ترجمه سوره مریم به الفارسية از الترجمة الفارسية - حسين تاجي
Verse 1
ﭑ
ﭒ
کهیعص (کاف. ها. یا. عین. صاد).
Verse 2
ﭓﭔﭕﭖﭗ
ﭘ
(این) بیان رحمت پروردگارت (نسبت) به بندهاش زکریا است.
Verse 3
ﭙﭚﭛﭜﭝ
ﭞ
چون پروردگارش را به ندایی پنهان (به دعا) خواند.
Verse 4
گفت: «پروردگارا! بهراستی که استخوانم سست شده، و شعلۀ پیری سرم را فرا گرفته (و موهایم سفید گشته است) و من (هرگز) در دعای تو، ای پروردگارم! محروم نبودهام.
Verse 5
و بهراستی که من بعد از (مرگ) خودم از وارثانم بیمناکم، و همسرم نازا (و عقیم) است، پس از نزد خویش وارثی به من عطا فرما.
Verse 6
که وارث من و (نیز) وارث آل یعقوب باشد، و پروردگارا! او را پسندیده قرار ده».
Verse 7
(الله فرمود:) «ای زکریا! همانا ما تو را به پسری بشارت میدهیم که نامش یحیی است، (که) پیش از این همنامی برای او قرار ندادهایم».
Verse 8
(زکریا) گفت: «پروردگارا! چگونه برای من پسری خواهد بود؟! درحالیکه همسرم نازا است، و من (نیز) از شدت پیری به ناتوانی رسیدهام!»
Verse 9
(فرشته) گفت: «این گونه است، پروردگارت فرموده است: این بر من آسان است، و بهراستی پیش از این تو را آفریدم در حالیکه چیزی نبودی».
Verse 10
(زکریا) گفت: «پروردگارا! برای من نشانهای قرار ده» فرمود: «نشانۀ تو این است که سه شبانه (روز) در حالیکه (تندرست و) سالمی؛ نتوانی با مردم سخن بگویی».
Verse 11
پس (او) از محراب (= جایگاه عبادتش) بر قومش بیرون آمد، آنگاه به آنها اشاره کرد که: صبح و شام (الله را) تسبیح گویید».
Verse 12
(الله فرمود:) ای یحیی! کتاب (تورات) را با قوت (و جدیت) بگیر، و در کودکی به او دانش (و نبوت) دادیم.
Verse 13
و (نیز به او) شفقت و پاکیزگی از جانب خود (عطا کردیم). و (او) پرهیزگار بود.
Verse 14
ﭢﭣﭤﭥﭦﭧ
ﭨ
و (او) نسبت به پدر و مادرش نیکو کار بود، و سرکش (و) نافرمان نبود.
Verse 15
و سلام بر او باد، روزیکه متولد شد، و روزیکه میمیرد، و روزیکه زنده برانگیخته میشود.
Verse 16
و در (این) کتاب (قرآن) مریم را یاد کن، هنگامیکه از خانوادهاش کناره گرفت، (و در) ناحیۀ شرقی (بیت المقدس) مستقر شد.
Verse 17
پس میان خود و آنها پردهای کشید، آنگاه (ما) روح خود (= جبر ئیل) را به سوی او فرستادیم، پس به هیئت انسانی کامل بر او ظاهر شد.
Verse 18
(مریم) گفت: «همانا من از (شر) تو، به (الله) رحمان پناه میبرم، اگر تو پرهیزگار هستی».
Verse 19
(فرشته) گفت: «یقیناً من فرستادۀ پروردگار تو هستم، تا پسر پاکیزهای به تو ببخشم».
Verse 20
(مریم) گفت: «چگونه ممکن است مرا پسری باشد در حالیکه تاکنون انسانی با من تماس نداشته است، و هرگز (زن) بدکارهای (هم) نبودهام؟!».
Verse 21
(فرشته) گفت: «این گونه است، پروردگارت فرموده است: این (کار) بر من آسان است، و او را برای مردم نشانهای قرار میدهیم، و (نیز) رحمتی از سوی ماست، و این امری است انجام یافته».
Verse 22
ﯜﯝﯞﯟﯠﯡ
ﯢ
پس (مریم) به او باردار شد، آنگاه با او به جایی دور دستی (رفت و از مردم) کناره گرفت.
Verse 23
پس درد زایمان او را به سوی تنۀ (درخت) خرمایی کشاند، گفت: «ای کاش پیش از این مرده بودم، و بهکلی از یادها رفته (و فراموش شده) بودم».
Verse 24
ناگهان از (سمت) پایینش (فرشته یا عیسی) او را صدا زد که: «غمگین مباش، به راستی پروردگارت زیر (پای) تو چشمهای (جاری) قرار داده است.
