ترجمه سوره طور به الفارسية از الترجمة الفارسية - دار الإسلام
Verse 1
ﮞ
ﮟ
سوگند به کوه طور
Verse 2
ﮠﮡ
ﮢ
و سوگند به کتاب نوشتهشده
Verse 3
ﮣﮤﮥ
ﮦ
در صحیفهای گشوده
Verse 4
ﮧﮨ
ﮩ
و سوگند به «بیت المَعمور» [که فرشتگان در آن، به عبادت پروردگار مشغولند]
Verse 5
ﮪﮫ
ﮬ
و سوگند به [آسمان بلند، همان] سقف برافراشته [بر زمین]
Verse 6
ﮭﮮ
ﮯ
و سوگند به دریای آکنده [از آب]
Verse 7
ﮰﮱﯓﯔ
ﯕ
که بیتردید، عذاب پروردگارت به وقوع خواهد پیوست؛
Verse 8
ﯖﯗﯘﯙ
ﯚ
و هیچ بازدارندهاى ندارد.
Verse 9
ﯛﯜﯝﯞ
ﯟ
روزى كه آسمان به سختى در جنبش و اضطراب افتد
Verse 10
ﯠﯡﯢ
ﯣ
و کوهها با حركتى شدید روان شوند.
Verse 11
ﯤﯥﯦ
ﯧ
در آن روز، واى به حال تكذیبكنندگان!
Verse 12
ﯨﯩﯪﯫﯬ
ﯭ
همان کسانی كه در بیهودهگویى، سرگرم بازىاند.
Verse 13
ﯮﯯﯰﯱﯲﯳ
ﯴ
روزى كه با خشونت به سوى آتش دوزخ رانده مىشوند.
Verse 14
ﯵﯶﯷﯸﯹﯺ
ﯻ
[به آنان گفته میشود:] «این [همان] آتشی است که آن را دروغ میپنداشتید.
Verse 15
ﭑﭒﭓﭔﭕﭖ
ﭗ
آیا این [آتش و عذاب] جادوست یا [هنوز هم آن را] نمیبینید؟
Verse 16
به آتش درآیید [و بسوزید] كه شکیبایی و ناشکیباییِ شما [در برابر شعلههای سوزانش] برایتان یكسان است؛ تنها در برابر آنچه كردهاید، مجازات مىشوید».
Verse 17
ﭦﭧﭨﭩﭪ
ﭫ
به راستی که پرهیزگاران در باغهای بهشت در ناز و نعمتند؛
Verse 18
و از بخششهای [بیدریغِ] پروردگارشان و از اینكه از عذاب دوزخ نگاهشان داشته است شادمانند.
Verse 19
ﭵﭶﭷﭸﭹﭺ
ﭻ
[به آنان گفته میشود:] «به پاداشِ کردارتان [در دنیا، اینک] گوارا بخورید و بیاشامید».
Verse 20
در حالى كه بر تختهایى ردیفشده تكیه زدهاند و و حور العین را به همسریِ آنان درمیآوریم.
Verse 21
مؤمنانى كه فرزندانشان در ایمان پیرو آنان بودند، فرزندانشان را [نیز در بهشت] به آنان ملحق خواهیم كرد و از [پاداش] عملشان ذرهاى نمىكاهیم؛ چرا که [سرنوشتِ] هر كس در گرو دستاورد خودِ اوست.
Verse 22
ﮚﮛﮜﮝﮞ
ﮟ
[در بهشت، از] هر نوع میوه و گوشتى كه بخواهند، پىدرپى در دسترسشان قرار مىدهیم.
Verse 23
در آنجا جامهای شرابى از دست یکدیگر مىگیرند كه نه موجب بیهودهگویى است و نه گناه؛
Verse 24
و نوجوانانى [که براى خدمت] پیرامونشان در رفت و آمدند، گویی [از زیبایی و سپیدرویی] همچون مرواریدى در صدف هستند.
Verse 25
ﯓﯔﯕﯖﯗ
ﯘ
[بهشتیان] به یکدیگر روی میآورند و از [دنیا و احوال گذشتۀ] خود سؤال میکنند.
Verse 26
میگویند: «ما در دنیا، در خانوادۀ خود [از عذاب الهی] میترسیدیم.
