Тарҷумаи сураи СОФФОТ ба الطاجيكية аз الترجمة الطاجيكية - عارفي
Verse 1
ﭑﭒ
ﭓ
Савганд ба фариштагони саф ба саф [ки барои парастиши Парвардигор истодаанд]
Verse 2
ﭔﭕ
ﭖ
Ва савганд ба фариштагоне, ки абрҳоро меронанд
Verse 3
ﭗﭘ
ﭙ
Ва савганд ба фариштагоне, ки Қуръон тиловат мекунанд
Verse 4
ﭚﭛﭜ
ﭝ
[ки] Бе тардид, маъбуди шумо яктост
Verse 5
[Ҳамон] Парвардигори осмонҳову замин ва он чи миёни онҳост ва Парвардигори [хуршед дар ғурубгоҳҳо ва] тулуъгоҳҳо
Verse 6
ﭦﭧﭨﭩﭪﭫ
ﭬ
Ба ростӣ, ки Мо осмони дунёро бо зевари ситорагон оростем
Verse 7
ﭭﭮﭯﭰﭱ
ﭲ
Ва онро аз [дастрасии] ҳар шайтони саркаш ҳифз кардем
Verse 8
[Он шаётин ҳаргиз] наметавонанд [суханони фариштагони] олами болоро бишунаванд ва аз ҳар сӯ [бо шаҳобҳои оташин] тирборон мешаванд
Verse 9
ﭽﭾﭿﮀﮁ
ﮂ
[Аз вуруди онон ба олами фариштагон ҷилавгирӣ мешавад ва ҳамвора ба] ақиб ронда мешаванд ва азоби ҷовидон [дар пеш] доранд
Verse 10
Магар касе, ки ногаҳон чизе [аз гуфтугӯи фариштагон]-ро дуздида гӯш диҳад, ки [дар ин сурат] шаҳоби дурахшон ӯро дунбол мекунад
Verse 11
Аз онон [кофирон] бипурс, ки оё офариниши [пайкарҳои] онон сахттар аст ё он чи ки Мо [аз замину осмонҳо ва ҷаҳони бекарон] офаридаем; [дар ҳоле ки] Мо онҳоро аз гили [беарзиш ва] часпида падид овардем
Verse 12
ﮙﮚﮛ
ﮜ
Ту [аз инкори онон] дар шигифтӣ ва онҳо [низ суханонатро дар бораи қиёмат] масхара мекунанд
Verse 13
ﮝﮞﮟﮠ
ﮡ
Ва чун панд дода шаванд, намепазиранд
Verse 14
ﮢﮣﮤﮥ
ﮦ
Ва чун нишонаҳои [дар мавриди ростгӯии Паёмбар] мебинанд, [онро] ба тамасхур мегиранд
Verse 15
ﮧﮨﮩﮪﮫﮬ
ﮭ
Ва мегӯянд: «Ин [Қуръон чизе] нест, магар ҷодуе ошкор
Verse 16
Оё ҳангоме ки мурдем ва хок ва устухон шудем, барангехта хоҳем шуд?
Verse 17
ﯗﯘ
ﯙ
Оё падарони мо [низ барангехта мешаванд]?»
Verse 18
ﯚﯛﯜﯝ
ﯞ
Бигӯ: «Оре, шумо, дар ҳоле ки хор ҳастед [зинда мешавед]»
Verse 19
Пас, [вуқуи қиёмат] танҳо бо як бонг [-и саҳмнок] аст ва ногаҳон [ҳама аз қабрҳо берун меоянд ва дар интизори дастури Парвардигор, ваҳшати қиёматро] назорат мекунанд
Verse 20
ﯧﯨﯩﯪﯫ
ﯬ
Ва мегӯянд: «Вой бар мо! Ин [ҳамон] рӯзи ҷазост»
Verse 21
[Гуфта мешавад: Оре] ин ҳамон рӯзи довариест, ки дурӯғаш меангоштед»
Verse 22
[Ба фариштагон гуфта мешавад] «Касонеро, ки [бо ширк ба хеш] ситам карданд,ё бо [ҳамфикрон ва] ҳаммонандҳояшон
Verse 23
ва он чи ба ҷои Аллоҳ таоло мепарастиданд, гирд оваред ва ба роҳи дузах ҳидояташон кунед
Verse 24
ﰆﰇﰈﰉ
ﰊ
Ва ононро нигаҳ доред, ки, ҳатман, [пеш аз рафтан ба дузах] бозхост хоҳанд шуд
Verse 25
ﭑﭒﭓﭔ
ﭕ
[Аз дузахиён мепурсанд] «Чаро [монанди дунё] аз якдигар ҳимоят намекунед?»
