Verse 1

ﭑ ﭒ ​

То. Син. Мим.

Verse 2

ﭓﭔﭕﭖ ﭗ ​

Булар очиқ китобнинг оятларидир.

Verse 3

ﭘﭙﭚﭛﭜﭝ ﭞ ​

Эҳтимол, (улар) мўмин бўлмаганлари учун сен ўзингни ҳалок қилмоқчидирсан?!

Verse 4

ﭟﭠﭡﭢﭣﭤﭥﭦﭧﭨﭩ ﭪ ​

Агар хоҳласак, уларга осмондан оят-мўъжиза нозил қилурмиз. Бас, уларнинг бўйинлари унга эгилиб қоладир.

Verse 5

ﭫﭬﭭﭮﭯﭰﭱﭲﭳﭴﭵ ﭶ ​

Уларга Роҳмандан янги эслатма келибдики, албатта, ундан юз ўгиргувчи бўлганлар.

Verse 6

ﭷﭸﭹﭺﭻﭼﭽﭾ ﭿ ​

Бас, батаҳқиқ, ёлғонга чиқардилар. Яқинда уларга ўзлари истеҳзо қилган нарсанинг хабари келажакдир.

Verse 7

ﮀﮁﮂﮃﮄﮅﮆﮇﮈﮉﮊ ﮋ ​

Улар ерга қарамайдиларми?! Биз унда гўзал навлардан қанчаларини ундириб қўйибмиз.

Verse 8

ﮌﮍﮎﮏﮐﮑﮒﮓﮔ ﮕ ​

Албатта, бунда оят-белги бор. Лекин кўплари мўмин бўлмаслар.

Verse 9

ﮖﮗﮘﮙﮚ ﮛ ​

Албатта, Роббинг Ўзи азизу меҳрибондир.

Verse 10

ﮜﮝﮞﮟﮠﮡﮢﮣ ﮤ ​

Роббинг Мусога: «У золим қавмга боргин.

Verse 11

ﮥﮦﮧﮨﮩ ﮪ ​

Фиръавн қавмига. (Биздан) қўрқмайдиларми?! « деб нидо қилганини эсла.

Verse 12

ﮫﮬﮭﮮﮯﮰ ﮱ ​

У: «Эй Роббим, улар мени ёлғончи қилишларидан қўрқаман.

Verse 13

ﯓﯔﯕﯖﯗﯘﯙﯚ ﯛ ​

Ва дилим сиқилишидан ҳамда тилим бурро бўлмай қолишидан. Бас, Ҳорунни элчи қил.

Verse 14

ﯜﯝﯞﯟﯠﯡ ﯢ ​

Менинг зиммамда улар наздида гуноҳ бор. Бас, мени ўлдиришларидан хавфдаман», деди.

Verse 15

ﯣﯤﯥﯦﯧﯨﯩﯪﯫ ﯬ ​

У зот: «Йўқ! Бас, иккингиз Бизнинг оят-мўъжизаларимиз ила боринглар. Албатта, Биз иккингиз билан эшитгувчилармиз.

Verse 16

ﯭﯮﯯﯰﯱﯲﯳ ﯴ ​

Бас, Фиръавнга боринглар ва унга: «Биз Роббул Оламийннинг Пайғамбарларимиз.

Verse 17

ﯵﯶﯷﯸﯹ ﯺ ​

Бани Исроилни биз билан қўйиб юбор», деб айтинглар, деди.

Verse 18

ﯻﯼﯽﯾﯿﰀﰁﰂﰃﰄ ﰅ ​

У (Фиръавн): «Биз сени гўдаклигингдан ўз ичимизда тарбия қилмадикми?! Умрингнинг бир неча йилини бизнинг ичимизда ўтказмадингми?!

Verse 19

ﰆﰇﰈﰉﰊﰋﰌ ﰍ ​

Ва нонкўрлардан бўлиб, қиладиган ишингни қилиб қўймадингми?!» деди. (Фиръавннинг миннатларидан асосий мақсади–Мусо алайҳиссалом олиб келган динни инкор қилиш эди. Қўлимизда катта бўла туриб, энди, бизга, динимизга ва мулкимизга қарши чиқасанми? Янги дин келтирдим, деб даъво қиласанми? Бизнинг қавмимиздан бир кишини ўлдириб қўймадингми?!)

Verse 20

ﭑﭒﭓﭔﭕﭖ ﭗ ​

(Мусо): «Ўша ишни қилган бўлсам, билмасдан қилганман.

Verse 21

ﭘﭙﭚﭛﭜﭝﭞﭟﭠﭡﭢ ﭣ ​

Бас, сизлардан хавфсираб қочиб кетдим. Кейин Аллоҳ менга ҳикмат берди ва мени Пайғамбарлардан қилди. (Ўша қитбтий менинг бир Бани Исроиллик қабиладошим билан уришаётган экан. Қабиладошим мендан ёрдам сўради, мен уега ёрдам бераман деб қибтийни бир урсам ўлиб қолди. Сўнгра хатони тушундим.)

Verse 22

ﭤﭥﭦﭧﭨﭩﭪﭫ ﭬ ​

Ўша менга қилаётган миннатинг Бани Исроилни қул қилиб олганингдандир», деди.

Verse 23

ﭭﭮﭯﭰﭱ ﭲ ​

Фиръавн: «Роббул Оламийн нима?» деди.

Verse 24

ﭳﭴﭵﭶﭷﭸﭹﭺﭻﭼ ﭽ ​

У (Мусо): «Агар англамоқчи бўлсангиз, У осмонлару ер ва уларнинг орасидаги нарсаларнинг Роббидир», деди.

Verse 25

ﭾﭿﮀﮁﮂ ﮃ ​

У атрофидаги кишиларга: «Эшитмаяпсизларми?!» деди.

Verse 26

ﮄﮅﮆﮇﮈ ﮉ ​

У(Мусо): « У зот сизнинг Роббингиз ва аввалги ота-боболарингизнинг Роббидир», деди.

