ترجمه سوره زخرف به الفارسية از الترجمة الفارسية للمختصر في تفسير القرآن الكريم
الترجمة الفارسية للمختصر في تفسير القرآن الكريم
الناشر
مركز تفسير للدراسات القرآنية
Verse 1
ﮀ
ﮁ
﴿حمٓ﴾ سخن در مورد حروف شبیه این حروف در ابتدای سورۀ بقره بیان شد.
Verse 2
ﮂﮃ
ﮄ
الله به قرآن روشنگر راه هدایت بهسوی حق سوگند یاد فرمود.
Verse 3
ﮅﮆﮇﮈﮉﮊ
ﮋ
که ما آن را قرآنی به زبان عربی قرار دادیم؛ تا -ای گروهی که قرآن به زبان شما نازل شده است- در معانیاش بیندیشید، و آنها را بفهمید و به امتهای دیگر انتقال دهید.
Verse 4
و بهراستیکه این قرآن در لوح محفوظ والا و بلند مرتبه و دارای حکمت است، و آیاتش در اوامر و نواهی، محکم و استوار گردیده است.
Verse 5
آیا بهسبب اینکه شما بسیار مرتکب شرک و گناهان میشوید ما از فرستادن این قرآن بر شما دست میکشیم؟ این کار را نمیکنیم، بلکه مهربانی به شما، عکس این امر را میطلبد.
Verse 6
ﮝﮞﮟﮠﮡﮢ
ﮣ
و چه بسیار پیامبرانی که در امتهای پیشین مبعوث کردیم.
Verse 7
و هر پیامبری که از جانب الله نزد آن امتهای پیشین آمد او را مسخره میکردند.
Verse 8
و از میان آن امتها کسانی را نابود کردیم که از اینها نیرومندتر بودند. بنابراین از نابودی ضعیفتر از آنها ناتوان نیستیم، و چگونگی نابودی امتهای پیشین، مانند عاد و ثمود و قوم لوط و اصحاب مدین در قرآن بیان شده است.
Verse 9
و - ای رسول- اگر از این مشرکان تکذیب کننده بپرسی: چه کسی آسمانها، و زمین را آفریده است؟ بهطور قطع در پاسخ به سوال تو خواهند گفت: آنها را ذات شکست ناپذیری که هیچکس بر او چیره نمیشود، و از همه چیز آگاه است آفریده است.
Verse 10
الله همان ذاتی است که زمین را برای شما گستراند و آن را برایتان فرشی که بر بالایش پا میگذارید قرار داد، و راههایی در کوهها و درههایش برایتان قرار داد؛ تا در مسافرتها از آنها راهنمایی بگیرید.
Verse 11
و همان ذاتی است که از آسمان به آن اندازه آب فرو فرستاد که برای شما، و برای دامها و کشتزارهایتان کافی است، و زمینی خشکیده و بدون گیاه را با آن زنده گرداند، همانگونه که الله این زمین خشک را با گیاهان زنده گردانید شما را نیز برای رستاخیز زنده میگرداند.
Verse 12
و همان ذاتی است که تمام جفتها مانند شب و روز، نر و ماده و غیر آن را آفرید، و از کشتیها و دامها مرکبهایی که در مسافرتهایتان بر آنها سوار میشوید برایتان قرار داد، بر کشتیها در دریا، و بر دامهایتان در خشکی سوار میشوید.
Verse 13
تمام این موارد را برایتان قرار داد؛ تا بر پشت مرکبهایی که در سفرهایتان سوار میشوید قرار گیرید، و وقتی بر پشت آنها قرار میگیرید نعمت پروردگارتان که آنها را رام شما کرد به یاد آورید، و به زبان بگویید: پاک و منزه است ذاتیکه این مرکب را برای ما مهیا و رام کرد و تحت فرمان ما قرار دارد، و اگر الله آن را رام نکرده بود ما بر این کار توانایی نداشتیم.
