ترجمه سوره جاثیه به الفارسية از الترجمة الفارسية - حسين تاجي
Verse 1
ﭑ
ﭒ
حم (حا. میم).
Verse 2
ﭓﭔﭕﭖﭗﭘ
ﭙ
نازل شدن (این) کتاب از سوی الله پیروزمند حکیم است.
Verse 3
ﭚﭛﭜﭝﭞﭟ
ﭠ
یقیناً در آسمانها و زمین نشانههای برای مومنان است.
Verse 4
و (نیز) در آفرینش شما، و (در) آنچه از جنبندگان پراکنده میسازد، نشانههای است برای گروهی که یقین دارند.
Verse 5
و (نیز در) آمد و شد شب و روز، و رزقی (= بارانی) که الله از آسمان نازل کرده پس بوسیلۀ آن زمین را بعد از مردنش زنده گرداند و (نیز در) وزش بادها، نشانههای است برای گروهی که خرد میورزند.
Verse 6
اینها آیات الله است که ما آنها را به حق، بر تو میخوانیم، پس به کدام سخن بعد (از سخن) الله، و آیات او ایمان میآورند؟!
Verse 7
ﮎﮏﮐﮑ
ﮒ
وای بر هر دروغگوی گنهکار.
Verse 8
که آیات الله را که بر او خوانده میشود، میشنود، سپس متکبرانه اصرار (بر کفر) دارد، گویی که آن را نشینده است، پس او را به عذابی دردناک بشارت ده.
Verse 9
و هرگاه چیزی از آیات ما را فراگیرد، آن را به مسخره میگیرد، اینان برایشان عذاب خوارکنندهای است.
Verse 10
از پشت سرشان جهنم است، و آنچه را بدست آوردهاند به حالشان هیچ سودمند نخواهد بود، و نه آنچه به جای الله (برای خود) دوست (و معبود) بر گزیدهاند (آنها را نجات میدهد) و برای آنها عذاب بزرگی است.
Verse 11
این (قرآن) هدایت است، و کسانیکه به آیات پروردگارشان کافر شدند، برایشان عذابی از سختترین عذابهای درد آور است.
Verse 12
الله (همان) کسی است که دریا را برای شما مسخر کرد، تا کشتیها به فرمان او در آن روان باشند، و (نیز) تا شما (با سفر و تجارت) از فضل او (روزی) بجویید، و باشد که شما سپاسگزارید.
Verse 13
و آنچه را که در آسمانها و آنچه را که در زمین است همگی از آن اوست که برای شما مسخّر (و رام) کرد، بیگمان در این نشانههای است برای گروهیکه اندیشه میکنند.
Verse 14
(ای پیامبر) به مؤمنان بگو: «از (خطای) کسانیکه به ایام الله (= روزهای گرفت و پیروزی ایمان بر کفر) امید ندارند، در گذرند، تا (الله) هر گروهی را به (سبب) آنچه که انجام میدادند، سزا دهد».
Verse 15
هرکس کار شایستهای انجام دهد، پس به سود خود اوست، و کسیکه مرتکب کار بدی شود، پس به زیان خود اوست، آنگاه (همه) به سوی پروردگارتان باز گردانده میشوید.
Verse 16
و یقیناً ما بنی اسرائیل را کتاب (آسمانی) و حکومت و نبوت بخشیدیم، و از پاکیزهها روزیشان دادیم، و آنها را بر جهانیان (زمانشان) برتری دادیم.
Verse 17
و آنها را در امر (دین) نشانههای روشنی عطا کردیم، پس آنها اختلاف نکردند مگر بعد از آنکه برای آنان علم و دانش آمد، (آن هم) از روی تجاوز (و ستم) به یکدیگر بود. بیگمان پروردگارتو روز قیامت در آنچه اختلاف میکردند در میان آنها داوری میکند.
Verse 18
سپس تو را (ای پیامبر) بر راه (و شریعتی) روشن از دین قرار دادیم. پس از آن پیروی کن، و از (هوی و) هوسهای کسانیکه نمیدانند پیروی نکن.
Verse 19
بیشک آنها هرگز نمیتوانند تو را از الله بینیاز کنند، (و عذاب اورا از تو دفع نمایند) و مسلماً ستمکاران برخی شان یاور برخی دیگراند، و الله یاور پرهیزگاران است.
