ترجمه سوره فرقان به الفارسية از الترجمة الفارسية - حسين تاجي
Verse 1
پر برکت و بزرگوار است کسیکه فرقان (= قرآن) را بر بندهاش نازل کرد؛ تا بیم دهندۀ جهانیان باشد.
Verse 2
(همان) کسیکه فرمانروایی آسمانها و زمین از آنِ اوست، و فرزندی (برای خود) بر نگزیده است، و در فرمانروایی هیچ شریکی ندارد، و همه چیز را آفرید، پس اندازۀ هر چیز را چنان که میباید؛ معین کرده است.
Verse 3
و (مشرکان) به جای او معبودانی (برای خود) بر گزیدند که چیزی نمیآفرینند، و خودشان مخلوقند، و مالک زیان و سود خود نیستند، و (نیز) مالک مرگ و حیات و برانگیختن نیستند.
Verse 4
و کسانیکه کافر شدند؛ گفتند: «این (قرآن) جز دروغی نیست که (خود) بافته است، و گروهی دیگر او را بر این (کار) یاری دادهاند» به راستی آنها (با این سخنشان) ستم و دروغ بزرگی را مرتکب شدهاند.
Verse 5
و گفتند: «(این همان) افسانههای پیشینیان است که آن را رونویسی کرده و هر صبح و شام بر او املا میشود»
Verse 6
(ای پیامبر!) بگو: «کسی آن را نازل کرده که راز (نهان) آسمانها و زمین را میداند، بیگمان او آمرزندۀ مهربان است.
Verse 7
و گفتند: «این پیامبر را چه شده است که غذا میخورد و در بازارها راه میرود؟! چرا فرشتهای بر او نازل نشده است؛ پس همراه او بیمدهنده باشد؟!
Verse 8
یا گنجی (از آسمان) بر او افکنده شود، و یا باغی داشته باشد که از (میوههای) آن بخورد؟!» و ستمگران گفتند: «شما فقط از مردی سحر شده پیروی میکنید».
Verse 9
بنگر چگونه برای تو مثلها زدند، پس گمراه شدند (آن گونه) که نمیتوانند راهی را بیابند.
Verse 10
پر برکت و بزرگوار است کسیکه اگر بخواهد برای تو بهتر از این قرار میدهد: باغهایی که نهرها از زیر (درختان) آن جاری است، و (نیز) برایت کاخهایی (مجلل) قرار میدهد.
Verse 11
(اینها همه بهانه است) بلکه (حقیقت این است که) آنها قیامت را تکذیب کردهاند، و (ما) برای کسیکه قیامت را تکذیب کند، آتش سوزان (جهنم) فراهم کردهایم.
Verse 12
هنگامیکه (جهنم) آنها را از مکانی دور ببیند؛ از آن خشم و خروشی (وحشتناک) میشنوند.
Verse 13
و هنگامیکه دست و پا بسته (با غل و زنجیر) در مکان تنگی از آن انداخته شوند، در آنجا مرگ (و نابودی خود) را به فریاد میخوانند.
Verse 14
(به آنها گفته شود:) امروز یک بار مرگ (و نابودی) را نخوانید، و (بلکه) بسیار (و بارها) فریادش کنید.
Verse 15
(ای پیامبر!) بگو: «آیا این بهتر است؛ یا بهشت جاویدانی که به پرهیزگاران وعده داده شده است؟! (بهشتی) که پاداش آنها، و بازگشتگاهشان است».
Verse 16
هر چه بخواهند در آنجا برایشان (مهیا) است؛ جاودانه در آن خواهند ماند، این وعدهای است بر (عهدۀ) پروردگارت که (تحقق) آن را از او خواستهاند.
Verse 17
و روزیکه (همۀ) آنها و آنچه را که به جای الله میپرستیدند؛ گرد آورد، پس (به معبودان باطل) میفرماید: «آیا شما این بندگان مرا گمراه کردید، یا خودشان راه را گم کردند؟!»
Verse 18
گویند: «تو منزهی! برای ما شایسته نبود که به جای تو (اولیاء و) دوستانی برگزینیم، و لیکن آنها و پدرانشان را (از نعمتها) بهرهمند نمودی تا اینکه یاد (تو) را فراموش کردند، و گروهی هلاک (و تباه) شده شدند».