Verse 14
ﮀﮁﮂﮃ
ﮄ
و قطعاً ما پس از مرگ برای حسابرسی و جزا فقط بهسوی پروردگارمان بازمیگردیم.
Verse 15
و مشرکان ادعا کردند که برخی مخلوقات از آفریدگار سبحانه متولد شدهاند آنگاه که گفتند: فرشتگان دختران الله هستند، در حقیقت هر کس که چنین سخنی بگوید انسان بسیار ناسپاسی است که کفر و گمراهی را آشکار کرده است.
Verse 16
- ای مشرکان- آیا میگویید: الله از میان مخلوقاتش دخترانی برای خود برگرفته، و فرزندان پسر را به شما اختصاص داده است؟! چه تقسیمی است که شما ادعا کردید؟!
Verse 17
و چون یکی از آنها را به دختر -که آن را به پروردگارش نسبت میدهد- مژده دهند چهرهاش از غم و اندوه زیاد سیاه میشود، و سرشار از خشم میگردد. پس چگونه چیزی را که وقتی خودش به آن مژده داده میشود غمگین میگردد به پروردگارش نسبت میدهد؟
Verse 18
آیا کسی را به پروردگارشان نسبت میدهد که در زیور پرورش مییابد، و سخن او هنگام مجادله بهسبب زنانگیاش غیر روشن است؟!
Verse 19
و فرشتگان را که بندگان الله رحمان سبحانه هستند: دختر نامیدند. آیا آنگاه که الله آنها را آفرید حاضر بودهاند، و برایشان مشخص شده است که آنها دختر هستند؟! بهزودی فرشتگان این گواهی آنها را خواهند نوشت، و در روز قیامت در این باره از آنها سوال میشود، و به خاطر دروغی که گفتند عذاب میشوند.
Verse 20
و با استدلال به تقدیر گفتند: اگر الله میخواست که ما فرشتگان را عبادت نکنیم آنها را عبادت نمیکردیم، پس چون این کار را از ما خواسته است بر رضایت او دلالت دارد. برای این سخنشان هیچ دانشی نیست، و آنها فقط دروغ میگویند.
Verse 21
آیا قبل از قرآن به این مشرکان کتابی دادهایم که عبادت غیر الله را به آنها اجازه داده باشد؟! و آنها به آن کتاب تمسک، و استدلال میکنند.
Verse 22
خیر، این اتفاق نیفتاده، بلکه با استدلال به تقلید گفتند: بهراستیکه ما پیش از خود پدرانمان را بر دین و آیینی یافتیم، و آنها معبودها را عبادت میکردند، و ما در عبادتِ معبودها، راه آنها را میپیماییم.
Verse 23
و همانگونه که اینها به تکذیب پردختند، و به تقلید خویش از پدرانشان استناد کردند، - ای رسول- پیش از تو در هیچ شهری فرستادهای برای انذار قومش نفرستادیم مگر اینکه بزرگان و سران ثروتمندشان گفتند: ما پدرانمان را بر دین و آیینی یافتهایم، و اثر آنها را دنبال میکنیم. پس قوم تو اولین کسانی نیستند که این کار را انجام میدهند.
Verse 24
رسولشان به آنها گفت: آیا از پدرانتان پیروی میکنید حتی اگر آنچه من برایتان آوردهام از آیینی که پدرانتان بر آن بودند بهتر باشد؟ گفتند: به آنچه تو و رسولان پیش از تو به آن فرستاده شدهاید کافر هستیم.
Verse 25
از امتهایی که پیش از تو رسولان را تکذیب کردند انتقام گرفتیم و آنها را نابود کردیم، پس بیندیش کسانیکه رسولانشان را تکذیب کردند چه سرانجامی داشتهاند، به تحقیق که سرانجام دردناکی داشتهاند.
