Surah سورة الحاقة

Verse 1

ﮯ ﮰ

الله لحظۀ رستاخیز را که بر همگی واقع می‌شود ذکر می‌کند.

Verse 2

ﮱﯓ ﯔ

سپس اهمیت آن را با این سوال بالا می‌برد: این رخداد واقعی و راستین چیست؟

Verse 3

ﯕﯖﯗﯘ ﯙ

و تو چه می‌دانی که این رخداد راستین چیست؟

Verse 4

ﯚﯛﯜﯝ ﯞ

ثمود قوم صالح علیه السلام، و عاد قوم هود علیه السلام قیامت که مردم را از شدت مناظر ترسناکش در هم می‌کوبد تکذیب کردند.

Verse 5

ﯟﯠﯡﯢ ﯣ

اما ثمود را الله با فریادی بی‌نهایت سخت و هولناک نابود کرده است.

Verse 6

ﯤﯥﯦﯧﯨﯩ ﯪ

و عاد را الله با بادی بسیار سرد و سخت که بر آنها به نهایت سختی رسید نابود کرده است.

Verse 7

ﯫﯬﯭﯮﯯﯰﯱﯲﯳﯴﯵﯶﯷﯸﯹﯺ ﯻ

الله به مدت هفت شب و هشت روز این باد را بر آنها فرستاد که همگی‌شان را با هم نابود کرد، و آن قوم را در خانه‌های‌شان نابودشده و افتاده بر زمین می‌دیدی؛ گویی پس از نابودی، تنه‌های پوسیدۀ درختان خرما هستند که بر زمین افتاده‌اند.

Verse 8

ﯼﯽﯾﯿﰀ ﰁ

پس آیا پس از اینکه عذاب به آنها رسید حتی یک نفر از آنها را باقی می‌بینی؟!

Verse 9

ﭑﭒﭓﭔﭕﭖ ﭗ

و فرعون و امت‌های پیش از او، و شهرهایی که با زیر و رو شدن، عذاب شدند، یعنی قوم لوط، خطاهایی از شرک و گناهان مرتکب شدند.

Verse 10

ﭘﭙﭚﭛﭜﭝ ﭞ

و تمامی آنها از فرمان رسول‌شان که به‌سوی آنها فرستاده شد سرپیچی نمودند و او را تکذیب کردند، و الله آنها را به گرفتنی افزون بر آنچه نابودی‌شان با آن کامل می‌شود فرو گرفت.

Verse 11

ﭟﭠﭡﭢﭣﭤﭥ ﭦ

به‌راستی‌که ما وقتی آب از حد خود در ارتفاع فراتر رفت کسانی را که شما از پشت آنها هستید در کشتی جاری‌ای که نوح علیه السلام آن را به فرمان ما ساخت سوار کردیم، پس شما سوار آن بودید.

Verse 12

ﭧﭨﭩﭪﭫﭬ ﭭ

تا این کشتی و قصه‌اش را اندرزی قرار دهیم که بر نابودی کافران، و نجات‌یافتن مؤمنان به آن استدلال می‌شود، و گوش‌هایی که آنچه را می‌شنوند حفظ می‌کنند آن را نگاه دارند.

Verse 13

ﭮﭯﭰﭱﭲﭳ ﭴ

پس آن‌گاه که فرشتۀ مأمور دمیدن در صور یک بار (یعنی برای بار دوم) بدمد.

Verse 14

ﭵﭶﭷﭸﭹﭺ ﭻ

و زمین و کوه‌ها بالا برده شوند، آن‌گاه یکباره و به شدت کوبیده شوند و اجزای زمین و اجزای کوه‌هایش از هم پاشیده شود.

Verse 15

ﭼﭽﭾ ﭿ

روزی‌که تمام این موارد رخ می‌دهد قیامت برپا می‌گردد.

Verse 16

ﮀﮁﮂﮃﮄ ﮅ

و در آن روز آسمان برای نزول فرشتگان از آن می‌شکافد، و بعد از اینکه محکم و منسجم بود در آن روز سست و ضعیف می‌شود.

Verse 17

ﮆﮇﮈﮉﮊﮋﮌﮍﮎﮏ ﮐ

و فرشتگان در اطراف و کناره‌های آسمان هستند، و در آن روز بزرگ هشت فرشتۀ مقرب، عرش پروردگارت را برمی‌دارند.

Verse 18

ﮑﮒﮓﮔﮕﮖ ﮗ

- ای مردم- در آن روز بر الله عرضه می‌شوید، از شما هیچ امر پنهانی، هرچه که باشد، بر الله پوشیده نمی‌ماند، بلکه الله از آن آگاه و مطلع است.

Verse 19

ﮘﮙﮚﮛﮜﮝﮞﮟﮠ ﮡ

اما هرکس نامۀ اعمالش به دست راست او داده شود از شادی و سرور می‌گوید: نامۀ اعمالم را بگیرید و بخوانید.

Verse 20

ﮢﮣﮤﮥﮦ ﮧ

به‌راستی‌که من در دنیا دانستم و یقین کردم که برانگیخته می‌شوم، و به جزایم می‌رسم.

Verse 21

ﮨﮩﮪﮫ ﮬ

پس او به‌سبب نعمت‌های جاویدانی که می‌بیند در زندگی خوشی قرار دارد.

Verse 22

ﮭﮮﮯ ﮰ

در بهشتی که مکان و جایگاه والایی دارد.

Verse 23

ﮱﯓ ﯔ

میوه‌هایش برای کسی‌که آنها را می‌خورد نزدیک و قابل دسترس است.