Verse 27

ﮊﮋﮌﮍﮎﮏﮐ ﮑ ​

У: «Албатта, сизга юборилган Пайғамбарингиз жиннидир», деди.

Verse 28

ﮒﮓﮔﮕﮖﮗﮘﮙﮚﮛ ﮜ ​

У(Мусо): «У, агар ақл юритсангиз, машриқу мағрибнинг ва улар ўртасидаги нарсаларнинг Роббидир», деди.

Verse 29

ﮝﮞﮟﮠﮡﮢﮣﮤ ﮥ ​

У: «Агар мендан бошқани илоҳ қилиб олсанг, албатта, мен сени зиндонбандлардан қилурман», деди.

Verse 30

ﮦﮧﮨﮩﮪ ﮫ ​

У(Мусо): «Агар мен сенга очиқ-ойдин нарса келтирсам ҳам-а?!» деди.

Verse 31

ﮬﮭﮮﮯﮰﮱﯓ ﯔ ​

У: «Агар ростгўйлардан бўлсанг, келтир уни!» деди.

Verse 32

ﯕﯖﯗﯘﯙﯚ ﯛ ​

Бас, у (Мусо) асосини ташлади. Баногоҳ у аниқ аждарга айланди.

Verse 33

ﯜﯝﯞﯟﯠﯡ ﯢ ​

Ва қўлини чиқарди. Банагоҳ у назар қилгувчиларга оппоқ кўринди.

Verse 34

ﯣﯤﯥﯦﯧﯨﯩ ﯪ ​

У(Фиръавн) атрофидаги аъёнларига: «Албатта, бу ўта билимдон сеҳргардир.

Verse 35

ﯫﯬﯭﯮﯯﯰﯱﯲ ﯳ ​

У ўз сеҳри билан сизларни ерингиздан чиқармоқчи, нима дейсизлар?», деди. (Худонинг динига қарши чиққан, Аллоҳнинг йўлидаги даъватчиларни ўзига душман билган туғёнкорларнинг доимий гапларидан бири. Атрофидаги гумашталарига ва содда халққа даъватчини хавфли қилиб кўрсатади ва уларни қўрқитади.)

Verse 36

ﯴﯵﯶﯷﯸﯹﯺ ﯻ ​

Улар: «Уни ва акасини қўйиб тургин-да, шаҳарларга тўпловчиларни юбор.

Verse 37

ﯼﯽﯾﯿ ﰀ ​

Сенга барча ўта билимдон сеҳргарларни олиб келсинлар», дедилар. (Бу таклиф Фиръавнга маъқул тушди. Зотан, у атрофидагилардан айнан шу жавобни кутган эди. Бошқа сура ва оятлардан биламизки, Мусо алайҳиссалом билан сеҳргарларнинг мусобақалашадиган жойи, вақти ва бошқа шартлари келишиб олинади. Фиъравн шаҳарларга одамларини юбориб, сеҳргарларни тўплатиб келади.)

Verse 38

ﰁﰂﰃﰄﰅ ﰆ ​

Бас, сеҳргарлар маълум куни келишилган вақтда жамландилар.

Verse 39

ﰇﰈﰉﰊﰋ ﰌ ​

Ва одамларга: «Сизлар тўпланиб бўлдингизми?

Verse 40

ﭑﭒﭓﭔﭕﭖﭗ ﭘ ​

Ажаб эрмас, устин келсалар, сеҳргарларга эргашсак», дейилди. (Турли муносабатлар ила одамларни тўплаш, билан уларни чалғитиш ва ўзига маҳлиё этиш ҳам туғёнкор ҳокимларнинг одати. Сеҳргарлар билан Мусо алайҳиссалом тортишувини ғанимат билиб роса одам йиғдилар.)

Verse 41

ﭙﭚﭛﭜﭝﭞﭟﭠﭡﭢﭣﭤ ﭥ ​

Сеҳргарлар келган чоғларида Фиръавнга: «Агар биз ғолиб келгувчи бўлсак, бизга, албатта, ҳақ бериладими?» дедилар.

Verse 42

ﭦﭧﭨﭩﭪﭫ ﭬ ​

У: «Ҳа! У ҳолда сиз, албатта, энг яқинларимдан бўласиз», деди.

Verse 43

ﭭﭮﭯﭰﭱﭲﭳ ﭴ ​

Мусо уларга: «Сиз ташлайдиган нарсангизни ташланг», деди.

Verse 44

ﭵﭶﭷﭸﭹﭺﭻﭼﭽ ﭾ ​

Бас, улар арқонлари ва асоларини ташладилар ва «Фиръавннинг иззати билан қасамки, албатта, биз ғолиблармиз», дедилар.

Verse 45

ﭿﮀﮁﮂﮃﮄﮅﮆ ﮇ ​

Сўнгра Мусо асосини ташлаган эди, бирдан у уларнинг уйдирмаларини юта бошлади. (Сеҳргарлар арқонларини ташлаганида, илонга айланмаган, уларнинг найранги туфайлигина кишилар кўзига шундай кўринган эди, холос. Кейин Мусо алайҳиссалом асоларини ташладилар ва у аждарга айланиб, Фиръавн сеҳргарларининг асо ва арқонларини юта бошлади.)

Verse 46

ﮈﮉﮊ ﮋ ​

Бас, сеҳргарлар сажда қилган ҳолларида йиқилдилар.

Verse 47

ﮌﮍﮎﮏ ﮐ ​

Улар: «Роббул Оламийнга иймон келтирдик.

Verse 48

ﮑﮒﮓ ﮔ ​

Мусо ва Ҳоруннинг Роббига», дедилар.

Verse 49

ﮕﮖﮗﮘﮙﮚﮛﮜﮝﮞﮟﮠﮡﮢﮣﮤﮥﮦﮧﮨﮩﮪﮫ ﮬ ​

У: «Мен сизга изн бермасимдан олдин унга иймон келтирдингиз! Албатта, у сизга сеҳр ўргатган каттангиздир! Энди тезда биласиз, мен, албатта, қўл-оёғингизни қарама-қарши томонидан кесажакман ва барчангизни осажакман», деди.