Verse 26
و -ای رسول- به یاد آور آنگاه که ابراهیم علیه السلام به پدر و قومش گفت: قطعاً من از بتهایی که به جای الله عبادت میکنید بیزار هستم.
Verse 27
ﮋﮌﮍﮎﮏ
ﮐ
جز الله که مرا آفرید که به تحقیق او مرا به پیروی دین استوار خویش که نفع من در آن است، راهنمایی خواهد کرد.
Verse 28
و ابراهیم علیه السلام کلمۀ توحید (لا إله إلا الله) را پس از خود در میان نسلش جاویدان کرد، و پیوسته در میان آنها کسی هست که الله را یگانه بداند و هیچچیز را با او شریک نگرداند؛ تا با توبه از شرک و گناهان بهسوی الله بازگردند.
Verse 29
در نابودی این مشرکان تکذیب کننده شتاب نکردهام، بلکه با باقی گذاشتن در دنیا آنها را بهرهمند ساختم، و پیش از آنها پدرانشان را برخوردار ساختم تا اینکه قرآن، و فرستادهای روشنگر یعنی محمد صلی الله علیه وسلم نزدشان آمد.
Verse 30
و چون این قرآن که حقیقتی بدون تردید است نزدشان آمد گفتند: این سحری است که محمد ما را با آن سحر میکند، و قطعاً ما به او کافریم و هرگز به او ایمان نخواهیم آورد.
Verse 31
و این مشرکان تکذیب کننده گفتند: چرا الله این قرآن را به جای محمدِ فقیر و یتیم بر یکی از دو مرد بزرگ در مکه یا طائف، یعنی ولید بن عقبه و عروة بن مسعود ثقفی نازل نکرده است.
Verse 32
- ای رسول- آیا آنها رحمت پروردگارت را تقسیم میکنند و آن را به هرکس بخواهند میدهند و از هرکس بخواهند باز میدارند یا الله؟ ما هستیم که روزیهایشان را در دنیا میان آنها تقسیم کردهایم، و برخی از آنها را ثروتمند و برخی دیگر را فقیر قرار دادهایم؛ تا برخی از آنها در خدمت برخی دیگر باشند، و رحمت پروردگارت برای بندگانش در آخرت بهتر است از بهره فانی دنیا که اینها جمع میکنند.
Verse 33
و اگر چنین نبود که مردم در کفر، امتی واحد گردند بهطور قطع برای خانههای کسانیکه به الله کفر میورزند سقفهایی نقرهای، و نردبانهایی که بر آن بالا روند قرار میدادیم.
Verse 34
ﭑﭒﭓﭔﭕ
ﭖ
و برای خانههایشان درهایی، و برای خودشان تختهایی که بر آنها تکیه بزنند قرار میدادیم، تا به تدریج آنها را به عذاب نزدیک کنیم، و به فتنه اندازیم.
Verse 35
و بهطور قطع برای آنها طلا قرار میدادیم، و - ای رسول- تمام این موارد فقط کالای زندگی دنیایی است، و چون دوام ندارد سودش اندک است، و نعمتهای آخرت نزد پروردگارت برای کسانیکه با اجرای اوامر و اجتناب از نواهی الله تقوای او تعالی را پیشه میکنند بهتر است.
Verse 36
و هرکس سرسری در قرآن بنگرد که او را به رویگردانی میرساند مجازاتش این است که شیطانی بر او مسلط میشود که همنشینش خواهد بود و بر گمراهی او خواهد افزود.
Verse 37
و بهطور قطع این همنشینان که بر انسانهای رویگردان از قرآن مسلط قرار داده میشوند آنها را از دین الله بازمیدارند؛ پس اوامر الله را اجرا نمیکنند و از نواهی او تعالی اجتناب نمیکنند، درحالیکه گمان میکنند بهسوی حق راه یافتهاند، و به همین سبب از گمراهی خویش توبه نمیکنند.
