Тарҷумаи сураи ҚАЛАМ ба الطاجيكية аз الترجمة الطاجيكية - عارفي
Verse 1
ﮉﮊﮋﮌﮍ
ﮎ
Нун. Савганд ба қалам ва он чи менависанд
Verse 2
ﮏﮐﮑﮒﮓ
ﮔ
Ки ту [эй паёмбар] ба неъмат [ва фазли] Парвардигорат девона нестӣ
Verse 3
ﮕﮖﮗﮘﮙ
ﮚ
Ва барои ту подоше бепоён [дар пеш] аст
Verse 4
ﮛﮜﮝﮞ
ﮟ
Ва яқинан ту ахлоқи бисёр наку ва волое дорӣ
Verse 5
ﮠﮡ
ﮢ
Пас, ба зудӣ хоҳӣ дид ва онҳо [низ] хоҳанд дид,
Verse 6
ﮣﮤ
ﮥ
ки кадом як аз шумо девона аст
Verse 7
Парвардигорат беҳтар медонад, чи касе аз роҳи Ӯ гумроҳ гашта ва [низ] Ӯ ба ҳидоятёфтагон донотар аст
Verse 8
ﯓﯔﯕ
ﯖ
Пас аз такзибкунандагон итоат макун
Verse 9
ﯗﯘﯙﯚ
ﯛ
Онҳо дӯст медоранд [ва мехоҳанд], ки нармӣ [ва мадоро] кунӣ, то онон [низ] нармӣ [ва мадоро] кунанд
Verse 10
ﯜﯝﯞﯟﯠ
ﯡ
Ва аз ҳар фурумояе, ки бисёр савганд [-и дурӯғ] ёд мекунад, итоат макун
Verse 11
ﯢﯣﯤ
ﯥ
[Он ки] Бисёр айбҷуст ва ба суханчинӣ омадушуд мекунад
Verse 12
ﯦﯧﯨﯩ
ﯪ
Ва бисёр монеи кори хайр ва мутаҷовизу гунаҳгор аст
Verse 13
ﯫﯬﯭﯮ
ﯯ
Гузашта аз он, хашину бетабор ва бадном аст
Verse 14
ﯰﯱﯲﯳﯴ
ﯵ
Бад-он хотир, ки соҳиби молу фарзандони бисёр аст
Verse 15
Ҳангоме ки оёти Мо бар ӯ хонда шавад, мегӯяд: «[Инҳо] Афсонаҳои гузаштагон аст»
Verse 16
ﯾﯿﰀ
ﰁ
Ба зудӣ бар бинии ӯ доғ [-и нангу расвоӣ] мениҳем
Verse 17
Мо онҳоро озмоиш кардем, ҳамон гуна ки соҳибони боғро озмудем, ҳангоме ки савганд ёд карданд, ки субҳгоҳон [ки мустамандон набошанд] меваҳои боғро бичинанд
Verse 18
ﭜﭝ
ﭞ
Ва [-ле] «иншоаллоҳ» нагуфтанд
Verse 19
Пас, азобе [фарогир] аз сӯйи Парвардигорат бар [боғи] онҳо фуруд омад, дар ҳоле ки ҳама дар хоб буданд
Verse 20
ﭧﭨ
ﭩ
Пас, он боғ [-и сабзу хуррам пас аз оташсӯзӣ] ҳамчун шаби сиёҳ шуд
Verse 21
ﭪﭫ
ﭬ
Он гоҳ субҳгоҳон якдигарро нидо доданд
Verse 22
Ки агар мехоҳед, дарав кунед, ба сӯйи киштзор [ва боғ]-и хеш биравед
Verse 23
ﭵﭶﭷ
ﭸ
Пас [ба сӯйи киштзор] ҳаракат карданд, дар ҳоле ки оҳиста бо ҳам мегуфтанд:
Verse 24
ﭹﭺﭻﭼﭽﭾ
ﭿ
«[Муроқиб бошед] Ки имрӯз ҳеҷ [ниёзманд ва] бенавое дар он [боғ] ворид нашавад!»
Verse 25
ﮀﮁﮂﮃ
ﮄ
Ва субҳгоҳон бо тасмими ҷиддӣ бар ҷилавгирӣ [аз вуруди мустамандон ба самти боғ] берун шуданд
Verse 26
ﮅﮆﮇﮈﮉ
ﮊ
Пас, ҳангоме ки он [боғ]-ро диданд, гуфтанд: «Яқинан мо [иштибоҳ омадаем ва] роҳро гум кардаем
Verse 27
ﮋﮌﮍ
ﮎ
балки ҳама чизро аз даст додаем
Verse 28
Яке аз беҳтарин [ва хирадмандтарин]-и эшон гуфт: «Оё ба шумо нагуфтам, чаро [шукру] тасбеҳ [-и Аллоҳро] намегӯед?»