Verse 24

ﯕﯖﯗﯘﯙﯚﯛﯜ ﯝ

برای گرامی‌ داشتن آنها گفته می‌شود: به‌سبب اعمال صالحی که در روزهای گذشته در دنیا از پیش فرستاده‌اید بدون هیچ آزاری در خوردن و نوشیدن بخورید و بنوشید.

Verse 25

ﯞﯟﯠﯡﯢﯣﯤﯥﯦﯧ ﯨ

و اما کسی‌که نامۀ اعمالش به دست چپ او داده شود، از پشیمانی زیاد می‌گوید: کاش نامۀ اعمالم را به‌سبب اعمال بدی که در آن است و مستوجب عذابم هستند دریافت نکرده بودم.

Verse 26

ﯩﯪﯫﯬ ﯭ

و ای کاش نمی‌دانستم که چه حسابی دارم.

Verse 27

ﯮﯯﯰ ﯱ

ای کاش پس از مرگم هرگز برانگیخته نمی‌شدم.

Verse 28

ﯲﯳﯴﯵﯶ ﯷ

مالم ذره‌ای از عذاب الله از من دفع نکرد.

Verse 29

ﯸﯹﯺ ﯻ

حجت و توان و مقامی که بر آن تکیه می‌کردم از دستم رفت.

Verse 30

ﯼﯽ ﯾ

و گفته می‌شود: - ای فرشتگان- او را بگیرید و دستش را به گردنش ببندید.

Verse 31

ﯿﰀﰁ ﰂ

سپس او را در جهنم افکنید تا از حرارتش رنج بَرَد.

Verse 32

ﰃﰄﰅﰆﰇﰈﰉ ﰊ

سپس او را در زنجیری که طولش هفتاد ذراع است درآورید.

Verse 33

ﰋﰌﰍﰎﰏﰐ ﰑ

زیرا او به الله عظیم ایمان نمی‌آورد.

Verse 34

ﰒﰓﰔﰕﰖ ﰗ

و دیگران را بر اِطعام مسکین تشویق نمی‌کرد.

Verse 35

ﰘﰙﰚﰛﰜ ﰝ

پس در روز قیامت خویشاوندی ندارد که عذاب را از او دفع کند.

Verse 36

ﭑﭒﭓﭔﭕ ﭖ

و خوارکی ندارد که از آن تغذیه کند جز عصارۀ بدن‌های جهنمیان.

Verse 37

ﭗﭘﭙﭚ ﭛ

این خوراک را نمی‌خورند مگر گناهکاران و نافرمانان.

Verse 38

ﭜﭝﭞﭟ ﭠ

الله به آنچه که می‌بینید سوگند یاد فرمود.

Verse 39

ﭡﭢﭣ ﭤ

و به آنچه که نمی‌بینید سوگند یاد فرمود.

Verse 40

ﭥﭦﭧﭨ ﭩ

که قرآن به‌طور قطع کلام الله است، و رسول گرامی‌اش آن را بر مردم می‌خواند.

Verse 41

ﭪﭫﭬﭭﭮﭯﭰﭱ ﭲ

و سخن شاعری نیست؛ زیرا به نظم شعر نیست، چه کم ایمان می‌آورید.

Verse 42

ﭳﭴﭵﭶﭷﭸﭹ ﭺ

و سخن کاهنی نیست، زیرا سخن کاهنان در مغایرت با این قرآن است، چه کم پند می‌پذیرید.

Verse 43

ﭻﭼﭽﭾ ﭿ

بلکه نازل‌شده‌ای از جانب پروردگار تمام مخلوقات است.

Verse 44

ﮀﮁﮂﮃﮄ ﮅ

و اگر محمد صلی الله علیه وسلم برخی گفته‌هایی که ما آنها را نقل نکرده‌ایم به ما نسبت داده بود.

Verse 45

ﮆﮇﮈ ﮉ

به‌طور قطع از او انتقام می‌گرفتیم و او را به قوت و قدرتی از جانب خویش فرو می‌گرفتیم.

Verse 46

ﮊﮋﮌﮍ ﮎ

سپس به‌طور قطع رگ متصل به قلبش را می‌بریدیم.

Verse 47

ﮏﮐﮑﮒﮓﮔ ﮕ

آن‌گاه هیچ‌یک از شما او را در برابر ما محافظت نمی‌کرد، پس بعید است که به خاطر شما به دروغ بر ما سخن نسبت داده باشد.

Verse 48

ﮖﮗﮘ ﮙ

و همانا قرآن به‌طور قطع، اندرزی است برای کسانی‌که با اجرای اوامر و اجتناب از نواهی پروردگارشان از او تعالی می‌ترسند.

Verse 49

ﮚﮛﮜﮝﮞ ﮟ

و همانا ما به‌طور قطع می‌دانیم که برخی از میان شما این قرآن را تکذیب می‌کنند.

Verse 50

ﮠﮡﮢﮣ ﮤ

و تکذیب قرآن به‌طور قطع پشیمانی بزرگی در روز قیامت در پی دارد.

Verse 51

ﮥﮦﮧ ﮨ

و قرآن مسلّماً همان حقیقت و امری یقینی است که بدون هیچ شک و تردیدی از جانب الله نازل شده است.

Verse 52

ﮩﮪﮫﮬ ﮭ

پس - ای رسول- پروردگارت را از آنچه که سزاوارش نیست منزه بدان، و نام پروردگار بزرگت را یاد کن.

ترجمه سورة الحاقة

سورة الحاقة

ترجمه سوره حاقه به الفارسية از الترجمة الفارسية للمختصر في تفسير القرآن الكريم

الترجمة الفارسية للمختصر في تفسير القرآن الكريم

الترجمة الفارسية للمختصر في تفسير القرآن الكريم