Verse 25
و (این) تنۀ (درخت) خرما را به طرف خود تکان بده، (که) رطب تازهای بر تو فرو میریزد.
Verse 26
پس (از آن) بخور و (از آب چشمه) بنوش، و دیدگان را (به این مولود) روشن دار، پس اگر کسی از انسانها را دیدی (با اشاره) بگو: «همانا من برای (الله) رحمان روزه (سکوت) نذر کردهام، لذا امروز با هیچ بشری سخن نمیگویم».
Verse 27
پس (مریم) در حالیکه او (= عیسی) را برداشته بود، نزد قومش آمد، گفتند: «ای مریم! به راستی کاری (بسیار) زشت (و شگفت انگیزی) انجام دادهای!
Verse 28
ای خواهر هارون! پدرت مرد بدی نبود، و مادرت (نیز) زن بدکارهای نبود!».
Verse 29
پس (مریم) به او (=عیسی) اشاره کرد، گفتند: «چگونه با کسیکه کودکی است در گهواره، سخن بگوییم؟!»
Verse 30
(عیسی) گفت: «من بندۀ الله هستم، به من کتاب داده، و مرا پیامبر قرار داده است.
Verse 31
و مرا هر جا که باشم پر برکت و فرخنده قرار داده، و تا زندهام مرا به نماز و زکات سفارش کرده است.
Verse 32
ﮞﮟﮠﮡﮢﮣ
ﮤ
و (مرا) نسبت به مادرم نیکو کار (قرار داده) و مرا سرکش (و) بدبخت قرار نداده است.
Verse 33
و سلام بر من، روزیکه متولد شدم، و روزیکه میمیرم، و روزیکه زنده برانگیخته شوم»
Verse 34
این است (حکایت) عیسی پسر مریم، گفتار راستی که در آن تردید (و اختلاف) میکنند.
Verse 35
(هرگز) شایسته الله نیست که فرزندی برگیرد، او منزه است، هرگاه کاری را فرمان دهد (و بخواهد)، فقط به آن میگوید: «موجود شو» پس (بیدرنگ) موجود میشود.
Verse 36
و (عیسی به قومش گفت:) «یقیناً الله پروردگار من و پروردگار شماست، پس او را پرستش کنید، (که) راه راست این است».
Verse 37
آنگاه گروههای (یهود و نصاری) در میان خود اختلاف کردند، پس وای بر کسانیکه کافر شدند، از حضور (در آن) روز بزرگ (قیامت).
Verse 38
(آن) روزیکه نزد ما میآیند، چه خوب شنوا و چه خوب بینا هستند، لیکن ستمکاران امروز در گمراهی آشکارند.
Verse 39
و (ای پیامبر!) آنها را از روز حسرت بترسان، آنگاه که کار پایان پذیرد، و آنها (همچنان) در غفلتاند و ایمان نمیآورند.
Verse 40
همانا ماییم که زمین و کسانی را که بر آن هستند، به ارث میبریم، و (همگی) بهسوی ما باز گردانده میشوند.
Verse 41
و (ای پیامبر!) در (این) کتاب ابراهیم را یاد کن، بیگمان او پیامبری راستگو بود.
Verse 42
هنگامیکه به پدرش گفت: «ای پدر جان! چرا چیزی را پرستش میکنی که نه میشنود و نه میبیند، و نه هیچ نیازی از تو برآورده میسازد؟!
Verse 43
ای پدر جان! یقیناً (از جانب الله) دانشی برای من آمده که برای تو نیامده است، پس از من پیروی کن، تا تو را به راه راست هدایت کنم.
Verse 44
ای پدر جان! شیطان را پرستش نکن، زیرا که شیطان نسبت به (الله) رحمان نافرمان بود.
Verse 45
ای پدر جان! من از این میترسم که از (سوی الله) رحمان عذابی به تو برسد، آنگاه از دوستان شیطان (و همنشینان او در آتش) باشی».
Verse 46
(پدرش) گفت: «ای ابراهیم! آیا تو از معبودهای من روی گردانی؟ اگر باز نیایی، قطعاً تو را سنگسار میکنم، و برای مدت طولانی از من دور شو».
Verse 47
(ابراهیم) گفت: «سلام بر تو! بهزودی از پروردگارم برای تو طلب آمرزش خواهم کرد، بیگمان او نسبت به من مهربان است.
Verse 48
و از شما و آنچه به جای الله میخوانید، کنارهگیری میکنم، و پروردگارم را میخوانم، امید است که در خواندن پروردگارم محروم نباشم».
Verse 49
پس چون از آنها و آنچه به جای الله میپرستیدند کنارهگیری کرد، اسحاق و یعقوب را به او بخشیدیم، و هر یک (از آنان) را پیامبر گردانیدیم.
