردید،
Verse 29
پس، بس است که خدا میان ما و شما گواه باشد، که ما یقیناً از عبادت شما بی خبر بودیم ».
Verse 30
آنجا هر کس هر چه پیش فرستاده است، می آزماید، و همه به سوی الله مالک حقیقی شان بازگردانده می شوند، وچیزها ی را که افترا می بستند (از نظرشان ) گم ونابود می شوند.
Verse 31
بگو: «چه کسی شما را از آسمان و زمین روزی می دهد ؟کیست که مالک شنوایی وبینوایی هاست ؟ و چه کسی زنده را از مرده بیرون می آورد، و مرده را از زنده بیرون می آورد؟ وچه کسی کار(جهان) را تدبیر می کند ؟ پس بی درنگ خواهند گفت: «الله» پس بگو: «آیا (از او) نمی ترسید ؟!
Verse 32
پس آن الله پروردگار حقیقی شماست، پس بعد از حق، چه چیزی است جز گمراهی ؟ پس چگونه (از پرستش او) روی گران می شوید ؟! ».
Verse 33
این چنین سخن پروردگارت بر کسانی که فاسق شدند؛ ثابت شده که آنها ایمان نمی آورند.
Verse 34
بگو: «آیا از این معبودها ی شما کسی هست که آفرینش شما را آغاز می کند، سپس آن را باز می گرداند؟!» بگو:«الله آفرینش را آغاز می کند، سپس آن را باز می گرداند، پس چگونه (از حق ) منحرف می شوید ؟! ».
Verse 35
بگو :«آیا از این معبودهای شما کسی هست که به (سوی) حق هدایت می کند ؟! » بگو:«الله به(سوی) حق هدایت می کند، آیا کسی که به (سوی) حق هدایت می کند، برای پیروی سزاوارتر است یا کسی که خود هدایت نمی شود؛ مگر آن که هدایتش کنند؟ً! پس شما را چه شده ؟! چگونه داوری می کنید؟!».
Verse 36
و بیشتر آنها جزاز گمان پیروی نمی کنند، بی تردید، گمان، از حق بی نیاز نمی کند، یقیناً خداوند به آنچه می کنند، داناست.
Verse 37
و (سزاوار ) نیست این قرآن، به دروغ (بدون وحی الهی) به خدا نسبت داده شود؛ بلکه تصدیق کننده چیزی است که پیش از آن (نازل شده) است، و بیان و تفصیل (آن) کتاب است، شکی در آن نیست، از (جانب) پروردگار جهانیان است.
Verse 38
آیا آنها می گویند: «(او) آن را به دروغ (به خدا) نسبت داده است ؟!» بگو :« اگر راست می گویید، پس یک سوره همانند آن بیاورید، و جز خدا هر که را که می توانید به یاری بخوانید »
Verse 39
بلکه آنها چیزی را تکذیب کردند که به آن علم و احاطه نداشتند، و هنوز برای آنها مصداق (و حقیقت) آن نیامده است، بدین گونه کسانی که پیش از آنها بودند (نیز) تکذیب کردند، پس بنگر سرانجام ستمکاران چگونه بوده است.
Verse 40
و از آنها کسی هست که به آن ایمان می آورد، و از آنها کسی هست که به آن ایمان نمی آورد، و پروردگار تو به مفسدان آگاه تر است.
Verse 41
و اگر (کافران) تو را تکذیب کردند، پس بگو :« عمل من برای خودم، و عمل شما برای خودتان است، شما از آنچه من می کنم بیزارید، و من (نیز ) از آنچه ( شما) می کنید بیزارم».
Verse 42
و ازآنها کسانی هستند که به تو گوش فرا می دهند، آیا تو می توانی کران را بشنوانی، وهر چند نفهمند ؟!
Verse 43
و از آنها کسانی اند که به تو می نگرند، آیا تو می توانی کران را راهنمایی کنی، وهر چند نبینند ؟!
