ترجمه سوره روم به الفارسية از الترجمة الفارسية - حسين تاجي
Verse 1
ﮫ
ﮬ
الم (الف. لام. میم).
Verse 2
ﮭﮮ
ﮯ
رومیان مغلوب شدند.
Verse 3
در نزدیکترین سرزمین، و آنها بعد از مغلوب شدنشان به زودی غالب خواهند شد.
Verse 4
در (ظرف) چند سال؛ پیش از (این پیروزی) و بعد از این (پیروزی) فرمان از آن الله است، و در آن روز مؤمنان شادمان خواهند شد.
Verse 5
به (سبب) یاری الله، و (الله) هر که را بخواهد یاری میکند، و او پیروزمند مهربان است.
Verse 6
الله وعده داده است، الله هرگز وعدۀ خویش را خلاف نمیکند، و لیکن بیشتر مردم نمیدانند.
Verse 7
آنها فقط ظاهری از زندگی دنیا را میدانند، و آنها از آخرت غافلند.
Verse 8
آیا در ضمیر خود نیندیشیدهاند که (دریابند) الله آسمانها و زمین و آنچه را میان آن دو است؛ جز به حق و (تا) زمان معینی نیافریده است؟! و بیتردید بسیاری از مردم به دیدار پروردگارشان (در روز قیامت) نا باورند.
Verse 9
آیا در زمین گردش نکردند، تا بنگرند عاقبت کسانیکه پیش از آنها بودند؛ چگونه بود؟! (آنها) نیرومندتر از اینان بودند، و در زمین دگرگونی به وجود آوردند و آن را بیشتر از آنچه (اینان) آبادش کردهاند، آباد کردند، و پیامبرانشان با دلایل روشن به سوی آنها آمدند، پس الله بر آن نبود که برآنها ستم کند، و لیکن (آنها) به خودشان ستم میکردند.
Verse 10
سپس سرانجام کسانیکه بدی کردند، بدتر شد، که آیات الله را تکذیب کردند، و آن را به مسخره میگرفتند.
Verse 11
الله آفرینش را آغاز میکند، سپس آن را باز میگرداند، آنگاه به سوی او باز گردانده میشوید.
Verse 12
ﯝﯞﯟﯠﯡ
ﯢ
و روزیکه قیامت بر پا شود، مجرمان نا امید شوند.
Verse 13
و برای آنها از معبودانشان شفیعانی نخواهد بود، و نسبت به معبودانشان (که آنها را همتای الله قرار داده بودند) کافر میشوند.
Verse 14
ﯭﯮﯯﯰﯱ
ﯲ
و روزیکه قیامت بر پا شود، آن روز (مردم) از هم جدا میشوند.
Verse 15
اما کسانیکه ایمان آوردهاند و کارهای شایسته انجام دادهاند، آنان در باغی (از بهشت) شادمان و مسرور خواهند بود.
Verse 16
و اما کسانیکه کافر شدند و آیات ما و دیدار آخرت را تکذیب کردند، پس اینان در عذاب (الهی) احضار شوند.
Verse 17
ﭝﭞﭟﭠﭡﭢ
ﭣ
پس الله را تسبیح گویید؛ هنگامیکه شام میکنید و هنگامیکه صبح میکنید.
Verse 18
و حمد و ستایش مخصوص اوست، در آسمانها و زمین، و عصرگاهان و هنگامیکه ظهر میکنید.
Verse 19
زنده را از مرده بیرون میآورد، و مرده را از زنده بیرون میآورد، و زمین را پس از مردنش زنده میسازد، و همین گونه (روز قیامت از گورها) بیرون آورده میشوید.
Verse 20
و از نشانههای او (این) است که شما را از خاک آفرید، پس ناگاه شما انسانهای (زیادی شدید و در زمین) پراکنده گشتید.
Verse 21
و از نشانههای او (این) استکه همسرانی از جنس خودتان برای شما آفرید؛ تا به آنها آرام گیرید، و در میانتان مودت و رحمت قرار داد، بیگمان در این (امر) نشانههای است برای گروهیکه تفکر میکنند.
Verse 22
و از نشانههای او آفرینش آسمانها و زمین، و اختلاف زبانهایتان و رنگهایتان است، بیتردید در این نشانههای برای دانایان است.
Verse 23
و از نشانههای او خوابیدن شما در شب و روز است، و تلاش و بهره جستن شما از فضل اوست، بیشک در این نشانههای است؛ برای گروهی که میشنوند.