Verse 26
ﭖﭗﭘﭙ
ﭚ
Балки имрӯз [ҳамагӣ] таслим [-и амри Парвардигор] ҳастанд
Verse 27
ﭛﭜﭝﭞﭟ
ﭠ
Ва сарзанишкунон ба якдигар рӯ меоранд
Verse 28
ﭡﭢﭣﭤﭥﭦ
ﭧ
[Ва ба роҳбарон ва бузургони худ] мегӯянд: «Шумо [барои ба куфр кашонондани мо бо иддаои дини ростин ва] аз ҷониби ҳақ ба суроғамон меомадед»
Verse 29
ﭨﭩﭪﭫﭬ
ﭭ
[Роҳбаронашон] Мегӯянд: «Мо муқассир нестем], балки шумо худ имон надоштед
Verse 30
Ва мо ҳеҷ тасаллуте бар шумо надоштем; балки шумо худ гурӯҳи саркаш будед
Verse 31
Пас, [акнун] фармони муҷозоти Парвардигорамон бар мо муҳаққақ шуда ва ба ростӣ, мо [ҳамагӣ азоби дузахро] чашандаем
Verse 32
ﮂﮃﮄﮅ
ﮆ
Пас, шуморо гумроҳ намудем [чаро ки] дар ҳақиқат, худ низ гумроҳ будем»
Verse 33
ﮇﮈﮉﮊﮋ
ﮌ
Пас, яқинан он рӯз ҳамаи [онон] дар азоб шариканд
Verse 34
ﮍﮎﮏﮐ
ﮑ
Бе тардид, Мо бо гунаҳкорон инчунин [рафтор] мекунем
Verse 35
Онон буданд, ки чун ба эшон гуфта мешуд: «Маъбуде [барҳақ] ҷуз Аллоҳ таоло нест» саркашӣ [ва такаббур] мекарданд
Verse 36
ﮝﮞﮟﮠﮡﮢ
ﮣ
ва мегуфтанд: «Оё мо маъбудонамонро ба хотири [сухани] шоире девона раҳо кунем?»
Verse 37
ﮤﮥﮦﮧﮨ
ﮩ
[Чунин нест] балки ӯ ҳақ [тавҳид]- ро оварда ва паёмбарони [пешин] – ро тасдиқ кардааст
Verse 38
ﮪﮫﮬﮭ
ﮮ
Шумо [кофирон], ҳатман, азоби дардноки [дузах]-ро мечашед
Verse 39
ﮯﮰﮱﯓﯔﯕ
ﯖ
Ва ҷуз [дар баробари] он чи мекардед, муҷозот намешавед
Verse 40
ﯗﯘﯙﯚ
ﯛ
Ҳама азоб мебинанд, магар бандагони мухлиси Аллоҳ таоло
Verse 41
ﯜﯝﯞﯟ
ﯠ
Онон [дар пешгоҳи Парвардигор ризқу] рӯзии мушаххасе доранд
Verse 42
ﯡﯢﯣ
ﯤ
[Анвои] меваҳо [-ро дар ихтиёр хоҳанд дошт] ва гиромӣ дошта мешаванд
Verse 43
ﯥﯦﯧ
ﯨ
Дар боғҳои пурнеъмати [биҳишт]
Verse 44
ﯩﯪﯫ
ﯬ
Дар ҳоле ки муқобили якдигар бар тахтҳо [такя задаанд]