Verse 50

ﮭﮮﮯﮰﮱﯓﯔﯕ ﯖ ​

Улар: «Зарари йўқ. Албатта, биз Роббимизга қайтгувчимиз.

Verse 51

ﯗﯘﯙﯚﯛﯜﯝﯞﯟﯠﯡ ﯢ ​

Мўминларнинг аввалгиси бўлганимиз учун Роббимиз хатоларимизни кечиришидан умид қиламиз», дедилар.

Verse 52

ﯣﯤﯥﯦﯧﯨﯩﯪﯫ ﯬ ​

Ва Мусога: «Бандаларим билан кечаси йўлга чиқ. Албатта, таъқиб этилурсиз», деб ваҳий юбордик.

Verse 53

ﯭﯮﯯﯰﯱ ﯲ ​

Бас, Фиръавн шаҳарларга тўпловчилар юборди:

Verse 54

ﯳﯴﯵﯶ ﯷ ​

«Шубҳасиз, анавилар озгина тоифадирлар.

Verse 55

ﯸﯹﯺ ﯻ ​

Албатта, улар бизни ғазаблантиргувчилардир.

Verse 56

ﯼﯽﯾ ﯿ ​

Албатта, биз ҳаммамиз ҳушёрмиз», деб.

Verse 57

ﰀﰁﰂﰃ ﰄ ​

Бас, Биз уларни боғ-роғлар ва булоқлардан.

Verse 58

ﰅﰆﰇ ﰈ ​

Хазиналар ва муҳтарам маскандан чиқардик. (Яъни, Фиръавн ва унинг қавмини боғ-роғларидан ва булоқларидан, хазиналаридан ва ҳашаматли масканларидан чиқардик.

Verse 59

ﰉﰊﰋﰌﰍ ﰎ ​

Ана шундай. Ўша(нарса)ларни Бани Исроилга мерос қилиб бердик.

Verse 60

ﰏﰐ ﰑ ​

Бас, уларни қуёш чиқиш пайтида қувиб етдилар.

Verse 61

ﭑﭒﭓﭔﭕﭖﭗﭘ ﭙ ​

Икки жамоат бир-бирларини кўрган чоғида, Мусонинг одамлари: «Энди қўлга тушдик», дедилар.

Verse 62

ﭚﭛﭜﭝﭞﭟﭠ ﭡ ​

У (Мусо): »Йўқ! Албатта, Роббим мен билан, У менга тўғри йўлни кўрсатур«, деди.

Verse 63

ﭢﭣﭤﭥﭦﭧﭨﭩﭪﭫﭬﭭﭮﭯ ﭰ ​

Бас, Биз Мусога: «Асонг билан денгизни ур», деб ваҳий қилдик. Бас, у (денгиз) бўлиниб, ҳар бўлаги улкан тоғдек бўлди.

Verse 64

ﭱﭲﭳ ﭴ ​

Ва кейин бошқаларни ҳам яқинлаштирдик. (Яъни, Фиръавн ва унинг аскарларини ҳам денгизга яқинлаштирдик.)

Verse 65

ﭵﭶﭷﭸﭹ ﭺ ​

Мусо ва унга эргашганларга, ҳаммаларига нажот бердик.

Verse 66

ﭻﭼﭽ ﭾ ​

Сўнгра бошқаларни ғарқ қилдик. (Фиръавн ва унинг аскарлари денгиз бағрига тўлиқ тушиб бўлганларидан кейин, улкан тоғдек ҳайбат-ла тўхтаб турган денгиз яна ҳаракатга келиб, ҳаммаларини ҳалок қилди.)

Verse 67

ﭿﮀﮁﮂﮃﮄﮅﮆﮇ ﮈ ​

Албатта, бунда оят-белги бор. Лекин кўплари мўмин бўлмадилар.

Verse 68

ﮉﮊﮋﮌﮍ ﮎ ​

Албатта, Роббинг Ўзи азизу меҳрибондир.

Verse 69

ﮏﮐﮑﮒ ﮓ ​

Ва уларга Иброҳимнинг хабарини тиловат қилиб бер.

Verse 70

ﮔﮕﮖﮗﮘﮙ ﮚ ​

Ўшанда у отаси ва қавмига: «Нимага ибодат қилмоқдасизлар?» деган эди.

Verse 71

ﮛﮜﮝﮞﮟﮠ ﮡ ​

Улар: «Санамларга ибодат қилмоқдамиз. Ва уларга ихлос ила ибодат қилишда бардавом бўлурмиз», дедилар. (Тош ёки бошқа нарсадан юзи инсон юзига ўхшатиб ишланган бутга «санам» дейилади.)

Verse 72

ﮢﮣﮤﮥﮦ ﮧ ​

У: «Илтижо қилганингизда улар сизни эшитадиларми?

Verse 73

ﮨﮩﮪﮫ ﮬ ​

Ёхуд наф ёки зарар етказа оладиларми?» деди.

Verse 74

ﮭﮮﮯﮰﮱﯓ ﯔ ​

Улар: «Йўқ, биз ота-боболаримизни шундай қилаётганларини кўрдик», дедилар.

Verse 75

ﯕﯖﯗﯘﯙ ﯚ ​

У: «Нимага ибодат қилаётганингизни билдингизми?!

Verse 76

ﯛﯜﯝ ﯞ ​

Сиз ва қадимги оталарингиз?!

Verse 77

ﯟﯠﯡﯢﯣﯤ ﯥ ​

Албатта, Роббул Оламийндан бошқа уларнинг барчаси менга душмандир», деди.

Verse 78

ﯦﯧﯨﯩ ﯪ ​

У мени яратган зотдир. Бас, мени ҳидоят қилади ҳам Унинг Ўзи.

