ترجمه سوره حاقه به الفارسية از الترجمة الفارسية - دار الإسلام
Verse 1
ﮯ
ﮰ
[روزِ] واقعشدنیِ [رستاخیز]
Verse 2
ﮱﯓ
ﯔ
آن واقعشدنی چیست؟
Verse 3
ﯕﯖﯗﯘ
ﯙ
و تو چه دانی آن واقعشدنی چیست [و چگونه است]؟
Verse 4
ﯚﯛﯜﯝ
ﯞ
[قوم] ثمود و [قوم] عاد، [قیامتِ] درهمکوبنده را تکذیب کردند.
Verse 5
ﯟﯠﯡﯢ
ﯣ
و اما [قوم] ثمود، به بانگِ سهمگین هلاک شدند.
Verse 6
ﯤﯥﯦﯧﯨﯩ
ﯪ
و اما [قوم] عاد، با تندبادی سرکش و سرد به هلاکت رسیدند.
Verse 7
[الله] هفت شب و هشت روز پیاپی آن [عذاب] را بر آنها مسلط نمود؛ پس [اگر آنجا بودی،] [آن] قوم را [در اثرِ آن تندباد،] مانند تنههای پوسیده و توخالی درختان خرما، بر زمینافتاده [و هلاکشده] میدیدی.
Verse 8
ﯼﯽﯾﯿﰀ
ﰁ
آیا کسی از آنها را میبینی که باقی مانده باشد؟
Verse 9
ﭑﭒﭓﭔﭕﭖ
ﭗ
و فرعون و کسانی که پیش از او بودند و [مردم] شهرهای ویران شده [= قوم لوط،] مرتکب گناهان [بزرگ] شدند.
Verse 10
ﭘﭙﭚﭛﭜﭝ
ﭞ
آنها از [فرمان] فرستادۀ پروردگارشان سرپیچی کردند، آنگاه [الله] آنان را به عذاب سختی گرفتار کرد.
Verse 11
هنگامی که آب طغیان کرد، ما شما را در کشتی سوار کردیم،
Verse 12
ﭧﭨﭩﭪﭫﭬ
ﭭ
تا پندی برای شما قرار دهیم و گوشهای شنوا آن را بشنوند و به یاد بسپارند.
Verse 13
ﭮﭯﭰﭱﭲﭳ
ﭴ
آنگاه که یک بار در صور دمیده شود،
Verse 14
ﭵﭶﭷﭸﭹﭺ
ﭻ
و زمین و کوهها از جا کنده شده و یکباره درهمکوبیده [و متلاشی] شوند.
Verse 15
ﭼﭽﭾ
ﭿ
در آن روز، واقعۀ [عظیمِ] قیامت به وقوع میپیوندد
Verse 16
ﮀﮁﮂﮃﮄ
ﮅ
و آسمان شکافته میشود و در آن روز، سست میگردد [و فرو میریزد].
Verse 17
و فرشتگان بر کنارههای آن [= آسمان] قرار میگیرند؛ و آن روز، هشت [فرشته] عرش پروردگارت را بر سرِ خود حمل میکنند.
Verse 18
ﮑﮒﮓﮔﮕﮖ
ﮗ
در آن روز، شما [همگی برای حسابرسی، به پیشگاه الله] عرضه میشوید و هیچ چیز از [کارهای] شما پنهان نخواهد ماند.
Verse 19
اما کسی که نامۀ [اعمالش] را به دست راستش دهند، میگوید: «بیایید نامۀ [اعمال] مرا بخوانید.
Verse 20
ﮢﮣﮤﮥﮦ
ﮧ
من یقین داشتم که با حساب [اعمال] خود مواجه خواهم شد».
Verse 21
ﮨﮩﮪﮫ
ﮬ
پس او در یک زندگی پسندیده [و رضایتبخش] خواهد بود؛
Verse 22
ﮭﮮﮯ
ﮰ
در بهشتی برین
Verse 23
ﮱﯓ
ﯔ
که میوههایش [برای چیدن] در دسترس است.
Verse 24
[و به آنها گفته میشود: «به [خاطر] آنچه در ایام گذشته پیش فرستادهاید، بخورید و بیاشامید؛ گوارایتان باد».