Verse 19
(الله به آنها میفرماید:) به راستی (این معبودان) شما را در آنچه میگویید؛ تکذیب کردند، پس (اکنون) نمیتوانید (عذاب را) برطرف کنید، و نه (از کسی) یاری بجویید، و هرکس از شما که ستم (= شرک) کند، عذاب بزرگی به او میچشانیم.
Verse 20
(ای پیامبر!) پیش از تو هیچ پیامبری را نفرستادیم، مگر اینکه آنها هم غذا میخورند، و در بازارها راه میرفتند، و ما بعضی از شما را وسیلۀ آزمایش بعضی دیگر قرار دادهایم، آیا صبر میکنید؟! و پروردگار تو بیناست.
Verse 21
کسانیکه به دیدار ما امید ندارند گفتند: «چرا فرشتگانی بر ما نازل کرده نشدند، یا (چرا) پروردگارمان را نمیبینیم؟!» بهراستی آنها دربارۀ خود تکبر ورزیدند، و طغیان (و سرکشی) بزرگی کردند.
Verse 22
روزی که فرشتگان را ببینند، در آن روز هیچ بشارتی برای مجرمان نخواهد بود؛ (بلکه روز مجازات و عذاب است) و (فرشتگان) میگویند: «(بهشت) بر شما ممنوع (و حرام) است (و بهرهای جز حرمان ندارید)».
Verse 23
و ما به سراغ هرگونه عملیکه انجام دادهاند؛ میرویم، پس آن را (چون) غبار پراکنده (در هوا) قرار میدهیم.
Verse 24
بهشتیان در آن روز جایگاهشان (از همه) بهتر، و استراحتگاهشان نیکوتر است.
Verse 25
و (به یاد آور) روزی را که آسمان با ابرها شکافته شود، و فرشتگان چنانکه باید (پی در پی) فرود آورده شوند.
Verse 26
فرمانروایی راستین (و حقیقی) در آن روز از آنِ (الله) رحمان است، و (آن روز) روز سختی بر کافران خواهد بود.
Verse 27
و (به یاد آور) روزیکه ستمکار (از حسرت) دست خود را میگزد، میگوید: «ای کاش من با رسول (الله) راهی بر گزیده بودم،
Verse 28
ﮣﮤﮥﮦﮧﮨ
ﮩ
ای وای بر من، ای کاش فلانی را دوست نمیگرفتم.
Verse 29
به راستی او مرا از ذکر (= قرآن) گمراه ساخت، بعد از آن که به سوی من آمده بود، و شیطان همواره انسان را تنها (و خوار) میگذارد».
Verse 30
و پیامبر (الله) گوید: «پروردگارا! بیگمان قوم من این قرآن را رها کردند».
Verse 31
و اینگونه برای هر پیامبری دشمنی از مجرمان قرار دادیم، و پروردگار تو برای راهنمایی و یاری (تو) کافی است.
Verse 32
و کسانیکه کافر شدند؛ گفتند: «چرا قرآن یکباره بر او نازل کرده نمیشود؟!» اینگونه (آن را بخش بخش نازل کردیم) تا با آن قلب تو را استوار داریم، و آن را آرام آرام (و به تدریج بر تو) بخوانیم.
Verse 33
و (کافران) هیچ (اعتراض و) مثلی برای تو نمیآورند؛ مگر آن که برای تو حق و (پاسخی) نیک بیانتر میآوریم.
Verse 34
کسانیکه بر چهرههایشان به سوی جهنم محشور میشوند، اینان بد جایگاهتر و گمراهتر هستند.
Verse 35
و به راستی (ما) به موسی کتاب (تورات) دادیم، و برادرش هارون را همراه او مددکار (او) قرار دادیم.
Verse 36
آنگاه گفتیم: «شما دو نفر سوی قومی که آیات ما را تکذیب کردند، بروید» پس آنها را بشدت (هلاک و) نابود کردیم.
