ترجمه سوره مؤمنون به الفارسية از Farsi - Persian translation
Verse 1
ﭑﭒﭓ
ﭔ
مؤمنون
به راستی مؤمنان رستگار شدند.
Verse 2
ﭕﭖﭗﭘﭙ
ﭚ
همان کسانی که در نمازشان خاشع (و فروتن) هستند.
Verse 3
ﭛﭜﭝﭞﭟ
ﭠ
و کسانی که از لغو (و کارهای بیهوده) روی گردانند.
Verse 4
ﭡﭢﭣﭤ
ﭥ
و کسانی که زکات را انجام می دهند.
Verse 5
ﭦﭧﭨﭩ
ﭪ
و آنها که شرمگاهشان را حفظ می کنند.
Verse 6
جز بر همسران شان یا (بر) کنیزان شان، پس بی گمان اینان (در بهره گیری از آنان) ملامت نمی شوند.
Verse 7
پس کسی که فراتر از این بخواهد، آنانند که تجاوز گرند.
Verse 8
ﭾﭿﮀﮁﮂ
ﮃ
و کسانی که امانتهای شان و عهد خود را رعایت می کنند.
Verse 9
ﮄﮅﮆﮇﮈ
ﮉ
و کسانی که برنمازهای شان مواظبت می نمایند.
Verse 10
ﮊﮋﮌ
ﮍ
(آری) اینانند که وارثند.
Verse 11
ﮎﮏﮐﮑﮒﮓ
ﮔ
کسانی که (بهشت) فردوس را ارث می برند، و جاودانه در آن خواهند ماند.
Verse 12
و به راستی انسان را از چکیده ای از گِل آفریدیم.
Verse 13
ﮝﮞﮟﮠﮡﮢ
ﮣ
سپس او را از نطفه ای در قرار گاهی استوار (= رحم) قرار دادیم.
Verse 14
سپس نطفه را (به صورت) علقه (= خون بسته) گرداندیم، آنگاه علقه را (به صورت) مضغه (= پاره گوشتی) در آوردیم، آنگاه مضغه را (به صورت) استخوانهایی گردانیدیم، پس بر استخوانها گوشت پوشاندیم، سپس آن را آفرینشی دیگر بخشیدیم، پس (پر برکت و) بزرگوار است، خدایی که بهترین آفرینندگان است.
Verse 15
ﯜﯝﯞﯟﯠ
ﯡ
سپس مسلماً شما بعد از این خواهید مرد.
Verse 16
ﯢﯣﯤﯥﯦ
ﯧ
آنگاه یقیناً شما روز قیامت بر انگیخته می شوید.
Verse 17
وبه راستی بر فرازتان هفت آسمان آفریدیم، و (ما هرگز) از آفرینش (خود) غافل نبوده ایم.
Verse 18
و از آسمان آبی به اندازه ی معین نازل کردیم، پس آن را در زمین جای دادیم، و بی گمان ما بر ازبین بردن آن کاملاً قادر هستیم.
Verse 19
پس بوسیله ی آن باغهایی از درختان خرما و انگور برای شما پدید آوردیم، شما را در آن (باغها) میوه های بسیار است، و از آن می خورید.
Verse 20
و (نیز) درختی را که از طور سینا بیرون می آید (= درخت زیتون) که از آن روغن و (نان) خورش برای خورندگان فراهم می شود.
Verse 21
و بی گمان برای شما در چهارپایان عبرتی است، از آنچه درونشان است (= از شیر آنها) شما را سیراب می کنیم ؛ و برای شما در آنها منافع فراوان است، و از (گوشت) آنها می خورید.
Verse 22
ﮉﮊﮋﮌ
ﮍ
و بر آنها و بر کشتیها سوار می شوید.
Verse 23
و به راستی (ما) نوح را به سوی قومش فرستادیم، پس (او به آنها) گفت :«ای قوم من! الله را بپرستید، که جز او معبودی برای شما نیست، آیا پرهیز نمی کنید ؟!
Verse 24
پس اشراف قومش، (آن) کسانی که کافر بودند؛ گفتند: «این (مرد) جز بشری همچون شما نیست، که می خواهد بر شما برتری جوید، اگر خدا می خواست، همانا فرشتگانی را نازل می کرد، ما (هرگز) چنین چیزی را در (میان) نیاکان خود نشنیده ایم.
