ترجمه سوره یس به الفارسية از Farsi - Persian translation
Verse 1
ﭬ
ﭭ
یس
یس (یا. سین)
Verse 2
ﭮﭯ
ﭰ
سوگند به قرآن حکیم
Verse 3
ﭱﭲﭳ
ﭴ
که تو قطعاً از پیامبران (ما) هستی.
Verse 4
ﭵﭶﭷ
ﭸ
بر راه راست (قرار داری).
Verse 5
ﭹﭺﭻ
ﭼ
(این قرآن) فرو فرستاده ی (خداوند) پیروزمند مهربان (است).
Verse 6
تا گروهی را هشدار دهی که نیاکانشان هشدار نیافته اند، پس آنان غافلند.
Verse 7
به راستی فرمان (الهی) بر بیشتر آنان تحقق یافته است، پس آنان ایمان نمی آورند.
Verse 8
بی گمان ما در گردنهای آنان غلهایی قرار دادیم پس آن (غلها) تا چانه ها است، لذا سرهایشان را بالا نگاه داشته است.
Verse 9
و پیش روی آنان سدی (= دیواری) و از پشت سرشان (نیز) سدی قراردادیم، آنگاه (دیدگان) آنان را پوشاندیم، لذا آنان نمی بینند.
Verse 10
و (ای پیامبر) بر آنان یکسان است، چه آنها را هشدار دهی و یا هشدارشان ندهی، ایمان نمی آورند.
Verse 11
(ای پیامبر) تو تنها کسی را هشدار می دهی که از (این) پند پیروی کند، و در نهان از (خدای) رحمان بترسد، پس او را به آمرزش و پاداشی گرامی بشارت ده.
Verse 12
یقیناً ماییم که مردگان را زنده می کنیم، و آنچه را (از اعمال نیک و بد) که از پیش فرستاده اند، و آثار (و گامهای) شان را می نویسیم، و همه چیز را در کتاب روشنگر (لوح محفوظ) شمار کرده ایم.
Verse 13
و (ای پیامبر) برای آنها مثال (و داستان) مردم آن قریه (انطاکیه) را بزن، چون رسولان (ما) بدان جا آمدند.
Verse 14
آنگاه که دو نفر (از رسولان) را به سوی آنها فرستادیم، پس آنان را تکذیب کردند، سپس با (فرستادن) سومی (آن دو را) تقویت کردیم، پس گفتند: «همانا ما به سوی شما فرستاده شده ایم».
Verse 15
(آنها در پاسخ) گفتند: شما جز بشری همانند ما نیستید، و (خداوند) رحمان چیزی را نازل نکرده است، شما فقط دروغ می گویید.
Verse 16
ﭶﭷﭸﭹﭺﭻ
ﭼ
(پیامبران) گفتند:« پروردگار ما می داند که ما قطعاً به سوی شما فرستاده شده ایم.
Verse 17
ﭽﭾﭿﮀﮁ
ﮂ
و بر (عهده ی) ما جز رساندن (پیام) آشکار نیست».
Verse 18
(آنها) گفتند: «بی گمان ما شما را به فال بد گرفته ایم، اگر دست بر ندارید البته سنگسارتان خواهیم کرد، و ازسوی ما عذاب (و شکنجه) دردناکی به شما خواهد رسید».
Verse 19
(پیامبران) گفتند:« شومی (و فال بد) تان با خود شماست، اگر به شما پند داده شود (چنین می گویید، و به فال بد می گیرید؟!) بلکه (حقیقت این است که) شما مردمی اسرافکار هستید».
Verse 20
و مرد (مؤمنی) از دورترین نقطه شهر شتابان آمد، (و خطاب به مردم) گفت: «ای قوم من! پیامبران (خدا) را پیروی کنید.
Verse 21
کسانی را پیروی کنید که از شما مزدی طلب نمی کنند، و خودشان هدایت یافته اند.
Verse 22
و چه شده است مرا که پرستش نکنم کسی را که مرا آفریده است، (همه) به سوی او باز گردانده می شوید؟
Verse 23
آیا غیر از او معبودهایی را بر گزینم که اگر (خداوند) رحمان بخواهد به من زیانی برساند، شفاعت آنها چیزی را از من دفع نمی کند (و کمترین فایده ای برایم ندارد) و مرا نجات نخواهند داد؟!
Verse 24
ﯪﯫﯬﯭﯮ
ﯯ
(اگر چنین کنم) یقیناً آنگاه من در گمراهی آشکاری خواهم بود.
Verse 25
ﯰﯱﯲﯳ
ﯴ
من به پروردگارتان ایمان آورده ام، پس (سخنان) مرا بشنوید.
Verse 26
(پس او را شهید کردند) به او گفته شد: «وارد بهشت شو» گفت: ای کاش قوم من می دانستند( )،
Verse 27
که پروردگارم مرا آمرزیده و از گرامی شدگان قرار داده است!