Verse 37
و قوم نوح را هنگامیکه پیامبران را تکذیب کردند، آنها را غرق کردیم، و آنها را برای مردم (نشانه و) عبرت قرار دادیم، و برای ستمکاران عذاب درد ناکی آماده کردهایم.
Verse 38
و (همچنین) عاد و ثمود و اصحاب رس و نسلهای بسیار را که بین آنها بودند (هلاک کردیم).
Verse 39
و برای هر یک از آنها مثلها زدیم، و همگی (آنها) را سخت نابود (و هلاک) کردیم.
Verse 40
و به راستی آنها (= مشرکان مکه) بر قریهای که باران بلا بر آن باریده بود، گذشتند، آیا آن را نمیدیدند؟! (آری، میدیدند) بلکه به (قیامت و) زنده شدن امید (و ایمان) ندارند.
Verse 41
و هنگامیکه تو را ببینند، فقط تو را به ریشخند (و مسخره) میگیرند، (و میگویند:) آیا این همان کسی است که الله او را به پیامبری فرستاده است؟!
Verse 42
اگر ما بر (پرستش) معبودمان استقامت نمیکردیم، نزدیک بود که ما را از (پرستش) آنها گمراه کند! و چون عذاب (الهی) را ببینند؛ به زودی خواهند دانست چه کسی گمراهتر (بوده) است.
Verse 43
آیا دیدی کسی را که هوای (نفس) خود را معبود خود برگزیده است؟! آیا تو میتوانی بر او (وکیل و) نگهبان باشی؟!
Verse 44
آیا گمان میکنی بیشتر آنها میشنوند یا میفهمند؟! آنها همچون چهارپایانی بیش نیستند، بلکه اینان گمراهترند.
Verse 45
آیا ندیدی چگونه پروردگارت سایه را گسترانیده است، و اگر میخواست آن را ساکن قرار میداد، پس خورشید را بر (وجود) آن دلیل قرار دادیم.
Verse 46
ﭳﭴﭵﭶﭷ
ﭸ
سپس آن (سایه) را اندک اندک به سوی خود باز میگیریم.
Verse 47
و او کسی است که شب را برای شما پوششی قرار داد، و خواب را مایۀ آسایش، و روز را (هنگام) بر خاستن (و جنبش) قرار داد.
Verse 48
و او کسی است که بادها را بشارت دهندگانی پیشاپیش رحمتش فرستاد، و از آسمان آبی پاک نازل کردیم.
Verse 49
تا به آن سرزمین مردهای را زنده کنیم، و آن را به چهارپایان و انسانهای بسیاری را که آفریدهایم؛ بنوشانیم.
Verse 50
و به راستی (ما) آن (آب باران) را در میان آنها تقسیم کردیم تا متذکر شوند، پس بیشتر مردم جز ناسپاسی را قبول نکردند.
Verse 51
و اگر میخواستیم در هر قریه و دیاری بیم دهندهای میفرستادیم.
Verse 52
پس (ای پیامبر!) از کافران اطاعت مکن، و بوسیلۀ آن (= قرآن) با آنها جهاد بزرگی بنما.
Verse 53
و او کسی است که دو دریا را به هم آمیخت، این گوارا و شیرین، و آن شور تلخ است، و در میان آن دو حائل و مانعی استوار قرار داد.
Verse 54
و او کسی است که از آب انسانی را آفرید، آنگاه او را (پیوند) نسبی و سببی قرار داد، و پروردگار تو تواناست.
Verse 55
و (مشرکان) به جای الله چیزی را میپرستند که نه به آنها سود میبخشد و نه به آنها زیانی میرساند. و کافر پیوسته در برابر پروردگارش پشتیبان (یکدیگر و یاور شیطان) است.
Verse 56
ﭑﭒﭓﭔﭕ
ﭖ
و (ای پیامبر!) ما تو را جز بشارتدهنده و بیمدهنده نفرستادیم.
Verse 57
بگو: «من در برابر (تبلیغ) آن هیچگونه مزدی از شما نمیطلبم، مگر کسیکه بخواهد راهی به سوی پروردگارش برگزیند»
Verse 58
و بر زندهای که هرگز نمیمیرد؛ توکل کن، و به ستایش او تسبیح گوی، و همین بس که او به گناهان بندگانش آگاه است.