Verse 25
و اما کسی که نامۀ [اعمالش] را به دست چپش دهند، میگوید: «ای کاش هرگز نامه[ی اعمالم] را به من نمیدادند،
Verse 26
ﯩﯪﯫﯬ
ﯭ
و نمیدانستم حسابم چیست!
Verse 27
ﯮﯯﯰ
ﯱ
ای کاش [با مرگ،] همه چیز تمام میشد [و پایان کار بود]!
Verse 28
ﯲﯳﯴﯵﯶ
ﯷ
مال و داراییام مرا بینیاز نکرد [و سودی نبخشید].
Verse 29
ﯸﯹﯺ
ﯻ
قدرت و فرمانرواییام [نیز] از [دست] من رفت [و به کلی نابود شد]».
Verse 30
ﯼﯽ
ﯾ
[به فرشتگان گفته میشود:] «او را بگیرید و در بند و زنجیر کنید.
Verse 31
ﯿﰀﰁ
ﰂ
سپس او را به [آتش] دوزخ بیفکنید.
Verse 32
آنگاه وی را در زنجیری ببندید که طولش هفتاد ذِراع است.
Verse 33
ﰋﰌﰍﰎﰏﰐ
ﰑ
بیگمان، او هرگز به الله بزرگ ایمان نمیآورد،
Verse 34
ﰒﰓﰔﰕﰖ
ﰗ
و هرگز [مردم را] بر اطعام بینوا[یان] تشویق نمیکرد.
Verse 35
ﰘﰙﰚﰛﰜ
ﰝ
بنابر این، امروز دوست صمیمی [و مهربانی] در اینجا ندارد [که یاریاش کند]،
Verse 36
ﭑﭒﭓﭔﭕ
ﭖ
و غذایی جز چرک و خون ندارد؛
Verse 37
ﭗﭘﭙﭚ
ﭛ
[غذایی که] جز گناهکاران آن را نمیخورند».
Verse 38
ﭜﭝﭞﭟ
ﭠ
سوگند به آنچه میبینید
Verse 39
ﭡﭢﭣ
ﭤ
و به آنچه نمیبینید.
Verse 40
ﭥﭦﭧﭨ
ﭩ
بیتردید، این [قرآن، سخن الله است که ابلاغش به پیامبر، بر عهدۀ] فرستادهای بزرگوار [=جبرئیل] است.
Verse 41
و اینها گفتار شاعری نیست؛ [اما شما کافران] کمتر ایمان میآورید.
Verse 42
و [نیز] گفتار کاهنی نیست؛ [اما شما] کمتر پند میگیرید.
Verse 43
ﭻﭼﭽﭾ
ﭿ
[این قرآن،] از سوی پروردگار جهانیان نازل شده است.
Verse 44
ﮀﮁﮂﮃﮄ
ﮅ
اگر [پیامبر] سخنانی [به دروغ] بر ما میبست،
Verse 45
ﮆﮇﮈ
ﮉ
مسلّماً ما دست راست او را میگرفتیم،
Verse 46
ﮊﮋﮌﮍ
ﮎ
سپس [شاه]رگِ قلبش را قطع میکردیم،
Verse 47
ﮏﮐﮑﮒﮓﮔ
ﮕ
و هیچیک از شما نمیتوانست مانع [عذابِ] او گردد.
Verse 48
ﮖﮗﮘ
ﮙ
یقیناً این [قرآن،] پند و تذکری برای پرهیزگاران است.
Verse 49
ﮚﮛﮜﮝﮞ
ﮟ
و ما یقیناً میدانیم که برخی از شما، تکذیبکنندگان [این کلام الهی] هستید.
Verse 50
ﮠﮡﮢﮣ
ﮤ
و همانا این [قرآن،] بر کافران مایۀ حسرت و ندامت است.
Verse 51
ﮥﮦﮧ
ﮨ
و بیگمان، این [قرآن،] حقیقتِ راستین است.
Verse 52
ﮩﮪﮫﮬ
ﮭ
پس [ای پیامبر،] با [ذکرِ] نامِ پروردگار بزرگت [او را] تسبیح گوی.
تقدم القراءة