ترجمه سوره حج به الفارسية از الترجمة الفارسية - حسين تاجي
Verse 1
ای مردم! از پروردگارتان بترسید، بدون شک زلزلۀ قیامت حادثۀ عظیمی است.
Verse 2
روزیکه آن را میبینید، هر مادر شیر دهی، (کودک) شیر خوارش از یاد خود میبرد، و هر (زن) بارداری، بار خود را بر زمین میگذارد، و مردم را مست میبینی، در حالیکه مست نیستند، و لیکن عذاب الله شدید است.
Verse 3
و بعضی از مردم، بدون (هیچ) علم و دانشی، در(بارۀ) الله به مجادله بر میخیزند، و از هر شیطان سرکشی پیروی میکنند،
Verse 4
(در قضای الهی) بر او (= شیطان) نوشته شده که هر کس با او دوستی کند، مسلماً او گمراهش میکند، و او را به عذاب (آتش) سوزان (جهنم) میکشاند.
ای مردم! اگر از بر انگیخته شدن در شک هستید، پس (به این نکته دقت کنید:) همانا ما شما را از خاک آفریدیم، سپس از نطفه، و بعد از خون بسته شده، سپس از مضغه (= پاره گوشتی) شکل یافته و شکل نایافته، تا (قدرت و حکمت خود را) برای شما آشکار سازیم، و هر چه را که بخواهیم تا زمانی معین در رحم (مادران) نگه میداریم، آنگاه شما را به صورت طفل بیرون میآوریم، سپس تا به حد رشد (و بلوغ) خود برسید، و از شما کسی هست که میمیرد، و از شما کسی هست که (آنقدر عمر میکند که) به نهایت فرتوتی (و پیری) باز برده میشود، تا آنکه پس از (آن همه) علم و دانش، چیزی نداند، و (به مثال دیگر توجه کنید:) زمین را خشکیده میبینی، پس هنگامیکه آب (باران) بر آن فرو فرستیم، به حرکت در آید، و رشد کند، و از هر نوع گیاه زیبا (و خرم) برویاند.
Verse 6
این به خاطر آن است که (بدانید) الله حق است، و آنکه او مردگان را زنده میکند، و آنکه او بر هر چیز تواناست.
Verse 7
و آنکه قیامت آمدنی است، شکی در آن نیست، و آنکه الله (همۀ) کسانیکه در گورها هستند، بر میانگیزد.
Verse 8
از مردم کسی است که بدون هیچ دانش و هیچ هدایت و کتاب روشنی بخشی دربارۀ الله مجادله میکند.
Verse 9
(تکبر کنان) پهلو (و گردن) خود را میپیچد، تا (مردم را) از راه الله گمراه سازد، برای او در دنیا رسوایی است، و روز قیامت آتش سوزان را به او میچشانیم.
Verse 10
(و به او میگوییم:) این (کیفر) در برابر چیزی است که دستهایت از پیش فرستاده است، و بیگمان الله (هرگز) به بندگان ستم نمیکند.
Verse 11
و از (میان) مردم کسی است که الله را بر کناره (با تردید) میپرستد (و ایمانش بسیار ضعیف و سست است) پس اگر خیری به او برسد (دلش) به آن آرام میگیرد، و اگر بلایی (برای آزمایش) به او برسد، روی میگرداند (و به کفر باز میگردد)، در دنیا و آخرت زیان کرده است، این همان زیان آشکار است،
Verse 12
(او) به جای الله چیزی را میخواند که نه زیانی به او میرساند و نه سودی به او میبخشد، این همان گمراهی دور است.
Verse 13
(او) کسی را میخواند که زیانش نزدیکتر از نفعش است، چه بد (سر پرست و) یاوری است، و چه بد (همدم و) معاشری است.
Verse 14
بیگمان الله کسانی را که ایمان آوردند و کارهای شایسته انجام دادند، به باغهایی (از بهشت) وارد میکند که نهرها از زیر (درختان) آن جاری است، مسلماً الله آنچه را میخواهد، انجام میدهد.
