ترجمه سوره قلم به الفارسية از الترجمة الفارسية للمختصر في تفسير القرآن الكريم
الترجمة الفارسية للمختصر في تفسير القرآن الكريم
الناشر
مركز تفسير للدراسات القرآنية
Verse 1
ﮉﮊﮋﮌﮍ
ﮎ
﴿نٓ﴾ سخن در مورد حروف شبیه این حرف در ابتدای سورۀ بقره بیان شد. الله به قلم، و به آنچه مردم با قلمهایشان مینویسند سوگند یاد فرمود.
Verse 2
ﮏﮐﮑﮒﮓ
ﮔ
که تو - ای رسول- به نبوتی که الله بر تو ارزانی داشته است دیوانه نیستی، بلکه از جنونی که مشرکان به تو نسبت دادند بری هستی.
Verse 3
ﮕﮖﮗﮘﮙ
ﮚ
بهطور قطع در قبال رنجی که از حمل رسالت بهسوی مردم میبری پاداشی جاویدان داری، و در این مورد هیچکس بر تو هیچ منتی ندارد.
Verse 4
ﮛﮜﮝﮞ
ﮟ
و بهراستیکه تو اخلاقی والا که قرآن آن را آورد داری؛ زیرا به اخلاق قرآنی به کاملترین وجه آراسته هستی.
Verse 5
ﮠﮡ
ﮢ
پس بهزودی تو خواهی دید، و این کافران خواهند دید.
Verse 6
ﮣﮤ
ﮥ
وقتی حق آشکار میگردد که کدامتان به جنون مبتلا هستید؟!
Verse 7
- ای رسول- بهراستیکه پروردگارت میداند چه کسی از راه او تعالی منحرف شده، و به هدایتیافتهگان بهسوی راه خویش آگاهتر است. پس میداند که کافران از راهش گمراه شدهاند، و اینکه تو به آن هدایت یافتهای.
Verse 8
ﯓﯔﯕ
ﯖ
پس - ای رسول- از کسانیکه آنچه را آوردهای تکذیب کردهاند فرمان نبر.
Verse 9
ﯗﯘﯙﯚ
ﯛ
آرزو دارند که به حساب دین با آنها نرمی و مهربانی کنی، تا آنها نیز با تو نرمی و مهربانی کنند.
Verse 10
ﯜﯝﯞﯟﯠ
ﯡ
و از هیچ شخص بسیار سوگندخورنده به باطل، و پست فرمان مبر.
Verse 11
ﯢﯣﯤ
ﯥ
همان بسیار غیبت کننده از مردم، و بسیار خبرچین میان آنها؛ تا میانشان تفرقه بیندازد.
Verse 12
ﯦﯧﯨﯩ
ﯪ
بسیار بازدارنده از خیر، متجاوز بر اموال و آبرو و جان مردم، بسیار گناهکار و نافرمان.
Verse 13
ﯫﯬﯭﯮ
ﯯ
خشک و خشن، که در میان قومش به بدی شهرت دارد.
Verse 14
ﯰﯱﯲﯳﯴ
ﯵ
چون صاحب مال و فرزندان است از ایمان به الله و رسولش تکبر ورزید.
Verse 15
هرگاه آیات ما بر او خوانده شود میگوید: این از خرافات نوشتهشدۀ پیشینیان است.
Verse 16
ﯾﯿﰀ
ﰁ
بهزودی نشانهای بر بینیاش مینهیم که او را بدنام میکند و پیوسته همراهش است.
Verse 17
بهراستیکه ما این مشرکان را با قحطی و گرسنگی آزمودیم، همانگونه که صاحبان باغ را آزمایش کردیم آنگاه که سوگند یاد کردند که بهطور قطع میوههای باغ را صبحگاه با شتاب خواهند چید تا اینکه از آنها به هیچ مسکینی داده نشود.
Verse 18
ﭜﭝ
ﭞ
ولی سوگندشان را با گفتن: (إنشاءالله= اگر الله بخواهد) استثنا نکردند.
