ترجمة معاني سورة النبأ باللغة الطاجيكية من كتاب الترجمة الطاجيكية
خوجه ميروف خوجه مير
آية رقم 1
ﭑﭒ
ﭓ
1. Аз чи чиз (кофирони Қурайш) ҳамдигарро мепурсанд?
آية رقم 2
ﭔﭕﭖ
ﭗ
2. Аз он хабари бузурге суол мекунанд,
آية رقم 3
ﭘﭙﭚﭛ
ﭜ
3. ки дар он ихтилоф доранд ва он Қуръон аст, ки хабар медиҳад аз рӯзи баъс(1), (ки кофирони Қурайш ба он имон наёварда буданд.)
1. Яъне, зинда гардонидани баъд аз миронидан
آية رقم 4
ﭝﭞ
ﭟ
4. Оре, мушрикон ба зудӣ хоҳанд донист, (ки Аллоҳ ба сабаби бовар надоштанашон ба рӯзи қиёмат, эшонро чӣ хоҳад кард?)
آية رقم 5
ﭠﭡﭢ
ﭣ
5. (Боз ҳам, таъкид менамояд:) Оре, ба зудӣ хоҳанд донист! (Ин таъкид барои рост ва ҳақиқат будани паёмбарии Расули Аллоҳ саллаллоҳу алайҳи ва саллам далолат менамояд ва он чи ки ӯ, аз Қуръон ва аз рӯзи зинда гардонидани баъд аз миронидан овардааст.) (Дар ин оят ваъид ва таҳдиде аст барои аҳли куффор)
آية رقم 6
ﭤﭥﭦﭧ
ﭨ
6. Оё Мо заминрро бистаре насохтем?
آية رقم 7
ﭩﭪ
ﭫ
7. Ва кӯҳҳоро мехҳое нанамудаем, то замин устувор истад?!
آية رقم 8
ﭬﭭ
ﭮ
8. Ва шуморо ҷуфт-ҷуфт (марду зан) офаридем.
آية رقم 9
ﭯﭰﭱ
ﭲ
9. Ва хобатонро мояи оромиш қарор додем, то баданҳоятон роҳат кунад.
آية رقم 10
ﭳﭴﭵ
ﭶ
10. Ва шабро пӯшишатон қарор додем, ки бо торикиаш шуморо фаро мегирад, чунон ки дар бар дорандаи либосро мепӯшонад.
آية رقم 11
ﭷﭸﭹ
ﭺ
11. Ва рӯзро вақти талоши маъош (касб) қарор додем, то барои ободии ҳаёти худ саъю кӯшиш намоед.
آية رقم 12
ﭻﭼﭽﭾ
ﭿ
12. Ва бар болои саратон ҳафт осмони устувор бино кардем, ки дар он шикофӣ ва нуқсон нест.
آية رقم 13
ﮀﮁﮂ
ﮃ
13. Ва хуршедро чароғи равшане офаридем.
آية رقم 14
ﮄﮅﮆﮇﮈ
ﮉ
14. Аз абрҳои боронафшон оби фаровоне нозил кардем,
آية رقم 15
ﮊﮋﮌﮍ
ﮎ
15. то бо василаи он донаву наботот бирӯёнем барои мардумон ва ҳайвонот
آية رقم 16
ﮏﮐ
ﮑ
16. ва ба василаи он низ бӯстонҳои дарҳампечидаро ато фармоем.
آية رقم 17
ﮒﮓﮔﮕﮖ
ﮗ
17. Бегумон рӯзи доварӣ (қиёмат,) рӯзест муъайян, барои аввалину охирин
آية رقم 18
ﮘﮙﮚﮛﮜﮝ
ﮞ
18. Рӯзе, ки дар сур(1) дамида шавад ва шумо онгоҳ гурӯҳ-гурӯҳ меоед. (Яъне, ҳамаи уммат бо ҳамроҳи пешвоёнашон меоянд.)
1. Дар карнай пуф карда шавад ва ҳама аз қабрҳояшон бархезанд ва барои ҳисоб оянд.
آية رقم 19
ﮟﮠﮡﮢ
ﮣ
19. Осмон шикофта шавад ва ҳар сурохӣ даре бошад, то фариштагон аз он дарвозаҳо фуруд оянд
آية رقم 20
ﮤﮥﮦﮧ
ﮨ
20. Ва кӯҳҳо, баъди устувор будан равон сохта шаванд ва чун саробе несту нобуд гарданд.