Verse 28
و بعد از او بر قومش هیچ لشکری از آسمان فرو نفرستادیم و ما فرو فرستنده نبودیم.
Verse 29
(بلکه کیفر آنها) جز یک بانگ مرگبار نبود، پس ناگاه همه خاموش(=هلاك) شدند.
Verse 30
ای افسوس بر (این) بندگان، هیچ پیامبری به سوی آنها نمی آمد مگر اینکه او را استهزاء می کردند!
Verse 31
آیا ندیدند که پیش از آنها چه بسیار نسلها را نابود کردیم، که آنها هرگز به سوی ایشان باز نمی گردند؟!
Verse 32
ﮂﮃﮄﮅﮆﮇ
ﮈ
و همه آنها (برای حساب) نزد ما جمع و احضار می شوند.
Verse 33
و زمین مرده برای شان نشانه (و عبرتی) است که ما آن را زنده گردانیدیم، و دانه ای (غذایی) که از آن می خورند، بیرون آوردیم.
Verse 34
و در آن باغهایی از نخلها و انگورها قرار دادیم، و در آن چشمه های جاری ساختیم.
Verse 35
تا از میوه ی آن بخورند در حالی که دست آنان (در تولید آنها) هیچ دخالتی نداشته است( )، آیا سپاس نمی گویند.
Verse 36
منزه است کسی که همه ی جفتها را آفرید، از آنچه زمین می رویاند، و از (جنس) خودشان، و از آنچه نمی دانند.
Verse 37
و شب (نیز) برای آنها نشانه (و عبرتی) است ما روز را از آن بر می کشیم، پس آنگاه همه در تاریکی فرو می روند.
Verse 38
و خورشید(نیز که) پیوسته به سوی قرار گاهش( ) در حرکت است، این تقدیر (خداوند) پیروزمند داناست.
Verse 39
و برای ماه منزلگاههای مقدر کرده ایم، تا چون شاخه ی (خشک و) کهنه خرما باز گردد.
Verse 40
نه خورشید را سزد که به ماه رسد، و نه شب بر روز پیشی می گیرد، و هر یک در مدار خود شناورند.
Verse 41
نشانه ای (دیگر) برای آنان این است که فرزندانشان را بر کشتی( ) پر بار سوار کردیم.
Verse 42
ﭚﭛﭜﭝﭞﭟ
ﭠ
و(مرکبهای دیگری) همانند آن برای آنها آفریدیم، که سوار می شوند.
Verse 43
و اگر بخواهیم آنها را غرق می کنیم، پس آنها را هیچ فریاد رسی نباشد، نه آنها رهایی یابند.
Verse 44
ﭫﭬﭭﭮﭯﭰ
ﭱ
مگر اینکه رحمتی از سوی ما (شامل حال آنها شود) و تا زمان معینی (از دنیا) بهره بگیرند.
Verse 45
و هنگامی که به آنها گفته شود: «از آنچه پیش روی شماست، و از آنچه پشت سر شماست، بترسید، شاید مورد رحمت قرار گیرید» (اعراض می کننند).
Verse 46
و هیچ آیه ای از آیات پروردگارشان برای آنها نیاید مگر آنان از آن روی بگردانند.
Verse 47
و هنگامی که به آنها گفته شود: از آنچه خدا به شما روزی داده است، انفاق کنید، کسانی که کافر شدند، به کسانی که ایمان آوردند می گویند: آیا ما کسی را طعام بدهیم که اگر خداوند می خواست، (خود) به او طعام می داد و شما جز در گمراهی آشکار نیستید.
Verse 48
و می گویند: « اگر راست می گویید، این وعده (عذاب) کی خواهد بود؟!»
Verse 49
آنها جز انتظار یک بانگ مرگبار نمی کشند، که آنها را فرو گیرد در حالی که سر گرم جدال (و دشمنی) هستند.
Verse 50
پس (در آن وقت) نمی توانند وصیتی کنند، و نه به سوی خانواده ی خود باز گردند.
Verse 51
و (چون بار دیگر) در صور دمیده شود( )، پس ناگهان آنها از قبرها (بیرون آیند) شتابان به سوی پروردگارشان می روند.
Verse 52
گویند:« وای بر ما چه کسی ما را از خوابگاهمان بر انگیخت؟!» (به آنها گفته شود:) این همان است که (خداوند) رحمان وعده داده بود، و پیامبران (خدا) راست گفتند.
Verse 53
(آن) جز یک بانگ مرگبار نخواهد بود، پس ناگهان همه نزد ما جمع و احضار می شوند.
Verse 54
پس امروز به هیچ کس ذره ای ستم نخواهند شد، و جز به آنچه عمل می کردید، جزا داده نمی شوید.