Verse 19
پس الله آتشی بهسوی آن باغ فرستاد، که آن را درحالیکه صاحبانش در خواب بودند و نمیتوانستند آتش را از آن دفع کنند خورد.
Verse 20
ﭧﭨ
ﭩ
و مانند شب تاریک سیاه شد.
Verse 21
ﭪﭫ
ﭬ
و صبحگاه به یکدیگر ندا زدند.
Verse 22
گفتند: بامدادان و قبل از آمدن فقرا بهسوی کشت خویش بروید اگر میوههایش را میچینید.
Verse 23
ﭵﭶﭷ
ﭸ
پس شتابان بهسوی کشتشان به راه افتادند، درحالیکه با صدایی آهسته با یکدیگر سخن میگفتند.
Verse 24
ﭹﭺﭻﭼﭽﭾ
ﭿ
به یکدیگر میگفتند: امروز نباید مسکینی در باغ بر شما وارد شود.
Verse 25
ﮀﮁﮂﮃ
ﮄ
و اول صبح به راه افتادند درحالیکه بر منع میوههایشان مصمم بودند.
Verse 26
ﮅﮆﮇﮈﮉ
ﮊ
اما وقتی آن را سوخته دیدند به یکدیگر گفتند: بهراستیکه راه باغ را گم کردهایم.
Verse 27
ﮋﮌﮍ
ﮎ
بلکه بهسبب عزم بر محرومکردن مساکین از میوههای باغ، از چیدن میوههایش محروم هستیم.
Verse 28
دانشمندترین آنها گفت: آیا وقتی بر محروم کردن فقرا از آن تصمیم گرفتید به شما نگفتم: چرا الله را به پاکی نمیستایید، و بهسوی او توبه نمیکنید؟!
Verse 29
ﮗﮘﮙﮚﮛﮜ
ﮝ
گفتند: منزه است پروردگار ما، بهراستیکه ما وقتی بر تحریم فقرا از میوههای باغمان تصمیم گرفتیم بر خویش ستم کردیم.
Verse 30
ﮞﮟﮠﮡﮢ
ﮣ
آنگاه از روی سرزنش به یکدیگر روی آوردند و میان یکدیگر سخن رد و بدل کردند.
Verse 31
ﮤﮥﮦﮧﮨ
ﮩ
از روی پشیمانی گفتند: وای که زیان کردیم. بهراستیکه ما با منع کردن فقرا از حقشان از حد گذشتیم.
Verse 32
امید است که پروردگار ما بهتر از این باغ به ما بدهد، زیرا ما فقط بهسوی الله مشتاق هستیم، عفو او را امید داریم، و از او خیر میخواهیم.
Verse 33
مانند این عذاب با محرومیت از رزق و روزی، کسی را که از ما نافرمانی کند عذاب میکنیم، و به تحقیق که عذاب آخرت بزرگتر است اگر از سختی و دوامش آگاه بودند.
Verse 34
ﯡﯢﯣﯤﯥﯦ
ﯧ
بهراستی کسانیکه با امتثال اوامر و اجتناب از نواهی الله تقوای او تعالی را پیشه کردند، نزد پروردگارشان بهشتهای پرنعمتی دارند که در آن بهرهمند میشوند، و نعمتهایشان پایان نمیپذیرد.
Verse 35
ﯨﯩﯪ
ﯫ
پس آیا مسلمانان را در جزا همانند کافران قرار میدهیم آنگونه که مشرکانِ ساکنِ مکه ادعا میکنند؟!
Verse 36
ﯬﯭﯮﯯ
ﯰ
- ای مشرکان- شما را چه شده است چگونه این حکم ستمکارانه و منحرف را صادر میکنید؟!
Verse 37
ﯱﯲﯳﯴﯵ
ﯶ
یا کتابی دارید که در آن مساوات میان فرمانبر و نافرمان را میخوانید؟!
Verse 38
ﯷﯸﯹﯺﯻ
ﯼ
که هرچه را در آخرت برای خودتان انتخاب میکنید در آن کتاب برایتان است.