Verse 45
ﯭﯮﯯﯰﯱ
ﯲ
ҷоме аз шароби ноб [ва зулол] перомунашон мегардонанд
Verse 46
ﯳﯴﯵ
ﯶ
[Шаробе равшан ва] сафед, ки барои нӯшандагонашон лаззатбахш аст
Verse 47
[Шаробе, ки хуморӣ ва] сардардӣ дар нӯшиданаш нест ва аз он маст намегарданд
Verse 48
ﯿﰀﰁﰂ
ﰃ
Ва наздашон занони дуруштчашм аст, ки [ танҳо ба шавҳарони худ] назар доранд
Verse 49
ﰄﰅﰆ
ﰇ
[Занон чунон сафедандоманд, ки] гӯё тухм [-и парандагон] ҳастанд [ва зери пар ва боли онҳо аз дастрасии ҳамагон] пинҳон мондаанд
Verse 50
ﰈﰉﰊﰋﰌ
ﰍ
[Биҳиштиён дар бораи рӯйдодҳои дунё суҳбат мекунанд ва] бархе аз онон пурсишкунон рӯ ба бархе дигар мекунанд
Verse 51
Яке аз онон мегӯяд: «Ман [дар дунё] ҳамнишине доштам
Verse 52
ﭑﭒﭓﭔ
ﭕ
[Ӯ пайваста] Мегуфт: Оё ту воқеан [ба қиёмат] бовар дорӣ?
Verse 53
Оё ҳангоме ки мурдем ва хок ва устухон шудем, оё ҳақиқатан [зинда мешавем ва ба хотири корҳоямон] ба мо кайфар медиҳанд?»
Verse 54
ﭞﭟﭠﭡ
ﭢ
[Сипас, ба дӯстони биҳиштиаш] мегӯяд: «Оё [шумо низ ҳамроҳи ман] сар мекашед [то бидонем ӯ куҷост]?»
Verse 55
ﭣﭤﭥﭦﭧ
ﭨ
Он гоҳ худи ӯ сар мекашад ва ӯро дар миёни дузах мебинад
Verse 56
ﭩﭪﭫﭬﭭ
ﭮ
Ба ӯ мегӯяд: «Ба Аллоҳ таоло савганд, ки наздик буд маро [бо васвасаҳои куфромезат] нобуд созӣ
Verse 57
ﭯﭰﭱﭲﭳﭴ
ﭵ
Агар неъмати [ҳидояти] Парвардигорам набуд, ман низ аз ҳозиршудагон [дар дузах] будам»
Verse 58
ﭶﭷﭸ
ﭹ
[Он гоҳ ба биҳиштиён мегӯяд] «Оё мо дигар марге нахоҳем дошт
Verse 59
ﭺﭻﭼﭽﭾﭿ
ﮀ
ҷуз марги нахустин, ва азоб намешавем?
Verse 60
ﮁﮂﮃﮄﮅ
ﮆ
Ба ростӣ, ки ин ҳамон комёбии бузург аст
Verse 61
ﮇﮈﮉﮊ
ﮋ
Аҳли амал бояд барои чунин [подош] бикӯшанд
Verse 62
ﮌﮍﮎﮏﮐﮑ
ﮒ
Оё ин [неъмати биҳишт, каримонатар ва] барои пазироӣ беҳтар аст ё дарахти зақум [дар дузах]?