Verse 25
او مرد دیوانه ای بیش نیست، پس تا مدتی در باره ی او صبر کنید،
Verse 26
ﯧﯨﯩﯪﯫ
ﯬ
(نوح) گفت :« پروردگارا! مرا در برابر تکذیب آنها یاری کن »
Verse 27
پس به او وحی کردیدم که :« به دیدگان ما و به وحی ما کشتی بساز، پس هنگامی که فرمان ما فرا رسد، و آب از تنور بجوشد، آنگاه از هرنوع (حیوان) یک جفت (نر و ماده) در کشتی سوار کن و (نیز) خانواده خود را (سوار کن) جز کسی از آنان را که وعده ی (هلاک) از پیش بر او مقرر شده است. و در (باره ی) کسانی که ستم کردند، با من سخن مگو، که آنان غرق شدنی هستند».
Verse 28
هنگامی که تو و همراهانت بر کشتی سوار شدید؛ بگو:« ستایش برای خدایی است که ما را از قوم ستمگر نجات داد».
Verse 29
و (نیز) بگو :« پروردگارا ! ما را در منزلگاهی پر برکت فرود آور، و تو بهترین فرود آورندگانی».
Verse 30
بی گمان در این (ماجرا) نشانه هایی است، و (ما) به راستی آزمایش می کنیم.
Verse 31
ﭲﭳﭴﭵﭶﭷ
ﭸ
سپس قوم دیگری را بعد از آنها به وجود آوردیم.
Verse 32
پس از خودشان پیامبری در (میان) آنان فرستایم که :«خدا را بپرستید، که جز او معبودی برای شما نیست، آیا پرهیز نمی کنید ؟! »
Verse 33
و گروهی از اشراف قومش که کافر بودند، و دیدار آخرت را تکذیب می کردند، ودر زندگی دنیا به آنها نعمت و آسایش داده بودیم، گفتند :«این(مرد) بشری همچون شما است، از آنچه که (شما) می خورید، می خورد، واز آنچه که شما می نوشید، می نوشد.
Verse 34
و اگر از بشری همچون خود اطاعت کردید، یقیناً شما زیانکار خواهید شد.
Verse 35
آیا (او) به شما وعده می دهد : که همانا شما چون مردید و خاک و استخوانهایی (پوسیده) شدید، (بار دیگر از گور) بیرون آورده می شوید ؟!
Verse 36
ﯖﯗﯘﯙﯚ
ﯛ
هیهات، هیهات (= دور است، دور است) آنچه به شما وعده داده می شود.
Verse 37
جز زندگی دنیوی ما چیزی نیست، می میریم و زنده می شویم، و هرگز برانگیخته نخواهیم شد.
Verse 38
او جز مردی نیست که بر خدا دروغ بسته است، و ما به او ایمان نمی آوریم ».
Verse 39
ﯴﯵﯶﯷﯸ
ﯹ
(پیامبرشان) گفت :«پروردگارا ! مرا در برابر تکذیب آنها یاری کن».
Verse 40
ﯺﯻﯼﯽﯾ
ﯿ
(خداوند) فرمود :«به زودی (از کار خود) پشیمان خواهند شد»
Verse 41
پس صیحه (= بانگ مرگبار) آنها را به حق فرو گرفت، آنگاه آنها را (همچون) خاشاکی (بر سیلاب) قرار دادیم، پس قوم ستمکار (از رحمت خدا) دور (و نابود) باد.
Verse 42
ﰊﰋﰌﰍﰎﰏ
ﰐ
سپس اقوام دیگری را بعد از آنها پدید آوردیم.
Verse 43
هیچ امتی از اجل خود پیشی نمی گیرد، و نه تأخیر می کند.
Verse 44
سپس پیامبران خود را پی در پی فرستادیم، هر زمان پیامبری برای (هدایت) امتی می آمد، او را تکذیب می کردند، پس (ما نیز) آنها (= امتهای کافر) را یکی پس از دیگری هلاک کردیم، و آنها را افسانه هایی (برای آیندگان) قرار دادیم. پس دور باد قومی که ایمان نمی آورند.
Verse 45
سپس موسی و برادرش هارون را با آیات خود، و دلایل آشکار فرستادیم،
Verse 46
به سوی فرعون و اشراف (قوم) او، پس آنها تکبر کردند، و مردمی (سرکش و) برتری جوی بودند.
