ترجمه سوره عبس به الفارسية از الترجمة الفارسية - دار الإسلام
Verse 1
ﭑﭒ
ﭓ
[پیامبر] چهره در هم کشید و روی برگردانْد
Verse 2
ﭔﭕﭖ
ﭗ
از اینکه آن نابینا [= عبدالله بن اُمّ مَکتوم] نزدش آمد.
Verse 3
ﭘﭙﭚﭛ
ﭜ
و [ای پیامبر،] تو چه میدانی؟ چه بسا او [از گناهانش] پاک شود،
Verse 4
ﭝﭞﭟﭠ
ﭡ
یا پند گیرد و این پند به سودش باشد.
Verse 5
ﭢﭣﭤ
ﭥ
اما آن کس که [از ایمان] بینیازی میورزد
Verse 6
ﭦﭧﭨ
ﭩ
تو به او روی میآوری؛
Verse 7
ﭪﭫﭬﭭ
ﭮ
در حالی که اگر او خود را [از کفر] پاک نسازد، ایرادی بر تو نیست؛
Verse 8
ﭯﭰﭱﭲ
ﭳ
اما کسی که شتابان به سراغ تو میآید
Verse 9
ﭴﭵ
ﭶ
و [از الله] میترسد،
Verse 10
ﭷﭸﭹ
ﭺ
تو از او غافل میشوی [و به دیگران میپردازی].
Verse 11
ﭻﭼﭽ
ﭾ
هرگز چنین نیست؛ بیگمان، این [آیات برای] تذکر و یادآوری است.
Verse 12
ﭿﮀﮁ
ﮂ
پس هر کس که بخواهد، [میتواند] از آن پند گیرد.
Verse 13
ﮃﮄﮅ
ﮆ
در صحیفههای ارجمندی [ثبت] است.
Verse 14
ﮇﮈ
ﮉ
[در جایگاهی] بلندپایه و پاکیزه [از پلیدی]
Verse 15
ﮊﮋ
ﮌ
در دست سفیران [وحی] است
Verse 16
ﮍﮎ
ﮏ
[که] بزرگوار و نیکوکارند.
Verse 17
ﮐﮑﮒﮓ
ﮔ
مرگ بر انسان [کافر، که] چقدر ناسپاس است!
Verse 18
ﮕﮖﮗﮘ
ﮙ
[الله] او را از چه چیز آفریده است؟
Verse 19
ﮚﮛﮜﮝ
ﮞ
او را از نطفۀ [ناچیزی] آفرید، سپس او را موزون ساخت.
Verse 20
ﮟﮠﮡ
ﮢ
آنگاه راه را برایش آسان نمود.
Verse 21
ﮣﮤﮥ
ﮦ
آنگاه [پس از پایان عمر،] او را میرانْد و در قبر [پنهان] نمود.
Verse 22
ﮧﮨﮩﮪ
ﮫ
سپس هر گاه بخواهد، او را [زنده میکند و] برمیانگیزد.
Verse 23
ﮬﮭﮮﮯﮰ
ﮱ
هرگز چنین نیست [که او میپندارد]. او هنوز آنچه را که [الله] فرمان داده به جای نیاورده است.
Verse 24
ﯓﯔﯕﯖ
ﯗ
انسان باید به غذای خویش [و آفرینشِ آن] بنگرد:
Verse 25
ﯘﯙﯚﯛ
ﯜ
ما آب فراوان [از آسمان] فروریختیم،
Verse 26
ﯝﯞﯟﯠ
ﯡ
سپس زمین را از هم شکافتیم،
Verse 27
ﯢﯣﯤ
ﯥ
آنگاه دانه[های فراون] در آن رویاندیم،
Verse 28
ﯦﯧ
ﯨ
و انگور و سبزی [خوراکی بسیار]،
Verse 29
ﯩﯪ
ﯫ
و زیتون و نخل،
Verse 30
ﯬﯭ
ﯮ
و باغهایی [انبوه و] پردرخت،
Verse 31
ﯯﯰ
ﯱ
و [انواع] میوه و علوفه [پدید آوردیم].
Verse 32
ﯲﯳﯴ
ﯵ
[همۀ اینها] برای بهرهگیری شما و چهارپایانتان است.
Verse 33
ﯶﯷﯸ
ﯹ
هنگامی که [آن] صدای مهیب [قیامت] فرارسد،
Verse 34
ﯺﯻﯼﯽﯾ
ﯿ
روزی که انسان از برادرش میگریزد
Verse 35
ﰀﰁ
ﰂ
و از مادرش و از پدرش
Verse 36
ﰃﰄ
ﰅ
و از زنش و پسرانش [نیز میگریزد]،
Verse 37
ﰆﰇﰈﰉﰊﰋ
ﰌ
در آن روز، هر کس را کاری است که او را به خودش سرگرم میدارد [و از دیگری بازمیدارد].
Verse 38
ﰍﰎﰏ
ﰐ
چهرههایی در آن روز، گشاده و روشن است.
Verse 39
ﰑﰒ
ﰓ
[به خاطر نعمت و رحمتِ الله] خندان و شاد است.
Verse 40
ﰔﰕﰖﰗ
ﰘ
و چهرههایی در آن روز، غبارآلود است.
Verse 41
ﭑﭒ
ﭓ
سیاهی [و تاریکی] آنها را پوشانده است.
Verse 42
ﭔﭕﭖﭗ
ﭘ
اینان همان کافرانِ بدکردارند.
تقدم القراءة