Тарҷумаи сураи НАБА ба الطاجيكية аз الترجمة الطاجيكية - عارفي
Verse 1
ﭑﭒ
ﭓ
[Кофирон] Дар бораи чи чиз аз якдигар суол мекунанд?
Verse 2
ﭔﭕﭖ
ﭗ
Аз хабаре бузург
Verse 3
ﭘﭙﭚﭛ
ﭜ
Ҳамон [хабаре] ки онҳо дар он ихтилоф доранд
Verse 4
ﭝﭞ
ﭟ
Чунин нест [ки онҳо меандешанд] ба зудӣ хоҳанд донист
Verse 5
ﭠﭡﭢ
ﭣ
Боз ҳам чунин нест; ба зудӣ хоҳанд донист
Verse 6
ﭤﭥﭦﭧ
ﭨ
Оё заминро бистаре [барои осоиши шумо] қарор надодем?
Verse 7
ﭩﭪ
ﭫ
Ва кӯҳҳоро мехҳо [-и он] қарор надодем?
Verse 8
ﭬﭭ
ﭮ
Ва шуморо ҷуфт [нару мода] офаридем.
Verse 9
ﭯﭰﭱ
ﭲ
Ва хоби шуморо [мояи] оромишатон қарор додем
Verse 10
ﭳﭴﭵ
ﭶ
Ва шабро пӯшише [бароятон] қарор додем
Verse 11
ﭷﭸﭹ
ﭺ
Ва рӯзро [василаи] зиндагӣ ва [касби маош] қарор додем
Verse 12
ﭻﭼﭽﭾ
ﭿ
Ва бар фарози шумо ҳафт [осмон] муҳкам бино кардем
Verse 13
ﮀﮁﮂ
ﮃ
Ва [хуршедро] чароғе дурахшон офаридем
Verse 14
ﮄﮅﮆﮇﮈ
ﮉ
Ва аз абрҳои боронзо обе фаровон фурӯ фиристодем
Verse 15
ﮊﮋﮌﮍ
ﮎ
То бад-он дона ва гиёҳ бисёр бирӯёнем
Verse 16
ﮏﮐ
ﮑ
Ва боғҳое пурдарахт [бо он парвариш диҳем]
Verse 17
ﮒﮓﮔﮕﮖ
ﮗ
Бе гумон, рӯзи доварӣ ваъдагоҳ [-и Мо бо шумо] аст
Verse 18
ﮘﮙﮚﮛﮜﮝ
ﮞ
Рӯзе, ки дар «сур» дамида мешавад ва шумо гурӯҳ-гурӯҳ [ба маҳшар] меоед
Verse 19
ﮟﮠﮡﮢ
ﮣ
Ва осмон кушуда мешавад ва ба сурати дарҳои мутааддид дармеояд
Verse 20
ﮤﮥﮦﮧ
ﮨ
Ва кӯҳҳо ба ҳаракат дармеояд ва ба сурати саробе мешавад
Verse 21
ﮩﮪﮫﮬ
ﮭ
Ва бе гумон, ҷаҳаннам камингоҳест
Verse 22
ﮮﮯ
ﮰ
Ва маҳалли бозгаште барои туғёнгарон
Verse 23
ﮱﯓﯔ
ﯕ
Муддати замоне дароз дар он ҷо бимонанд
Verse 24
ﯖﯗﯘﯙﯚﯛ
ﯜ
Дар он ҷо [чизи] хунуке намечашанд ва на ошомиданӣ [-и гуворое хоҳанд дошт]
Verse 25
ﯝﯞﯟ
ﯠ
Ҷуз обе сӯзон ва [моеъе, ки] чирку хун [аст]
Verse 26
ﯡﯢ
ﯣ
[Ин] Кайфаре аст муносиб ва дархӯр [-и аъмолашон]
Verse 27
ﯤﯥﯦﯧﯨ
ﯩ
Чаро ки онҳо ҳеҷ умеде ба [рӯзи] ҳисоб надоштанд
Verse 28
ﯪﯫﯬ
ﯭ
Ва оёти Моро ба шиддат такзиб карданд
Verse 29
ﯮﯯﯰﯱ
ﯲ
Ва Мо ҳама чизро [дар Лавҳи маҳфуз] шуморишу сабт кардаем
Verse 30
ﯳﯴﯵﯶﯷ
ﯸ
Пас, [кайфари аъмоли худро] бичашед, ки чизе ҷуз азоб бар шумо намеафзоем
Verse 31
ﭑﭒﭓ
ﭔ
Бе гумон, барои парҳезкорон комёбӣ [-и бузурге] аст
Verse 32
ﭕﭖ
ﭗ
Боғҳои [мева] ва токзорҳо
Verse 33
ﭘﭙ
ﭚ
Ва ҳуроне ҷавон ва ҳамсиннусол
Verse 34
ﭛﭜ
ﭝ
Ва ҷомҳое лабрез ва паёпай [аз шароби покизаи биҳишт]
Verse 35
ﭞﭟﭠﭡﭢﭣ
ﭤ
Дар он ҷо на сухани беҳудае мешунаванд ва на дурӯғе
Verse 36
ﭥﭦﭧﭨﭩ
ﭪ
[Ин] Подош аз ҷониби Парвардигори туст ва атое аз рӯйи ҳисоб
Verse 37
[Ҳамон] Парвардигори осмонҳо ва замин ва он чи дар миёни онҳост; [ҳамон Аллоҳи] Раҳмон [ки] ҳеҷ кас [дар он рӯз] ёрои сухан гуфтан бо ӯро надорад
Verse 38
Рӯзе, ки рӯҳ [Ҷабраил] ва фариштагон ба саф биистанд, ҳеҷ кас сухан нагӯяд, ҷуз касе, ки Аллоҳи раҳмон ба ӯ иҷозат дода бошад ва [ӯ] сухани дуруст [ва савоб] гӯяд
Verse 39
Он [рӯз] рӯзи ҳақ аст; пас, ҳар ки хоҳад, роҳи бозгаште ба сӯи Парвардигори худ биҷӯяд
Verse 40
Ба ростӣ, Мо шуморо аз азобе наздик бим додем: рӯзе, ки инсон он чиро аз қабл бо дастҳои худ фиристодааст, мебинад ва кофир мегӯяд: «Эй кош, ман хок будам [ва барои ҳисоб барангехта намешудам!»
تقدم القراءة