ترجمه سوره قمر به الفارسية از الترجمة الفارسية للمختصر في تفسير القرآن الكريم
الترجمة الفارسية للمختصر في تفسير القرآن الكريم
الناشر
مركز تفسير للدراسات القرآنية
Verse 1
ﮬﮭﮮﮯ
ﮰ
آمدن قیامت نزدیک شد، و ماه در عهد پیامبر صلی الله علیه وسلم شکافت. شکافته شدن ماه از آیات حسی پیامبر صلی الله علیه وسلم بود.
Verse 2
و اگر مشرکان دلیل و برهانی بر راستگویی پیامبر صلی الله علیه وسلم ببینند از پذیرش آن روی میگردانند، و میگویند: دلایل و براهینی که مشاهده کردیم سحری باطل است.
Verse 3
و حقیقتی را که نزدشان آمد تکذیب کردند، و در این امر از هوسهایشان پیروی کردند، و هر امری - خیر باشد یا شر- در روز قیامت بر مستحق خویش واقع میشود.
Verse 4
و بهتحقیق از اخبار امتهایی که الله آنها را بهسبب کفر و ستمشان نابود کرد آنچه برای بازداشتن آنها از کفر و ستمشان کافی است به آنها رسیده است.
Verse 5
ﯪﯫﯬﯭﯮﯯ
ﯰ
و آنچه برایشان آمد حکمتی کامل است تا حجت بر آنها اقامه شود، اما انذارها به مردمیکه به الله و به روز قیامت ایمان ندارند، سود نمیرساند.
Verse 6
پس - ای رسول- حال که هدایت نشدند آنها را رها کن و از آنها روی گردان؛ در انتظار روزیکه فرشتۀ موظف به دمیدن در صور بهسوی امری هولناک که مخلوقات از پیش مانند آن را نشناختهاند فرا میخواند.
Verse 7
با چشمان خوار و ذلیل [و به زیر افتاده]، از قبرهایشان خارج میشوند، در دویدن بهسوی جایگاه حسابرسی، گویی ملخهایی پراکنده هستند.
Verse 8
نزد داعی بهسوی آن جایگاه میشتابند، کافران میگویند: امروز بهسبب سختی و ترسهایی که دارد روزی دشوار است.
Verse 9
- ای رسول- پیش از اینهای که دعوتِ تو را تکذیب کردند، قوم نوح بندۀ ما نوح علیه السلام را آنگاه که او را بهسوی آنها فرستادیم تکذیب کردند، و در مورد او گفتند: دیوانهای است، و چون از دعوت آنها دست نکشید با انواع ناسزاگویی و دشنام و تهدید او را از خود راندند.
Verse 10
ﭯﭰﭱﭲﭳ
ﭴ
پس نوح علیه السلام اینگونه پروردگارش را خواند: بهراستیکه قومم بر من چیره شدند، و دعوتم را نپذیرفتند، پس با عذابی که بر آنها فرو میفرستی مرا یاری کن.
Verse 11
ﭵﭶﭷﭸﭹ
ﭺ
آنگاه درهای آسمان را به آبی فراوان و پیاپی گشودیم.
Verse 12
و زمین را جوشانیدیم تا به چشمههایی جوشان از آب تبدیل شد، آنگاه به امری از جانب الله که آن را در ازل مقدر کرده بود آب نازل شده از آسمان به آب جوشیده از زمین پیوست، و همگی را غرق کرد جز کسانیکه الله آنها را نجات داد.
Verse 13
ﮅﮆﮇﮈﮉ
ﮊ
و نوح علیه السلام را بر کشتیای دارای تختهها و میخها سوار کردیم، و او و همراهیانش را از غرق شدن نجات دادیم.
Verse 14
ﮋﮌﮍﮎﮏﮐ
ﮑ
برای یاری نوح علیه السلام که قومش او را تکذیب کردند، و به آنچه از جانب الله برایشان آورد کفر ورزیدند، این کشتی در امواج متلاطم آب زیر نظر و حفاظت ما حرکت میکرد.
Verse 15
ﮒﮓﮔﮕﮖﮗ
ﮘ
و در حقیقت این کیفر که آنها را با آن عذاب کردیم، به عنوان پند و اندرزی باقی گذاشتیم. پس آیا پند گیرندهای هست که از آن پند گیرد؟!
Verse 16
ﮙﮚﮛﮜ
ﮝ
پس عذاب من بر تکذیب کنندگان چگونه بود؟! و اِنذارم برای نابود کردن آنها توسط من چگونه بود؟!
Verse 17
و به تحقیق که قرآن را برای یادآوری و پند گرفتن آسان کردهایم. پس آیا کسی هست که از پندها و اندرزهای موجود در آن پند بگیرد؟!