Verse 44
یقیناً خداوند به مردم هیچ ستم نمی کند، ولی مردم به خویشن ستم می کنند.
Verse 45
و روزی که (خداوند) آنها را محشور می کند، (چنان احساس می کنند) گویی جز ساعتی از روز که یکدیگر را بشناسند (در دنیا) درنگ نکرده اند، به راستی کسانی که لقای خداوند را تکذیب کردند، زیان کردند، وهدایت نیافتند.
Verse 46
و اگر پاره ای از چیز های را که به آنها وعده داده ایم به تو نشان دهیم، یا تو را بمیرانیم، پس باز گشت شان به سوی ماست، پس خداوند بر آنچه که می کنند، گواه است.
Verse 47
برای هر امتی پیامبری است، پس هنگامی که پیامبرشان آمد، میان آنها به عدالت داوری شود، وبه آنها ستم نخواهد شد.
Verse 48
ومی گویند :«اگر راست می گویید این وعده (عذاب) کی خواهد بود ؟!».
Verse 49
بگو :«من برای خودم مالک هیچ زیانی و سودی نیستم، جز آنچه خدا بخواهد، برای هر امتی سر آمدی است، هنگامی که سر آمد آنها فرا رسد، پس نه ساعتی تأخیر می کنند، ونه پیشی می گیرند ».
Verse 50
بگو :« به من خبر دهید؛ اگر عذاب او شبانگاه یا در روز به سراغ شما آید، مجرمان چه چیز را (اینگونه) به شتاب می طلبند ؟! »
Verse 51
باز هنگامی که (عذاب ) واقع شد، آیا به آن ایمان می آورید؟ (آنگاه گفته می شود) : حالا، در حالی که با شتاب آن را می خواستید.
Verse 52
سپس به کسانی که ستم کردند گفته می شود :«عذاب جاوید را بچشید ! آیا جز به آنچه که می کردید کیفر داده می شوید ؟!»
Verse 53
و از تو خبر می گیرند : آیا آن حق است ؟! بگو :«آری، سو گند به پروردگارم، قطعاً آن حق است، وشما عاجز کننده نیستید( و نمی توانید از آن فرار کنید ) ».
Verse 54
و هر کس که ستم کرده، اگر تمام آنچه در زمین است داشته باشد، حتماً (همه را ) برای نجات خودش بدهد، و هنگامی که عذاب را ببیند، پشیمانی ( خود) را کتمان کنند، و میان آنها به عدالت داوری شود، و به آنها ستم نخواهد شد.
Verse 55
آگاه باشید، بی شک آنچه در آسمانها و زمین است، از آن خداست، آگاه باشید همانا وعده ی خدا حق است، و لیکن بیشتر آنها نمی دانند.
Verse 56
ﭻﭼﭽﭾﭿ
ﮀ
اوست که زنده می کند و می میراند، و(همه) به سوی او باز گردانده می شوید.
Verse 57
ای مردم ! به راستی که برای شما از جانب پروردگارتان موعظه ای آمد، و شفایی برای آنچه در سینه هاست و هدایت و رحمتی برای مؤمنان است.
Verse 58
بگو:«به فضل خدا و به رحمت او، پس باید بدان خوشحال شوند، که آن از آنچه می اندوزند؛ بهتر است ».
Verse 59
بگو:« به من خبر دهید؛ آنچه از روزی که خداوند برای شما نازل کرده است، پس بخشی از آن را حلال، و بخشی را حرام نموده اید ؟! » بگو:« آیا خداوند به شما اجازه داده است یا بر خدا دروغ می بندید؟»
Verse 60
و کسانی که بر خدا دروغ می بندند، (در باره ی ) روز قیامت چه می پندارند ؟! بی گمان خداوند بر (همه ی) مردم فضل (و کرم) دارد، ولیکن بیشترشان سپاسگزاری نمی کنند.