Verse 50
و از رحمت خود به آنها عطا کردیم، و برایشان (در میان امتها) ذکر خیر بلند آوازهای قرار دادیم.
Verse 51
و (ای پیامبر!) در (این) کتاب موسی را یاد کن، بهراستی او مخلص بود، و فرستادهای پیامبر بود.
Verse 52
و (ما) او را از طرف راست (کوه) طور نِدا دادیم، و رازگویان او را (به خود) نزدیک ساختیم.
Verse 53
و (ما) از رحمت خود برادرش هارون را - که پیامبر بود - به او عطا کردیم.
Verse 54
و در (این) کتاب اسماعیل را یاد کن، بیگمان او راست وعده، و فرستادهای پیامبر بود.
Verse 55
و (او همواره) خانوادهاش را به نماز و زکات فرمان میداد، و نزد پروردگارش پسندیده بود.
Verse 56
و در (این) کتاب ادریس را یاد کن بیشک او پیامبری راستگو بود.
Verse 57
ﮂﮃﮄ
ﮅ
و (ما) او را به جایگاهی بلند فرا بردیم.
Verse 58
اینان کسانی از پیامبران بودند که الله بر آنان انعام کرده بود، از فرزندان آدم و از کسانیکه با نوح (بر کشتی) سوار کردیم، و از فرزندان ابراهیم و اسرائیل (= یعقوب) و از کسانیکه آنها را هدایت کردیم و بر گزیدیم. چون آیات (الله) رحمان بر آنها تلاوت میشد، سجدهکنان و گریان (به خاک) میافتادند.
Verse 59
آنگاه پس از آنان (فرزندان) ناخلفانی جانشین شدند که نماز را (ضایع و) ترک کردند و از شهوات پیروی کردند، پس بهزودی (کیفر) گمراهی (خود) را خواهند یافت.
Verse 60
مگر آن که توبه کرد و ایمان آورد، و کار شایسته انجام داد، پس اینان به بهشت داخل میشوند، و بر آنان هیچ ستمی نخواهد شد.
Verse 61
باغهای (بهشتی) جاودانی است که (الله) رحمان به غیب (= نادیده) بندگانش را به آن وعده داده است، مسلماً وعدۀ او فرا خواهد رسید.
Verse 62
در آنجا سخن بیهوده نمیشنوند، جز سلام (میشنوند) و برای آنها (هر) صبح و شام روزیشان (در بهشت آماده) است.
Verse 63
این همان بهشتی است که از (میان) بندگانمان (به) آن کسیکه (در دنیا) پرهیزگار بوده به ارث میدهیم.
Verse 64
و (جبرئیل به پیامبر عرض کرد:) (ما فرشتگان) جز به فرمان پروردگارت نازل نمیشویم، (آگاهی از) آنچه پیش روی ما، و آنچه پشت سرما، و آنچه میان این دو است، (همه) از آنِ اوست، و پروردگارت هرگز فراموشکار نیست.
Verse 65
(همان) پروردگار آسمانها و زمین، و آنچه میان آن دو است، پس او را پرستش کن، و بر عبادتش شکیبا (و پایدار) باش. آیا (مانند و) همنامی برای او میشناسی؟
Verse 66
و انسان (کافر) میگوید: «آیا زمانی که بمیریم، زنده (از گور) بیرون آورده خواهم شد؟!»
Verse 67
آیا انسان به یاد نمیآورد که ما پیش از این او را آفریدیم در حالیکه هیچ چیز نبود؟!
Verse 68
پس سوگند به پروردگارت که محققاً (همۀ) آنها را با شیاطین محشور خواهیم کرد، سپس (همۀ) آنها را به زانو در آمده پیرامون جهنم حاضر میسازیم.
Verse 69
آنگاه از هر گروه، کسانی را که در برابر (فرمان الله) رحمان (از همه) سرکشتر (و پرجرأتتر) بودهاند، جدا خواهیم کرد.
Verse 70
سپس ما به (حال) کسانیکه (برای سوختن) در آتش (جهنم) سزاوارترند؛ داناتریم.
Verse 71
و هیچ یک از شما نیست؛ مگر آن که وارد آن (= جهنم) شود، این (وعده) بر پروردگارت فرمانی حتمی (و شدنی) است.
Verse 72
سپس کسانی را که تقوا پیشه کردند از آن رهایی میبخشیم، و ستمکاران را به زانو در آمده در آن رها میکنیم.
Verse 73
و هنگامیکه آیات روشن ما بر آنها تلاوت شود، کسانیکه کافر شدند به کسانیکه ایمان آوردند؛ میگویند: «کدامیک از دو گروه (ما و شما) در جایگاه (و مقام) بهتر، و از لحاظ محفل، (محفلشان) نیکوتر است».