Verse 18
ﮦﮧﮨﮩﮪﮫ
ﮬ
عاد پیامبرش هود علیه السلام را تکذیب کرد. پس - ای اهالی مکه- بیندیشید که عذاب من بر آنها چگونه بود؟! و اِنذار من از عذاب آنها برای دیگران چگونه بود؟!
Verse 19
بهراستیکه ما بادی بسیار سرد در روزی سخت و منحوس که تا ورود آنها به جهنم همراهشان بود بر آنها فرستادیم.
Verse 20
ﯘﯙﯚﯛﯜﯝ
ﯞ
که مردم را از زمین برمیکند، و آنها را بر سرهایشان میافکند، گویی تنههای درختان خرمایی هستند که از محل خود کنده شده بودند.
Verse 21
ﯟﯠﯡﯢ
ﯣ
پس- ای اهالی مکه- بیندیشید که عذاب من برای آنها چگونه بود؟! و انذار من از عذاب آنها برای دیگران چگونه بود؟!
Verse 22
و به تحقیق که قرآن را برای یادآوری و پند گرفتن آسان کردهایم. پس آیا کسی هست که از پندها و اندرزهای موجود در آن پند بگیرد؟!
Verse 23
ﯬﯭﯮ
ﯯ
ثمود آنچه را رسولشان صالح علیه السلام آنها را با آن اِنذار داد تکذیب کردند.
Verse 24
و از روی انکار گفتند: آیا تنها یک انسان از جنس خودمان را پیروی کنیم؟! اگر در این حالت از او پیروی کنیم بهطور قطع در دوری و انحراف از حق، و در رنج خواهیم بود.
Verse 25
آیا وحی فقط بر او که یک نفر است نازل شده است، و از میان همگی ما فقط به او اختصاص داده شده است؟! نه، بلکه او دروغگویی مغرور است.
Verse 26
ﰅﰆﰇﰈﰉ
ﰊ
در روز قیامت خواهند دانست که دروغگوی مغرور کیست. آیا صالح علیه السلام است یا آنها ؟
Verse 27
بهراستیکه ما ماده شتر را برای آزمایش آنها از صخره درآوردیم و فرستادیم، پس - ای صالح- منتظر و مراقب باش که چه کاری با آن انجام میدهند، و چه کاری با آنها انجام میشود، و در برابر آزارهایشان شکیبایی کن.
Verse 28
و به آنها خبر بده که آب چاهشان میان آنها و این مادهشتر تقسیم شده است؛ روزی برای آن، و روزی برای آنها، در هر سهمی فقط صاحب آن در روزیکه برایش اختصاص داده شده است حضور مییابد.
Verse 29
ﭛﭜﭝﭞ
ﭟ
پس رفیقشان را صدا زدند تا مادهشتر را بکشد، و او برای اجرای فرمان قومش شمشیر را کشید و آن را کُشت.
Verse 30
ﭠﭡﭢﭣ
ﭤ
پس - ای اهالی مکه- بیندیشید که عذاب من بر آنها چگونه بود؟! و انذار من از عذاب آنها برای دیگران چگونه بود؟!
Verse 31
در حقیقت ما یک فریاد بر آنها فرستادیم که آنها را نابود کرد، بهناگاه مانند درخت خشکی شدند که چوپان حصاری برای گوسفندان خویش از آن میسازد.
Verse 32
و به تحقیق که قرآن را برای یادآوری و پند گرفتن آسان کردهایم. پس آیا کسی هست که از پندها و اندرزهای موجود در آن پند بگیرد؟!
Verse 33
ﭶﭷﭸﭹ
ﭺ
قوم لوط آنچه را رسولشان لوط علیه السلام آنها را با آن اِنذار داد تکذیب کردند.
Verse 34
بهراستی ما بادی بر آنها فرستادیم که سنگها را بر آنها میافکند، جز خانوادۀ لوط علیه السلام، که عذاب به آنها نرسید، و آنها را از آن نجات دادیم؛ چون قبل از وقوع عذاب در آخر شب آنها را حرکت دادیم.
Verse 35
به احسانی از جانب خویش آنها را از عذاب نجات دادیم، مانند این پاداش که به لوط علیه السلام دادیم به هرکس از الله در قبال نعمتهایش سپاسگزاری کند پاداش میدهیم.
Verse 36
ﮏﮐﮑﮒﮓ
ﮔ
و به تحقیق که لوط علیه السلام آنها را از عذاب ما ترساند اما در اِنذار او به جدال پرداختند، و او را تکذیب کردند.
Verse 37
و به تحقیق که قوم لوط به قصد انجام فاحشه از او خواستند که آنها را با مهمانانش تنها بگزارد، پس چشمانشان را پوشاندیم که آنها را ندیدند، و به آنها گفتیم: عذاب من، و نتیجۀ انذارم به شما را بچشید.
