سورة الرحمن

الترجمة الفارسية - دار الإسلام

ترجمه سوره رحمن به الفارسية از الترجمة الفارسية - دار الإسلام

الترجمة الفارسية - دار الإسلام

Verse 4
[و] به او سخن‏گفتن آموخت.
Verse 5
خورشید و ماه، با حسابی منظم [و دقیق] در گردِشَند؛
Verse 6
و گیاه و درخت [برایش] سجده می‌کنند.
Verse 7
او آسمان را برافراشت و میزان [عدالت را در زمین] برقرار نمود.
Verse 8
[ای مردم، چنین کرد] تا در وزن و پیمانه، [به یکدیگر] ستم نکنید؛
و سنجش [حقوق دیگران] را به عدالت برآورد كنید و در سنجش زیان نرسانید [و کم‌فروشی نکنید].
Verse 10
او زمین را براى [زندگى] انسان‏ها مقرر داشت،
که [انواع] میوه‌ها و نخل‏های خوشه‌دار در آن است.
Verse 12
و [همچنین] حبوباتِ برگ‏دار و گیاهانِ خوشبو؛
Verse 13
پس [ای جن و انس] كدام یک از نعمت‏های پروردگارتان را انكار مى‏كنید؟
Verse 16
پس [ای جن و انس] كدام یک از نعمت‏های پروردگارتان را انكار مى‏كنید؟
Verse 17
[او] پروردگار مشرق‏ها و مغرب‏هاست؛
Verse 18
پس [ای گروه انس و جن] کدام یک نعمت‌های پروردگارتان را تکذیب می‌کنید؟
Verse 19
او دو دریا[ی شور و شیرین] را روان کرد تا [به یکدیگر] برسند؛
Verse 20
[در عین حال،] مانعی میان آن دو است که با هم نمی‏‏‏آمیزند؛
Verse 21
پس [ای جن و انس] كدام یک از نعمت‏های پروردگارتان را انكار مى‏كنید؟
Verse 22
از آن دو [دریا] مروارید و مرجان به دست می‌آید؛
Verse 23
پس [ای جن و انس] كدام یک از نعمت‏های پروردگارتان را انكار مى‏كنید؟
کشتی‏های كوه‌پیكرِ بادبان‌برافراشته در دریا برای اوست؛
Verse 25
پس [ای جن و انس] كدام یک از نعمت‏های پروردگارتان را انكار مى‏كنید؟
و [تنها ذات جاوید و] روی پروردگار باشکوه و ارجمندت باقی خواهد ماند؛
Verse 28
پس [ای جن و انس] كدام یک از نعمت‏های پروردگارتان را انكار مى‏كنید؟
[تمام] کسانی که در آسمان‏ها و زمین هستند از او درخواستِ نیاز می‌کنند و او هر روز [و هر لحظه] در کاری است؛
Verse 30
پس [ای جن و انس] كدام یک از نعمت‏های پروردگارتان را انكار مى‏كنید؟
Verse 31
ای گروه جن و انس، به زودی به حساب شما می‌پردازیم؛
Verse 32
پس [ای جن و انس] كدام یک از نعمت‏های پروردگارتان را انكار مى‏كنید؟
ای گروه جن و انس، اگر مى‏توانید از كرانه‏هاى آسمان و زمین گذر كنید [تا از مجازات الهی برهید]، پس بگذرید؛ قادر [به این کار] نخواهید بود، مگر با قدرت [و بَیّنه فراوان که شما آن را ندارید]؛
Verse 34
پس [ای جن و انس] كدام یک از نعمت‏های پروردگارتان را انكار مى‏كنید؟
شراره‏اى از آتش و ذرات جرقه بر شما باریده مى‏شود كه [در برابر آن] قادر به دفاع نیستید؛
Verse 36
پس [ای جن و انس] كدام یک از نعمت‏های پروردگارتان را انكار مى‏كنید؟
آنگاه كه آسمان بشكافد و همچون روغن گداخته، سرخ‌فام گردد [قیامت آغاز خواهد شد].
Verse 38
پس [ای جن و انس] كدام یک از نعمت‏های پروردگارتان را انكار مى‏كنید؟
آن روز، [به علت روشن‏بودن همۀ امور،] از انس و جن [دربارۀ گناهانشان] سؤال نخواهد شد؛
Verse 40
پس [ای جن و انس] كدام یک از نعمت‏های پروردگارتان را انكار مى‏كنید؟