Verse 74
چه بسیار نسلها را پیش از آنان نابود کردیم که آنها از لحاظ ثروت از اینها بهتر بودند و ظاهرشان (نیز) آراستهتر بود.
Verse 75
(ای پیامبر!) بگو: «کسیکه در گمراهی است، پس (الله) رحمان (از روی استدراج) او را به فزونی مهلت دهد، تا زمانیکه آنچه را به آن وعده داده شدهاند؛ یا عذاب و یا قیامت را ببینند، آنگاه به زودی خواهند دانست چه کسی جایگاهش بدتر، و سپاهش ناتوانتر است.
Verse 76
و کسانیکه هدایت یافتهاند، الله بر هدایتشان میافزاید، و (آثار و) نیکیهای شایستهای ماندگار در نزد پروردگارت پاداش بهتر، و عاقبت خوبتر دارد.
Verse 77
آیا کسی را دیدهای به آیات ما کافر شد، و گفت: «قطعاً مال و فرزند (فراوانی) به من داده خواهد شد»؟!
Verse 78
آیا بر غیب آگاهی یافته است، یا نزد (الله) رحمان عهدی گرفته است؟!
Verse 79
(هرگز) چنین نیست، (ما) بهزودی آنچه را میگوید خواهیم نوشت، و بر عذاب او بسیار میافزاییم.
Verse 80
ﭭﭮﭯﭰﭱ
ﭲ
و آنچه را میگوید از او میگیریم، و تنها نزد ما میآید.
Verse 81
و (آنها) به جای الله معبودانی را (برای خود) بر گزیدند، تا سبب عزتشان باشد.
Verse 82
چنین نیست، (بلکه) به زودی (معبودها) عبادت آنان را انکار خواهند کرد، و بر ضدشان برخیزند.
Verse 83
(ای پیامبر!) آیا ندیدی که ما شیاطین را بر کافران فرستادیم (و مسلط نبودیم) تا آنها را سخت بر انگیزند.
Verse 84
پس (ای پیامبر!) دربارۀ آنها شتاب نکن، ما با دقت (اجل و اعمال) آنها را میشماریم.
Verse 85
ﮗﮘﮙﮚﮛﮜ
ﮝ
روزیکه پرهیزگاران را (دستهجمعی) - به صورت مهمان - به سوی (الله) رحمان گرد آوریم.
Verse 86
ﮞﮟﮠﮡﮢ
ﮣ
و مجرمان را تشنهکام به سوی جهنم برانیم.
Verse 87
آنها مالک شفاعت نیستند؛ مگر کسیکه نزد (الله) رحمان عهدی گرفته باشد.
Verse 88
ﮮﮯﮰﮱ
ﯓ
و (مشرکان) گفتند: «(الله) رحمان فرزندی (برای خود) برگزیده است».
Verse 89
ﯔﯕﯖﯗ
ﯘ
به راستی چیزی بسیار زشت (و زنندهای، در میان) آوردید.
Verse 90
نزدیک است آسمانها از این (سخن) از هم متلاشی گردد، و زمین شکافته شود، و کوهها درهم شکافته فرو ریزند.
Verse 91
ﯣﯤﯥﯦ
ﯧ
(از این رو) که برای (الله) رحمان فرزندی ادعا کردهاند.
Verse 92
ﯨﯩﯪﯫﯬﯭ
ﯮ
و هرگز برای (الله) رحمان سزاوار نیست که فرزندی برگزیند.
Verse 93
هیچ چیز در آسمانها و زمین نیست؛ مگر اینکه به بندگی سوی (الله) رحمان بیاید.
Verse 94
ﯺﯻﯼﯽ
ﯾ
یقیناً (الله همۀ) آنها را سرشماری کرده، و به دقت شمرده است،
Verse 95
ﯿﰀﰁﰂﰃ
ﰄ
و همۀ آنها روز قیامت، تنها نزد او حاضر میشوند.
Verse 96
بیگمان کسانیکه ایمان آوردند و کارهای شایسته انجام دادند، (الله) رحمان برای آنها محبتی (در دلها) قرار میدهد.
Verse 97
پس همانا (ای پیامبر!) ما آن (= قرآن) به زبان تو آسان نمودیم، تا پرهیزگاران را با آن بشارت دهی، و گروه ستیزهگران (سرسخت) را با آن هشدار دهی.
Verse 98
و چه بسیار نسلها که پیش از آنها بودند هلاک کردیم، آیا کسی از آنها را احساس میکنی، یا کمترین صدایی از آنها میشنوی؟!
تقدم القراءة