Verse 38
ﮟﮠﮡﮢﮣ
ﮤ
و به تحقیق که صبحگاه، عذابی بیوقفه، قوط لوط را فرا گرفت تا اینکه وارد آخرت شدند و عذاب آخرت آنها را فرا گرفت.
Verse 39
ﮥﮦﮧ
ﮨ
و به آنها گفته شد: عذاب من را که آن را بر شما فرو فرستادم، و نتیجۀ انذار لوط علیه السلام به شما را بچشید.
Verse 40
و به تحقیق که قرآن را برای یادآوری و پند گرفتن آسان کردهایم. پس آیا کسی هست که از پندها و اندرزهای موجود در آن پند بگیرد؟!
Verse 41
ﮱﯓﯔﯕﯖ
ﯗ
و به تحقیق که انذار ما بر زبان موسی و هارون علیهما السلام به فرعون و فرعونیان رسید.
Verse 42
حجتها و دلایلی را که از جانب ما برایشان آمد تکذیب کردند، پس آنها را به کیفر ذات شکست ناپذیر که هیچکس بر او چیره نمیشود، و ذات بسیار توانایی که از هیچ چیزی ناتوان نیست، آنها را در قبال اینکه این حجتها و دلایل را تکذیب کردند کیفر دادیم.
Verse 43
- ای اهالی مکه- آیا کافران شما از آن کافران مذکور برتر هستند: قوم نوح و عاد و ثمود و قوم لوط و فرعون و قومش؟! یا اَماننامهای از عذاب الله دارید که کتابهای آسمانی آن را آوردهاند؟!
Verse 44
ﯫﯬﯭﯮﯯ
ﯰ
بلکه آیا این کافران ساکن مکه میگویند: ما جمعیتی هستیم که در برابر هرکس بخواهد آسیبی به ما برساند، و اتحاد ما را بر هم زَنَد به یکدیگر یاری میرسانیم؟!
Verse 45
ﯱﯲﯳﯴ
ﯵ
به زودی جمع این کافران در هم خواهد شکست و در برابر مؤمنان پشت خواهند کرد. این امر در روز بدر رخ داد.
Verse 46
ﯶﯷﯸﯹﯺﯻ
ﯼ
بلکه قیامت که آن را تکذیب میکنند همان موعدشان است که در آن عذاب میشوند، و قیامت بزرگتر و سختتر است از عذابی که روز بدر در دنیا با آن روبرو شدند.
Verse 47
ﯽﯾﯿﰀﰁ
ﰂ
بهراستیکه مجرمان بهسبب کفر و گناهان در گمراهی از حق، و عذاب و رنج هستند.
Verse 48
روزیکه بر صورتهایشان در آتش کشیده میشوند، و از روی توبیخ به آنها گفته میشود: عذاب جهنم را بچشید.
Verse 49
ﰍﰎﰏﰐﰑ
ﰒ
بهراستیکه ما هر چیزی را در هستی به تقدیر ازلی، و براساس علم و ارادۀ خویش، و طبق آنچه در لوح محفوظ نوشتهایم آفریدهایم.
Verse 50
ﭑﭒﭓﭔﭕﭖ
ﭗ
و فرمان ما وقتی چیزی را اراده کنیم نیست جز اینکه یک کلمه میگوییم و آن: کُن (باش) است، بهناگاه آنچه که میخواستیم در چشم بههم زدنی، به سرعت موجود میشود.
Verse 51
ﭘﭙﭚﭛﭜﭝ
ﭞ
و به تحقیق که از امتهای گذشته امثال شما در کفر را نابود کردهایم. پس آیا پندگیرندهای هست که از این امر پند بگیرد و از کفرش دست بکشد؟!
Verse 52
ﭟﭠﭡﭢﭣ
ﭤ
و هر عملی را که بندگان انجام دادند در نامههای اعمالشان توسط فرشتگان نگهبان نوشته شده و هیچچیز از آن را از قلم نمیاندازند.
Verse 53
ﭥﭦﭧﭨ
ﭩ
و تمام اعمال و اقوال کوچک و بزرگ؛ در نامههای اعمال، و در لوح محفوظ مکتوب است، و در قبال آن جزا داده خواهند شد.
Verse 54
ﭪﭫﭬﭭﭮ
ﭯ
بهراستی آنها که بهخاطر پروردگارشان با اجرای اوامر و اجتناب از نواهیاش پرهیزکاری نمودهاند، در بهشتهایی که در آن از نعمتها و رفاه برخوردار میشوند، و در رودهایی جاری قرار دارند.
Verse 55
ﭰﭱﭲﭳﭴﭵ
ﭶ
در مجلس راستینی که هیچ لغو و گناهی در آن نیست، نزد پادشاهی که مالک همهچیز است، و ذات توانایی که هیچ کاری او را ناتوان نمیسازد. پس، از نعمتهای جاویدانی که از جانب او به آنها میرسد مپرس.
تقدم القراءة