Verse 15
کسیکه گمان میکند که الله او (= پیامبر) را در دنیا و آخرت یاری نخواهد کرد، (و بدین خاطر عصبانی است) پس ریسمانی به سقف (خانهاش) بیاویزید (و خود را حلق آویز کند) سپس آن را قطع کند، آنگاه بنگرد آیا (این) تدبیرش خشم او را از میان خواهد برد؟!
Verse 16
و این گونه (ما) آن (= قرآن) را (بصورت) آیات روشن نازل کردیم، و بیگمان الله هر کس را بخواهد هدایت میکند.
Verse 17
یقیناً کسانیکه ایمان آوردند، و کسانیکه یهودی شدند، و صابئان (= بی دینان) و نصاری و مجوس و کسانیکه (به الله) شرک آوردند، همانا الله در میان آنها روز قیامت داوری میکند، بیگمان الله بر هر چیز گواه است.
Verse 18
آیا ندیدی که هر کس در آسمانها و هر کس که در زمین است، و خورشید و ماه و ستارگان و کوهها و درختان و جنبندگان و بسیاری از مردم برای الله سجده میکنند، و بسیارند که (فرمان) عذاب بر آنان تحقق یافته است، و هر که را الله خوار سازد، پس کسی او را گرامی نخواهد داشت، بیگمان الله هر چه را بخواهد، میکند.
Verse 19
این دو (گروه) دشمنان یکدیگرند دربارۀ پروردگارشان (ستیز و) خصومت کردند، پس کسانیکه کافر شدند لباسهایی از آتش برای آنها بریده شده است، از بالای سرشان آب سوزان ریخته میشود.
Verse 20
ﮱﯓﯔﯕﯖﯗ
ﯘ
که آنچه در درونشان است و (نیز) پوستهای (شان) با آن گداخته میشود.
Verse 21
ﯙﯚﯛﯜ
ﯝ
و برای (زدن) آنها گرزهای از آهن (داغ) است.
Verse 22
هر گاه بخواهند از (شدت) اندوه از آنجا (= دوزخ) خارج شوند، به آن باز گردانده میشوند، و (به آنها گفته میشود:) عذاب سوزان (جهنم) را بچشید.
Verse 23
بیگمان الله کسانی را که ایمان آورده و کارهای شایسته انجام دادهاند به باغهایی (از بهشت) وارد میکند که از زیر (درختان) آن نهرها جاری است، در آنجا به دستبندهای از طلا و مروارید آراسته میشوند، و لباسشان در آنجا ابریشم است.
Verse 24
و به سوی گفتار پاکیزه هدایت میشوند، و به راه (الله) ستوده راهنمایی میگردند.
Verse 25
بیگمان کسانیکه کافر شدند، و (مردم را) از راه الله باز میدارند و (همچنین از) مسجد الحرام، که آن را برای (همۀ) مردم یکسان قرار دادیم، (چه) مقیم در آنجا و یا وارد بر آن، و کسیکه از روی ستم در آنجا کجروی (و انحراف از حق را) بخواهد، از عذاب دردناک به او میچشانیم.
Verse 26
و (به یاد آور) زمانی را که جای خانه (کعبه) را برای ابراهیم تعیین کردیم؛ (و گفتیم:) چیزی را شریک من قرار مده، و خانۀ مرا برای طواف کنندگان و قیام کنندگان و رکوع (و) سجود کنندگان پاک گردان.
Verse 27
و در (میان) مردم به حج ندا بده، تا پیاده و (سوار) بر هر (مرکب و) شتر لاغری از هر راه دوری به سوی تو بیایند.
Verse 28
تا شاهد منافع (گوناگون) خویش باشند، و در روزهای معین (به هنگام قربانی) نام الله را بر چهارپایانی که به آنها روزی دادهایم؛ یاد کنند، پس از (گوشت) آن بخورید، و بینوای فقیر را (نیز) اطعام کنید.
Verse 29
سپس، باید آلودگیهایشان را بر طرف سازند، و به نذرهای خود وفا کنند، و (برگرد) خانههای کهنسال (کعبه) طواف کنند.
Verse 30
(حکم) این است، و هر کس (مقدسات و) حرمت نهادههای الله را بزرگ دارد، پس این (کار) نزد پروردگارش برای او بهتر است. و چهارپایان برای شما حلال شده، مگر آنچه بر شما خوانده میشود، پس از پلیدی بتها اجتناب کنید، و از گفتار باطل (و دروغ) دوری کنید.