گناهکاران از چهره‌هایشان شناخته می‌شوند؛ آنگاه [آنان را] از موی پیشانی و پاهایشان می‌گیرند [و به دوزخ می‌اندازند]؛
Verse 42
پس [ای جن و انس] كدام یک از نعمت‏های پروردگارتان را انكار مى‏كنید؟
این [همان] جهنمی است که گناهکاران انکارش می‌کردند؛
Verse 45
پس [ای جن و انس] كدام یک از نعمت‏های پروردگارتان را انكار مى‏كنید؟
هر کس از ایستادن در پیشگاهِ پروردگارش [براى حساب] مى‏ترسد، دو باغ [در بهشت] دارد؛
Verse 47
پس [ای جن و انس] كدام یک از نعمت‏های پروردگارتان را انكار مى‏كنید؟
Verse 48
[با درختانى] پر از شاخسارِ [تر و تازه و ثمردهنده]؛
Verse 49
پس [ای جن و انس] كدام یک از نعمت‏های پروردگارتان را انكار مى‏كنید؟
Verse 50
در آن باغ‏ها، دو چشمه جاری است؛
Verse 51
پس [ای جن و انس] كدام یک از نعمت‏های پروردگارتان را انكار مى‏كنید؟
در آن باغ‏ها، از هر میوه‌ای دو نوع وجود دارد؛
Verse 53
پس [ای جن و انس] كدام یک از نعمت‏های پروردگارتان را انكار مى‏كنید؟
[بهشتیان] بر بسترهایی كه آسترش از دیباى ضخیم است تكیه می‌زنند و میوه‏هاى آن باغ‏ها در دسترسشان است؛
Verse 55
پس [ای جن و انس] كدام یک از نعمت‌های پروردگارتان را انكار مى‏كنید؟
در آن باغ‏ها، حوریانی هستند که تنها [به شوهران خود] نظر دارند [و فقط به آنها عشق می‌ورزند]، و دستِ احدى از انس و جن قبلاً به آنان نرسیده است؛
Verse 57
پس [ای جن و انس] كدام یک از نعمت‏های پروردگارتان را انكار مى‏كنید؟
Verse 58
گویی آن حوریان، یاقوت و مرجانند؛
Verse 59
پس [ای جن و انس] كدام یک از نعمت‏های پروردگارتان را انكار مى‏كنید؟
Verse 61
پس [ای جن و انس] كدام یک از نعمت‏های پروردگارتان را انكار مى‏كنید؟
Verse 62
در کنار آن باغ‏ها، دو باغ [بهشتیِ] دیگر است؛
Verse 63
پس [ای جن و انس] كدام یک از نعمت‏های پروردگارتان را انكار مى‏كنید؟
Verse 64
[دو باغ] كه [درختانش] در نهایت سبزى [و خرمى] است؛
Verse 65
پس [ای جن و انس] كدام یک از نعمت‏های پروردگارتان را انكار مى‏كنید؟
Verse 66
در آن دو [باغ بهشتی،] دو چشمۀ جوشان جاری است.
Verse 67
پس [ای جن و انس] كدام یک از نعمت‏های پروردگارتان را انكار مى‏كنید؟
Verse 68
و در آنها [درختان] میوه و درختان خرما و انار هست؛
Verse 69
پس [ای جن و انس] كدام یک از نعمت‏های پروردگارتان را انكار مى‏كنید؟
Verse 70
در میان آن باغ‏ها، زنان نیک‏سیرت و نیکوروی، حضور دارند؛
Verse 71
پس [ای جن و انس] كدام یک از نعمت‏های پروردگارتان را انكار مى‏كنید؟
Verse 72
حوریانی که در خیمه‌های بهشتی [از چشم بیگانگان] مستورند؛
Verse 73
پس [ای جن و انس] كدام یک از نعمت‏های پروردگارتان را انكار مى‏كنید؟
[دوشیزگانی که] دست هیچ انس و جنی قبلاً به آنان نرسیده است؛
Verse 75
پس [ای جن و انس] كدام یک از نعمت‏های پروردگارتان را انكار مى‏كنید؟
[بهشتیان] بر بالشت‏های سبز و بسترهایى نفیس و زیبا آرمیده‏اند؛
Verse 77
پس [ای جن و انس] كدام یک از نعمت‏های پروردگارتان را انكار مى‏كنید؟
نامِ پروردگارِ باشکوه و ارجمند تو، بابرکت و فرخنده است.
تقدم القراءة