آية رقم 21
ﮩﮪﮫﮬ
ﮭ
21. Бегумон ҷаҳаннам камингоҳест, дар интизори кофирон ва барои онҳо омода шудааст
آية رقم 22
ﮮﮯ
ﮰ
22. ва барои саркашон бозгаштгоҳест.
آية رقم 23
ﮱﯓﯔ
ﯕ
23. Замонҳои дароз дар он ҷо абадӣ бошанд.
آية رقم 24
ﯖﯗﯘﯙﯚﯛ
ﯜ
24. Дар он ҷо на ҳавои хунукӣ мечашанду на нӯшиданиҳои фораме менӯшанд,
آية رقم 25
ﯝﯞﯟ
ﯠ
25. фақат оби ҷушону хуну чирк нӯшанд.
آية رقم 26
ﯡﯢ
ﯣ
26. Ин ҷазоест мувофиқи кирдорашон, ки дар ин дунё чунин амал карда буданд.
آية رقم 27
ﯤﯥﯦﯧﯨ
ﯩ
27. Бегумон, ки онон ба рӯзи ҳисоб умед надоштанд ва наметарсиданд
آية رقم 28
ﯪﯫﯬ
ﯭ
28. Ва оёти Моро ба куллӣ дурӯғ мешумурданд ва ба он чӣ Расули Аллоҳ (саллаллоҳу алайҳи ва саллам) оварда буд, онро тасдиқ надоштанд
آية رقم 29
ﯮﯯﯰﯱ
ﯲ
29. Ва ҳама чизро донистаем ва дар, китобе(1) сабт кардаем.
1. Яъне, Лавҳи Маҳфуз Тафсири Саъдӣ 1\906
آية رقم 30
ﯳﯴﯵﯶﯷ
ﯸ
30. Пас таъми талхии азобро бичашед, эй кофирон, ки дар ҳаққи шумо ҷуз азобе нахоҳем афзуд.
آية رقم 31
ﭑﭒﭓ
ﭔ
31. Албатта парҳезгоронро комёбии бузургест, онон касонеанд, ки аз Парвардигори хеш метарсанд ва амали шоиста мекунанд ва ба дохил шудани ҷаннат комёб мешаванд
آية رقم 32
ﭕﭖ
ﭗ
32. ва барояшон низ бӯстонҳову дарахтони ангур
آية رقم 33
ﭘﭙ
ﭚ
33. ва духтарони навҷавоне ҳамсинну сол
آية رقم 34
ﭛﭜ
ﭝ
34. ва ҷомҳои пур аз шароб
آية رقم 35
ﭞﭟﭠﭡﭢﭣ
ﭤ
35. Ва онҳо дар он ҷо на сухани беҳуда мешунаванд ва на дурӯғ
آية رقم 36
ﭥﭦﭧﭨﭩ
ﭪ
36. ва ин мукофотест аз сӯи Парвардигорат, подош ва бахшише аз рӯи ҳисоб
آية رقم 37
37. Парвардигори осмонҳову замин ва он чӣ миёни онҳост. Он Аллоҳи Раҳмон, дар дунёву охират, ки аз ҳайбати У сухан гуфта натавонанд,
آية رقم 38
38. рӯзе, ки Ҷабраил ва фариштагон ба саф меистанд ва касе сухан намегӯяд, магар касе ки Аллоҳи Меҳрубон ба ӯ рухсат диҳад, ва ӯ сухани дуруст гӯяд. Ва ҳеҷ касро шафоъат карда наметавонанд, магар ба иҷозати Аллоҳи Меҳрубон
آية رقم 39
39. Он рӯз, рӯзи ҳақ аст. Дар омадани он рӯз ҳеҷ шакке нест. Пас ҳар касе бихоҳад, наҷот ёфтанро аз азоб, роҳи бозгаште ба сӯи Парвардигори худ бигирад бо амалҳои солеҳ.
آية رقم 40
40. Мо шуморо аз азоби рӯзи қиёмат, ки наздикаст, бим додем: рӯзе, ки одамӣ ҳар чиро пешопеш фиристодааст, аз амали нек ё бад, мебинад ва кофир аз сахтии ҳисоб мегӯяд: Эй кош, ман хок мебудам ва боз зинда намешудам.
تقدم القراءة