ترجمه سوره ملك به الفارسية از الترجمة الفارسية - دار الإسلام
Verse 1
پربرکت و بزرگوار است کسی که فرمانرواییِ جهانِ هستی به دست اوست، و او بر هر چیز تواناست.
Verse 2
[همان] ذاتی که مرگ و زندگی را آفرید، تا شما را بیازماید که کدام یک از شما نیکوکارتر است؛ و او پیروزمندِ بخشنده است.
Verse 3
آن ذاتی که هفت آسمان را بر فرازِ یکدیگر آفرید. در آفرینشِ [الله] رحمان هیچ بینظمی و خللی نمیبینی. بار دیگر نگاه کن؛ آیا نقصی میبینی؟
Verse 4
بار دیگر [به عالم هستی] نگاه کن؛ [نقصی نخواهی دید و] چشم تو در حالی که خسته و ناتوان است به سوی تو بازمیگردد.
Verse 5
و به راستی ما آسمان دنیا را با چراغها آراستیم و آنها را برای راندن شیاطین قرار دادیم، و عذاب [آتش] سوزان را برایشان آماده ساختیم.
Verse 6
و برای کسانی که به پروردگارشان کافر شدند، عذاب جهنم است؛ و چه بد جایگاهی است!
Verse 7
هنگامی که در آن انداخته شوند، نعرهای [وحشتناک] از آن میشنوند، در حالی که میجوشد.
Verse 8
از شدت خشم، نزدیک است [جهنم] پارهپاره شود. هر گاه گروهی در آن انداخته میشوند، نگهبانانش از آنان میپرسند: «آیا بیمدهندهای به سراغتان نیامد؟»
Verse 9
میگویند: «بله؛ بیمدهنده به سوی ما آمد، اما ما او را تکذیب کردیم و گفتیم: «هرگز الله چیزی نازل نکرده است. شما جز در گمراهی بزرگ نیستید».
Verse 10
و [باز] میگویند: «اگر ما میشنیدیم یا عقلمان را به کار میبردیم، در [زمرۀ] دوزخیان نبودیم».
Verse 11
ﯷﯸﯹﯺﯻ
ﯼ
اینجاست که به گناه خود اعتراف میکنند. پس دوری [از رحمت الله] بهرۀ دوزخیان باد!
Verse 12
بیگمان، کسانی که در نهان از پروردگارشان میترسند، آمرزش و پاداش بزرگی دارند.
Verse 13
[خواه] گفتار خود را پنهان دارید یا آن را آشکار سازید، [به هر حال،] او به آنچه در دلهاست آگاه است.
Verse 14
آیا کسی که [همۀ موجودات را] آفریده است، [حالِ بندگان را] نمیداند؟ در حالی که او باریکبین و آگاه است.
Verse 15
او ذاتی است که زمین را برای شما رام گردانید، پس در گوشه و کنارِ آن راه بروید و از روزیِ او بخورید؛ و بازگشت [همه] به سوی اوست.
Verse 16
آیا خود را از [عذاب] ذاتی که در آسمان است، در امان میدانید، که [فرمان دهد] زمین شما را فرو بَرد و ناگهان به لرزش درآید؟
Verse 17
یا خود را از ذاتی که در آسمان است در امان میدانید، که طوفان شن بر شما فرستد؟ آنگاه به زودی خواهید دانست که هشدار من چگونه است!
Verse 18
همانا کسانی که پیش از آنان بودند [نیز دعوت پیامبران را] تکذیب کردند؛ پس [بنگر که] عقوبت من چگونه بود!
Verse 19
آیا به پرندگانی که بر فرازِ سرشان است نگاه نکردند که گاهی بالهایشان را میگشایند و گاهی فرومیبندند؟ جز [الله] رحمان [کسی] آنها را [بر فرازِ آسمان] نگاه نمیدارد؛ بیگمان او به همه چیز بیناست.
Verse 20
آیا این کسی که لشکر شماست، میتواند شما را در برابر الله یاری دهد؟ کافران جز در فریب [و غرورشان] نیستند.
Verse 21
یا آن ذاتی که شما را روزی میدهد، اگر روزیاش را بازدارد، [چه کسی میتواند نیاز شما را تأمین کند؟] ولی آنها در سرکشی و فرار از حقیقت، لجاجت میورزند.
Verse 22
آیا کسی که به رو افتاده [و نگونسار] حرکت میکند، به هدایت نزدیکتر است، یا کسی که راست و استوار بر راهِ راست گام برمیدارد؟
Verse 23
بگو: «او ذاتی است که شما را آفرید و گوش و چشمان و دل برایتان قرار داد؛ [اما شما] اندکی سپاسگزاری میکنید».
Verse 24
بگو: «او ذاتی است که شما را در زمین پراکند، و به سوی او محشور میشوید».
Verse 25
و میگویند: «اگر راست میگویید، این وعده [قیامت] چه زمانی است؟»
Verse 26
بگو: «علم [قیامت] تنها نزد الله است و من فقط بیمدهندهای آشکارم».
Verse 27
هنگامی که آن [وعده و عذاب الهی] را از نزدیک ببینند، چهرۀ کسانی که کافر شدند، سیاه و اندوهگین میگردد و [به آنان] گفته میشود: «این همان چیزی است که درخواست میکردید».
Verse 28
[ای پیامبر،] بگو: «به من خبر دهید، اگر الله مرا و کسانی را که با من هستند، نابود کند یا بر ما رحمت آورد، کیست که کافران را از عذاب دردناک پناه دهد؟»
Verse 29
بگو: «او [الله] رحمان است؛ به او ایمان آوردهایم و بر او توکل کردهایم؛ [ای کافران،] به زودی خواهید دانست که چه کسی در گمراهیِ آشکار است».
Verse 30
[ای پیامبر،] بگو: «به من خبر دهید اگر آب [آشامیدنیِ] شما [در زمین] فرو رود، چه کسی میتواند آب روان [و گوارا] برایتان بیاورد؟»
تقدم القراءة