Verse 29
ﮗﮘﮙﮚﮛﮜ
ﮝ
Гуфтанд: «Парвардигори мо поку муназзаҳ аст. Мусалламан, мо ситамгор будем»
Verse 30
ﮞﮟﮠﮡﮢ
ﮣ
Он гоҳ маломаткунон ба якдигар рӯ оварданд
Verse 31
ﮤﮥﮦﮧﮨ
ﮩ
[ва] Гуфтанд: «Вой бар мо, ки туғёнгар [ва саркаш] будем!
Verse 32
Умедворем, ки Парвардигорамон [моро бибахшад ва] дар иваз чизе беҳтар аз он [боғ] ба мо диҳад, [чаро ки] бе гумон, мо ба сӯи Парвардигори худ рӯй овардаем»
Verse 33
Азоби [Аллоҳ таоло дар дунё] чунин аст ва агар медонистанд, азоби охират мусалламан бузургтар [-у бештар] аст.
Verse 34
ﯡﯢﯣﯤﯥﯦ
ﯧ
Ба ростӣ, барои парҳезкорон назди Парвардигорашон боғҳои пурнеъмат аст
Verse 35
ﯨﯩﯪ
ﯫ
Оё мо мусулмононро ҳамчун муҷримон [ва гунаҳгорон] қарор медиҳем?
Verse 36
ﯬﯭﯮﯯ
ﯰ
Шуморо чи шудааст? Чӣ гуна доварӣ мекунед?
Verse 37
ﯱﯲﯳﯴﯵ
ﯶ
Оё шумо китобе [осмонӣ] доред, ки дар он фаромегиред?
Verse 38
ﯷﯸﯹﯺﯻ
ﯼ
Ва [оё] он чиро интихоб мекунед, дар он [китоб] барои шумо [навишта шуда] аст?
Verse 39
Ё ин ки бар [уҳдаи] Мо аҳду паймони устуворе то рӯзи қиёмат доред, ки ҳар чиро ҳукм кунед, [ҳақ] барои шумо бошад?
Verse 40
ﰊﰋﰌﰍ
ﰎ
[Эй Паёмбар,] аз онҳо бипурс кадом як аз онон дар баробари ин [иддаоҳо] мутааҳҳид аст?
Verse 41
Ва ё ин ки [маъбудон ва] шариконе доранд? Пас агар рост мегӯянд, бояд шарикон [ва маъбудони] хешро биёваранд
Verse 42
Рӯзе, ки [соқ ошкор гардад ва] кор сахту душвор шавад ва [мардум] ба саҷда фаро хонда мешаванд, вале [кофирон ва мунофиқон] наметавонанд [саҷда кунанд]
Verse 43
[Дар ҳоле ки] Дидагонашон [аз тарсу надомат] фуру афтода ва зиллату хорӣ вуҷудашонро фаро гирифтааст ва, яқинан, пеш аз ин [дар дунё] дар ҳоле ки тандуруст буданд, ба саҷда фаро хонда мешуданд
Verse 44
Пас, [эй Паёмбар] Маро бо он касе, ки ин сухан [Қуръон]-ро такзиб мекунад, вогузор. Мо ононро андак-андак [ва] ба гунае ки дарнаёбанд [ва аз ҷое ки мутаваҷҷеҳ нагарданд], ба сӯйи азоб хоҳем кашонд
Verse 45
ﭪﭫﭬﭭﭮﭯ
ﭰ
Ва ба онон муҳлат медиҳам. Ба ростӣ, ки тадбири Ман устувор [ва ҳисобшуда] аст
Verse 46
[Эй Паёмбар] Магар ту аз эшон музде дархост мекунӣ, ки [аз адои он дар ранҷанд ва] бар эшон сангин аст?
Verse 47
ﭹﭺﭻﭼﭽ
ﭾ
Ё [асрори] ғайб назди онҳост ва онон [он чиро мегуянд, аз рӯи он] менависанд
Verse 48
Пас, [эй паёмбар] барои фармон [ва ҳукми] Парвардигорат сабр кун ва монанди соҳиби моҳӣ [Юнус] мабош, ки бо диле шармсор аз хашму андӯҳ [Аллоҳро] нидо дод.
Verse 49
Агар неъмат [-у раҳмате] аз сӯи Парвардигораш ба ёрии ӯ наомада буд, яқинан, дар ҳоле ки накӯҳида буд, [аз шиками моҳӣ] ба саҳрои хушкида берун афканда мешуд
Verse 50
ﮖﮗﮘﮙﮚ
ﮛ
Пас, Парвардигораш ӯро баргузид ва аз солеҳон қарор дод
Verse 51
Ва [эй паёмбар] наздик аст онон, ки кофир шуданд, ҳангоме ки оёти Қуръонро мешунаванд, туро чашмзахм зананд ва [ба хотири хашму ҳасадашон] мегӯянд: «Ҳатман, ӯ девона аст»
Verse 52
ﮩﮪﮫﮬﮭ
ﮮ
Дар ҳоле ки ин [Қуръон] ҷуз панде барои ҷаҳониён нест.
تقدم القراءة