سورة النجم

الترجمة الفارسية للمختصر في تفسير القرآن الكريم

ترجمه سوره نجم به الفارسية از الترجمة الفارسية للمختصر في تفسير القرآن الكريم

الترجمة الفارسية للمختصر في تفسير القرآن الكريم

الناشر

مركز تفسير للدراسات القرآنية

Verse 1
الله سبحانه به ستاره، آن‌گاه که فرود آید سوگند یاد فرمود.
که محمد رسول‌الله صلی الله علیه وسلم از راه هدایت منحرف نشده، و نادان نگشته است، بلکه عاقل و دانا است.
Verse 3
و از سر هوس به این قرآن سخن نمی‌گوید.
این قرآن جز وحیی که الله آن را از طریق جبرئیل علیه السلام به او وحی می‌کند نیست.
Verse 5
فرشته‌ای بسیار نیرومند یعنی جبرئیل علیه السلام آن را به او آموخت.
Verse 6
و جبرئیل علیه السلام ظاهری زیبا دارد، و بر ظاهری که الله او را بر آن آفریده است آشکارا در برابر پیامبر صلی الله علیه وسلم ایستاد.
Verse 7
درحالی‌که جبرئیل علیه السلام در افق برتر آسمان بود.
Verse 8
آن‌گاه جبرئیل علیه السلام به پیامبر صلی الله علیه وسلم نزدیک، و نزدیک‌تر شد.
تا جایی‌که نزدیکی او به پیامبر صلی الله علیه وسلم به اندازۀ دو کمان یا کمتر رسید.
آن‌گاه جبرئیل علیه السلام آنچه را باید وحی می‌کرد به بندۀ الله محمد صلی الله علیه وسلم وحی کرد.
قلب محمد صلی الله علیه وسلم آنچه را که چشمش دید تکذیب نکرد.
Verse 12
پس -ای مشرکان- آیا در آنچه الله در شبی که او را حرکت داد با او مجادله می‌کنید؟!
Verse 13
و به‌تحقیق‌که محمد صلی الله علیه وسلم جبرئیل علیه السلام را بر صورتش باری دیگر در شبی که حرکت داده شد (شب اسراء) دیده است.
Verse 14
کنار سدرة المنتهی که درختی بسیار بزرگ در آسمان هفتم است.
Verse 15
جنةالمأوی در کنار این درخت است.
آن‌گاه که چیزهای زیادی سدره را پوشانده بود، که فقط الله از کُنه آن آگاه است.
چشم پیامبر صلی الله علیه وسلم به راست و چپ منحرف نشد، و از حدی که برایش مشخص شده بود نگذشت.
به‌تحقیق‌که محمد صلی الله علیه وسلم در شبی که به معراج برده شد برخی آیات بزرگ پروردگارش را که بر قدرت او تعالی دلالت دارند دید، یعنی بهشت، جهنم، و غیر این دو را دید.
Verse 19
پس - ای مشرکان- به من خبر دهید این بت‌هایی را که به جای الله عبادت می‌کنید: لات و عزی.
Verse 20
و منات، سومین بت دیگرتان؛ به من خبر دهید که آیا مالک نفع یا زیانی برای‌تان هستند؟!
Verse 21
- ای مشرکان- آیا پسر که آن را می‌پسندید برای شماست، و دختر که آن را نمی‌پسندید برای او سبحانه است؟!
Verse 22
این تقسیم که از سر هوس آن را انجام دادید تقسیمی ستمکارانه است.
این بت‌ها جز نام‌هایی بدون معنا نیستند، که هیچ سهمی در صفات الوهیت ندارند، و شما و پدران‌تان از جانب خویش آنها را نامگذاری کرده‌اید، و الله هیچ برهانی بر آنها نفرستاده است، مشرکان در اعتقاد خویش پیروی نمی‌کنند مگر از ظن و آنچه نفس‌شان می‌خواهد و شیطان در دل‌های‌شان آراسته است. و به تحقیق که هدایت از جانب پروردگارشان بر زبان پیامبر او برای‌شان آمده است، اما به آن راه نیافتند.
