سورة الواقعة

الترجمة الفارسية - دار الإسلام

ترجمه سوره واقعه به الفارسية از الترجمة الفارسية - دار الإسلام

الترجمة الفارسية - دار الإسلام

Verse 1
هنگامی که واقعۀ قیامت رخ دهد،
Verse 2
[خواهید دید كه‌] در وقوع آن دروغى نیست؛
Verse 3
[گروهى را] خوار مى‏كند و [گروهى را] رفعتِ مقام مى‏بخشد.
Verse 4
آنگاه كه زمین به سختى لرزانده شود
Verse 5
و کوه‏ها به شدت متلاشى شوند
Verse 6
و [به صورت] غبارى پراكنده درآیند
Verse 7
و شما به سه گروه تقسیم شوید:
[گروه نخست:] سعادتمندان [هستند]؛ چه سعادتمندانی [و چه نیکو جایگاهی]!
و [گروه دیگر:] تیره‌بختان [هستند]؛ چه تیره‌بختانی [و چه بد جایگاهی]!
Verse 10
و [سومین گروه:] پیشگامان که [در نیکی‏ها] سبقت گرفتند.
Verse 11
آنان مقرّبان [درگاه الهی] هستند.
Verse 12
در باغ‏های پرنعمت [بهشت جای دارند].
Verse 13
گروه بسیاری از آنان، در زمرۀ پیشینیان هستند [خواه از امت اسلام یا از امت‏های گذشته]؛
Verse 14
و اندکی از آیندگان [و متأخران] هستند.
Verse 17
نوجوانانى همواره شاداب، گردِ آنان [به خدمت] مى‏گردند.
با جام‌ها و کوزه‌ها و پیاله‌هایی از شراب جارى؛
[شرابی] كه از نوشیدنش سردرد نمی‌گیرند و دستخوشِ مستى نمی‌شوند.
Verse 20
و از هر میوه‏ای كه بخواهند [در اختیار دارند]؛
Verse 21
و از هر گوشتِ پرنده‏ای كه میل داشته باشند؛
Verse 22
و [همسرانی از] حور العین؛
Verse 23
همچون مروارید پنهان در صدف؛
در آنجا [سخن] یاوه و گناه‏آلودی نخواهند شنید؛
Verse 26
مگر سلام و درود [فرشتگان و بهشتیان].
Verse 28
در کنار درختان بی‌خارِ سدر [هستند]؛
Verse 29
و درختان موز با خوشه‏هاى برهم‌نشسته
Verse 33
كه نه تمام می‏شود و نه ممنوع می‏گردد،
Verse 34
و بسترهای برافراشته [و ارزشمند]
Verse 35
و همسرانى که با آفرینشى ویژه پدید آوردیم [که زیبایی و جوانیِ جاودان دارند]؛
Verse 36
همواره دوشیزه‌اند
Verse 37
و شوهردوستانی هم‌سن‌وسال هستند.
Verse 38
[همۀ این نعمت‏ها،] براى سعادتمندان است
Verse 39
كه برخی از آنان در زمرۀ پیشینیان
Verse 40
و برخی دیگر در زمرۀ متأخران هستند.
Verse 42
در میان باد زهرآگین و آب جوشان قرار دارند
و بر گناه بزرگِ [شرک] اصرار می‌ورزیدند؛
و می‌گفتند: «آیا هنگامی که مردیم و خاک و استخوان شدیم، برانگیخته خواهیم شد؟
Verse 48
آیا نیاکان ما [نیز برانگیخته می‌شوند]؟»
Verse 49
[ای پیامبر، به کافران] بگو: «بی‌تردید، گذشتگان و آیندگان،
همه در وعده‌گاهِ قیامت جمع خواهند شد».
قطعاً از [میوۀ] درخت زَقّوم خواهید خورد؛
Verse 53
و شکم‏ها را از آن انباشته مى‏كنید؛
Verse 54
آنگاه روی آن، آب جوشان مى‌نوشید؛
Verse 57
ماییم كه شما را [از هیچ] آفریده‏ایم؛ پس چرا [آفرینشِ دوباره را] باور ندارید؟‏
Verse 58
آیا به نطفه‌ای که [در رحِم همسرانتان] می‌ریزید، توجه كرده‏اید؟
آیا شما آن را مى‏آفرینید یا ما آفریننده‏اش هستیم؟
كه امثال شما را جایگزین [خودتان] كنیم و شما را به گونه‏اى كه از آن بى‌خبرید، [در آفرینشى نو] پدید آوریم.
شما كه از آفرینش نخستین به روشنى آگاه شده‏اید، چرا [به یاد آخرت نمی‌افتید و] پند نمی‌گیرید؟
Verse 63
آیا به دانه‏هایى كه مى‏كارید، توجه كرده‏اید؟
آیا شما هستید كه آن را مى‏رویانید یا ما رویاننده‏ایم؟
اگر مى‏خواستیم، آن را خاشاک مى‏كردیم؛ چنان كه شگفت‏زده شوید.
Verse 66
[و چنان آن را نابود می‌کردیم که بگویید:] «ما زیان کرده‌ایم؛
Verse 67
بلكه همه چیز را از دست داده‏ایم
Verse 68
آیا به آبى كه مى‌نوشید توجه كرده‏اید؟
آیا شما آن را از ابر فروباریدید یا ما فرودآورندۀ آن هستیم.
اگر مى‏خواستیم، آن را شور و تلخ مى‏کردیم؛ پس چرا شکر به جای نمی‏آورید؟
Verse 71
آیا به آتشى كه مى‏افروزید توجه كرده‏اید؟
آیا شما درختش را آفریده‌اید یا ما آفریده‌ایم؟
ما این آتش را وسیلۀ یادآورى [عذاب دوزخ] و مایۀ برخوردارى [و راحتی] مسافران قرار داده‏ایم.
Verse 74
پس [ای پیامبر،] به نام پروردگارِ بزرگت تسبیح گوى [و او را به پاکی یاد کن].
Verse 77
كه این [گفتار]، قرآنى گرانقدر است؛
Verse 79
جز فرشتگان پاک‏سیرت، کسی [آن را نمی‌بیند و] به آن دسترسی ندارد.
Verse 80
از سوی پروردگار جهانیان نازل شده است.
Verse 82
و به جای شکرِ روزی‏هایی که به شما داده شده است، آن را دروغ می‌پندارید؟
Verse 83
آنگاه كه [جان نزدیكانتان] به گلوگاه مى‏رسد
Verse 84
و شما در آن هنگام نظاره مى‏كنید
اگر هرگز در برابر اعمالتان جزا داده نمی‌شوید [و قیامتی نیست]،
Verse 87
و اگر راست مى‏گویید، چرا جانش را بازنمى‏گردانید؟
Verse 89
در آرامش و گشایش و بهشت پرنعمت است؛
[به او گفته می‌شود:] «سلامت و امنیت بر تو باد، که از سعادتمندان هستی»؛
اما اگر از تکذیب‌کنندگان گمراه [و در زمرۀ تیره‌بختان] باشد،
Verse 93
با آب جوشان [از او] پذیرایی می‌شود
Verse 94
و به [آتش] دوزخ در‌می‌آید.
این [وعدۀ پاداش و عذاب،] یقیناً حقیقت دارد [و تردیدی در آن نیست].
Verse 96
پس [ای پیامبر،] با [ذکرِ] نامِ پروردگار بزرگت [او را] تسبیح گوی.
تقدم القراءة