Verse 79

ﯫﯬﯭﯮ ﯯ ​

Ва мени таомлантирадиган ва суғорадиган ҳам Унинг Ўзи.

Verse 80

ﯰﯱﯲﯳ ﯴ ​

Бемор бўлганимда менга шифо берадиган ҳам Унинг Ўзи.

Verse 81

ﯵﯶﯷﯸ ﯹ ​

Мени ўлдирадиган, сўнгра тирилтирадиган ҳам Унинг Ўзи.

Verse 82

ﯺﯻﯼﯽﯾﯿﰀﰁ ﰂ ​

Ва менинг хатоимни қиёмат куни мағфират қилишидан умидвор бўлганим ҳам Унинг Ўзи.

Verse 83

ﰃﰄﰅﰆﰇﰈ ﰉ ​

Эй Роббим, менга ҳикмат ҳадя эт ва мени солиҳларга қўшгин.

Verse 84

ﭑﭒﭓﭔﭕﭖ ﭗ ​

Ва менга кейин келгувчилар ичида содиқ мақтовлар бўладиган қилгин. (Яъни, ўтиб кетганимдан кейин ҳам одамлар мени қиёматгача яхшилик билан эслаб юрадиган қилгин.)

Verse 85

ﭘﭙﭚﭛﭜ ﭝ ​

Ва мени наъийм жаннати ворисларидан қилгин.

Verse 86

ﭞﭟﭠﭡﭢﭣ ﭤ ​

Ва отамни мағфират қил. Албатта, у адашганлардан бўлди.

Verse 87

ﭥﭦﭧﭨ ﭩ ​

Ва қайта тирилтириладиган кунда мени шарманда қилмагин.

Verse 88

ﭪﭫﭬﭭﭮﭯ ﭰ ​

У кунда на мол манфаат берар ва на болалар.

Verse 89

ﭱﭲﭳﭴﭵﭶ ﭷ ​

Магар ким Аллоҳ ҳузурига тоза қалб ила келар, (ўша манфаат топар).

Verse 90

ﭸﭹﭺ ﭻ ​

Ва жаннат тақводорларга яқинлаштирилди.

Verse 91

ﭼﭽﭾ ﭿ ​

Жаҳийм иғвога учганларга зоҳир қилинди.

Verse 92

ﮀﮁﮂﮃﮄﮅ ﮆ ​

Ва уларга: »Аллоҳдан ўзга ибодат қилиб юрган нарсаларингиз қани?!

Verse 93

ﮇﮈﮉﮊﮋﮌﮍ ﮎ ​

Улар сизга ёрдам бера олурларми ёки ўзларини қутқара олурларми?! « дейилди.

Verse 94

ﮏﮐﮑﮒ ﮓ ​

Бас, унга улар, иғвога учганлар.

Verse 95

ﮔﮕﮖ ﮗ ​

Ва Иблиснинг аскарлари биргаликда юзтубан тахлаб ташландилар.

Verse 96

ﮘﮙﮚﮛ ﮜ ​

Улар унинг ичида бир-бирлари ила хусумат қилар эканлар, дедилар:

Verse 97

ﮝﮞﮟﮠﮡﮢ ﮣ ​

«Аллоҳга қасамки, албатта, биз очиқ-ойдин адашувда эканмиз.

Verse 98

ﮤﮥﮦﮧ ﮨ ​

Чунки сизларни Роббул Оламийнга тенглаштирардик.

Verse 99

ﮩﮪﮫﮬ ﮭ ​

Бизни фақат жиноятчилар йўлдан оздирдилар.

Verse 100

ﮮﮯﮰﮱ ﯓ ​

Мана энди биз учун шафоатчилар ҳам йўқ.

Verse 101

ﯔﯕﯖ ﯗ ​

Бирон қадрдон дўст ҳам йўқ.

Verse 102

ﯘﯙﯚﯛﯜﯝﯞ ﯟ ​

Қани энди ортга қайтсагу мўминлардан бўлсак».

Verse 103

ﯠﯡﯢﯣﯤﯥﯦﯧﯨ ﯩ ​

Албатта, бунда оят-белги бор. Лекин кўплари мўмин бўлмадилар.

Verse 104

ﯪﯫﯬﯭﯮ ﯯ ​

Албатта, Роббинг Ўзи азизу меҳрибондир.

Verse 105

ﯰﯱﯲﯳ ﯴ ​

Нуҳ қавми Пайғамбарларни ёлғончи қилди.

Verse 106

ﯵﯶﯷﯸﯹﯺﯻ ﯼ ​

Ўшанда уларга биродарлари Нуҳ деди: «У зотдан қўрқмайсизми?!

Verse 107

ﯽﯾﯿﰀ ﰁ ​

Албатта, мен сизларга ишончли Пайғамбарман.

Verse 108

ﰂﰃﰄ ﰅ ​

Бас, Аллоҳдан қўрқинглар ва менга итоат қилинглар.

Verse 109

ﰆﰇﰈﰉﰊﰋﰌﰍﰎﰏﰐﰑ ﰒ ​

Мен сизлардан бунинг учун ҳақ-ажр сўрамасман. Менинг ажрим фақатгина Роббул Оламийннинг зиммасидадир.

Verse 110

ﰓﰔﰕ ﰖ ​

Бас, Аллоҳдан қўрқинглар ва менга итоат қилинглар».

Verse 111

ﰗﰘﰙﰚﰛﰜ ﰝ ​

Улар: «Сенга пасткашлар эргашиб турган ҳолда, биз сенга иймон келтирармидик?!» дедилар.

Verse 112

ﭑﭒﭓﭔﭕﭖ ﭗ ​

У деди: «Менинг улар нима қилаётганлари ҳақида илмим йўқ.

Verse 113

ﭘﭙﭚﭛﭜﭝﭞﭟ ﭠ ​

Агар сезсангиз, уларнинг ҳисоби фақат Аллоҳнинг зиммасидадир.

Verse 114

ﭡﭢﭣﭤ ﭥ ​

Ва мен мўминларни ҳайдаб юборгувчи эмасман.