Verse 63
ﮓﮔﮕﮖ
ﮗ
Бе тардид, Мо он дарахтро мояи озмоиши ситамгорони [мушрик] додаем [чаро ки мегӯянд: «Ҳеҷ дарахте дар оташ намерӯяд»]
Verse 64
ﮘﮙﮚﮛﮜﮝ
ﮞ
Дар ҳақиқат, он [мояи азоб] дарахте аст, ки аз жарфои дузах мерӯяд
Verse 65
ﮟﮠﮡﮢ
ﮣ
Меваҳояш [чунон бадманзар аст, ки] гӯё сарҳои шаётин аст
Verse 66
ﮤﮥﮦﮧﮨﮩ
ﮪ
Онон [дузахиён] аз [меваҳои талхи] он мехӯранд ва шикамҳоро аз онҳо анбошта мекунанд
Verse 67
Он гоҳ рӯи ин [ғизои нопок, ба ҷойи нӯшидани] омезаҳои аз оби ҷӯшон доранд
Verse 68
ﯔﯕﯖﯗﯘ
ﯙ
Сипас, яқинан, бозгашташон ба дузах аст
Verse 69
ﯚﯛﯜﯝ
ﯞ
Онон падарони худро гумроҳ ёфтанд
Verse 70
ﯟﯠﯡﯢ
ﯣ
Ва [ҳамчунон] дар пайи онон мешитофтанд
Verse 71
ﯤﯥﯦﯧﯨ
ﯩ
Ва, ҳатман, қабл аз онон низ бештари пешиниён гумроҳ шуданд
Verse 72
ﯪﯫﯬﯭ
ﯮ
Ва бе тардид, Мо миёнашон ҳушдордиҳандагон [-и бисёр] фиристодем
Verse 73
ﯯﯰﯱﯲﯳ
ﯴ
Пас, бингар, ки саранҷоми ҳушдорёфтагон чи гуна буд
Verse 74
ﯵﯶﯷﯸ
ﯹ
[Ҳама гирифтори азоб шуданд] магар бандагони мухлиси Аллоҳ таоло
Verse 75
ﯺﯻﯼﯽﯾ
ﯿ
Нуҳ ба даргоҳи Мо дуо кард ва [Мо] чи наку иҷобаткунанда будем!
Verse 76
ﰀﰁﰂﰃﰄ
ﰅ
Ва ӯ ва хонаводаашро [бо ҳамроҳи муъминон] аз балои бузурги [тӯфон] наҷот додем
Verse 77
ﭑﭒﭓﭔ
ﭕ
Ва [пас аз тӯфон, фақат пайравони муъмин ва] хонаводаи ӯро [дар замин] боқӣ гузоштем
Verse 78
ﭖﭗﭘﭙ
ﭚ
Ва барояш дар миёни ояндагон [номи нек] бар ҷой ниҳодем
Verse 79
ﭛﭜﭝﭞﭟ
ﭠ
Салом [ва ситоиши] ҷаҳониён бар Нуҳ бод
Verse 80
ﭡﭢﭣﭤ
ﭥ
Ба ростӣ Мо накукоронро, инчунин, подош медиҳем
Verse 81
ﭦﭧﭨﭩ
ﭪ
Бе тардид, ӯ аз бандагони муъмини Мо буд
Verse 82
ﭫﭬﭭ
ﭮ
Он гоҳ дигаронро [ки дар тӯфон монда буданд] ғарқ кардем
Verse 83
ﭯﭰﭱﭲﭳ
ﭴ
Ва, ҳатман, Иброҳим аз пайравони ӯ [Нуҳ] буд
Verse 84
ﭵﭶﭷﭸﭹ
ﭺ
[Ёд кун аз] ҳангоме ки вай бо дили пок [ва холӣ аз ширк] ба [даргоҳи] Парвардигораш омад
Verse 85
ﭻﭼﭽﭾﭿﮀ
ﮁ
Он гоҳ ки ба падар ва қавмаш гуфт: « Чи чизе мепарастед?
Verse 86
ﮂﮃﮄﮅﮆ
ﮇ
Оё ба ҷойи Аллоҳ таоло ин маъбудони дурӯғинро мехоҳед?
Verse 87
ﮈﮉﮊﮋ
ﮌ
Гумонатон дар бораи Парвардигори ҷаҳониён чист?»
Verse 88
ﮍﮎﮏﮐ
ﮑ
Сипас нигоҳе ба ситорагон афканд [ва андешид]
Verse 89
ﮒﮓﮔ
ﮕ
Ва гуфт: «Ман беморам [ва дар ҷашн ширкат намекунам]»
Verse 90
ﮖﮗﮘ
ﮙ
Мардум ӯро тарк карданд ва рафтанд
Verse 91
ﮚﮛﮜﮝﮞﮟ
ﮠ
Он гоҳ пинҳонӣ назди бутҳояшон рафт ва [бо тамасхур] гуфт: «Чизе намехӯред?