Verse 39
یا اینکه شما پیمانهایی مؤکّد با سوگندها از ما گرفتهاید که مفادش این است که آنچه را برای خویش حکم میکنید برای شما باشد؟!
Verse 40
ﰊﰋﰌﰍ
ﰎ
- ای رسول- از گویندگان این سخن بپرس: کدامیک از شما ضامن این پیمانها است؟!
Verse 41
یا به جای الله شریکانی دارند که آنها را با مؤمنان در جزا مساوی قرار میدهند؟! پس شریکانشان را بیاورند اگر در این ادعا که شریکانشان آنها را همراه مؤمنان در جزا یکسان قرار دادهاند راستگو هستند.
Verse 42
روز قیامت ترس زیاد آشکار میگردد و پروردگارمان هراس را به اوج میرساند، و مردم به سجده فراخوانده میشوند که مؤمنان سجده میکنند، و کافران و منافقان نمیتوانند سجده کنند.
Verse 43
درحالیکه چشمانشان به زیر میافتد، و خواری و پشیمانی آنها را میپوشاند، حال آنکه در دنیا که وضعیتی را که در این روز به آن گرفتار شدهاند نداشتند از آنها خواسته میشد در برابر الله سجده کنند.
Verse 44
پس - ای رسول- مرا با کسیکه این قرآن نازلشده بر تو را تکذیب میکند واگذار، به زودی آنها را درجه درجه بهسوی عذاب خواهم کشاند چنانکه متوجه نشوند این کار مکری علیه آنها و نزدیک کردن تدریجی آنها بهسوی عذاب است.
Verse 45
ﭪﭫﭬﭭﭮﭯ
ﭰ
و مدت زمانی به آنها مهلت میدهم تا به گناهشان ادامه دهند. بهراستیکه تدبیر من برای کافران و تکذیب کنندگان، قوی است، پس از چنگ من فرار نمیکنند، و از کیفر من نجات نمییابند.
Verse 46
- ای رسول- آیا در قبال آنچه آنها را به آن دعوت میکنی پاداشی از آنها میخواهی، که بهسبب آن باری بزرگ را متحمل میشوند، و این امر سبب رویگردانی آنها از تو است؟! درحالیکه واقعیت خلاف این است؛ زیرا تو هیچ مزدی از آنها طلب نمیکنی، پس مانع آنها از پیروی تو چیست؟!
Verse 47
ﭹﭺﭻﭼﭽ
ﭾ
یا علم غیب دارند که حجتهایی را که با آن با تو مجادله میکنند آنگونه که دوست دارند مینویسند؟!
Verse 48
پس - ای رسول- در برابر مهلتی که برای نزدیک کردنشان به عذاب به آنها داده شده و پروردگارت به آن حکم کرده شکیبایی کن، و مانند همدم ماهی، یونس علیه السلام در خسته و زدهشدن از قوم خویش نباش؛ آنگاه که پروردگارش را ندا داد درحالیکه در تاریکی دریا، و تاریکی شکم ماهی اندوهگین بود.
Verse 49
اگر رحمت الله که او را دریافت نبود بهطور قطع ماهی او را نکوهششده در بیابان برهوت میافکند.
Verse 50
ﮖﮗﮘﮙﮚ
ﮛ
آنگاه پروردگارش او را برگزید، و او را از بندگان صالح خویش قرار داد.
Verse 51
و نزدیک است کسانیکه به الله کفر ورزیدهاند و رسولش را تکذیب کردهاند، آنگاه که قرآن نازلشده بر تو را میشنوند، از شدت خیرهشدن به تو با چشمانشان تو را بر زمین بزنند، و - با پیروی از هوسهایشان، و رویگردانی از حق- میگویند: رسولی که آن را آورده است بهطور قطع دیوانهای است.
Verse 52
ﮩﮪﮫﮬﮭ
ﮮ
درحالیکه قرآن نازلشده بر تو جز مایۀ اندرز و یادآوری برای انسانها و جنیان نیست.
تقدم القراءة