Verse 31
در حالیکه حقگرا و مخلص الله و شریک نیاورندگان به او باشید، و کسیکه به الله شرک آورد، پس گویی از آسمان سقوط کرده است، آنگاه پرندگان (گوشت خوار) او را میربایند، یا باد او را به جایی بسیار دور پرتاب میکند.
Verse 32
(حکم) این است، و کسیکه شعائر الهی را بزرگ دارد، پس بیگمان این (کار) از پرهیزگاری دلهاست.
Verse 33
در آن (چهارپایان قربانی) تا زمان معین برای شما منافع (و بهرهها) است، پس قربانگاه آنها خانۀ کهنسال (کعبه) است.
Verse 34
و برای هر امتی (رسم) قربانی دادیم، تا نام الله را (به هنگام ذبح) بر چهارپایانی که روزیشان کرده است؛ ببرند، پس معبود شما، معبود یگانه است، (همه) برای او تسلیم شوید، و به فروتنان بشارت ده.
Verse 35
(همان) کسانیکه چون نام الله برده شود، دلهای شان ترسان گردد، و شکیبایان در برابر مصیبتهایی که به آنها میرسد، و آنها که نماز را بر پا میدارند، و از آنچه روزیشان کردهایم؛ انفاق میکنند.
Verse 36
و (قربانی) شتران (فربه) را (در حج) برای شما از شعائر الهی قرار دادیم، در آن برای شما خیر (و برکت) است. پس (هنگام قربانی) در حالیکه بر پا ایستادهاند؛ نام الله را بر آنها ببرید، آنگاه چون پهلوهایشان (بر زمین) افتاد، از (گوشت) آنها بخورید، و (فقیران) قانع (غیر سائل) و (فقیران) سائل را اطعام کنید. این گونه (ما) آنها را برای شما رام کردیم؛ باشد که شما سپاسگزاری کنید.
Verse 37
گوشتهای قربانی و خونهای آنها هرگز به الله نمیرسد، و لیکن پرهیزگاری شما به او میرسد، این گونه (الله) آنها را برای شما مسخر کرده تا الله را به (شکرانۀ)آن که شما را هدایت کرده است؛ بزرگ بشمارید، و نیکوکاران را بشارت ده.
Verse 38
یقیناً الله از کسانیکه ایمان آوردهاند؛ دفاع میکند، بیگمان الله هیچ خیانتکارِ ناسپاسی را دوست ندارد.
Verse 39
به کسانیکه با آنان جنگ میشود، اجازۀ (جهاد) داده شده است، از آن روی که مورد ستم قرار گرفتهاند، و یقیناً الله بر یاری آنها تواناست.
Verse 40
(همان) کسانیکه به ناحق از دیارشان رانده شدند؛ جز اینکه میگفتند: «پروردگار ما الله است». و اگر الله بعضی از مردم را به (وسیلۀ) بعضی دیگر دفع نمیکرد، بیگمان دیرهای (راهبان) و کلیساهای (مسیحیان) و کنشتهای (یهودیان) و مساجدی که نام الله در آنها بسیار برده میشود؛ ویران میگردید، و مسلماً الله یاری میکند کسیکه (دین) او را یاری دهد، بیگمان الله قوی پیروزمند است.
Verse 41
(همان) کسانیکه اگر در زمین به آنها قدرت (و حکومت) بخشیم، نماز را بر پا میدارند، و زکات را میدهند، و امر به معروف و نهی از منکر میکنند، و سرانجام کارها از آن الله است.
Verse 42
(ای پیامبر) اگر (این قوم بت پرست) تو را تکذیب میکنند، (غمگین نباش) بهراستی پیش از آنها قوم نوح و عاد و ثمود (پیامبرانشان را) تکذیب کردند.
Verse 43
ﮡﮢﮣﮤ
ﮥ
و (همچنین) قوم ابراهیم و قوم لوط.
Verse 44
و اصحاب مدین (قوم شعیب)، و موسی (نیز) تکذیب شد، پس به کافران مهلت دادم آنگاه آنها را فرو گرفتم، پس (بنگر) انکار (و عقوبت) من چگونه بود!
