Тарҷумаи сураи ДУХОН ба الطاجيكية аз الترجمة الطاجيكية - عارفي
Verse 1
ﭑ
ﭒ
Ҳо, мим
Verse 2
ﭓﭔ
ﭕ
Савганд ба китоби равшангар
Verse 3
Мо Қуръонро дар шаби муборак [ва фархундаи қадр] нозил кардем, [зеро] ки Мо [ҳамвора] ҳушдордиҳанда будаем
Verse 4
ﭠﭡﭢﭣﭤ
ﭥ
Дар он [шаб] ҳар амри муҳимме файсала меёбад [ва тадбир мешавад]
Verse 5
[Ин] корест [ки] аз ҷониби Мо [сурат мегирад] бе гумон, Мо фиристандаи [паёмбарон] будаем
Verse 6
Ба унвони раҳмате аз Парвардигорат. Бе тардид, Ӯ шунавои доност
Verse 7
Парвардигори осмонҳову замин ва он чи миёни онҳост. Агар [ба ин ҳақиқат] яқин доред [ба Аллоҳ таоло ва Паёмбараш имон биёваред]
Verse 8
Ҳеҷ маъбуде [ба ҳақ] ҷуз Ӯ нест, зиндагӣ мебахшад ва мемиронад. Парвардигори шумо ва ниёгони шумост
Verse 9
ﮍﮎﮏﮐﮑ
ﮒ
Вале мушрикон тардид доранд ва саргарми [лаззатҳои дунё] ва бозӣ ҳастанд
Verse 10
ﮓﮔﮕﮖﮗﮘ
ﮙ
Пас, [эй паёмбар] мунтазири рӯзе бош, ки осмон, дуде ошкор [падид] оварад
Verse 11
ﮚﮛﮜﮝﮞﮟ
ﮠ
Ки [тамоми] мардумро фаро мегирад. Ин азобе дарднок аст
Verse 12
ﮡﮢﮣﮤﮥﮦ
ﮧ
[Он гоҳ кофирон мегӯянд] «Парвардигоро, [ин] азобро аз мо бартараф кун, ки имон овардаем»
Verse 13
Чи гуна [ва аз куҷо] панд мепазиранд, дар ҳоле ки [пештар] паёмбари равшангар ба сӯяшон омада буд?
Verse 14
ﮰﮱﯓﯔﯕﯖ
ﯗ
Аммо аз ӯ рӯй гардониданд ва гуфтанд: «[Ӯ] омӯзишёфтаи девона аст»
Verse 15
[Барои озмоиши шумо] Замоне андак азобро бармедорем, ва [-ле] шумо [ба куфри хеш] бозмегардед
Verse 16
ﯠﯡﯢﯣﯤﯥ
ﯦ
Рӯзе сахт бар онон метозем. [Оре] Мо [аз кофирон ба хотири куфру такзибашон] интиқом мегирем
Verse 17
Пеш аз онон низ қавми Фиръавнро озмудем ва паёмбари бузургвор ба сӯяшон омад
Verse 18
[Ва ба онон гуфт] Ки «[кори Бани Исроил ин] бандагони Аллоҳро ба ман вогузоред, ки ман барои шумо паёмбари аминам
Verse 19
Ва [низ] бар Аллоҳ таоло бартарӣ маҷӯед, ки ман бароятон далели равшане овардаам
Verse 20
ﭜﭝﭞﭟﭠﭡ
ﭢ
Ва аз ин ки сангсорам кунед, ба Парвардигори худ ва Парвардигори шумо паноҳ мебарам
Verse 21
ﭣﭤﭥﭦﭧ
ﭨ
Агар ба ман имон намеоваред, пас, аз ман канора бигиред [ва раҳоям кунед]
Verse 22
ﭩﭪﭫﭬﭭﭮ
ﭯ
Он гоҳ ба даргоҳи Парвардигораш дуо кард, ки: «[Бор илоҳо] Инон гурӯҳе табоҳкоранд»
Verse 23
ﭰﭱﭲﭳﭴ
ﭵ
[Ба Мӯсо ваҳй кардем, ки] «Бандагонамро шабона [аз Миср] берун бибар, зеро [сипоҳи Фиръавн] шуморо таъқиб хоҳад кард
Verse 24
Ва дарёро ором пушти сар бигузор, ки онон сипоҳе ҳастанд ки ғарқ хоҳанд шуд
Verse 25
ﭾﭿﮀﮁﮂ
ﮃ
Чи бисёр боғҳову чашмасорҳоро, ки раҳо карданд [ва рафтанд]
Verse 26
ﮄﮅﮆ
ﮇ
Ва киштзорҳову қасрҳои наку [ва зебо]
Verse 27
ﮈﮉﮊﮋ
ﮌ
Ва неъмате, ки дар он [шодмон] буданд
Verse 28
ﮍﮎﮏﮐﮑ
ﮒ
[Сарнавишташон] Ин гуна [буд] ва [тамомии] он неъматҳоро ба гурӯҳе дигар вогузоштем
Verse 29
Осмону замин бар [нобудии] онон қатраи ашке нарехт ва муҳлате [барои тавба] низ наёфтанд
Verse 30
Бе тардид, Бани Исроилро аз азоби хоркунанда наҷот додем
Verse 31
Аз Фиръавн, ки [роҳбари] саркаше дар зумраи исрофкорон буд
Verse 32
ﮭﮮﮯﮰﮱﯓ
ﯔ
Мо бо дониши Худ Бани Исроилро бар мардуми замона бартарӣ додем
Verse 33
Ва нишонаҳое [аз қудрати хеш] дар ихтиёрашон гузоштем, ки озмоише равшан дар он буд
Verse 34
ﯝﯞﯟ
ﯠ
Ин мушрикон мегӯянд:
Verse 35
«Ҷуз марги нахустини мо ҳеҷ [зиндагии дигаре] нест ва ҳаргиз барангехта нахоҳем шуд
Verse 36
ﯪﯫﯬﯭﯮ
ﯯ
Ва агар рост мегӯед, ниёгонамонро [зинда кунед ва] биёваред»
Verse 37
Оё эшон беҳтаранд ё қавми [неруманди] Туббаъ ва пешиниёни онҳо, ки чун базаҳкор буданд, ҳалокашон кардем?