Verse 20
این (قرآن) برای مردم مایۀ بصیرت است، و برای گروهی که یقین دارند، هدایت و رحمت است.
Verse 21
آیا کسانیکه مرتکب بدیها شدند، گمان کردند که (ما) آنها را همچون کسانی قرار میدهیم که ایمان آوردهاند و کارهای شایسته انجام دادهاند، که زندگی شان و مرگشان یکسان باشد؟! چه بد داوری میکنند!
Verse 22
و الله آسمانها و زمین را به حق آفریده است، و تا هرکس را در برابر آنچه که انجام داده است پاداش دهد، و به آنها ستمی نخواهد شد.
Verse 23
آیا دیدهای کسی را که معبود خود را هوای (نفسانی) خویش قرار داد، و الله از روی علم او را گمراه کرد، و بر گوشش و دلش مهر نهاد، و بر دیده اش پرده قرار داد؟! پس (اگر الله هدایتش نکند (چه کسی بعد از الله اورا هدایت خواهد کرد؟ آیا پند نمیگیرید؟!
Verse 24
و (مشرکان) گفتند: «چیزی جز (این) زندگانی دنیای ما، (در کار) نیست، میمیریم و زنده میشویم، و جز طبیعت (و روزگار) ما را هلاک نمیسازد» و آنها به این (امر) هیچ علمی ندارند، و آنها جز (وهم و) گمان میکنند.
Verse 25
و هنگامیکه آیات روشن ما بر آنها خوانده شود، حجتشان جز این نیست که گویند: «اگر راستگویید، نیاکان ما را (زنده کنید و) بیاورید».
Verse 26
(ای پیامبر) بگو: «الله شما را زنده میکند، سپس شما را میمیراند، باز شما را در روز قیامت ـ که تردیدی در آن نیست ـ جمع میکند. و لیکن بیشتر مردم نمیدانند.
Verse 27
و فرمانروایی آسمانها و زمین از آنِ الله است، و روزیکه قیامت بر پا شود، اهل باطل زیان خواهند کرد.
Verse 28
و (در آن روز) هر امتی را میبینی که به زانو در آمده، هر امتی به سوی نامۀ اعمالش خوانده میشود، (و به آنها گفته میشود:) «امروز در برابر آنچه میکردید، پاداش مییابید».
Verse 29
این کتاب ماست که به حق بر علیه شما سخن میگوید (و گواهی میدهد) البته ما آنچه را که میکردید، مینوشتیم.
Verse 30
پس اما کسانیکه ایمان آوردند و کارهای شایسته انجام دادند، پروردگارشان آنها در رحمت خود (= بهشت) داخل میکند، این همان کامیابی بزرگ است.
Verse 31
و اما کسانیکه کافر شدند، (به آنها گفته میشود:) آیا آیات من بر شما خوانده نمیشد، پس شما تکبر کردید، و قومی مجرم بودید؟!
Verse 32
و چون گفته میشود: «بیگمان و عدۀ الله حق است، و (در آمدن) قیامت هیچ شکی نیست» میگفتید: «ما نمیدانیم قیامت چیست؟ ما فقط گمانی داریم، و ما (دربارۀ آن) یقین کننده نیستیم».
Verse 33
و بدیهای آنچه کردهاند، برای آنان آشکار شد، و آنچه که مسخره اش میکردند آنها را فرو گرفت.
Verse 34
و (به آنها) گفته میشود: «امروز شما را فراموش میکنیم، همان گونه که (شما) دیدار امروزتان را فراموش کردید، و جایگاه شما آتش (دوزخ) است، و شما هیچ یاوری ندارید.
Verse 35
این بدان سبب است که شما آیات الله را به مسخره گرفتید، و زندگی دنیا شما را فریفت». پس امروز نه آنها از آن (دوزخ) بیرون آورده میشوند، و نه هیچ عذری از آنها پذیرفته میشود.
Verse 36
پس ستایش مخصوص الله است، پروردگار آسمانها و پروردگار زمین، پروردگار جهانیان.
Verse 37
و کبریاء و بزرگی در آسمانها و زمین، از آنِ اوست، و او پیروزمند حکیم است.
تقدم القراءة