ترجمه سوره معارج به الفارسية از الترجمة الفارسية - دار الإسلام
Verse 1
ﮮﮯﮰﮱ
ﯓ
درخواستکنندهای [به تمسخر] تقاضای عذابی را کرد که وقوعش [در قیامت] حتمی است،
Verse 2
ﯔﯕﯖﯗ
ﯘ
[این عذاب،] برای کافران است [و] هیچ دفعکنندهای ندارد.
Verse 3
ﯙﯚﯛﯜ
ﯝ
از سوی الله [به وقوع میپیوندد که دارای عُلُو و] صاحبِ مراتب و درجات والاست.
Verse 4
فرشتگان و روح [= جبرئیل] به سوی او عروج میکنند، در روزی که مقدارش [در مقیاس بشری،] پنجاه هزار سال است.
Verse 5
ﯪﯫﯬ
ﯭ
پس تو [ای پیامبر، در برابر تمسخرشان] صبرِ نیکو پیشه کن.
Verse 6
ﯮﯯﯰ
ﯱ
بیگمان، آنها آن [روز] را دور میبینند
Verse 7
ﯲﯳ
ﯴ
و ما آن را نزدیک میبینیم.
Verse 8
ﯵﯶﯷﯸ
ﯹ
[همان] روزی که آسمان چون مسِ گداخته شود،
Verse 9
ﯺﯻﯼ
ﯽ
و کوهها مانند پشم رنگین [متلاشی و پراکنده] شود.
Verse 10
ﯾﯿﰀﰁ
ﰂ
و هیچ دوست صمیمی [و خویشاوندی] از [حال] دوست صمیمی [و خویشاوندش] نمیپرسد.
Verse 11
[در حالی که] آنان به یکدیگر نشان داده میشوند، گناهکار [دوست دارد و] آرزو میکند که فرزندان خود را در ازای [رهایی] از عذاب آن روز بدهد،
Verse 12
ﭜﭝ
ﭞ
و [همچنین] زنش و برادرش را
Verse 13
ﭟﭠﭡ
ﭢ
و قبیلهاش را که [همیشه] به او جا و پناه میداد.
Verse 14
ﭣﭤﭥﭦﭧﭨ
ﭩ
و [همچنین] همۀ کسانی را که روی زمین هستند [فدا کند] تا نجات یابد.
Verse 15
ﭪﭫﭬﭭ
ﭮ
[اما] هرگز چنین نیست! بیگمان، آن شعلههای [آتشِ] سوزان است
Verse 16
ﭯﭰ
ﭱ
[که] پوست از سر برمیکَند.
Verse 17
ﭲﭳﭴﭵ
ﭶ
کسانی را که [به فرمان الله] پشت کردند و [از حق] روی گرداندند، [به سوی خود] فرامیخوانَد.
Verse 18
ﭷﭸ
ﭹ
و [نیز کسانی را که] اموال را جمعآوری و ذخیره کردند [و حق آن را نپرداختند].
Verse 19
ﭺﭻﭼﭽﭾ
ﭿ
یقیناً انسان، کمطاقت [و حریص] آفریده شده است.
Verse 20
ﮀﮁﮂﮃ
ﮄ
هر گاه بدی [و مصیبتی] به او رسد، بیتابی میکند،
Verse 21
ﮅﮆﮇﮈ
ﮉ
و هر گاه خوبی به او رسد، بازدارنده [و بخیل] میگردد.
Verse 22
ﮊﮋ
ﮌ
مگر نمازگزاران؛
Verse 23
ﮍﮎﮏﮐﮑ
ﮒ
همان کسانی که بر نمازهایشان همیشه پایداری میکنند.
Verse 24
ﮓﮔﮕﮖﮗ
ﮘ
و کسانی که در اموالشان، حق [معیّن و] معلومی است
Verse 25
ﮙﮚ
ﮛ
برای مستمند و محروم؛
Verse 26
ﮜﮝﮞﮟ
ﮠ
و [همان] کسانی که روز جزا را تصدیق میکنند؛
Verse 27
ﮡﮢﮣﮤﮥﮦ
ﮧ
و کسانی که از عذاب پروردگارشان میترسند.
Verse 28
ﮨﮩﮪﮫﮬ
ﮭ
[چرا که] بیگمان، از عذاب پروردگارشان نمیتوان ایمن بود.
Verse 29
ﮮﮯﮰﮱ
ﯓ
و کسانی که شرمگاههایشان را نگه میدارند؛
Verse 30
مگر با همسران و کنیزانی که مالک آنها هستند، که [در این صورت،] سرزنشی بر آنها نیست.
Verse 31
اما هر کس فراتر از اینها را بخواهد، آنان متجاوزان هستند.
Verse 32
ﯧﯨﯩﯪﯫ
ﯬ
و کسانی که امانتها و پیمانهایشان را رعایت میکنند،
Verse 33
ﯭﯮﯯﯰ
ﯱ
و کسانی که به شهادتهای خود متعهدند،
Verse 34
ﯲﯳﯴﯵﯶ
ﯷ
و کسانی که بر نمازشان پایداری میکنند.
Verse 35
ﯸﯹﯺﯻ
ﯼ
اینان در باغهای [بهشت] گرامی داشته میشوند.
Verse 36
ﯽﯾﯿﰀﰁ
ﰂ
پس [ای پیامبر،] کافران را چه شده که به سوی تو میشتابند؟
Verse 37
ﰃﰄﰅﰆﰇ
ﰈ
[و] از راست و چپ، گروهگروه [بر مخالفت تو جمع میشوند و بر تو هجوم میآورند؟]
Verse 38
آیا هر کدام از آنها [با آن اعمال ناپسندش] طمع دارد که در بهشت پرنعمت [الهی] درآورده شود؟
Verse 39
ﰒﰓﰔﰕﰖﰗ
ﰘ
هرگز چنین نیست! بیگمان، ما آنها را از آنچه [خود] میدانند آفریدهایم.
Verse 40
به پروردگار مشرقها و مغربها سوگند میخورم که قطعاً ما تواناییم
Verse 41
بر اینکه [کسان دیگری] بهتر از اینان را جایگزین کنیم؛ و ما [برای انجام این کار،] درمانده و ناتوان نیستیم.
Verse 42
پس [ای پیامبر،] آنان را به حال خود واگذار تا در باطل خود فروروند و بازی کنند، تا به روزی برسند که به آنان وعده داده شده است.
Verse 43
[همان] روزی که شتابان از قبرها خارج میشوند؛ گویی به سوی بتها [و معبودانشان] میدوند.
Verse 44
[در حالی که] چشمهایشان [از شرم و وحشت] به زیر افتاده و ذلت [و خواری،] آنان را پوشانده است. این همان روزی است که به آنان وعده داده میشد.
تقدم القراءة