و در هیچ کار(و حالی) نباشی، وهیچ بخشی از قرآن را نمی خوانی، و هیچ عملی را انجام نمی دهید، مگر اینکه ما (حاضر و) گواه بر شما هستیم، هنگامی که درآن (عمل) وارد می شوید، و هموزن ذره ای در زمین و نه در آسمان بر پروردگارت پوشیده نمی ماند، و نه کوچکتر از آن (ذره) و نه بزرگتر، مگر اینکه در کتاب روشن (لوح محفوظ، ثبت ) است.
Verse 62
آگاه باشید ! همانا دوستان خدا، نه ترسی بر آنهاست، و نه آنها غمگین می شوند.
Verse 63
ﭜﭝﭞﭟ
ﭠ
(همان) کسانی که ایمان آوردند، و پرهیزگاری می کردند.
Verse 64
برای آنان در زندگی دنیا و در آخرت بشارت است، سخنان خدا تغییر ناپذیر است، این همان کامیابی بزرگ است.
Verse 65
(ای پیامبر!) سخن آنها تو را غمگین نکند بی گمان تمام عزت (و پیروزمندی) از آن خداست، او شنوای داناست.
Verse 66
آگاه باشید، هر که در آسمانها و هر که در زمین است، از آن خداست، و کسانی که غیر خدا؛ شریکان را می خوانند، پیروی (از دلیلی) نمی کنند، آنها تنها از گمان پیروی می کنند، و آنها فقط دروغ می گویند.
Verse 67
او کسی است که شب را برای شما قرار داد، تا در آن آرام بگیرید، و روز را روشن (قرار داد) بی گمان در اینها نشانه هایی است برای گروهی که می شنوند.
Verse 68
(مشرکان) گفتند: « خداوند فرزندی برگزیده است» او منزه است، او بی نیاز است، آنچه در آسمانها و آنچه در زمین است از آن اوست، هیچ دلیلی نزد شما بر این (ادعا) نیست، آیا بر خدا چیزی می گویید که نمی دانید؟!
Verse 69
بگو :« بی گمان کسانی که به خدا دروغ می بندند، رستگار نمی شوند».
Verse 70
بر خورداری (نا چیز) در دنیا دارند، آنگاه باز گشت شان به سوی ماست، سپس عذاب سختی بسبب آنکه کفر می ورزیدند؛ به آنها می چشانیم.
Verse 71
و داستان نوح را بر آنها بخوان، چون به قوم خود گفت :« ای قوم من ! اگر اقامت من، و یاد آوری من به آیات خدا، بر شما گران آمده است، پس من بر خدا تو کل کردم، شما تدبیر (و اندیشه ی) خود و معبودهایتان را جمع کنید، سپس هیچ چیز از کارهایتان بر شما پوشیده نماند، آنگاه (برای کشتنم ) به سوی من هجوم آورید، و (لحظه ای) مرا مهلت ندهید.
Verse 72
پس اگر روی بگردانید، من (در مقابل دعوتم) از شما هیچ مزدی نخواسته ام، مزد من، تنها بر خداست، و من مأمور شده ام که از مسلمانان باشم».
Verse 73
پس آنها او را تکذیب کردند، آنگاه ما او، وآنان که با او در کشتی بودند، نجات دادیم، و آنها را جانشین( گذشتگان) قرار دادیم، وکسانی را که آیات ما را تکذیب کردند؛ غرق کردیم. پس بنگر که سرانجام بیم دادگان چگونه بود!
Verse 74
سپس بعد از او(= نوح) پیامبرانی به سوی قومشان فرستادیم، پس آنان دلایل روشنی برای شان آوردند، پس آنها (مستعد) نبودند که به آنچه پیش از آن تکذیب کرده بودند، ایمان آوردند. این چنین بر دلهای تجاوزکاران مهر می نهیم.
Verse 75
سپس بعد از آنها موسی و(برادرش) هارون را با آیات خود به سوی فرعون و اطرافیانش فرستادیم، پس آنها تکبر ورزیدند، و آنها گروه مجرم بودند.