Verse 38
Ва Мо осмону замин ва он чиро, ки миёни онҳост ба бозича наёфаридаем
Verse 39
Онҳоро ба ҳақ [ва бо ҳадаф] офаридаем, вале бештарашон намедонанд
Verse 40
ﭑﭒﭓﭔﭕ
ﭖ
Бе тардид, рӯзи доварӣ [қиёмат] ваъдагоҳи ҳамаи онон аст
Verse 41
Рӯзе, ки ҳеҷ дӯсте барои дӯсти худ судманд нест ва [аз ҳеҷ сӯ] ёрӣ намешаванд
Verse 42
Магар касе, ки Аллоҳ таоло [бар ӯ] раҳм кунад, ки Ӯ шикастнопазири меҳрубон аст
Verse 43
ﭫﭬﭭ
ﭮ
Бе гумон, дарахти Заққум
Verse 44
ﭯﭰ
ﭱ
ғизои гунаҳкорон аст
Verse 45
ﭲﭳﭴﭵ
ﭶ
[Мевааш аз шиддати ҳарорат] ҳамчун миси гудохта дар шикамҳо меҷӯшад
Verse 46
ﭷﭸ
ﭹ
Монанди ҷӯшиши оби гарм [ҷӯшидаистода]
Verse 47
ﭺﭻﭼﭽﭾ
ﭿ
[Хитоб мерасад] «Он [ситамгор]-ро бигиред ва ба миёни дузах дарафканед
Verse 48
Он гоҳ аз азоби оби доғ бар сараш фурӯ резед»
Verse 49
ﮈﮉﮊﮋﮌ
ﮍ
[Дар он ҳол ба ӯ гуфта мешавад] «Бичаш, ки ту [дар миёни қавми худ] иззатманд ва бузургворӣ
Verse 50
ﮎﮏﮐﮑﮒﮓ
ﮔ
Ин ҳамон [сарнавишти дардноке] аст, ки дар мавридаш тардид доштед»
Verse 51
ﮕﮖﮗﮘﮙ
ﮚ
Яқинан парҳезкорон дар ҷойгоҳи амне ҳастанд
Verse 52
ﮛﮜﮝ
ﮞ
дар [миёни] боғҳо ва [канори] чашмасорҳои биҳишт
Verse 53
ﮟﮠﮡﮢﮣ
ﮤ
Либосҳое аз дебои нозук ва дебои захим мепӯшанд, дар ҳоле ки рӯёрӯи якдигар [ба суҳбат] нишастаанд
Verse 54
ﮥﮦﮧﮨ
ﮩ
Чунин аст [вазъи онон] ва ҳуриёни ғизолчашм [-и биҳиштӣ]-ро ба ҳамсарии онон дармеоварем
Verse 55
ﮪﮫﮬﮭﮮ
ﮯ
Дар он ҷо ҳар мевае, ки ирода кунанд, бе дағдаға дар ихтиёрашон аст
Verse 56
Дар биҳишт таъми маргро нахоҳанд чашид, ҷуз ҳамон марги нахустин ва [Парвардигори меҳрубон] аз муҷозоти дузах барканорашон доштааст
Verse 57
[Ин] Бахшишест аз [ҷониби] Парвардигорат ва ин ҳамон комёбии бузург аст
Verse 58
ﯦﯧﯨﯩﯪ
ﯫ
[Эй паёмбар] Мо Қуръонро ба забони ту равон [ва осон] сохтем, бошад, ки [мушрикон] панд гиранд
Verse 59
ﯬﯭﯮ
ﯯ
Пас, дар интизори [ваъдаҳои илоҳӣ] бош, ки бе гумон, онон [низ] мунтазиранд
تقدم القراءة