Verse 47
پس گفتند :«آیا (ما) به دو انسان مانند خود ایمان بیاوریم، در حالی که قوم آنها بردگان (و زیر دستان) ما هستند؟! »
Verse 48
ﮉﮊﮋﮌ
ﮍ
پس (آنها) آن دو (پیامبر) را تکذیب کردند، سرانجام (همگی) از هلاک شدگان گشتند.
Verse 49
ﮎﮏﮐﮑﮒﮓ
ﮔ
و به راستی به موسی کتاب (تورات) دادیم، باشد که آنان (= بنی اسرائیل) هدایت شوند.
Verse 50
و پسر مریم و مادرش را آیتی قرار دادیم، و آنها را در مکانی بلند و هموار که دارای امنیت و آب جاری بود، جای دادیم.
Verse 51
ای پیامبران ! از (غذاهای) پاکیزه بخورید، و کار شایسته انجام دهید، بی شک من به آنچه انجام می دهید؛ آگاهم.
Verse 52
و بی گمان این امت شما، امت واحدی است، و من پروردگار شما هستم، پس از من بترسید.
Verse 53
پس آنها در میان خود در کار (دین) شان فرقه فرقه و پراکنده شدند، و هرگروه به آنچه نزد خود دارند؛ خوشحالند.
Verse 54
ﯣﯤﯥﯦﯧ
ﯨ
پس (ای پیامبر!) آنها را تا مدتی در جهل و غفلتشان بگذار.
Verse 55
آیا گمان می کنند که آن مال و فرزند که با آنها به آنان یاری می دهیم.
Verse 56
برای این است که شتابان خیرات (و نیکیها) به آنها برسانیم ؟! (چنین نیست) بلکه آنها (حقیقت را) درنمی یابند.
Verse 57
بی گمان کسانی که از خوف پروردگارشان بیمناکند.
Verse 58
ﰂﰃﰄﰅﰆ
ﰇ
و کسانی که به آیات پروردگارشان ایمان می آورند.
Verse 59
ﰈﰉﰊﰋﰌ
ﰍ
و کسانی که به پروردگارشان شرک نمی آورند.
Verse 60
و کسانی که (در راه خدا) آنچه را باید بدهند، می دهند، و (با این حال) دلهایشان بیم ناک است، که بی گمان آنان به سوی پروردگارشان باز می گردند.
Verse 61
(آری) اینانند که در نیکیها شتاب می کنند، و در انجام آن (از دیگران) پیشی می گیرند.
Verse 62
(ما) هیچ کس را جز به اندازه ی توانش تکلیف نمی کنیم، و نزد ما کتابی است که به حق سخن می گوید، و به آنها هیچ ستمی نمی شود.
Verse 63
بلکه دلهای آنها از این (کتاب) در غفلت است، و آنها جز این؛ اعمال (زشت) دیگری (نیز) دارند که پیوسته آن را انجام می دهند.
Verse 64
تا زمانی که متنعمان آنها را به عذاب گرفتار کنیم، در این هنگام آنها ناله و فریاد سر می دهند.
Verse 65
(به آنها گفته می شود :) امروز فریاد نکنید، یقیناً شما از سوی ما یاری نخواهید شد.
Verse 66
به راستی آیات من پیوسته بر شما خوانده می شد، پس شما (از حق اعراض می کردید و) به عقب باز می گشتید.
Verse 67
ﮝﮞﮟﮠ
ﮡ
در حالی که در برابر آن تکبر می کردید، (و در مجالس) شبانه ی (خود) به بدگویی می پرداختید (و افسانه سرایی می کردید)
Verse 68
آیا (آنها) در این گفتار نیندیشیدند، یا (اینکه) چیزی برای آنان آمده که برای نیاکان نخستین شان نیامده است ؟!
Verse 69
یا (اینکه) پیامبرشان را نشناخته اند، پس او را انکار می کنند ؟!
Verse 70
یا می گویند او جنون دارد؟ (چنین نیست) بلکه (او) حق را برای آنها آورده است، و بیشترشان از حق کراهت دارند.
Verse 71
و اگر حق از هوسهای آنها پیروی کند، آسمانها و زمین و هرکه در آنهاست، تباه شوند، بلکه (ما) برای آنها پند و اندرزشان آورده ایم، پس آنها از پندشان روی گردانند.