Verse 92
ﮡﮢﮣﮤ
ﮥ
Шуморо чи шудааст, ки сухан намегӯед?»
Verse 93
ﮦﮧﮨﮩ
ﮪ
Сипас бо дасти рости худ зарбаҳои [муҳкам] бар онҳо ворид овард [ва ҷуз бути бузург ҳамаро шикаст]
Verse 94
ﮫﮬﮭ
ﮮ
Пас, қавмаш шитофтанд ва ба сӯйи ӯ омаданд
Verse 95
ﮯﮰﮱﯓ
ﯔ
[Иброҳим] гуфт: «Оё чизеро, ки худ метарошед, мепарастед?
Verse 96
ﯕﯖﯗﯘ
ﯙ
Ва ҳол он ки Аллоҳ таоло [ҳам] шумо ва [ ҳам] он чиро анҷом медиҳед офаридааст
Verse 97
[Вақте бутпарастон аз посух дармонданд] Гуфтанд: «Барояш бинои [баланд] бисозед ва ӯро дар оташ биафканед»
Verse 98
ﯢﯣﯤﯥﯦ
ﯧ
Пас, барои [нобудии] ӯ найранг хостанд, [вале] Мо ононро паст ва [мағлуб] сохтем [ва оташ бар Иброҳим сард ва беасар шуд]
Verse 99
ﯨﯩﯪﯫﯬﯭ
ﯮ
Ва гуфт: «Ман ба сӯи [сарзамини дигаре барои ибодати] Парвардигорам меравам ва Ӯ ҳидоятам хоҳад кард
Verse 100
ﯯﯰﯱﯲﯳ
ﯴ
Парвардигоро, ба ман [фарзанде] аз шоистагон ато кун»
Verse 101
ﯵﯶﯷ
ﯸ
Мо [дуояшро мустаҷоб кардем ва] ӯро ба таваллуди писари бурдборе башорат додем
Verse 102
Ва чун [Исмоил] ба [синни навҷавонӣ ва] ҳадди талош [ва ҳамкорӣ] бо ӯ [Иброҳим] расид, ба вай гуфт: Писарам, дар хоб [ба ман ваҳй мешавад ва] мебинам, ки туро забҳ мекунам. Назарат дар ин бора чист?» [Исмоил] гуфт: «Падарҷон, он чиро ки ба ту амр шудааст анҷом бидеҳ. Иншоаллоҳ маро [дар баробари ин фармон] шикебо хоҳӣ ёфт»
Verse 103
ﭑﭒﭓﭔ
ﭕ
Пас, чун ҳар ду таслими [фармони Парвардигор] шуданд ва [Иброҳим] ӯро бо гуна [бар хок] ниҳод
Verse 104
ﭖﭗﭘ
ﭙ
Ба ӯ нидо додем, ки «Эй Иброҳим!