Verse 27
ﯡﯢﯣﯤﯥﯦ
ﯧ
الله [با نعمت اسلام] بر ما منت نهاد و ما را از عذاب سوزان [دوزخ] محافظت کرد.
Verse 28
ما در زندگی دنیا، همواره او را [عبادت میکردیم و به ربوبیت] میخواندیم. بیتردید، او نیکوکار مهربان است.
Verse 29
[ای پیامبر، با آیات قرآن به مردم] اندرز بده که به لطف پروردگارت [تو برخلاف ادعای کافران،] نه كاهنى و نه مجنون.
Verse 30
آیا میگویند: «محمد شاعری است که منتظریم تا مرگش فرارسد [و از سخنانش رهایی یابیم]؟»
Verse 31
ﰄﰅﰆﰇﰈﰉ
ﰊ
بگو: «منتظر [مرگِ من] باشید؛ من نیز با شما منتظر خواهم ماند [تا عذابتان را به چشم ببینم]».
Verse 32
آیا عقلهایشان به [بیان] این [سخنان باطل] حُكم مىكند یا [اساساً] مردمی سرکش هستند؟
Verse 33
آیا میگویند: «[محمد] قرآن را جعل کرده است؟» [هرگز چنین نیست؛] بلکه [غرق در تکبرند که] ایمان نمیآورند.
Verse 34
ﭣﭤﭥﭦﭧﭨ
ﭩ
اگر راست مىگویند، سخنى مانند آن بیاورند.
Verse 35
آیا آنان از هیچ آفریده شدهاند یا خود آفرینندۀ خویشند؟
Verse 36
آیا آنان آسمانها و زمین را آفریدهاند؟ [نه،] بلکه آنان یقین ندارند [که الله آفرینندۀ مطلق است].
Verse 37
آیا گنجینههای [نعمت و هدایت] پروردگارت نزد آنان است؟ آیا [بر همه چیز] تسلط دارند؟
Verse 38
آیا نردبانى دارند كه [گفتار فرشتگان وحى را] به وسیلۀ آن مىشنوند؟ هر کس شنیده است، باید دلیلى روشن بیاورد.
Verse 39
ﮏﮐﮑﮒﮓ
ﮔ
آیا الله فرزندان دختر دارد و شما پسر؟
Verse 40
[ای پیامبر،] آیا پاداشی از آنان درخواست میکنی که [که از پرداخت آن در رنجند و هزینهاش] برایشان [گران و] سنگین است؟
Verse 41
ﮝﮞﮟﮠﮡ
ﮢ
آیا از عالم غیب آگاهند و [خبرهاى نهان را] مینویسند؟
Verse 42
آیا قصد نیرنگ [و نقشۀ پلیدی برایت] دارند؟ ولى کافران خود گرفتار نیرنگ [و تدبیر الهی] هستند.
Verse 43
آیا آنان معبودی غیر از الله دارند؟ الله از چیزهایی که با او شریک قرار میدهند پاک و منزه است.
Verse 44
[این کافران، حتی] اگر پارهاى از آسمان را نیز در حال سقوط ببینند، [باز هم ایمان نمىآورند و] مىگویند: «ابرى متراكم است».
Verse 45
پس آنان را [به حال خود] رها كن تا با روزِ موعودشان كه [با نخستین دمیدنِ صور] مدهوش مرگ میگردند، مواجه شوند.
Verse 46
روزى كه نیرنگشان سودمند نخواهد بود و [از هیچ سو] یارى نمیشوند.
Verse 47
ستمکاران [در دنیا نیز به دست مؤمنان] به عذاب دیگرى گرفتار خواهند شد؛ ولى بیشتر آنان نمىدانند.
Verse 48
[ای پیامبر،] در برابر حکم پروردگارت شکیبا باش؛ زیرا تو تحت نظر و حفاظت مایی؛ و هنگامی که [از خواب یا به قصد عبادت] برمیخیزی، پروردگارت را به پاکی ستایش کن.
Verse 49
ﰋﰌﰍﰎﰏ
ﰐ
و نیز [در پاسى] از شب او را ستایش کن [و نماز بگزار] و به هنگام افول ستارگان [در سپیدهدم نیز نماز صبح بگزار].
تقدم القراءة