Verse 38
تا اینکه این رویگردان از یاد الله روز قیامت نزد ما آید و آرزوکنان بگوید: - ای همنشین- کاش میان من و تو به اندازۀ میان مشرق و مغرب فاصله بود، که چه همنشین بدی هستی.
Verse 39
الله در روز قیامت به کافران میفرماید: - به این سبب که با شرک و گناهان بر خودتان ستم کردهاید- امروز مشارکت شما در عذاب هرگز سودی به شما نخواهد رساند و شریکان شما ذرهای از عذابتان را به جای شما برنخواهند داشت.
Verse 40
بهراستیکه اینها از شنیدن حق کر، و از دیدن آن کور هستند، پس - ای رسول- آیا تو بر شنواندنِ کر، یا راهنماییِ کور، یا هدایتِ کسیکه در گمراهی آشکاری از راه راست قرار دارد توانایی؟!
Verse 41
ﮜﮝﮞﮟﮠﮡ
ﮢ
پس اگر ما تو را ببریم- یعنی قبل از اینکه آنها را عذاب کنیم تو را بمیرانیم- بهطور قطع در دنیا و آخرت از آنها انتقام میگیریم و آنها را عذاب میکنیم.
Verse 42
یا اگر بخشی از عذابی را که به آنها وعده میدهیم به تو نشان دهیم، بهراستیکه ما بر آنها توانا هستیم، و در هیچ کاری نمیتوانند بر ما چیره شوند.
Verse 43
پس - ای رسول- به آنچه که پروردگارت به تو وحی کرده چنگ بزن، و به آن عمل کن؛ زیرا تو بر راه حقیقتی که هیچ ابهامی در آن نیست قرار داری.
Verse 44
و قطعاً این قرآن مایۀ ارجمندی تو و قومت است، و بهزودی در روز قیامت در مورد ایمان به آن و پیروی هدایتش، و دعوت بهسوی آن از شما سوال خواهد شد.
Verse 45
و - ای رسول- از رسولانی که پیش از تو مبعوث کردهایم بپرس: آیا جز الله رحمان معبودهای دیگری برای عبادت قرار دادهایم؟!
Verse 46
و به تحقیق که موسی علیه السلام را با آیات خویش بهسوی فرعون و سران قومش فرستادیم و به آنها گفت: به تحقیق که من فرستادهای از جانب پروردگار تمام مخلوقات هستم.
Verse 47
و چون آیات ما را برایشان آورد، از روی تمسخر و استهزا بر آنها خندیدند.
Verse 48
و ما هیچ دلیلی بر صحت آنچه موسی علیه السلام آورده بود به فرعون و سران قومش نشان نمیدادیم مگر اینکه از دلیل قبلی بزرگتر بود، و آنها را به عذاب در دنیا فرو گرفتیم، تا از کفر خویش بازگردند، اما هیچ فایدهای نداشت.
Verse 49
و وقتی بخشی از این عذاب به آنها رسید به موسی علیه السلام گفتند: ای ساحر، پروردگارت را که به تو گفته اگر ما ایمان بیاوریم عذاب را از ما برمیدارد، برایمان در دعا بخوان؛ زیرا اگر عذاب را از ما بردارد قطعاً بهسوی او هدایت مییابیم.
Verse 50
اما وقتی عذاب را از آنها بازگرداندیم بلافاصله پیمانشان را شکستند، و به آن وفا نکردند.
Verse 51
و فرعون مفتخر و سرمست از پادشاهی خویش در میان قومش اینگونه ندا داد: ای قوم من، مگر پادشاهی مصر، و این رودهای نیل که از زیر کاخهای من جاری هستند از آنِ من نیست؟ پس آیا پادشاهی مرا نمیبینید و از عظمت من آگاه نیستید؟!
Verse 52
در نتیجه من از موسی که شخصی رانده شده و ناتوان است و نمیتواند به خوبی سخن بگوید بهتر هستم.