Verse 72
یا (اینکه) تو از آنها مزدی طلب می کنی ؟ پس پاداش پروردگارت بهتر است، و او بهترین روزی دهندگان است.
Verse 73
ﯿﰀﰁﰂﰃ
ﰄ
و یقیناً تو آنها را به راه راست دعوت می کنی.
Verse 74
و بی گمان کسانی که به آخرت ایمان ندارند از (این) راه (راست) منحرف هستند.
Verse 75
و اگر به آنها رحم کنیم و بلا و رنجی را که بدان گرفتارند، از آنها بر طرف سازیم، در طغیان خود لجاجت (و پافشاری) می کنند (و) سر گردان می مانند.
Verse 76
و به راستی (ما) آنها را به عذاب (و بلا) گرفتار ساختیم، (تا بیدار شوند) پس برای پروردگارشان فروتنی ننمودند، و (به درگاهش تضرع و) زاری نکردند.
Verse 77
تا زمانی که دری از عذاب سخت به روی آنها گشودیم، آنگاه آنها در آن بکلی نا امید گردند.
Verse 78
و او کسی است که برای شما گوش و چشم و دل پدید آورد، چه اندک سپاس می گزارید.
Verse 79
و او کسی است که شما را در زمین (آفرید و) پراکنده نمود، و به سوی او گرد آورده می شوید.
Verse 80
و او کسی است که زنده می کند و می میراند، و رفت و آمد شب و روز از آن اوست، آیا نمی اندیشید ؟!
Verse 81
ﮔﮕﮖﮗﮘﮙ
ﮚ
(چنین نکردند) بلکه آنها (نیز) مثل آنچه پیشینیان گفته بودند، گفتند.
Verse 82
گفتند :« آیا هنگامی که مردیم و خاک و استخوانها (ی پوسیده) شدیم، آیا (دوباره) برانگیخته می شویم،
Verse 83
به راستی این وعده به ما و نیاکان ما از قبل داده شده، این (چیزی) جز افسانه های پیشینیان نیست».
Verse 84
(ای پیامبر!) بگو: «اگر می دانید، زمین و هرکه در آن است از آنِ کیست ؟! ».
Verse 85
ﯛﯜﯝﯞﯟﯠ
ﯡ
به زودی خواهند گفت :«(همه) از آن خداست» بگو: «آیا پند نمی گیرید؟!».
Verse 86
بگو: «چه کسی پروردگار آسمانهای هفتگانه، و پروردگار عرش عظیم است ؟!»
Verse 87
ﯫﯬﯭﯮﯯﯰ
ﯱ
خواهند گفت: «(همه) از آنِ الله است» بگو: «آیا (از خدا) نمی ترسید ؟!».
Verse 88
بگو: «اگر می دانید، چه کسی فرمانروایی همه ی موجودات در دست دارد، و او پناه می دهد، و کسی در برابر او پناه داده نمی شود ؟!
Verse 89
ﰁﰂﰃﰄﰅﰆ
ﰇ
خواهند گفت: «ازآن خداست» بگو: «پس چگونه جادو می شوید ؟!»
Verse 90
ﭑﭒﭓﭔﭕ
ﭖ
(چنین نیست) بلکه حق را برای آنها آوردیم، و بی گمان آنان دروغگو هستند.
Verse 91
خداوند هر گز فرزندی بر نگزیده است، و هیچ معبود (دیگری) با او نیست، (اگر چنین بود) آنگاه هر معبودی آنچه را که آفریده بود؛ می برد، و مسلماً بعضی بر بعضی دیگر برتری می جستند، خداوند منزه (و پاک) است از آنچه آنها توصیف می کنند.
Verse 92
ﭲﭳﭴﭵﭶﭷ
ﭸ
دانای نهان و آشکار است، پس برتر است از آنچه شریک او می سازند.
Verse 93
ﭹﭺﭻﭼﭽﭾ
ﭿ
(ای پیامبر!) بگو: «پروردگارا ! اگر آنچه را که به آنها وعده داده می شود، به من نشان دهی.
Verse 94
ﮀﮁﮂﮃﮄﮅ
ﮆ
پروردگارا ! پس مرا در (زمره ی) قوم ستمگران قرار مده ».