Verse 24
آیا انسان آنچه را از شفاعت بت‌ها نزد الله آرزو کند دارد؟!
Verse 25
خیر، آنچه آرزو کند برایش نیست، زیرا آخرت و دنیا فقط برای الله است، که از این دو آنچه را بخواهد عطا می‌کند و آنچه را بخواهد بازمی‌دارد.
و چه بسیار فرشتگانی که در آسمان‌ها هستند و شفاعت‌شان ذره‌ای بی‌نیاز نمی‌سازد اگر بخواهند برای کسی شفاعت کنند مگر پس از اینکه الله به هر یک از آنها که بخواهد اجازۀ شفاعت دهد، و از کسی‌که برایش شفاعت می‌شود راضی باشد. پس الله برای کسی‌که شریکی برای او تعالی قرار داده اجازه نمی‌دهد که شفاعت کند، و هرگز از شفاعت‌شده‌ای که او را به جای الله عبادت می‌کند راضی نخواهد شد.
کسانی‌که به رستاخیز در سرای آخرت ایمان ندارند به‌طور قطع فرشتگان را به اعتقاد اینکه آنها دختران الله هستند به نام‌های زنان نامگذاری می‌کنند، الله از این سخن‌شان بسیار برتر است.
و در نامگذاری فرشتگان به نام‌های زنان، هیچ دانشی ندارند که به آن استناد کنند، و در این امر جز از افترا بستن و گمان پیروی نمی‌کنند، و به‌راستی‌که گمان ذره‌ای از حق بی‌نیاز نمی‌سازد تا به جای آن بنشیند.
پس - ای رسول- از کسی‌که به یاد الله پشت کرده و اهمیتی به آن نمی‌دهد، و جز زندگی دنیا نمی‌خواهد روی بگردان؛ زیرا او برای آخرت خویش عمل نمی‌کند؛ چون به آن ایمان ندارد.
این سخن - یعنی نامیدن فرشتگان به نام زنان- که مشرکان آن را می‌گویند اوجِ دانشِ آنها است؛ چون نادان هستند، و به یقین نرسیده‌اند، - ای رسول- همانا پروردگار تو به کسی‌که از راه حق منحرف شده، و به کسی‌که به راه حق هدایت یافته، آگاه‌تر است، و ذره‌ای از این امر بر او پوشیده نمی‌ماند.
و فرمانروایی و آفرینش و تدبیر تمام آنچه در آسمان‌ها و در زمین است فقط از آنِ الله است، تا کسانی را که اعمال بد در دنیا مرتکب شده‌اند به عذابی که سزاوارش هستند مجازات کند، و مؤمنان را که اعمال نیک انجام داده‌اند به بهشت پاداش دهد.
همان کسانی‌که از گناهان کبیره، و معصیت‌های زشت جز گناهان صغیره دوری می‌کنند. گناهان صغیره با ترک گناهان کبیره، و افزودن بر طاعات بخشیده می‌شوند. - ای رسول- به‌راستی‌که پروردگار تو دارای آمرزش گسترده است، که گناهانِ بندگانش را آن‌گاه که توبه کنند می‌بخشد. او سبحانه به احوال و امور شما آگاه‌تر است آن‌گاه که پدرتان آدم علیه السلام را از خاک آفرید، و آن‌گاه که باری در شکم‌های مادران‌تان بودید و مرحله به مرحله آفریده می‌شدید، ذره‌ای از آن بر او پوشیده نمی‌ماند. پس خودتان را با توصیف به پرهیزگاری نستایید؛ زیرا او سبحانه نسبت به کسی‌که با اجرای اوامر، و اجتناب از نواهی‌اش تقوای او را پیشه کرده است داناتر است.
Verse 33
پس آیا زشتی حال کسی را که بعد از اینکه اسلام به او نزدیک شد از آن روی گرداند دیدی؟
Verse 34
و اندکی از مال بخشید سپس خودداری کرد؛ زیرا بُخل، خلق و خوی او است، و با این وجود خودش را پاک می‌شمارد.