Verse 53
چرا الله که او را فرستاده دستبندهایی طلایی برایش نیفکنده؛ تا مشخص شود او رسولش است، یا چرا فرشتگانی پیاپی همراه او نیامدهاند.
Verse 54
فرعون قومش را فریفت، و آنها در گمراهی از او اطاعت کردند؛ زیرا مردمی خارج از طاعت الله بودند.
Verse 55
ﮨﮩﮪﮫﮬﮭ
ﮮ
و هنگامیکه با استمرار بر کفر ما را به خشم آوردند از آنها انتقام گرفتیم، و همگیشان را غرق ساختیم.
Verse 56
ﮯﮰﮱﯓ
ﯔ
و فرعون و سران قومش را پیشگامانی گردانیدیم که در کفر، بر مردم و کفار قومت پیش افتادهاند، و آنها را پندی برای پندگیران قرار دادیم، تا مرتکب کار آنها نشوند و گرفتار عذابشان نگردند.
Verse 57
و - ای رسول- چون مشرکان گمان کردند عیسی علیه السلام که نصاری او را عبادت کردند در عموم این آیه داخل است: ﴿إِنَّكُمْ وَمَا تَعْبُدُونَ مِنْ دُونِ اللَّهِ حَصَبُ جَهَنَّمَ أَنْتُمْ لَهَا وَارِدُونَ﴾ [الأنبياء: 98] «یقیناً شما و آنچه به جای الله عبادت میکنید، هیزم جهنم هستید، شما در آن وارد خواهید شد.» درحالیکه الله همانند عبادت بتها از عبادت عیسی علیه السلام نهی کرده است، بهناگاه قوم تو در جدال بانگ و فریاد برآوردند و گفتند: راضی شدیم که معبودان ما به منزلۀ عیسی باشد، و الله در رد آنها این آیه را نازل فرمود: ﴿إِنَّ الَّذِينَ سَبَقَتْ لَهُمْ مِنَّا الْحُسْنَى أُولَئِكَ عَنْهَا مُبْعَدُونَ﴾ [الأنبياء: 101] «به راستی کسانیکه پیشتر از سوی ما (وعدۀ) نیکویی برای آنها مقرر شده است، از آن (جهنم) دور نگه داشته میشوند.»
Verse 58
و گفتند: آیا مبعودهای ما بهتر هستند یا عیسی؟! ابن زِبَعرَی و امثالش این مثال را به این سبب که دوست داشتند به حق برسند به تو نزدند، بلکه چون جدال را دوست دارند این مثال را زدند، و آنها مردمی هستند که بر جدل و خصومت سرشته شدهاند.
Verse 59
عیسی پسر مریم فقط یکی از بندگان الله است که نعمت نبوت و رسالت را به او دادیم، و او را مثالی برای بنیاسرائیل قرار دادیم که از طریق او بر قدرت الله راهنمایی میشوند چون او را بدون پدر آفرید چنانکه آدم علیه السلام را بدون پدر و مادر آفرید.
Verse 60
و - ای فرزندان آدم- اگر نابودی شما را بخواهیم بهطور قطع شما را نابود خواهیم کرد، و به جای شما فرشتگانی قرار خواهیم داد که جانشین شما در زمین باشند، و الله را عبادت کنند و هیچکس را با او شریک نگردانند.
Verse 61
در حقیقت عیسی علیه السلام یکی از نشانههای بزرگ قیامت است که در آخر الزمان نازل میشود، پس شک نکنید که قیامت واقع میشود، و در آنچه از جانب الله برایتان آوردهام از من پیروی کنید؛ زیرا همان راه راستی است که هیچ انحرافی در آن نیست.
Verse 62
و شیطان نباید با فریبکاری و نیرنگ، شما را از راه راست بازدارد، زیرا او دشمن آشکار شما است.
