سورة الحاقة

الترجمة الطاجيكية - عارفي

Тарҷумаи сураи ҲОҚҚА ба الطاجيكية аз الترجمة الطاجيكية - عارفي

الترجمة الطاجيكية - عارفي

Verse 1

[Рӯзи] Воқеъшуданӣ [растохез]

Verse 2
Он воқеъшуданӣ чист?
Verse 3
Ва ту чи донӣ он воқеъшуданӣ чист [ва чи гуна аст]?
Verse 4
[Қавми] Самуд ва [қавми] Од [қиёмати] дарҳамкӯбандаро такзиб карданд
Verse 5
Ва аммо [қавми] Самуд ба бонги саҳмгин ҳалок шуданд
Ва аммо [қавми] Од бо тундбоде саркаш ва сард ба ҳалокат расиданд
[Аллоҳ таоло] ҳафт шабу ҳафт рӯз паёпай он [азоб]-ро бар онҳо мусаллат намуд. Пас, [агар он ҷо будӣ] [он] қавмро [дар асари он тундбод] монанди танаҳои пӯсидаи дарахтони хурмо бар замин афтода [ва ҳалокшуда] медидӣ
Пас, оё аз онҳо касеро мебинӣ, ки боқӣ монда бошад?
Ва Фиръавну касоне, ки пеш аз ӯ буданд ва [мардуми] шаҳрҳои вайроншудаи [қавми Лут] муртакиби гуноҳони [бузург] шуданд
Пас, онҳо аз [фармони] фиристодаи Парвардигорашон сарпечӣ карданд, он гоҳ [Аллоҳ таоло] ононро ба азоби сахте гирифтор кард
Ҳангоме ки об туғён кард, Мо шуморо дар киштӣ савор кардем
То панде барои шумо қарор диҳем ва гӯшҳои шунаво онро бишнаванд ва ба ёд биспоранд
Ва замину кӯҳҳо аз ҷо канда шуда ва якбора дарҳам кӯбида [ва муталошӣ] шаванд
Verse 15
Дар он рӯз воқеаи [азими] қиёмат ба вуқуъ] мепайвандад
Ва осмон шикофта мешавад ва дар он рӯз суст мегардад [ва фурӯ мерезад]
Ва фариштагон бар канораҳои он [осмон] қарор мегиранд ва он рӯз ҳашт [фаришта] арши Парвардигоратро бар сари худ ҳамл мекунанд
Дар он рӯз шумо [ҳамагӣ барои ҳисобрасӣ ба пешгоҳи Аллоҳ таоло] арза мешавед ва ҳеҷ чиз аз [корҳои] шумо пинҳон нахоҳад монд
Аммо касе, ки номаи [аъмолаш]-ро ба дасти росташ диҳанд, мегӯяд: «Биёед, нома [-и аъмол] -и маро бихонед
Ман яқин доштам, ки бо ҳисоб [-и аъмол]-и худ мувоҷеҳ хоҳам шуд»
Verse 21
Пас, ӯ дар як зиндагии писандида [ва ризоятбахш] хоҳад буд
Verse 23
Ки меваҳояш [барои чидан] дар дастрас аст
[Ва ба онҳо гуфта мешавад]: «Ба [хотири] он чи дар айёми гузашта пеш фиристодаед, бихӯред ва биёшомед, гувороятон бод»
Ва аммо касе, ки нома [-и аъмол]-ашро ба дасти чапаш диҳанд, мегӯяд: «Эй кош, ҳаргиз нома [-и аъмол] - амро ба ман намедоданд
Verse 27
Эй кош, [бо марг] ҳама чиз тамом мешуд [ва поёни кор буд]!
Молу дороиям маро бениёз накард [ва суде набахшид]
Verse 29
Қудрату фармонравоиям [низ] аз [дасти] ман рафт [ва ба куллӣ нобуд шуд]»
Verse 30
[Ба фариштагон гуфта мешавад] «Ӯро бигиред ва дар банду занҷир кунед
Verse 31
Сипас ӯро ба [оташи] дузах бияфканед.
Он гоҳ вайро дар занҷире бибандед, ки тӯлаш ҳафтод зироъ аст
Бе гумон, ӯ ҳаргиз ба Аллоҳи бузург имон намеовард
Ва ҳаргиз [мардумро] бар таом додани бенаво[-ён] ташвиқ намекард
Пас, имрӯз дар ин ҷо дӯсти самимӣ [ва меҳрубоне] надорад [ки ёриаш кунад]
Verse 37
[Ғизое, ки] Ҷуз гунаҳгорон онро намехӯранд»
Verse 40
Бе тардид, ин [Қуръон сухани Аллоҳ таоло аст, ки иблоғаш ба паёмбар бар уҳдаи] фиристодаи бузургвор [Ҷабраил] аст
Ва инҳо гуфтори шоире нест, [аммо шумо кофирон] камтар имон меоваред
Ва [низ] гуфтори коҳине нест, [аммо шумо] камтар панд мегиред.
Verse 43
Аз сӯйи Парвардигори ҷаҳониён нозил шудааст
Ва агар [паёмбар] суханон [-и дурӯғ] бар Мо мебаст
Verse 45
Мусалламан, Мо дасти рости ӯро мегирифтем
Verse 46
Сипас [шоҳ] раги қалбашро қатъ мекардем
Ва ҳеҷ як аз шумо наметавонист монеъ [-и азоб]-и ӯ гардад
Verse 48
Яқинан, ин [Қуръон] панду тазкире барои парҳезкорон аст
Ва Мо яқинан, медонем, ки бархе аз шумо такзибкунандагон [-и ин каломи илоҳӣ] ҳастед
Verse 50
Ва ҳамоно ин [Қуръон] бар кофирон мояи ҳасрату надомат аст
Verse 51
Ва бе гумон, ин [Қуръон] ҳақиқати ростин аст
Verse 52
Пас, [эй паёмбар] бо [зикри] номи Парвардигори бузургат [Ӯро] тасбеҳ гӯй
تقدم القراءة