ترجمه سوره ق به الفارسية از الترجمة الفارسية - حسين تاجي
Verse 1
ﭑﭒﭓﭔ
ﭕ
ق، سوگند به قرآن مجید (که تو پیامبر الله ای).
Verse 2
بلکه آنها تعجب کردند که هشدار دهندهای از (میان) خودشان به سوی آنان آمده، پس کافران گفتند: «این چیزی عجیب است،
Verse 3
آیا هنگامیکه مردیم و خاک شدیم، (دوباره برا نگیخته خواهیم شد؟!) این باز گشتی بعید است».
Verse 4
به راستی ما میدانیم آنچه را زمین از آنها میکاهد، و کتابی که همه چیز در آن نگهداری شده، نزد ماست.
Verse 5
بلکه آنها حق را هنگامیکه به سراغشان آمد تکذیب کردند، پس آنان در کاری سرگردان (و پریشان) هستند.
Verse 6
آیا آنها به آسمان بالای سرشان نمینگرند که چگونه آن را بنا کردهایم و آراستهایم، و هیچ شکافی در آن نیست؟!
Verse 7
و زمین را گستردیم و در آن کوههای بلند (و استوار) افکندیم، و از هر نوع (گیاه) خوش منظر در آن رویاندیم.
Verse 8
ﮙﮚﮛﮜﮝ
ﮞ
(تا همۀ اینها) بینش و پندی برای هر بندۀ توبه کاری باشد.
Verse 9
و از آسمان آبی پر برکت نازل کردیم، پس با آن باغها و دانه (های) درو شدنی رویاندیم،
Verse 10
ﮪﮫﮬﮭﮮ
ﮯ
و نخلهای بلند (قامت) که خوشههای برهم چیده دارند.
Verse 11
(همۀ اینها) برای روزی بندگان (رویانیدیم) و با آن (باران) سرزمین مرده را زنده کردیم، بر آمدن (از گور و زنده شدن نیز) چنین است.
Verse 12
پیش از آنها قوم نوح و اصحاب رسّ (= چاه، که در یمامه بودند). و (قوم) ثمود (پیامبرانشان را) تکذیب کردند.
Verse 13
ﯤﯥﯦﯧ
ﯨ
و (همچنین قوم) عاد و فرعون و قوم لوط.
Verse 14
و اصحاب «ایکه» (= قوم شعیب) و قوم «تبّع» (حمیریها، که در یمن بودند) هر یک (از آنها) رسولان (الهی) را تکذیب کردند، پس وعدۀ عذاب (و بیم) من (بر آنها) تحقّق یافت.
Verse 15
آیا ما از آفرینش نخستین عاجز ماندیم؟! (خیر) بلکه آنها (با این همه دلایل) از آفرینش جدید در تردید (و شک) اند.
Verse 16
به راستی ما انسان را آفریدهایم و چیزی را که نفسش به او وسوسه میکند میدانیم، و ما از (شاه) رگ گردن به او نزدیکتریم.
Verse 17
هنگامیکه دو (فرشتۀ) فراگیرنده بر جانب راست و چپ نشستهاند، (و اعمالش را) فرا میگیرند.
Verse 18
هیچ سخنی را بر زبان نمیآورد، مگر اینکه نزدش مراقبی حاضر (و آماده نوشتن) است.
Verse 19
و سکرات (و سختی) مرگ به راستی فرا رسید، (و به او گفته میشود: ای انسان،) این همان چیزی است که تو از آن میگریختی.
Verse 20
و در «صور» دمیده شود، آن روز، (روز تحقق) وعدۀ (عذاب) است.
Verse 21
ﮆﮇﮈﮉﮊﮋ
ﮌ
و هرکسی (به عرصۀ محشر) میآید در حالیکه همراه او سوق دهنده و گواهی است.
Verse 22
(به او گفته میشود (: به راستی تو از این (صحنه) غافل بودی، پس ما پرده را از (چشم) تو برداشتیم، لذا امروز چشمانت تیز بین است.
Verse 23
ﮚﮛﮜﮝﮞﮟ
ﮠ
و (فرشتۀ) همنشین او میگوید: «این (اعمال اوست) آنچه که نزد من آماده (و حاضر) است».