Verse 115

ﭦﭧﭨﭩﭪ ﭫ ​

Мен фақат очиқ-ойдин огоҳлантиргувчиман, холос».

Verse 116

ﭬﭭﭮﭯﭰﭱﭲﭳ ﭴ ​

Улар: «Эй Нуҳ, агар тўхтамасанг, албатта, тошбўрон қилинганлардан бўлурсан», дедилар.

Verse 117

ﭵﭶﭷﭸﭹ ﭺ ​

У: «Эй Роббим, шубҳасиз, қавмим мени ёлғончи қилдилар.

Verse 118

ﭻﭼﭽﭾﭿﮀﮁﮂﮃ ﮄ ​

Бас, Ўзинг мен билан уларнинг орамизни яхшилаб очгин ва менга ҳамда мен билан бирга бўлган мўминларга нажот бергин», деди.

Verse 119

ﮅﮆﮇﮈﮉﮊ ﮋ ​

Бас, Биз унга ва у билан бирга бўлганларга тўлган кемада нажот бердик.

Verse 120

ﮌﮍﮎﮏ ﮐ ​

Сўнгра қолганларни ғарқ қилдик.

Verse 121

ﮑﮒﮓﮔﮕﮖﮗﮘﮙ ﮚ ​

Албатта, бунда оят-белги бор. Лекин кўплари мўмин бўлмадилар.

Verse 122

ﮛﮜﮝﮞﮟ ﮠ ​

Албатта, Роббинг Ўзи азизу меҳрибондир.

Verse 123

ﮡﮢﮣ ﮤ ​

Од қавми Пайғамбарларни ёлғончи қилди.

Verse 124

ﮥﮦﮧﮨﮩﮪﮫ ﮬ ​

Ўшанда уларга биродарлари Ҳуд деди: «Қўрқмайсизларми?!

Verse 125

ﮭﮮﮯﮰ ﮱ ​

Албатта, мен сизларга ишончли Пайғамбарман.

Verse 126

ﯓﯔﯕ ﯖ ​

Бас, Аллоҳдан қўрқинглар ва менга итоат қилинглар.

Verse 127

ﯗﯘﯙﯚﯛﯜﯝﯞﯟﯠﯡﯢ ﯣ ​

Мен сизлардан бунинг учун ҳақ-ажр сўрамасман. Менинг ажрим фақатгина Роббул Оламийн зиммасидадир.

Verse 128

ﯤﯥﯦﯧﯨ ﯩ ​

Ҳар тепаликка бир белги бўладиган бино қуриб, беҳуда ўйин қилаверасизми?

Verse 129

ﯪﯫﯬﯭ ﯮ ​

Ва худди мангу туражакдек «маснаълар» тутаверасизми?. (Оятдаги «маснаълар» сўзи ҳозирги араб тилида завод-фабрикалар маъносида ишлатилмоқда. Од қавми улкан қасрлар қуриш, тоғларни ўйиб ишлаш ва бошқа фахр учун кўтарадиган биноларида фойдаланадиган асбоб-ускуналарни ишлаб чиқарадиган ишхоналарга эга эди, «масонеълар»дан мурод ўшалар, оятда қурилишларга доир очиқ-ойдин маъно бор.)

Verse 130

ﯯﯰﯱﯲ ﯳ ​

Тутганингизда ўта жабрчи бўлиб тутдингиз.

Verse 131

ﯴﯵﯶ ﯷ ​

Бас, Аллоҳдан қўрқинг ва менга итоат қилинг.

Verse 132

ﯸﯹﯺﯻﯼ ﯽ ​

Сизга ўзингиз билган нарса ила мадад берган зотдан қўрқинг.

Verse 133

ﯾﯿﰀ ﰁ ​

У сизларга чорва ҳайвонлари ва фарзандлар ила мадад берди.

Verse 134

ﰂﰃ ﰄ ​

Боғ-роғлар ва булоқлар ила.

Verse 135

ﰅﰆﰇﰈﰉﰊ ﰋ ​

Мен, албатта, сизга улуғ куннинг азоби келишидан қўрураман».

Verse 136

ﰌﰍﰎﰏﰐﰑﰒﰓﰔ ﰕ ​

Улар: «Биз учун ваъз қилсанг ҳам ёки ваъз қилгувчилардан бўлмасанг ҳам, барибир.

Verse 137

ﭑﭒﭓﭔﭕ ﭖ ​

Бу эскиларнинг одати, холос.

Verse 138

ﭗﭘﭙ ﭚ ​

Биз азоблангувчи эмасмиз», дедилар. (Яъни, бизга қанча гапирсанг ҳам, барибир сен айтган йўлдан юрмаймиз. Бу қилмишимиз учун, сен айтаётганингдек, азобланмаймиз ҳам, дедилар.)

Verse 139

ﭛﭜﭝﭞﭟﭠﭡﭢﭣﭤﭥﭦ ﭧ ​

Улар у(Ҳуд)ни ёлғончи қилдилар. Бас, Биз уларни ҳалок қилдик. Албатта, бунда оят-белги бор. Лекин кўплари мўмин бўлмадилар.

Verse 140

ﭨﭩﭪﭫﭬ ﭭ ​

Албатта, Роббинг Ўзи азизу меҳрибондир.

Verse 141

ﭮﭯﭰ ﭱ ​

Самуд қавми Пайғамбарларни ёлғончи қилди.

Verse 142

ﭲﭳﭴﭵﭶﭷﭸ ﭹ ​

Ўшанда уларга биродарлари Солиҳ деди: «Қўрқмайсизларми?!

Verse 143

ﭺﭻﭼﭽ ﭾ ​

Албатта, мен сизларга ишончли Пайғамбарман.

Verse 144

ﭿﮀﮁ ﮂ ​

Бас, Аллоҳдан қўрқинглар ва менга итоат қилинглар.