Verse 95
و یقیناً ما تواناییم که آنچه را به آنها وعده می دهیم؛ به تو نشان دهیم.
Verse 96
بدی را به روشی که آن بهتر است، دفع کن، ما به آنچه توصیف می کنند؛ داناتریم.
Verse 97
و بگو: «پروردگارا ! من از وسوسه های شیطان به تو پناه می برم،
Verse 98
ﮢﮣﮤﮥﮦ
ﮧ
و پروردگارا ! از اینکه آنان نزد من حاضر شوند، به تو پناه می برم ».
Verse 99
(کافران پیوسته به راه و روش خود ادامه می دهند) تا زمانی که مرگ یکی از آنها فرا رسد، گوید: «پروردگارا ! مرا (به دنیا) باز گردان،
Verse 100
باشد که در آنچه (در دنیا) ترک (و کوتاهی) کرده ام، کار شایسته ای انجام دهم». هرگز چنین نیست، بی گمان این سخنی است که او به زبان می گوید، ( و به فرض محال اگر باز گردد، به کارهای گذشته اش ادامه می دهد) و پشت سر آنها برزخی است تا روزی که برانگیخته شوند.
Verse 101
پس هنگامی که در صور دمیده شود، در آن روز هیچ گونه پیوندهای خویشاوندی در میان آنها نخواهد بود، و از (حال) یکدیگر نپرسند.
Verse 102
ﯱﯲﯳﯴﯵﯶ
ﯷ
و کسانی که (کفه ی) ترازوی (اعمال) شان سنگین شود، پس آنانند که رستگار هستند.
Verse 103
و کسانی که (کفه ی) ترازوی (اعمال) شان سبک باشد، پس آنها کسانی هستند که (وجود خود را از دست داده و) به خود زیان رسانده اند و در جهنم جاودانه خواهند ماند.
Verse 104
ﰃﰄﰅﰆﰇﰈ
ﰉ
(شعله های) آتش چهره هایشان را می سوزاند، و آنها درآن ترشرو (و عبوس) هستند.
Verse 105
(به آنها گفته می شود:) مگر آیات من بر شما خوانده نمی شد، پس شما آنها را تکذیب می کردید ؟!
Verse 106
(در پاسخ) گویند: «پروردگارا ! بدبختی ما بر ما چیره شد، و ما قومی گمراه بودیم.
Verse 107
پروردگارا ! ما را از این (جهنم) بیرون کن، پس اگر (به کفر و نافرمانی) باز گردیم، قطعاً ستمکار خواهیم بود ».
Verse 108
ﭫﭬﭭﭮﭯ
ﭰ
(خداوند) می فرماید:«در آن گم شوید و با من سخن مگویید.
Verse 109
بی گمان گروهی از بندگانم می گفتند: پروردگارا ! (ما) ایمان آوردیم، پس ما را ببخش و بر ما رحم کن، و تو بهترین رحم کنندگانی.
Verse 110
پس شما آنها را به مسخره گرفتید؛ تا یاد مرا فراموش تان کردند، و شما به آنها می خندیدید!
Verse 111
همانا من امروز آنها را بخاطر صبری که کرده اند پاداش دادم، قطعاً آنها کامیاب هستند».
Verse 112
(خداوند) می فرماید: « (شمار) چند سال در زمین درنگ کردید؟!».
Verse 113
گویند:« یک روز، یا قسمتی از یک روز درنگ کرده ایم، پس از حسابگران بپرس».
Verse 114
می فرماید: «(آری) اگر می دانستید، شما جز مقدار اندکی (در دنیا) درنگ نکردید،
Verse 115
آیا گمان کردید که ما شما را بیهوده آفریده ایم، و همانا شما به سوی ما باز گردانده نمی شوید ؟!
Verse 116
پس بلند مرتبه (و برتر) است خداوند ی که فرمانروای حق است، هیچ معبودی (به حق) جز او نیست، پروردگار عرش کریم است.
Verse 117
و هر کس که با خداوند معبود دیگری را بخواند، مسلماً هیچ دلیلی بر (حقانیت) آن نخواهد داشت، جز این نیست که حسابش نزد پروردگارش خواهد بود، یقیناً کافران رستگار نمی شوند.
Verse 118
و (ای پیامبر) بگو :« پروردگارا ! ببخش و رحم کن! و تو بهترین رحم کنندگانی ».
تقدم القراءة