Verse 24
و از نشانههای او (این) است که برق را برای بیم و امید به شما نشان میدهد، و از آسمان آبی نازل میکند، آنگاه زمین را بعد از مردنش به آن (آب) زنده میکند؛ بیگمان در این نشانههای است؛ برای گروهی که میاندیشند.
Verse 25
و از نشانههای او (این) است که آسمانها و زمین به فرمانش (بر جای) میایستند، پس هنگامیکه با ندایی شما را از زمین فرا خواند، ناگهان شما خارج میشوید.
Verse 26
و از آنِ اوست هر که در آسمانها و زمین است، و همگی فرمانبردار او هستند.
Verse 27
و او کسی است آفرینش را آغاز میکند، سپس آن را باز میگرداند و این (باز گرداندن) بر او آسانتر است، و توصیف برتر در آسمانها و زمین برای اوست، و او پیروزمند حکیم است.
Verse 28
(الله) برای شما از خودتان مَثَلی زده است؛ آیا بردگانتان در آنچه به شما روزی دادایم، با شما شریک هستند، تا شما در آن برابر (و یکسان) باشید، همانگونه که شما از (شرکای آزاد) خود بیم دارید از آنها هم بیم داشته باشید؟! این چنین آیات را برای گروهی که تعقل میکنند به روشنی بیان میکنیم.
Verse 29
بلکه ستمکاران بدون علم و آگاهی از هوی و هوسهای خود پیروی کردند، پس آن را که الله گمراه کرده است چه کسی هدایت میکند؟! و برای آنها هیچ یاوری نخواهد بود.
Verse 30
پس روی خود را با حقگرایی (و اخلاص) به سوی دین آور، فطرت الهی است، که (الله) مردم را بر آن آفریده است، دگرگونی در آفرینش الله نیست، این است دین استوار، و لیکن بیشتر مردم نمیدانند.
Verse 31
به سوی او باز گردید، و از او بترسید، و نماز را بر پا دارید، و از مشرکان نباشید.
Verse 32
از کسانیکه دین خود را پاره پاره کردند، و فرقه فرقه شدند، و هر گروهی به آنچه نزد خود دارند؛ خوشحالند.
Verse 33
و هنگامیکه (رنج و) زیانی به مردم برسد پروردگارشان را میخوانند، (و توبهکنان) به سوی او باز میگردند، سپس هنگامیکه رحمتی از خودش به آنان بچشاند، ناگاه گروهی از آنان به پروردگارشان شرک میآورند.
Verse 34
تا به آنچه که به آنها دادهایم؛ کفران کنند، پس (از لذات دنیا) بهره بگیرید، که به زودی خواهید دانست.
Verse 35
آیا دلیل محکمی بر آنها نازل کردیم، پس آن (دلیل) از چیزیکه با الله شریک میسازند، سخن میگوید؟!
Verse 36
و هنگامیکه رحمتی به مردم بچشانیم به آن خوشحال میشوند، و اگر به خاطر اعمالیکه انجام دادهاند؛ رنج و مصیبتی به آنها برسد، ناگهان مأیوس میشوند.
Verse 37
آیا ندیدند که الله روزی را برای هر کس که بخواهد فراخ میگرداند، و (یا) تنگ میگیرد؟! بیگمان در این (گشایش و تنگی) نشانههایی است برای گروهی که ایمان میآورند.
Verse 38
پس حقِ خویشاوندان و مسکینان و در راه ماندگان را بده، این برای کسانیکه رضا و روی الله را میطلبند؛ بهتر است، و اینانند که رستگارند.
Verse 39
و آنچه (به قصد) ربا میدهید تا در اموال مردم فزونی یابد، نزد الله فزونی نخواهد یافت، و آنچه را (به عنوان) زکات میپردازید که تنها وجه الله را میطلبید (برکت و فزونی مییابد) پس (کسانیکه چنین کنند) اینان فزونی یافتگانند.
Verse 40
الله همان کسی است که شما را آفرید، آنگاه به شما روزی داد، پس شما را میمیراند، آنگاه شما را زنده میکند، آیا هیچ یک از شریکانتان میتوانند چیزی از این (کارها) انجام دهند؟! او منزه و برتر است از آنچه شریک او قرار میدهند.
Verse 41
به سبب کارهایکه مردم انجام دادهاند، فساد در خشکی و دریا آشکار شده است، تا (الله) جزای بعضی از آنچه را که انجام دادهاند، به آنان بچشاند، باشد که آنان (به سوی حق) باز گردند.