Verse 145

ﮃﮄﮅﮆﮇﮈﮉﮊﮋﮌﮍﮎ ﮏ ​

Мен сизлардан бунинг учун ҳақ-ажр сўрамасман. Менинг ажрим фақатгина Роббул оламийн зиммасидадир.

Verse 146

ﮐﮑﮒﮓﮔ ﮕ ​

Сиз бу жойдаги нарсаларда омон ҳолда тарк қилинасизми?!

Verse 147

ﮖﮗﮘ ﮙ ​

Боғ-роғларда, булоқларда?!

Verse 148

ﮚﮛﮜﮝ ﮞ ​

Экинзорлару майин хурмозор ичларида-я?!

Verse 149

ﮟﮠﮡﮢﮣ ﮤ ​

Ва тоғлардан манманлик-ла уйлар йўнаверасизми?!

Verse 150

ﮥﮦﮧ ﮨ ​

Бас, Аллоҳдан қўрқинглар ва менга итоат қилинглар.

Verse 151

ﮩﮪﮫﮬ ﮭ ​

Ва ер юзида исрофчилик қиладиганларнинг ишига итоат қилманглар.

Verse 152

ﮮﮯﮰﮱﯓﯔ ﯕ ​

Бузғунчилик қиладиган, ислоҳчилик этмайдиганларнинг».

Verse 153

ﯖﯗﯘﯙﯚ ﯛ ​

Улар: «Сен, албатта, сеҳрланганлардандирсан.

Verse 154

ﯜﯝﯞﯟﯠﯡﯢﯣﯤﯥﯦ ﯧ ​

Сен бизга ўхшаган башардан бошқа ҳеч нарса эмассан. Агар ростгўйлардан бўлсанг, оят-мўъжиза келтир», дедилар. (Самуд қавми уларга Аллоҳнинг гапини етказган Пайғамбарлари Солиҳга алайҳиссалом, алғов-далғов гапирмоқдасан, аниқ сеҳрлангансан, деб туҳмат қилдилар. Кофирлар наздида, Аллоҳнинг йўлига чақирувчилар доимо мажнун ёки сеҳрланган бўлиб кўринади.)

Verse 155

ﯨﯩﯪﯫﯬﯭﯮﯯﯰ ﯱ ​

У: «Мана бу туя. Унга (бир кун) сув ичиш ва сизга маълум бир кун сув ичиш.

Verse 156

ﯲﯳﯴﯵﯶﯷﯸ ﯹ ​

Ва унга ёмонлик етказманглар, унда сизни улуғ куннинг азоби тутадир», деди. (Бошқа оятларда баён этилганидек, туянинг тошдан чиқарилишининг ўзи мўъжиза бўлган эди. Энди ўша мўъжиза туянинг Самуд қавми ичида туриш шарти қўйилди.

Verse 157

ﯺﯻﯼ ﯽ ​

Бас, у(туя)ни сўйдилару надомат чекувчига айландилар.

Verse 158

ﯾﯿﰀﰁﰂﰃﰄﰅﰆﰇﰈﰉ ﰊ ​

Бас, уларни азоб тутди. Албатта, бунда оят-белги бор. Лекин кўплари мўмин бўлмадилар.

Verse 159

ﰋﰌﰍﰎﰏ ﰐ ​

Албатта, Роббинг Ўзи азизу меҳрибондир.

Verse 160

ﭑﭒﭓﭔ ﭕ ​

Лут қавми Пайғамбарларни ёлғончи қилди.

Verse 161

ﭖﭗﭘﭙﭚﭛﭜ ﭝ ​

Ўшанда уларга биродарлари Лут деди: «Қўрқмайсизларми?!

Verse 162

ﭞﭟﭠﭡ ﭢ ​

Албатта, мен сизларга ишончли Пайғамбарман.

Verse 163

ﭣﭤﭥ ﭦ ​

Бас, Аллоҳдан қўрқинглар ва менга итоат қилинглар.

Verse 164

ﭧﭨﭩﭪﭫﭬﭭﭮﭯﭰﭱﭲ ﭳ ​

Мен сизлардан бунинг учун ҳақ-ажр сўрамасман. Менинг ажрим фақатгина Роббул Оламийн зиммасидадир.

Verse 165

ﭴﭵﭶﭷ ﭸ ​

Оламлар ичидан эркакларга борасизми?!

Verse 166

ﭹﭺﭻﭼﭽﭾﭿﮀﮁﮂﮃﮄ ﮅ ​

Ва Роббингиз сиз учун яратган жуфти ҳалолларингизни тарк қиласизми?! Йўқ!!! Сиз ҳаддан ошган қавмсиз».

Verse 167

ﮆﮇﮈﮉﮊﮋﮌﮍ ﮎ ​

Улар: «Эй Лут, агар тўхтамасанг, албатта, ҳайдаб чиқарилганлардан бўлурсан!» дедилар.

Verse 168

ﮏﮐﮑﮒﮓ ﮔ ​

У: «Албатта, мен бу ишингизни ўта ёмон кўргувчиларданман.

Verse 169

ﮕﮖﮗﮘﮙ ﮚ ​

Эй Роббим, менга ва аҳлимга қилаётган нарсаларидан нажот бергин!» деди.

Verse 170

ﮛﮜﮝ ﮞ ​

Бас, унга ва аҳлига, ҳаммаларига нажот бердик.

Verse 171

ﮟﮠﮡﮢ ﮣ ​

Магар (азобда) қолгувчилардан бўлган бир кампирга (бермадик).

Verse 172

ﮤﮥﮦ ﮧ ​

Сўнгра қолганларини ер билан яксон қилдик.

Verse 173

ﮨﮩﮪﮫﮬﮭﮮ ﮯ ​

Ва уларнинг устига бир ёмғир ёғдирдикки, бас, огоҳлантирилганларнинг ёмғири қандоқ ҳам ёмон бўлди. (Шунинг учун ҳам ҳанафий мазҳабидаги баъзи фақиҳлар, Лут алайҳиссалом қавми кирдикорини қилган баччавозларни, тошбўрон қилиб ўлдириш керак, дейдилар.)