Verse 63
و هنگامیکه عیسی علیه السلام دلایل آشکار بر رسالت خویش را برای قومش آورد، به آنها گفت: بهراستیکه از جانب الله حکمت برایتان آوردهام، و آمدهام تا بخشی از امور دین شما را که در آن اختلاف دارید برایتان توضیح دهم، پس با اجرای اوامر، و اجتناب از نواهی الله از او تعالی بترسید، و در آنچه شما را به آن امر و در آنچه شما را از آن نهی میکنم از من فرمانبرداری کنید.
Verse 64
قطعاً الله پروردگار من و پروردگار شما است، هیچ پروردگاری جز او نداریم، پس عبادت را فقط برای او خالص گردانید، و این توحید همان راه راستی است که هیچ انحرافی در آن نیست.
Verse 65
اما گروههای نصاری در مورد عیسی علیه السلام اختلاف ورزیدند، برخی از آنها میگویند: عیسی همان معبود است، و برخی از آنها میگویند: او پسر الله است، و برخی از آنها میگویند: او و مادرش دو معبود هستند، پس وای بر کسانیکه - با توصیف عیسی علیه السلام به الوهیت، یا پسر بودن، یا اینکه یکی از سه معبود است- بر خودشان ستم کردهاند از عذابی دردناک که روز قیامت در انتظارشان است.
Verse 66
آیا این گروههای اختلاف کننده در مورد عیسی علیه السلام جز این امر را انتظار دارند که قیامت به صورت ناگهانی و درحالیکه آمدنش را احساس نمیکنند آنها را فراگیرد؟! که اگر قیامت در حالی آنها را فراگیرد که بر کفر خویش قرار دارند بهطور قطع مقصدشان عذاب دردناک خواهد بود.
Verse 67
کسانیکه بر کفر و گمراهی با یکدیگر دوستی میکنند در روز قیامت دشمن یکدیگر هستند مگر کسانیکه با اجرای اوامر و اجتناب از نواهی الله تقوای او تعالی را پیشه کردهاند، که دوستی آنها همیشگی و ناگسستنی است.
Verse 68
و الله به آنها میفرماید: ای بندگان من، امروز در آنچه پیش رو دارید ترسی بر شما نیست، و بهسبب بهره دنیایی که از دست دادهاید غمگین نمیشوید.
Verse 69
ﮭﮮﮯﮰﮱ
ﯓ
همان کسانیکه بر قرآنِ نازل شده بر رسولشان ایمان آوردهاند، و تسلیم قرآن بودهاند، یعنی به اوامر آن عمل میکردند، و از نواهی آن دست میکشیدند.
Verse 70
ﯔﯕﯖﯗﯘ
ﯙ
شما و مؤمنان مانند شما به بهشت وارد شوید، درحالیکه از نعمتهای جاویدانی که پایان نمییابند و از بین نمیروند شادمان هستید.
Verse 71
خادمان آنها ظرفهایی طلایی و جامهایی بیدسته بر گردشان میچرخانند، و هرچه دلها بخواهند، و چشمان از دیدنش لذت ببرند در بهشت قرار دارد، و شما برای همیشه در آن میمانید، و هرگز از آن خارج نمیشوید.
Verse 72
این بهشت را که برایتان توصیف کردم الله به فضل خویش در قبال اعمالتان به شما به میراث داد.
Verse 73
ﯴﯵﯶﯷﯸﯹ
ﯺ
میوههای فراوان و جاویدانی برای شما در آن وجود دارد، که از آنها میخورید.
Verse 74
ﭑﭒﭓﭔﭕﭖ
ﭗ
به تحقیق که مجرمان بهسبب کفر و گناهان روز قیامت در عذاب جهنم هستند و برای همیشه در آن میمانند.
Verse 75
ﭘﭙﭚﭛﭜﭝ
ﭞ
عذاب بر آنها تخفیف داده نمیشود، و در آنجا از رحمت الله نومید هستند.