Verse 59
(همان) کسیکه آسمانها و زمین و آنچه را در میان آن دو است، در شش روز آفرید، سپس بر عرش قرار گرفت (او الله) رحمان است. پس دربارۀ او (تعالی) از کسی (= پیامبر) بپرس که آگاه است.
Verse 60
و هنگامیکه به آنها گفته شود: «برای (الله) رحمان سجده کنید» گویند: «رحمان چیست؟! (او را نمیشناسیم) آیا برای چیزیکه تو به ما فرمان میدهی سجده کنیم؟!» و بر نفرت (و گریزشان) افزوده شد.
Verse 61
پر برکت و بزرگوار است کسیکه در آسمان برجهایی قرار داد، و در (میان) آن چراغ روشن و ماه تابانی قرار داد.
Verse 62
و او (همان) کسی است که شب و روز را در پی یکدیگر قرار داد برای کسیکه بخواهد متذکر شود یا بخواهد شکر گذاری کند.
Verse 63
و بندگان (خاص) رحمان، کسانی هستند که با فروتنی (و آرامش) بر زمین راه میروند، و هنگامیکه جاهلان آنها را مخاطب قرار دهند (و سخنان نابخردانه و ناسزا گویند) به آنها سلام گویند (و از آنها روی میگردانند).
Verse 64
ﯟﯠﯡﯢﯣ
ﯤ
و کسانیکه شب را برای پروردگارشان سجدهکنان و قیامکنان میگذرانند.
Verse 65
و کسانیکه میگویند: «پروردگارا! عذاب جهنم را از ما برطرف کن، بیتردید عذابش (سخت و) پایدار است.
Verse 66
ﯲﯳﯴﯵ
ﯶ
بیگمان آن (جهنم) بد قرارگاه و (بد) اقامتگاهی است.
Verse 67
و کسانیکه چون انفاق کنند، اسراف نمینمایند و سختگیری نمیکنند، و بین این دو (روش) اعتدال دارند.
Verse 68
و کسانیکه با الله معبود دیگر را نمیخوانند، و نفسی را که الله (کشتنش را) حرام کرده است، جز به حق نمیکشند، و زنا نمیکنند، و هر کس چنین کند، مجازات گناه (خود) را خواهد دید.
Verse 69
عذاب او در روز قیامت مضاعف میگردد و با خواری (و ذلت) در آن جاودان خواهد ماند.
Verse 70
مگر کسیکه توبه کند و ایمان آورد، و عمل صالح انجام دهد، پس اینانند که الله بدیهایشان را به نیکیها مبدل میکند، و الله آمرزندۀ مهربان است.
Verse 71
و کسیکه توبه کند و عمل صالح انجام دهد، پس بیگمان او چنانکه باید به سوی الله بازگشت میکند.
Verse 72
و کسانیکه شهادت دروغ نمیدهند، و چون بر (کار) لغو (و بیهوده) بگذرند، بزرگوارانه (از آن) میگذرند.
Verse 73
و کسانیکه چون به آیات پروردگارشان پند داده شدند، کر و کور بر روی آن نمیافتند.
Verse 74
و کسانیکه میگویند: «پروردگارا! از همسرانمان، و فرزندانمان مایۀ روشنی چشم به ما عطا فرما، و ما را برای پرهیزگاران پیشوا قرار بده».
Verse 75
(آری) اینان به (خاطر) صبریکه کردهاند درجات (و منازل) عالی (بهشت) به آنها پاداش داده میشود، و در آن با تحیت و سلام استقبال میشوند.
Verse 76
ﯜﯝﯞﯟﯠﯡ
ﯢ
در آن جاودانه خواهند ماند، چه نیکو قرارگاه و (نیکو) اقامتگاهی است.
Verse 77
(ای پیامبر!) بگو: «پروردگار به شما اعتنایی ندارد؛ اگر دعای شما نباشد، به راستی شما (حق را) تکذیب کردید، پس به زودی (کیفرش، گردن گیر و) ملازمتان خواهد بود.
تقدم القراءة