Verse 174

ﮰﮱﯓﯔﯕﯖﯗﯘﯙ ﯚ ​

Албатта, бунда оят-белги бор. Лекин кўплари мўмин бўлмадилар.

Verse 175

ﯛﯜﯝﯞﯟ ﯠ ​

Албатта, Роббинг Ўзи азизу меҳрибондир.

Verse 176

ﯡﯢﯣﯤ ﯥ ​

Қалин дарахтзор эгалари Пайғамбарларни ёлғончи қилдилар. (Бу оятда зикри келаётган «қалин дарахтзор» Мадян ўлкасидир. Аллоҳ таоло Шуайбни алайҳиссалом шу ерга Пайғамбар этиб юборди. Шуайб алайҳиссалом қиссасини, Ҳижр сурасида ўрганганмиз.)

Verse 177

ﯦﯧﯨﯩﯪﯫ ﯬ ​

Ўшанда уларга биродарлари Шуайб деди: «Қўрқмайсизларми?!

Verse 178

ﯭﯮﯯﯰ ﯱ ​

Албатта, мен сизларга ишончли Пайғамбарман.

Verse 179

ﯲﯳﯴ ﯵ ​

Бас, Аллоҳдан қўрқинглар ва менга итоат қилинглар.

Verse 180

ﯶﯷﯸﯹﯺﯻﯼﯽﯾﯿﰀﰁ ﰂ ​

Мен сизлардан бунинг учун ҳақ-ажр сўрамасман. Менинг ажрим фақатгина Роббул Оламийн зиммасидадир.

Verse 181

ﰃﰄﰅﰆﰇﰈﰉ ﰊ ​

Бас, ўлчовни тўлиқ ўлчанглар ва камайтиргувчилардан бўлманглар.

Verse 182

ﰋﰌﰍ ﰎ ​

Ва тўғри тарози ила тортинглар.

Verse 183

ﰏﰐﰑﰒﰓﰔﰕﰖﰗ ﰘ ​

Одамларнинг нарсаларини камайтириб берманг. Ер юзида турли бузғунчиликлар қилманглар.

Verse 184

ﭑﭒﭓﭔﭕ ﭖ ​

Сизни ва аввалги наслларни яратган зотдан қўрқинг».

Verse 185

ﭗﭘﭙﭚﭛ ﭜ ​

Улар: «Албатта, сен сеҳрланганлардансан.

Verse 186

ﭝﭞﭟﭠﭡﭢﭣﭤﭥ ﭦ ​

Ва сен бизга ўхшаган башардан бошқа нарса эмассан. Биз сени, албатта, ёлғончилардан, деб биурамиз.

Verse 187

ﭧﭨﭩﭪﭫﭬﭭﭮﭯ ﭰ ​

Агар ростгўйлардан бўлсанг устимиздан осмоннинг бир бўлагини ташлавор», дедилар.

Verse 188

ﭱﭲﭳﭴﭵ ﭶ ​

У: «Роббим қилаётган ишингизни ўта яхши билгувчидир», деди.

Verse 189

ﭷﭸﭹﭺﭻﭼﭽﭾﭿﮀﮁ ﮂ ​

Бас, улар у(Шуайб)ни ёлғончи қилдилар. Бас, уларни «соябон» куни азоби тутди. Албатта, у улуғ куннинг азоби эди. ( Аллоҳ таоло Айка халқини азобга дучор этишни ирода қилганида ҳавони ўта иситиб юборди. Шунда пастлаб келаётган булут пайдо бўлди. Булут уларга соябон бўлиб кўринди. Ҳаммалари ўзларини булут соясига урдилар. Жиноятчи қавмнинг ҳаммаси булут соясига кириб бўлгандан сўнг, бирдан чақмоқ чақиб, булутдан ўт-олов чиқиб уларни ҳалок этди.)

Verse 190

ﮃﮄﮅﮆﮇﮈﮉﮊﮋ ﮌ ​

Албатта, бунда оят-белги бор. Лекин кўплари мўмин бўлмадилар.

Verse 191

ﮍﮎﮏﮐﮑ ﮒ ​

Албатта, Роббинг Ўзи азизу меҳрибондир.

Verse 192

ﮓﮔﮕﮖ ﮗ ​

Албатта, у (Қуръон) Роббул Оламийннинг туширганидир.

Verse 193

ﮘﮙﮚﮛ ﮜ ​

Уни Руҳул амийн олиб тушди.

Verse 194

ﮝﮞﮟﮠﮡ ﮢ ​

Сенинг қалбингга, огоҳлантиргувчилардан бўлишинг учун.

Verse 195

ﮣﮤﮥ ﮦ ​

Очиқ-ойдин араб тилида. («Руҳул Амийн»дан мурод Жаброил фаришта алайҳиссалом; «огоҳлантиргувчилардан» дегани Пайғамбарлардан деган маънони билдиради. Яъни, Қуръонни Жаброил сенинг қалбингда Пайғамбарлардан бўлишинг учун равшан араб тилида олиб тушди.)

Verse 196

ﮧﮨﮩﮪ ﮫ ​

Албатта, у (Қуръон) аввалгиларининг китобларида ҳам бордир. ( Қуръоннинг зикри, аввалги умматларнинг илоҳий китобларида ҳам бордир.)

Verse 197

ﮬﮭﮮﮯﮰﮱﯓﯔﯕ ﯖ ​

Уни Бани Исроил уламоларининг билишлари, улар учун оят-далил эмасми?!

Verse 198

ﯗﯘﯙﯚﯛ ﯜ ​

Агар Биз уни баъзи ажамийларга нозил қилсак.

Verse 199

ﯝﯞﯟﯠﯡﯢ ﯣ ​

Бас, у уларга уни ўқиб берса ҳам, мўмин бўлмас эдилар.

