Тарҷумаи сураи МУТАФФИФИН ба الطاجيكية аз الترجمة الطاجيكية - عارفي
Verse 1
ﯖﯗ
ﯘ
Вой бар камфурӯшон!
Verse 2
ﯙﯚﯛﯜﯝﯞ
ﯟ
Касоне, ки чун [барои худ] аз мардум паймона мекунанд, ҳаққи худро комил мегиранд
Verse 3
ﯠﯡﯢﯣﯤ
ﯥ
Ва ҳангоме ки [мехоҳанд] барои онон паймона ё вазн кунанд, кам мегузоранд
Verse 4
ﯦﯧﯨﯩﯪ
ﯫ
Оё онҳо гумон намекунанд, ки [қиёмат фаро мерасад ва аз қабрҳо] барангехта мешаванд
Verse 5
ﭑﭒ
ﭓ
Дар рӯзе бузург?
Verse 6
ﭔﭕﭖﭗﭘ
ﭙ
[Ҳамон] Рӯзе, ки мардум дар пешгоҳи Парвардигори ҷаҳониён меистанд
Verse 7
ﭚﭛﭜﭝﭞﭟ
ﭠ
Ҳаргиз чунин нест [ки кофирон пиндоштаанд]! Ба ростӣ, ки номаи [аъмоли] бадкорон дар сиҷҷин аст
Verse 8
ﭡﭢﭣﭤ
ﭥ
Ва ту чи донӣ, ки сиҷҷин чист?
Verse 9
ﭦﭧ
ﭨ
Китобест, ки [аъмоли бадкорон дар он] навишта шудааст
Verse 10
ﭩﭪﭫ
ﭬ
Дар он рӯз вой бар такзибкунандагон!
Verse 11
ﭭﭮﭯﭰ
ﭱ
Онон, ки рӯзи ҷазоро [инкор ва] такзиб мекунанд
Verse 12
Ва ҷуз ситамкорони гунаҳкор [касе] он [рӯз]-ро такзиб намекунад
Verse 13
Ҳангоме ки оёти Мо бар ӯ тиловат шавад, гӯяд: «[Ин] Афсонаҳои гузаштагон аст»
Verse 14
Ҳаргиз чунин нест [ки онҳо гумон мекунанд]; балки [ба сабаби] он чӣ кардаанд, бар дилҳояшон зангор бастааст
Verse 15
ﮍﮎﮏﮐﮑﮒ
ﮓ
Ҳаргиз чунин нест [ки онҳо мепиндоранд]. Бе гумон, онон дар он рӯз аз [дидори] Парвардигорашон маҳруманд
Verse 16
ﮔﮕﮖﮗ
ﮘ
Ва [баъд аз ҳисоб] мусалламан вориди дузах мешаванд
Verse 17
Онгоҳ ба эшон гуфта мешавад: «Ин [оташ] ҳамон чизест, ки онро такзиб мекардед»
Verse 18
ﮡﮢﮣﮤﮥﮦ
ﮧ
Ҳаргиз чунин нест [ки онҳо мепиндоранд]; бе гумон, номаи [аъмоли] накукорон дар «илиййин» аст
Verse 19
ﮨﮩﮪﮫ
ﮬ
Ва ту чи донӣ, ки «илиййин» чист?
Verse 20
ﮭﮮ
ﮯ
Китобест, ки [аъмоли бадкорон дар он] навишта шудааст
Verse 21
ﮰﮱ
ﯓ
Ки муқаррабони [даргоҳи илоҳӣ] бар он ҳозир шаванд [ва гувоҳӣ диҳанд]
Verse 22
ﯔﯕﯖﯗ
ﯘ
Ҳамоно накукорон дар неъмат [-ҳои биҳишт] ҳастанд
Verse 23
ﯙﯚﯛ
ﯜ
Бар тахтҳо [такя зада ва] менигаранд
Verse 24
ﯝﯞﯟﯠﯡ
ﯢ
Хуррамӣ ва нишоти неъматро дар чеҳраҳояшон [мебинӣ ва] мешиносӣ
Verse 25
ﯣﯤﯥﯦ
ﯧ
Онҳо аз шароби ноби муҳршуда [нӯшонида ва] сероб мешаванд
Verse 26
Муҳре, ки бар он ниҳодашуда аз мушк аст ва дар ин [шароб ва дигар неъматҳои биҳиштӣ] муштоқон [-и раҳмат] бояд бар якдигар пешӣ гиранд
Verse 27
ﯰﯱﯲ
ﯳ
Ва омезааш аз тасним аст
Verse 28
ﯴﯵﯶﯷ
ﯸ
[Ҳамон] чашмае, ки муқаррабон [-и даргоҳи илоҳӣ] аз он менӯшанд
Verse 29
Ҳамоно касоне, ки ҷурму гуноҳ карданд, пайваста [дар дунё] бар касоне, ки имон оварда буданд, механдиданд
Verse 30
ﰂﰃﰄﰅ
ﰆ
Ва ҳар гоҳ [муъминон] аз канорашон мегузаштанд, бо чашму абрӯ ба ҳам ишора мекарданд [ва ононро ба сухрия мегирифтанд]
Verse 31
ﰇﰈﰉﰊﰋﰌ
ﰍ
Ва чун ба сӯйи хонаводаи худ бозмегаштанд, [ба хотири тамасхури муъминон] шодмону хандон буданд
Verse 32
ﰎﰏﰐﰑﰒﰓ
ﰔ
Ва ҳангоме ки муъминонро медиданд, мегуфтанд: «Бе гумон, инон гумроҳонанд»
Verse 33
ﰕﰖﰗﰘ
ﰙ
Дар ҳоле ки онон барои муроқибат [ва нигаҳбонӣ] бар муъминон фиристода нашуда буданд
Verse 34
ﭑﭒﭓﭔﭕﭖ
ﭗ
Вале имрӯз касоне, ки имон овардаанд, ба кофирон механданд
Verse 35
ﭘﭙﭚ
ﭛ
Бар тахтҳо [-и ороста нишаста ва ба неъматҳои илоҳӣ] менигаранд
Verse 36
ﭜﭝﭞﭟﭠﭡ
ﭢ
Оё кофирон [бо чашидани азоб] ҷазои он чиро, ки мекарданд, дарёфт намудаанд?
تقدم القراءة