آیا علم غیب نزد او است که غیب را می‌بیند و به آن سخن می‌گوید؟!
یا اینکه بر الله دروغ می‌بندد؟! یا این افترا زننده بر الله به آنچه در صحیفه‌های نخستین که الله آنها را بر موسی علیه السلام نازل کرده خبر نیافته است؟
Verse 37
و صحیفه‌های ابراهیم علیه السلام که تمام آنچه را که پروردگارش او را به آن مکلف کرد برپا داشت و کامل کرد.
که هیچ انسانی گناه دیگری را برنمی‌دارد.
و اینکه برای انسان جز پاداش عمل خودش که آن را انجام داده، نیست.
Verse 40
و اینکه عملش در روز قیامت آشکارا دیده خواهد شد.
Verse 41
آن‌گاه جزای عملش به صورت کامل و بدون کاستی به او داده می‌شود.
Verse 42
و اینکه - ای رسول- سرانجام و بازگشت بندگان پس از مرگشان به‌سوی پروردگار توست.
Verse 43
و او ذاتی است که هرکس را بخواهد شاد می‌گرداند و می‌خنداند، و هرکس را بخواهد غمگین می‌سازد و می‌گریاند.
Verse 44
و او ذاتی است که زندگان را در دنیا می‌میراند، و مردگان را با رستاخیز زنده می‌گرداند.
و اینکه او تعالی دو گونه: نر و ماده را آفرید.
Verse 46
از نطفه‌ای آن‌گاه که در رحم قرار می‌گیرد.
Verse 47
و اینکه بازگرداندنِ آفرینشِ این دو پس از مرگشان برای رستاخیز برعهدۀ او است.
Verse 48
و او ذاتی است که هر یک از بندگانش را که خواست با تملیک مال بی‌نیاز ساخت، و از مال، آنچه را که مردم آن را پس‌انداز می‌کنند بخشید.
Verse 49
اینکه او همان پروردگار ستارۀ شِعری است که برخی مشرکان آن را همراه الله عبادت می‌کنند.
Verse 50
و او ذاتی است که عادیان نخستین را نابود کرد؛ یعنی قوم هود آن‌گاه که بر کفرشان پافشاری کردند.
Verse 51
و ثمودیان قوم صالح را نابود کرد؛ به‌گونه‌ای که حتی یکی از آنها را باقی نگذاشت.
و پیش از عاد و ثمود، قوم نوح را نابود کرد. به‌راستی‌که قوم نوح از عاد و ثمود ستمکارتر و سرکش‌تر بودند؛ چون نوح علیه السلام نهصد و پنجاه سال درحالی‌که آنها را به توحید الله فرامی‌خواند در میان‌شان ماند، اما دعوتش را نپذیرفتند.
Verse 53
و شهرهای قوم لوط را به آسمان بالا برد، و زیر و رو کرد، سپس آنها را بر زمین فرو افکند.
Verse 54
و پس از بالا بردن آنها به آسمان و فرو افکندن‌شان بر زمین، آنچه را می‌بایست آنها را از سنگ‌ها پوشاند و بر آن کوبید.
Verse 55
پس ای انسان، به کدام‌یک از آیات پروردگارت که بر قدرت او دلالت دارند جدال می‌کنی و از آن پند نمی‌گیری؟!
این رسولِ فرستاده‌ شده به‌سوی شما از جنس رسولان نخستین است.
Verse 57
قیامت بسیار نزدیک شده است.
جز الله هیچ بازدارنده‌ای ندارد که آن را بازگرداند، و جز الله هیچ‌کس نیست که بر آن اطلاع یابد.
Verse 59
پس آیا از این قرآن که بر شما خوانده می‌شود تعجب می‌کنید که از جانب الله باشد؟!
Verse 60
و از روی تمسخر بر آن می‌خندید، و هنگام شنیدن اندرزهایش نمی‌گِریید؟!
Verse 61
درحالی‌که از آن غافل هستید، و به آن اهمیت نمی‌دهید؟!
Verse 62
پس فقط برای الله سجده کنید، و عبادت را برای او خالص گردانید.
تقدم القراءة