Verse 200

ﯤﯥﯦﯧﯨ ﯩ ​

Биз у(Қуръон)ни жиноятчилар қалбларига ана шундай йўлладик. (Улар уни эшитадилар, маъноларини тушунадилар, аммо иймон келтирмайдилар.)

Verse 201

ﯪﯫﯬﯭﯮﯯﯰ ﯱ ​

Улар унга то аламли азобни кўрмагунларича иймон келтирмаслар.

Verse 202

ﯲﯳﯴﯵﯶ ﯷ ​

Бас, уларга у(азоб) тўсатдан келур. Улар сезмай қолурлар.

Verse 203

ﯸﯹﯺﯻ ﯼ ​

Шунда улар: «Бизга муҳлат берилармикан?!» дерлар.

Verse 204

ﯽﯾ ﯿ ​

Бизнинг азобимизнинг тезроқ келишини истайдиларми-я?!

Verse 205

ﰀﰁﰂﰃ ﰄ ​

Айтгин-чи, агар Биз уларни йилларча ҳузурлантирсак-да.

Verse 206

ﰅﰆﰇﰈﰉ ﰊ ​

сўнгра уларга ваъда қилинган нарса келса.

Verse 207

ﭑﭒﭓﭔﭕﭖ ﭗ ​

Ўша ҳузурланиб юрган нарсалари нимага асқотур?!

Verse 208

ﭘﭙﭚﭛﭜﭝﭞ ﭟ ​

Биз бирон шаҳар-қишлоқни ҳалок қилган бўлсак, албатта, унинг огоҳлантиргувчилари бўлган.

Verse 209

ﭠﭡﭢﭣ ﭤ ​

Эслатма бўлиши учундир. Биз зулм қилгувчи бўлмасдик.

Verse 210

ﭥﭦﭧﭨ ﭩ ​

У(Қуръон)ни шайтонлар олиб тушганлари йўқ. (Мушриклар даъво қилаётганларидек, Қуръонни шайтонлар олиб тушганлари йўқ. Уларнинг бу гаплари бўҳтондан иборат.)

Verse 211

ﭪﭫﭬﭭﭮ ﭯ ​

Бунга уларнинг имконлари йўқ ва унга қодир ҳам эмаслар.

Verse 212

ﭰﭱﭲﭳ ﭴ ​

Албатта, улар эшитишдан четлатилгандирлар.

Verse 213

ﭵﭶﭷﭸﭹﭺﭻﭼﭽ ﭾ ​

Аллоҳ билан бирга бошқа илоҳга илтижо қилма. Йўқса, азобланганлардан бўлурсан. (Пайғамбарнинг (с. а. в.) Аллоҳга ширк келтиришлари мутлақо мумкин эмас. Аммо бу оятда ширкнинг нақадар улкан гуноҳ эканлигини англатиш учун фаразан шу маъно келтирилган. Пайғамбардек (с. а. в.) зот ширк келтириб, азобдан қутула билмаса, бошқаларнинг ҳоли нима бўлишини билиб олиш қийин эмас.)

Verse 214

ﭿﮀﮁ ﮂ ​

Ва яқин қариндошларингни огоҳлантир.

Verse 215

ﮃﮄﮅﮆﮇﮈ ﮉ ​

Ва сенга эргашган мўминларга қанотингни пастлат.

Verse 216

ﮊﮋﮌﮍﮎﮏﮐ ﮑ ​

Бас, агар улар сенга исён қилсалар: «Мен сиз қилаётган амаллардан безорман», дегин.

Verse 217

ﮒﮓﮔﮕ ﮖ ​

Ва азиз ва меҳрибон зотга таваккал қил;

Verse 218

ﮗﮘﮙﮚ ﮛ ​

Сени қоим бўлганингда кўрадиган.

Verse 219

ﮜﮝﮞ ﮟ ​

Ва сажда қилгувчилар ичида ҳаракатланишингни (кўрадиган) зотга. (Яъни, ёлғизлигингни ҳам, намозда қоим бўлганингни, шунингдек, мўминлар ичида турли ишларга бош бўлиб юрганингни ҳам кўриб турадиган зотга–Аллоҳга таваккал қил.)

Verse 220

ﮠﮡﮢﮣ ﮤ ​

Албатта, Унинг Ўзи ўта эшитгувчи ва ўта билгувчи зотдир.

Verse 221

ﮥﮦﮧﮨﮩﮪ ﮫ ​

Сизларга шайтонлар кимга тушишини айтиб берайми?

Verse 222

ﮬﮭﮮﮯﮰ ﮱ ​

Улар ўта уйдирмачи ва ўта гуноҳкорларга тушурлар.

Verse 223

ﯓﯔﯕﯖ ﯗ ​

Улар (шайтонларга) қулоқ осарлар. Ва уларнинг кўплари ёлғончилардир.

Verse 224

ﯘﯙﯚ ﯛ ​

Ва шоирларга гумроҳлар эргашур.

Verse 225

ﯜﯝﯞﯟﯠﯡﯢ ﯣ ​

Уларнинг ҳар водийда дайдишини.

Verse 226

ﯤﯥﯦﯧﯨ ﯩ ​

Ва ўзлари қилмайдиган ишларни айтишини кўрмадингми?

Verse 227

ﯪﯫﯬﯭﯮﯯﯰﯱﯲﯳﯴﯵﯶﯷﯸﯹﯺﯻﯼﯽ ﯾ ​

Магар иймон келтириб, солиҳ амаллар қилганлар, Аллоҳни кўп зикр этганлар ва мазлум бўлганларидан кейин нусрат қозонганлар (ундай эмаслар). Зулм қилганлар эса, тезда қайси ағдарилиш жойига ағдарилишларини билурлар. (Ҳамма шоир ҳам ҳар водийда дайдийдиган, беамал гапирадиган бўлавермас экан. Агар шоир иймонли, яхши амалли, Аллоҳни кўп эсга оладиган, ўзини хор қилмай, ҳаққини таниган, золимлар устидан ғолиб келадиган бўлса, Аллоҳнинг розилигини топган шоир бўлиши мумкин.)