Verse 105
Яқинан хобатро таҳаққуқ бахшидӣ». Мо накукоронро чунин подош медиҳем
Verse 106
ﭣﭤﭥﭦﭧ
ﭨ
Бе тардид, ин [хоб] озмоише ошкор буд [ва Иброҳим аз он сарбаланд берун омад]
Verse 107
ﭩﭪﭫ
ﭬ
Ва [ҷони] ӯро дар баробари қурбонии бузурге бозхаридем
Verse 108
ﭭﭮﭯﭰ
ﭱ
Ва барояш дар миёни ояндагон [номи нек] бар ҷой ниҳодем
Verse 109
ﭲﭳﭴ
ﭵ
Салом бар Иброҳим
Verse 110
ﭶﭷﭸ
ﭹ
Мо накукоронро чунин подош медиҳем
Verse 111
ﭺﭻﭼﭽ
ﭾ
Бе тардид, ӯ аз бандагони муъмини Мо буд
Verse 112
ﭿﮀﮁﮂﮃ
ﮄ
Ва ӯро ба [таваллуди] Исҳоқ, ки паёмбаре аз шоистагон буд, башорат додем
Verse 113
[Мо] Ба ӯ ва Исҳоқ баракат додем, ва [бархе] аз афроди дудмонашон накукор буданд ва [бархе дигар] ошкоро нисбат ба хештан ситамгор буданд
Verse 114
ﮑﮒﮓﮔﮕ
ﮖ
Ва ба ростӣ, бар Мӯсо ва Ҳорун миннат ниҳодем
Verse 115
ﮗﮘﮙﮚﮛ
ﮜ
Ва он дуро ҳамроҳи қавмашон аз андуҳи бузург [ситами Фиръавн ва хатари ғарқ шудан дар Нил] наҷот додем
Verse 116
ﮝﮞﮟﮠ
ﮡ
Ва ёриашон кардем, то пирӯз шуданд
Verse 117
ﮢﮣﮤ
ﮥ
Ва ба он ду китоби равшангар [Таврот] додем
Verse 118
ﮦﮧﮨ
ﮩ
Ва ба роҳи рост ҳидояташон кардем
Verse 119
ﮪﮫﮬﮭ
ﮮ
Ва барояшон дар миёни ояндагон [номи нек] бар ҷой ниҳодем
Verse 120
ﮯﮰﮱﯓ
ﯔ
Салом бар Мӯсо ва Ҳорун
Verse 121
ﯕﯖﯗﯘ
ﯙ
Мо накукоронро чунин подош медиҳем
Verse 122
ﯚﯛﯜﯝ
ﯞ
Бе тардид, он ду бандагони муъмини Мо буданд
Verse 123
ﯟﯠﯡﯢ
ﯣ
Ва, ҳатман, Илёс [низ] яке аз паёмбарони [Мо] буд
Verse 124
ﯤﯥﯦﯧﯨ
ﯩ
[Ёд кун аз] Ҳангоме ки ӯ ба қавмаш гуфт: «Оё [аз Аллоҳ таоло] парво намекунед?
Verse 125
ﯪﯫﯬﯭﯮ
ﯯ
Оё [бути] «Баъл»-ро [ба парастиш] мехонед ва беҳтарин офарандаро раҳо мекунед?
Verse 126
ﯰﯱﯲﯳﯴ
ﯵ
Аллоҳ таоло [-ро тарк мекунед], ки Парвардигори шумо ва Парвардигори падаронатон аст»
Verse 127
ﭑﭒﭓ
ﭔ
Аммо ӯро дурӯғгӯ ангоштанд ва мусалламан, [барои азоб] ҳозир карда мешаванд
Verse 128
ﭕﭖﭗﭘ
ﭙ
Магар бандагони мухлиси Аллоҳ таоло
Verse 129
ﭚﭛﭜﭝ
ﭞ
Мо барояш дар миёни ояндагон [номи нек] бар ҷой ниҳодем
Verse 130
ﭟﭠﭡﭢ
ﭣ
Салом бар Илёс
Verse 131
ﭤﭥﭦﭧ
ﭨ
Ба ростӣ, Мо накукоронро чунин подош медиҳем
Verse 132
ﭩﭪﭫﭬ
ﭭ
Бе тардид, ӯ аз бандагони муъмини Мо буд
Verse 133
ﭮﭯﭰﭱ
ﭲ
Ва ҳатман, Лут [низ] яке аз паёмбарони [Мо] буд
Verse 134
ﭳﭴﭵﭶ
ﭷ
[Ёд кун аз] ҳангоме ки ӯ ва ҳамаи хонаводаашро наҷот додем
Verse 135
ﭸﭹﭺﭻ
ﭼ
Магар пиразане, ки аз боқимондагон [дар азоб] буд
Verse 136
ﭽﭾﭿ
ﮀ
Сипас дигаронро ҳалок кардем
Verse 137
ﮁﮂﮃﮄ
ﮅ
Ва шумо [дар сафар ба сарзамини Шом] субҳгоҳон бар [вайронаҳои шаҳрҳои] онон мегузаред,
Verse 138
ﮆﮇﮈﮉ
ﮊ
ва шабонгоҳ. Оё намеандешед [ва ибрат намегиред]?