Verse 76
ﭟﭠﭡﭢﭣﭤ
ﭥ
و وقتی آنها را به جهنم وارد کنیم ما به آنها ستم نکردهایم، بلکه خودشان با کفر بر خویشتن ستم کردهاند.
Verse 77
و به مامور جهنم -مالک- ندا میزنند: ای مالک، پروردگارت باید ما را بمیرانَد تا از عذاب راحت شویم، و مالک به آنها پاسخ میدهد: قطعاً شما بدون اینکه بمیرید برای همیشه در عذاب میمانید، و عذاب از شما قطع نخواهد شد.
Verse 78
بهتحقیقکه ما در دنیا حقیقتی را که هیچ شکی در آن نیست نزدتان آوردیم، اما بیشتر شما حق را نمیپسندید.
Verse 79
ﭸﭹﭺﭻﭼ
ﭽ
پس اگر بر پیامبر صلی الله علیه وسلم مکر زده و نیرنگی برایش آماده کردهاند ما تدبیری غالب بر نیرنگ آنها برایشان حکم میکنیم.
Verse 80
آیا گمان میکنند ما رازی را که در دلهایشان پنهان میدارند، یا رازی را که مخفیانه با یکدیگر نجوا میکنند نمیشنویم، آری ما تمام این موارد را میشنویم، و فرشتگان نزدشان حاضر هستند و تمام اعمالشان را ثبت میکنند.
Verse 81
- ای رسول- به کسانیکه دختران را به الله نسبت میدهند، و الله از سخنان آنها بسیار برتر و منزه است، بگو: - به فرض- اگر الله فرزندی داشته باشد من نخستین کسی بودم که آن فرزند را عبادت میکرد.
Verse 82
پروردگار آسمانها و زمین و عرش از انتساب شریک و دوست و فرزند به او که این مشرکان میگویند پاک و منزه است.
Verse 83
پس - ای رسول- آنها را واگذار تا در باطل خویش فرو روند، و بازی کنند، تا روزی را که به آن وعده داده میشوند، یعنی روز قیامت را دیدار کنند.
Verse 84
و او سبحانه ذاتی است که معبود برحق در آسمان، و زمین است، و در آفرینش و تقدیر و تدبیر خویش بسیار دانا، و از احوال بندگانش بسیار آگاه است، و ذرهای از احوالشان بر او پوشیده نمیماند.
Verse 85
و خیر و برکت الله بسیار است، ذاتیکه فرمانروایی آسمانها و زمین و آنچه میان این دو وجود دارد فقط از آنِ او است، و فقط او میداند که قیامت چه زمانی برپا میگردد، و هیچکس جز او از این زمان آگاه نیست، و در آخرت برای حسابرسی و جزا فقط بهسوی او بازگردانده میشوید.
Verse 86
و کسانیکه مشرکان آنها را به جای الله عبادت میکنند اختیار شفاعت نزد الله ندارند، مگر کسیکه گواهی داده باشد معبود برحقی جز الله نیست، و او تعالی از کسانی مانند عیسی و عزیر و فرشتگان که این گواهی را دادهاند آگاه است.
Verse 87
و اگر از آنها بپرسی: چه کسی آنها را آفریده است؟ بهطور قطع خواهند گفت: الله ما را آفریده است، پس با وجود این اعتراف چگونه از عبادت او تعالی بازگردانده میشوند؟!
Verse 88
و الله از شکایت رسول خویش از تکذیب قومش آگاه است، که گفت: پروردگارا، اینها مردمی هستند که به آنچه مرا با آن بهسویشان فرستادهای ایمان نمیآورند.
Verse 89
پس از آنها روی گردان، و سخنی که باعث دفع شرشان میشود به آنها بگو- این حالت در مکه بود- بهزودی از کیفری که با آن روبهرو میشوند آگاه خواهند شد.
تقدم القراءة