Verse 76
پس چون حق از نزد ما برای آنها آمد، گفتند :« بی گمان این جادویی آشکار است ».
Verse 77
موسی گفت: « آیا درباره ی حق، چون برای شما آمده است (چنین) می گویید ؟! آیا این جادو است ؟در حالی که جادوگران رستگار نمی شوند ».
Verse 78
(فرعونیان) گفتند : آیا آمده ای که ما را از آنچه نیاکانمان بر آن یافتیم، باز داری، وبزرگی (و حکومت ) در روی زمین، از آن شما دو تن باشد ؟ ما به شما دو نفر ایمان نمی آوریم.
Verse 79
ﭑﭒﭓﭔﭕﭖ
ﭗ
و فرعون گفت:«تمام جادوگران (ماهر و) دانا نزد من بیاورید ».
Verse 80
پس چون جادوگران آمدند، موسی به آنها گفت :«آنچه شما (از وسایل سحر) می توانید بیفکنید، (اکنون بر زمین ) بیفکنید ».
Verse 81
پس چون افکندند، موسی گفت :«آنچه شما آورده اید، سحر است، بی گمان خداوند آن را باطل خواهد کرد، همانا خداوند عمل مفسدان را اصلاح نمی کند.
Verse 82
و خداوند با کلمات خود، حق را (ثابت و) پایدار می کند گرچه مجرمان کراهت داشته باشند».
Verse 83
پس هیچ کس به موسی ایمان نیاورد، جز گروهی اندک از قوم او، (آن هم ) با ترس فرعون واطرافیانش، که مبادا آنها را بیازارد، و بی شک فرعون در زمین سر کش (و جاه طلب ) بود، و همانا او از اسرافکاران بود.
Verse 84
موسی گفت :« ای قوم من! اگرشما به خدا ایمان آورده اید، پس بر اوتوکل کنید، اگر مسلمان هستید ».
Verse 85
گفتند:« بر خدا توکل کرده ایم، پروردگارا! ما را دستخوش فتنه ی گروه ستمگر قرار نده،
Verse 86
ﮮﮯﮰﮱﯓ
ﯔ
و به رحمتت ما را از (شر) گروه کافران نجات بده ».
Verse 87
و به موسی وبرادرش (هارون) وحی کردیم که : برای قوم خود، خانه های در(سرزمین) مصر انتخاب کنید، وخانه هایتان را عبادتگاه قرار دهید، و نماز را بر پا دارید، و (ای موسی!) مؤمنان را (به پیروزی وبهشت ) بشارت بده»
Verse 88
و موسی گفت :« پروردگارا ! تو به فرعون واطرافیانش زینت و اموالی (فراوان) در زندگی دنیا داده ای، پروردگارا! تا (بدین وسیله دیگران را) از راه توگمراه کنند. پروردگارا! اموالشان را نابود کن، و دلهایشان را سخت کن، پس آنها ایمان نمی آورند، تا عذاب دردناک را ببینند ».
Verse 89
(خداوند) فرمود:« قطعاً دعای شما دو نفر پذیرفته شد، پس استقامت کنید، و از راه کسانی که نمی دانند، پیروی نکنید »
Verse 90
و (سر انجام ما ) بنی اسرائیل را از دریا گذراندیم، پس فرعون وسپاهیانش از روی ستم وتعدی، در پی آنها رفتند، چون (فرعون) هنگام غرق شدنش فرا رسید، گفت:«ایمان آوردم، که هیچ معبودی (به حق)نیست؛ جز کسی که بنی اسرائیل به اوایمان آورده اند، و من از مسلمانان هستم ».
Verse 91
(به او گفته شد:) حالا ؟ در حالی که قبلاً نافرمانی کردی و از مفسدان بودی!
Verse 92
پس امروز بدنت را (از دریا) نجات می دهیم، تا عبرتی برای کسانی که بعد از تو می آیند باشی، و بی گمان بسیاری از مردم از آیات ما غافلند.