Verse 42
(ای پیامبر!) بگو: «در زمین سیر کنید، پس بنگرید عاقبت کسانیکه پیش از این بودند؛ چگونه بود، بیشتر آنها مشرک بودند.
Verse 43
پس روی خود را به آیین پایدار بیاور، پیش از آنکه روزی فرا رسد که برایش هیچ بازگشتی از (سوی) الله نیست، آن روز (مردم) متفرق شوند.
Verse 44
کسیکه کفر ورزد، پس کفرش بر زیان (خود) اوست، و کسیکه کار شایسته انجام دهد، پس برای خودشان آماده میسازند.
Verse 45
تا (الله) کسانی را ایمان آوردهاند و کارهای شایسته انجام دادهاند از فضل خود پاداش دهد، بیگمان او کافران را دوست نمیدارد.
Verse 46
و از نشانههای (عظمت) او آن است که بادهای مژدهدهنده را میفرستد، و تا از رحمت خود به شما بچشاند، و تا کشتیها به فرمان او حرکت کنند، و تا از فضل او (روزی) بجویید، و باشد که سپاس گویید.
Verse 47
و به راستی پیش از تو پیامبرانی را به سوی قومشان فرستادیم، پس با دلایل روشن نزدشان آمدند، آنگاه از کسانیکه گناه کردند، انتقام گرفتیم، (و مؤمنان را یاری دادیم) و یاری دادن مؤمنان بر (عهدۀ) ما بود.
Verse 48
الله همان کسی است که بادها را میفرستد، آنگاه ابرها را به حرکت در میآورد، سپس آن (ابرها) را در آسمان آنگونه که بخواهد میگستراند، و آن را پاره پاره میگرداند، پس میبینیکه دانههای باران از لابه لای آن خارج میشود. پس هنگامیکه این (بارانِ حیات بخش) را به هر کس از بندگانش که بخواهد برساند، ناگهان آنان خوشحال میشوند.
Verse 49
و اگر چه پیش از آن که (باران رحمت) بر آنان نازل شود؛ مأیوس بودند.
Verse 50
پس به آثار رحمت الله بنگر که چگونه زمین را بعد از مردنش زنده میکند، یقیناً این (الله) زنده کنندۀ مردگان است، و او بر همه چیز تواناست.
Verse 51
و اگر بادی بفرستیم (گرم و سوزان) آنگاه آن (کشتزارها) را زرد شده ببینند، (مأیوس شده، و) پس از آن ناسپاس میشوند.
Verse 52
پس (ای پیامبر!) تو نمیتوانی (سخنت را) به (گوش) مردگان بشنوانی، و نمیتوانی کران را هنگامیکه پشتکنان روی میگردانند؛ سخن (و ندای خود را) بشنوانی.
Verse 53
و تو نمیتوانی کوران را از گمراهیشان (باز گردانی و) هدایت کنی، تو تنها میتوانی (سخن خود را) به کسانی بشنوانی که به آیات ما ایمان دارند، پس آنها (در برابر حق) تسلیم شدگان هستند.
Verse 54
الله همان کسی است که شما را ناتوان آفرید، سپس بعد از ناتوانی، قوت بخشید، و آنگاه بعد از قوت ناتوانی و پیری قرار داد، هرچه بخواهد میآفریند، و او دانای تواناست.
Verse 55
و روزیکه قیامت بر پا شود، مجرمان سوگند یاد میکنند که جز ساعتی (در دنیا) درنگ نکردند! (آری) این گونه (از حقیقت و راه حق) باز گردانده میشوند.
Verse 56
و کسانیکه دانش و ایمان داده شدهاند، گویند: «به راستی شما به فرمان کتاب الله (لوح محفوظ) تا روز رستاخیز درنگ کردید، پس این روز رستاخیز است، لیکن شما نمیدانستید».
Verse 57
پس آن روز کسانیکه ستم کردند؛ عذر خواهیشان سودی ندارد و به آنان مهلت (توبه) داده نخواهد شد.
Verse 58
به راستی برای مردم در این قرآن از هر گونه مَثَلی آوردیم، و اگر نشانهای برای آنان بیاوری، البته کسانیکه کافر شدند، گویند: «شما جز بیهوده گویان نیستید».
Verse 59
این گونه الله بر دلهای کسانیکه نمیدانند، مهر مینهد.
Verse 60
پس (ای پیامبر گرامی!) صبر پیشه کن، بیگمان وعدۀ الله حق است، و هرگز کسانیکه یقین ندارند تو را سبکسر نگردانند.
تقدم القراءة