Verse 55
بی گمان اهل بهشت امروز در کاری (لذت بخش) مشغولند (و) شادمان هستند.
Verse 56
آنها و همسرانشان در سایه هایی (گسترده بهشتی) بر تختها تکیه زده اند.
Verse 57
ﭡﭢﭣﭤﭥﭦ
ﭧ
برای آنها در آن (= بهشت، انواع) میوه است، و هر چه که بخواهند برایشان (فراهم) است.
Verse 58
ﭨﭩﭪﭫﭬ
ﭭ
(به آنها گفته می شود) سلام (بر شما باد) این سخنی است از جانب پروردگار مهربان.
Verse 59
ﭮﭯﭰﭱ
ﭲ
ای گنهکاران امروز(از نیکان) جدا شوید.
Verse 60
ای فرزندان آدم! آیا با شما پیمان نبستم که شیطان را نپرستید، که او برای شما دشمن آشکار است؟!
Verse 61
ﮃﮄﮅﮆﮇﮈ
ﮉ
و اینکه مرا بپرستید، این راه مستقیم است.
Verse 62
و به راستی او گروه زیادی از شما را گمراه ساخت آیا اندیشه نکردید؟!
Verse 63
ﮔﮕﮖﮗﮘ
ﮙ
این (همان) جهنمی است که به شما وعده داده می شد.
Verse 64
ﮚﮛﮜﮝﮞ
ﮟ
امروز به سزای کفری که ورزیده اید به آن در آیید.
Verse 65
امروز بر دهانهایشان مهر می نهیم، و دستهایشان با ما سخن می گویند، و پاهایشان به آنچه می کردند گواهی می دهند.
Verse 66
و اگر بخواهیم چشمانشان را محو (ونابود) می کنیم، پس شتابان آهنگ راه می کنند، اما چگونه می توانند ببینند؟!
Verse 67
و اگر بخواهیم آنها را در جایگاهشان مسخ(ومیخ کوب) می کنیم، پس نتوانند که به پیش قدم بر دارند، و نه به عقب باز گردند.
Verse 68
و هر کس را طول عمر دهیم، در آفرینش دگرگونش کنیم، (و به حالت ناتوانی کودکی بر می گردانیم) آیا اندیشه نمی کنند؟!
Verse 69
ما (هرگز) شعر به او (= رسول) نیاموخته ایم و شایسته او نیست، این (کتاب چیزی) جز اندرز، و قرآنی روشنگر نیست.
Verse 70
تا هر کس را که زنده (دل) باشد، بیم دهد و سخن حق بر کافران ثابت شود.
Verse 71
آیا ندیدند که ما برای آنها از آنچه ساخته ی دست های ماست، چهار پایانی را آفریده ایم، پس آنان مالک آن هستند.
Verse 72
ﭞﭟﭠﭡﭢﭣ
ﭤ
و آنها را برایشان رام کردیم، پس بر بعضی سوار می شوند، و از (گوشت) بعضی می خورند.
Verse 73
و برای آنها بهره های دیگر، و نوشیدنیها در آن (حیوانات) است، آیا سپاس نمی گویند؟!
Verse 74
و آنها غیر از خدا معبودانی (برای خود) بر گزیدند، (به این امید) شاید که یاری شوند.
Verse 75
آنها قادر به یاری ایشان نیستند، و آنان (= مشرکان) اینها (= معبودان) لشکری احضار شده (و آماده) هستند.
Verse 76
پس (ای پیامبر) سخن آنان تو را غمگین نسازد، بی گمان ما آنچه را که پنهان می دارند و آنچه را که آشکار می کنند، می دانیم.
Verse 77
آیا انسان ندیده است که ما او را از نطفه ای آفریده ایم، پس او ستیزه جویی آشکار شده است.
Verse 78
و برای ما مثلی زد، و آفرینش خود را فراموش کرد، گفت:« چه کسی (این) استخوانها را (دوباره) زنده می کند در حالی که پوسیده است؟!»( ).
Verse 79
بگو:« (همان) کسی آن را زنده می کند که نخستین بار آن را پدید آورد، و او به هر آفرینشی داناست،
Verse 80
(همان) کسی که از درخت سبز برای شما آتش پدید آورد، پس آنگاه شما از آن (آتش) می افروزید».
Verse 81
آیا کسی که آسمانها و زمین را آفریده است، نمی تواند همانند آنها (= انسانها) را بیافریند؟! آری (می تواند) و او آفریننده ی داناست.
Verse 82
جز این نیست که فرمان او، چون چیزی را اراده کند، (این است) که به آن می گوید: «موجود شو» پس (بی درنگ) موجود می شود.
Verse 83
پس منزه است، کسی که پادشاهی همه چیز در دست اوست، و (همه) به سوی او باز گردانده می شوید.
تقدم القراءة