Verse 139
ﮋﮌﮍﮎ
ﮏ
Ва, ҳатман, Юнус [низ] яке аз паёмбарони [Мо] буд
Verse 140
ﮐﮑﮒﮓﮔ
ﮕ
[Ёд кун аз] ҳангоме ки [ хашмгин аз куфри қавмаш, бидуни иҷозати Парвардигор] ба киштии анбошта [аз мусофир ва бор] гурехт
Verse 141
ﮖﮗﮘﮙ
ﮚ
Пас, [чун киштӣ дар ҳоли ғарқ шудан буд, Юнус ҳамроҳи мусофирон барои берун андохтани бархе афрод] қуръа андохтанд ва бозанда шуд [ва ӯро ба дарё андохтанд]
Verse 142
ﮛﮜﮝﮞ
ﮟ
Сипас моҳии [бузурге] ӯро балъид [фурӯ бурд], дар ҳоле ки [худро ба хотири тарки вазифа] сарзаниш мекард
Verse 143
ﮠﮡﮢﮣﮤ
ﮥ
Пас, агар дар зумраи тасбеҳгӯёни [Парвардигор] набуд,
Verse 144
ﮦﮧﮨﮩﮪﮫ
ﮬ
Яқинан, то рӯзе, ки [мардум] барангехта мешаванд, дар шиками он [моҳӣ] боқӣ мемонд
Verse 145
ﮭﮮﮯﮰﮱ
ﯓ
Он гоҳ ӯро дар ҳоле ки [заъиф ва] бемор буд ба сарзамини хушк [ва бегиёҳ] афкандем
Verse 146
ﯔﯕﯖﯗﯘ
ﯙ
Ва бар [сари] ӯ бутаи каду рӯёндем [то аз соя ва меваҳояш баҳра гирад]
Verse 147
ﯚﯛﯜﯝﯞﯟ
ﯠ
Ва [дубора] ӯро ба сӯйи сад ҳазор нафар ё бештар [ба рисолат] фиристодем
Verse 148
ﯡﯢﯣﯤ
ﯥ
Пас, онон имон оварданд ва Мо низ то муддате [аз неъматҳои зиндагӣ] баҳрамандашон сохтем
Verse 149
ﯦﯧﯨﯩﯪ
ﯫ
Пас, аз эшон [мушрикон] бипурс, оё духтарҳо барои Парвардигори ту ва писарҳо барои онҳост?
Verse 150
ﯬﯭﯮﯯﯰﯱ
ﯲ
Оё Мо фариштагонро духтар офаридем ва онҳо ҳузур доштанд?
Verse 151
ﯳﯴﯵﯶﯷ
ﯸ
Огоҳ бош! Онон аз [рӯи туҳмат ва] дурӯғгӯӣ
Verse 152
ﯹﯺﯻﯼ
ﯽ
мегӯянд: «Аллоҳ таоло фарзанд дорад» ва, яқинан, дурӯғ мегӯянд
Verse 153
ﯾﯿﰀﰁ
ﰂ
Оё [Аллоҳ таоло] духтаронро бар писарон тарҷеҳ додааст?
Verse 154
ﭑﭒﭓﭔ
ﭕ
Шуморо чи шудааст? Чи гуна ҳукм мекунед?
Verse 155
ﭖﭗ
ﭘ
Оё [намеандешед ва] панд намегиред?
Verse 156
ﭙﭚﭛﭜ
ﭝ
Оё [бар иддаои ботили хеш] далели равшане доред?