Verse 45
پس چه بسیار آبادیها را در حالیکه (مردمش) ستمگر بودند؛ نابودشان کردیم، پس (اینک) بر سقفهایش فروریخته (و ویران شده) است، و (چه بسیار) چاه (پر آب) که بیحاصل مانده، و (چه) قصر (های) بر افراشته استوار (که بیصاحب مانده است).
Verse 46
آیا آنها در زمین سیر نکردند، تا دلهایی داشته باشند که با آن (حقیقت را) دریابند، یا گوشهای که با آن (اخبار گذشتگان را) بشنوند؟! پس بیگمان چشمهای (ظاهر) نابینا نمیشود، و لیکن دلهایی که در سینههاست؛ نابینا میشود.
Verse 47
و آنها به شتاب از تو عذاب میطلبند، و الله هرگز و عدهاش را خلاف نمیکند، و بیگمان یک روز نزد پروردگارت، مانند هزار سال از آنچه است که (شما) میشمارید.
Verse 48
و چه بسیار آبادیها که به آنها مهلت دادم؛ در حالیکه (مردمش) ستمگر بودند، آنگاه آنها را گرفتم، و باز گشت (همه) به سوی من است.
Verse 49
(ای پیامبر!) بگو: «ای مردم! جز این نیست که من برای شما بیمدهندۀ آشکاری هستم».
Verse 50
پس کسانیکه ایمان آوردند و کارهای شایسته انجام دادند، برای آنها آمرزش و روزی نیک است.
Verse 51
و کسانیکه مبارزهکنان در (انکار) آیات ما تلاش کردند، (و پنداشتند که ما را به ستوه میآورند) آنان اهل دوزخ هستند.
Verse 52
و (ما) هیچ رسول و پیامبری را پیش از تو نفرستادیم؛ مگر اینکه چون (آیات ما را) تلاوت میکرد، شیطان در تلاوت او (چیزی) القاء میکرد، آنگاه الله آنچه شیطان القاء میکند؛ از میان میبرد، سپس الله آیاتش را استوار (و محکم) میدارد، و الله دانای حکیم است.
Verse 53
تا (الله) آنچه را که شیطان القاء میکند، آزمونی قرار دهد برای کسانیکه در دلهایشان بیماری است، و آنهایی که دلهایشان سخت است، و بیگمان ستمکاران در مخالفت (و دشمنی) دور (و دراز) هستند.
Verse 54
و تا کسانیکه به آنان دانش داده شده بدانند که مسلماً آن (قرآن) از سوی پروردگارت حق است، پس به آن ایمان بیاورند، آنگاه دلهایشان برای آن (حق) خاضع گردد، و یقیناً الله کسانی را که ایمان آوردند به راه راست هدایت میکند.
Verse 55
و کسانیکه کافر شدند همواره در آن (= قرآن) شک دارند، تا آنکه ناگهان قیامت فرا رسد یا عذاب روز نحس بر آنها (فرود) آید.
Verse 56
فرمانروایی در آن روز از آن الله است، میان آنها داوری میکند، پس کسانیکه ایمان آورده، و کارهای شایسته انجام دادهاند؛ در باغهای پر نعمت (بهشت) هستند.
Verse 57
و کسانیکه کافر شدند و آیات ما را تکذیب کردند، برای آنها عذاب خوار کنندهای است.
Verse 58
و کسانیکه در راه الله هجرت کردند، سپس کشته شدند یا (به مرگ طبیعی) مردند، مسلماً الله به آنها روزی نیکویی میدهد، یقیناً الله بهترین روزی دهندگان است.
Verse 59
بدون شک آنها را به جایگاهی وارد میکند که از آن خشنود باشند، و بیگمان الله دانای برد بار است.
Verse 60
(احکام) این است، و هر کس به همان مقدار که به او ستم شده مجازات کند، سپس بر او ستم کنند، بدون شک الله او را یاری خواهد کرد، یقیناً الله بخشندۀ آمرزنده است.
Verse 61
این (نصرت مظلوم) از آن روست که الله (قادر است چیزى را بر دیگرى غالب کند چنان که) شب را در روز داخل مىکند (و ظلمت مغلوب مىشود) و روز را در شب در مىآورد، و بیگمان الله شنوای بیناست.