Verse 24
ﮡﮢﮣﮤﮥﮦ
ﮧ
(الله به فرشتگان مراقب فرمان میدهد) «هر نا سپاس سرکشی را در جهنم افکنید.
Verse 25
ﮨﮩﮪﮫ
ﮬ
(همان) باز دارندۀ خیر، تجاوز گر شکّاک را.
Verse 26
(همان) کسیکه با الله معبود دیگری قرار داده است، پس او را در عذاب سخت بیفکنید».
Verse 27
همنشین او (از شیاطین) گوید: «پروردگارا! (من) اورا به طغیان (و گمراهی) وا دار نکردم، لیکن (او خود) در گمراهی دور و درازی بود».
Verse 28
(الله) میفرماید: «نزد من (مجادله و) مخاصمه نکنید، و مسلماً من (پیش از این) برای شما هشدار فرستاده بودم.
Verse 29
(آن) سخن نزد من تغییر داده نمى شود، و من هرگز به بندگان ستم نخواهم کرد».
Verse 30
(و به یاد آور) روزیکه به جهنم میگوییم: «آیا پرشدهای؟!» و (او) میگوید: «آیا هیچ افزون براین (هم) هست؟!».
Verse 31
ﰁﰂﰃﰄﰅ
ﰆ
(در آن روز) بهشت را برای پرهیزگاران نزدیک آورده شود (تا آنها از آن) دور نباشند.
Verse 32
ﰇﰈﰉﰊﰋﰌ
ﰍ
(به آنها گفته میشود:) این چیزی است که به شما وعده داده میشد، برای هر رجوعکننده (به سوی الله و) نگهدارنده (پیمان و احکام الهی) است.
Verse 33
کسیکه در نهان از (الله) رحمان بترسد، و با قلبی توبه کار (در محضر او) آمده باشد.
Verse 34
ﰖﰗﰘﰙﰚﰛ
ﰜ
(به آنها گفته میشود:) «به سلامت وارد آن (بهشت) شوید، (که) این روز جاودانگی است».
Verse 35
ﰝﰞﰟﰠﰡﰢ
ﰣ
هر چه بخواهند در آنجا برای آنهاست، و در نزد ما افزون (براین) است.
Verse 36
و چه بسیار امتهایی را که پیش از آنها هلاک کردیم، که آنها از اینها قویتر بودند، پس در شهرها (سیر و) جستجو کردند، آیا هیچ راه فراری وجود دارد؟!
Verse 37
بیگمان در این (سخن) برای صاحب دلان یا آنان که با حضور (خاطر) گوش فرا دهند، پندی است.
Verse 38
و به راستی ما آسمانها و زمین و آنچه در میان آن دوست در شش روز آفریدیم، و هیچ (گونه) خستگی (و رنجی) به ما نرسید.
Verse 39
پس بر آنچه آنها میگویند شکیبا باش، و پیش از طلوع خورشید و پیش از غروب (آن) به ستایش پروردگارت تسبیح گوی.
Verse 40
ﮊﮋﮌﮍﮎ
ﮏ
و (نیز) پارهای از شب و بعد از سجدهها او را تسبیح گوی.
Verse 41
و (ای پیامبر) گوش فرا ده، روزیکه منادی از مکانی نزدیک ندا میدهد.
Verse 42
روزیکه همگان صیحه (= بانگ سهمناک رستاخیز) را بحق میشنوند، آن روز خروج (از گورها) است.
Verse 43
ﮡﮢﮣﮤﮥﮦ
ﮧ
همانا ماییم که زنده میکنیم و میمیرانیم، و بازگشت (همگان) به سوی ماست.
Verse 44
روزیکه زمین از (روی) آنها شکافته شود، (و آنها) شتابان (از گورها بیرون آیند)، این گرد آوری برای ما آسان است.
Verse 45
ما به آنچه (مشرکان) میگویند داناتریم، و تو (ای پیامبر) بر آنها زورگو نیستی (که آنها را به ایمان آوردن اجبار کنی) پس کسی را که از عذاب (و هشدار) من میترسد، به (وسیلۀ) قرآن پند (و اندرز) بده.
تقدم القراءة