Verse 157
ﭞﭟﭠﭡﭢ
ﭣ
Пас, агар ростгӯед, китобатонро биёваред
Verse 158
[Мушрикон] байни Ӯ [Аллоҳ таоло] ва фариштагон, хешовандӣ қоил шудаанд; дар ҳоле ки фариштагон ба яқин медонанд, ки [мушрикон рӯзи қиёмат барои ҳисобрасӣ] эҳзор мешаванд
Verse 159
ﭰﭱﭲﭳ
ﭴ
Аллоҳ таоло аз он чи [мушрикон] тавсиф мекунанд, муназзаҳ аст
Verse 160
ﭵﭶﭷﭸ
ﭹ
[Мардум дар тавсифи Парвардигор, сухани газоф мегӯянд] магар бандагони мухлиси Аллоҳ таоло
Verse 161
ﭺﭻﭼ
ﭽ
Пас, шумо [мушрикон] ва он чи мепарастед,
Verse 162
ﭾﭿﮀﮁ
ﮂ
[ҳаргиз] гумроҳгари [касе аз дини ҳақ] нестед
Verse 163
ﮃﮄﮅﮆﮇ
ﮈ
Магар он ки [ба тақдири илоҳӣ] аҳли дузах бошад
Verse 164
ﮉﮊﮋﮌﮍﮎ
ﮏ
Ва [фариштагон мегӯянд]: « Ҳеҷ як аз мо нест, магар он ки мақоми мушаххасе [дар пешгоҳи илоҳӣ] дорад
Verse 165
ﮐﮑﮒ
ﮓ
Моем, ки [барои парастиш ва ниёиш ба даргоҳи Парвардигор] ба саф истодаем
Verse 166
ﮔﮕﮖ
ﮗ
Ва бе тардид, моем, ки тасбеҳгӯи [Ӯ] ҳастем»
Verse 167
ﮘﮙﮚ
ﮛ
Ва [кофирон, пеш аз биъсат] ҳамвора мегуфтанд:
Verse 168
ﮜﮝﮞﮟﮠﮡ
ﮢ
«Агар китобе аз [китобҳои осмонии] пешиниён наздамон буд,
Verse 169
ﮣﮤﮥﮦ
ﮧ
яқинан, аз бандагони мухлиси Аллоҳ таоло мешудем»
Verse 170
ﮨﮩﮪﮫﮬ
ﮭ
Аммо [ҳангоме ки паёмбар бо Қуръон ба сӯяшон омад, ҳаққонияти] онро инкор карданд; пас, ба зудӣ [натиҷаи ин корашонро] хоҳанд донист
Verse 171
ﮮﮯﮰﮱﯓ
ﯔ
Ва ҳатман суханони Мо дар бораи бандагони фиристодаамон аз пеш содир шудааст
Verse 172
ﯕﯖﯗ
ﯘ
Онон, ҳатман, аз ҷониби Мо ёрӣ шудаанд
Verse 173
ﯙﯚﯛﯜ
ﯝ
Ва бе тардид, лашкари Мо пирӯзанд
Verse 174
ﯞﯟﯠﯡ
ﯢ
Пас, [эй Паёмбар] то муддате аз онон [мушрикон] рӯй бигардон
Verse 175
ﯣﯤﯥ
ﯦ
Ва ононро [дар ҳангоми нузули азоб] бингар; пас, ба зудӣ худ [низ натиҷаи куфрашонро] хоҳанд дид
Verse 176
ﯧﯨ
ﯩ
Оё онон азоби моро ба шитоб хосторанд?
Verse 177
ﯪﯫﯬﯭﯮﯯ
ﯰ
Он гоҳ ки [азоби илоҳӣ] бар хонаҳояшон фуруд ояд, чи бад аст бомдоди ҳушдорёфтагон!
Verse 178
ﯱﯲﯳﯴ
ﯵ
Ва то муддате аз онон рӯй бигардон
Verse 179
ﯶﯷﯸ
ﯹ
Ва ононро [дар ҳангоми нузули азоб] бингар; пас, ба зудӣ худ [низ натиҷаи куфрашонро] хоҳанд дид
Verse 180
ﯺﯻﯼﯽﯾﯿ
ﰀ
Пок ва муназзаҳ аст Парвардигорат - Парвардигори иззат ва қудрат-аз он чи [мушрикон ба дурӯғ] васф мекунанд
Verse 181
ﰁﰂﰃ
ﰄ
Ва салом бар паёмбарон
Verse 182
ﰅﰆﰇﰈ
ﰉ
Ва сипос [ва ситоиш] аз они Аллоҳ таоло- Парвардигори ҷаҳониён- аст
تقدم القراءة