Verse 62
این بخاطر آن است که الله حق است، و آنچه جز او میخوانند باطل است، و بهراستی که الله بلند مرتبۀ بزرگ است.
Verse 63
آیا ندیدی که الله از آسمان آبی فرو فرستاد، سپس زمین (بر اثر آن) سبز و خرم میگردد؟ بیگمان الله باریک بین آگاه است.
Verse 64
آنچه در آسمانها و آنچه در زمین است از آن اوست، و بدون شک الله بینیاز ستوده است.
Verse 65
آیا ندیدی که الله آنچه را در زمین است مسخر شما کرده است، و (نیز) کشتیها بهفرمان او در دریا روان است، و آسمان را از آن که بر زمین افتد - جز به فرمانش - نگه میدارد، بیگمان الله (نسبت) به مردم رؤوف مهربان است.
Verse 66
و او کسی است که شما را زنده کرد، سپس شما را میمیراند، آنگاه بار دیگر زنده میکند، بهراستی که انسان بسیار ناسپاس است.
Verse 67
برای هر امتی (روش عبادت و) آیینی مقرر کردیم که آنان به آن عمل کنند، پس نباید در این امر با تو به نزاع بر خیزند، بهسوی پروردگارت دعوت کن، بیگمان تو بر هدایت مستقیم قرار داری.
Verse 68
و اگر با تو مجادله کردند، پس بگو: «الله به آنچه انجام میدهید؛ داناتر است،
Verse 69
الله روز قیامت میان شما در آنچه در آن اختلاف میکردید، داوری میکند».
Verse 70
آیا ندانستهای که الله آنچه را در آسمان و زمین است میداند؟! بیگمان (همۀ) اینها در کتابی (ثبت) است، مسلماً این بر الله آسان است.
Verse 71
و (آنها) به جای الله چیزی را میپرستند که (او) هیچ دلیلی بر آن نازل نکرده است، و چیزی را که علم به آن ندارند، و برای ستمگران هیچ یاوری نیست.
Verse 72
و هنگامیکه آیات روشن ما بر آنان خوانده میشود، در چهرۀ کسانیکه کافر شدند (آثار) ناخوشی (و انکار) را میشناسی که نزدیک است بر کسانیکه آیات ما را بر آنان میخواند، حمله ور شوند، بگو: «آیا شما را به بدتر از این خبر دهم؟ (همان) آتش (جهنم) است که الله به کسانیکه کافر شدند؛ وعده داده است، و بد سرانجامی است».
Verse 73
ای مردم! مثلی زده شده است، پس به آن گوش فرا دهید: بیگمان کسانی را که به جای الله (به خدایی) میخوانید؛ هرگز نمیتوانند مگسی را بیافرینند، اگر چه (همگی) برای این (کار) گرد آیند، و اگر مگس چیزی را از آنها برباید، نمیتوانند از آن باز پس گیرند، (آری) طالب و مطلوب (= عابد و معبود) ناتوانند.
Verse 74
(آنها) الله را چنانکه سزاوار اوست نشناختند، یقیناً الله قوی پیروزمند است.
Verse 75
الله از فرشتگان رسولانی را بر میگزیند، و (نیز) از مردم، بیگمان الله شنوای بیناست.
Verse 76
آنچه را در پیش روی آنها، و آنچه پشت سر آنهاست میداند، و (همۀ) کارها به سوی الله باز گردانده میشود.
Verse 77
ای کسانیکه ایمان آوردهاید! رکوع کنید، و سجده کنید، و پروردگارتان را بپرستید، و کار نیک انجام دهید باشد که رستگار شوید.
و در راه الله جهاد کنید، چنانکه سزاوار جهاد (در راه) او است، او شما را بر گزید، و در دین برای شما هیچ سختی (و تنگنایی) قرار نداد، (همان) آیین پدرتان ابراهیم است، او (= الله) پیش از این (در کتب سابقه) و در این (قرآن نیز) شما را مسلمان نامید، تا پیامبر گواه بر شما باشد و شما گواهان بر مردم باشید، پس نماز را بر پا دارید، و زکات را بدهید، و به الله تمسک جویید، که او مولای شماست، چه خوب مولا، و چه خوب یاوری است.
تقدم القراءة