Verse 93
و به راستی که بنی اسرائیل را در جایگاه نیکو منزل دادیم، و از پاکیزه ها روزیشان دادیم، پس اختلاف نکردند تا اینکه علم (و آگاهی) برای شان آمد، بی گمان پروردگارتو، روز قیامت در آنچه در آن اختلاف می کردند، میانشان داوری خواهد کرد.
Verse 94
پس اگر در آنچه بر تو نازل کرده ایم در تردید هستی، از کسانی که کتاب (آسمانی) پیش از تو را می خوانند؛ بپرس، یقیناً حق از طرف پروردگارت به تو رسیده است، پس هرگز از تردید کنندگان مباش!
Verse 95
ومباش هر گز از کسانی که آیات خدا را تکذیب کردند، آنگاه از زیانکاران خواهی بود.
Verse 96
بی گمان کسانی که فرمان پروردگار بر آنها تحقق یافته، ایمان نمی آورند،
Verse 97
هر چند که هرگونه آیه (و معجزه ) برای آنها بیاید، تا زمانی که عذاب دردناک را ببیند.
Verse 98
پس چرا هیچ شهر( وآبادی ) ایمان نیاورد که ایمانشان سودشان دهد، مگر قوم یونس، چون ایمان آوردند عذاب رسوا کننده را درزندگی دنیا از آنها بر طرف کردیم، و تا مدتی معین آنها را بهرمند ساختیم.
Verse 99
و اگر پروردگار تو می خواست، مسلماً تمام کسانی که در (روی) زمین هستند، همگی ایمان می آوردند، آیا تو می خواهی مردم را مجبور کنی تا که ایمان بیاورند ؟!
Verse 100
و هیچ کس جز به فرمان خدا نمی تواند؛ ایمان بیاورد، و(خداوند) پلیدی را بر کسانی که نمی اندیشند؛ قرار می دهد.
Verse 101
بگو :«بنگرید چه چیز (از نشانه های یگانگی اش) در آسمانها و زمین است ؟» واین آیات و هشدارها به حال گروهی که ایمان نمی آورند، سودی نمی بخشد.
Verse 102
پس آیا آنها (چیزی) جزهمانند روزهای کسانی را که پیش از آنها گذشتند، انتظار می کشند ؟! بگو :«پس منتظر باشید، که بی گمان من(نیز) با شما از منتظرانم ».
Verse 103
سپس پیامبران مان، وکسانی را که ایمان آورده اند نجات می دهیم، اینگونه، بر ما حق است که مؤمنان را نجات دهیم.
Verse 104
بگو :«ای مردم ! اگر از دین من در شک هستید، پس من کسانی را که شما به جای الله پرستش می کنید ؛ نمی پرستم، ولیکن من تنها الله را می پرستم که شما رامی میراند، و من مأمور شده ام از مؤمنان باشم.
Verse 105
واینکه روی خود را به آیین حنیف متوجه کن، وهر گز از مشرکان مباش!
Verse 106
و به جای الله، چیزی را که نه سودی به تو می رساند ونه زیانی به تو می رساند ؛ نخوان، پس اگر چنین کنی، بی گمان از ستمکاران خواهی بود.
Verse 107
و اگر خداوند زیانی به تو برساند، پس جز او هیچ کس نتواند آن را بر طرف کند، و اگر اراده ی خیری برای تو کند، پس هیچ کس فضل او را باز نتواند داشت، به هرکس از بندگانش که بخواهد می رساند و او آمرزنده ی مهربان است».
Verse 108
بگو:«ای مردم! بی تردید حق از طرف پروردگارتان برای شما آمد، پس هر کس هدایت شد، برای خود هدایت شده، و هر کس گمراه شد، پس به زیان خود گمراه شده است، و من نگهبان بر شما نیستم ».
Verse 109
و از آنچه به تو وحی می شود پیروی کن، وصبر کن، تا خداوند داوری کند، و او بهترین داوران است.
تقدم القراءة