سورة الصافات

Uzbek - Uzbek translation

Uzbek - Uzbek translation dan الأوزبكية tilida الصافات surasining tarjimasi

Uzbek - Uzbek translation

Verse 1


Сафда тизилиб турувчилар ила қасам.
Verse 2

Зажр (қилинадиганларни) зажр қилгувчилар ила қасам.
Verse 3

Зикрни тиловат қилгувчилар ила қасам. (Уч тоифа фаришталар билан қасам ичиб бўлиб, энди, қасам ичилган нарса зикр қилинади.)
Verse 4

Албатта, илоҳингиз ягонадир.

У зот осмонлару ернинг ва иккиси орасидаги нарсаларнинг Роббидир. Ва машриқларнинг Роббидир.

Албатта, Биз бу дунё осмонини юлдузлар зийнати-ла зийнатладик.

Ва ҳар бир итоатсиз шайтондан сақлаш учун.

Улар юксак тўплиққа қулоқ сола олмаслар ва ҳар томондан (учқун-ла) отилурлар.

Ҳайдалурлар! Улар учун узлуксиз азоб бордир.

Магар бирорта сўзни ўғриликча тинглаган шахс бўлса, уни ёқгувчи олов таъқиб этар.

Бас, сен улардан сўра: уларни яратиш қийинроқмикан ёки Биз яратган зотларни?! Албатта, Биз уларни ёпишқоқ лойдан яратдик.
Verse 12

Балки сен ажабландинг, улар эса масхара қилурлар.
Verse 13

Қачонки эслатилсалар, эсламаслар.
Verse 14

Қачонки бирор оят-белгини кўрсалар, қаттиқроқ масхара қилурлар.

Улар: «Бу (Қуръон) очиқ-ойдин сеҳрдан бошқа нарса эмас.

Ўлсак-да, тупроқ ва суяк бўлсак-да, албатта, Биз қайта тирилтирилурмизми?!
Verse 17

Аввалги ота-боболаримиз ҳам-а?!» дедилар.
Verse 18

Сен: «Ҳа! Хор бўлган ҳолларингизда!» дегин.

Бас, у фақатгина бир қичқириқдан иборат, холос. Бас, бирдан улар назар солиб турибдилар-да!

Ва улар: «Воҳ, шўримиз қурисин! Бу жазо куни-ку!» дерлар.

Зулм қилганларни, уларнинг жуфтларини ва улар ибодат қилиб юрган нарсаларини тўпланг.

Аллоҳдан ўзга. Бас, уларни жаҳийм йўлига ҳидоят қилинг»(дейилур).
Verse 24

Ва уларни тўхтатинглар! Албатта, улар сўралгувчидирлар.
Verse 25

Сизларга нима бўлди? Ўзаро ёрдамлашмаяпсиз?!
Verse 26

Йўқ! Улар бугунги кунда таслим бўлгувчилардир.

Улар: «Албатта, сизлар бизга ўнг томондан келар эдингиз», дерлар.

Улар: «Йўқ! Сиз ўзингиз мўмин бўлмаган эдингиз.

Бизнинг устингиздан ҳукмронлигимиз бўлмаган эди. Йўқ! Сиз ўзингиз туғёнга кетган қавм эдингиз.

Бас, ҳаммамизга Роббимизнинг (азоб) сўзи ҳақ бўлди. Албатта, биз тотгувчилармиз.
Verse 32

Ҳа, биз сизларни иғво қилдик. Албатта, биз иғво қилгувчи эдик», дерлар.

Бас, улар у кунда азобда шерик бўлгувчилардир.
Verse 34

Албатта, Биз жиноятчиларга шундоқ қилурмиз.

Чунки, уларга қачонки «Ла илаҳа иллоллоҳу», дейилса, мутакаббирлик қилар эдилар.

«Ахир биз бир жинни шоирни деб ўз худоларимизни тарк қилгувчи бўлайликми?!» дер эдилар.

Йўқ! У ҳақни келтирди ва Пайғамбарларни тасдиқ қилди.
Verse 38

Албатта, сиз аламли азобни тотгувчидирсиз.

Қилиб ўтган нарсангиздан бошқа нарсанинг жазосини олмассиз.
Verse 40

Магар Аллоҳнинг ихлосли бандалари.
Verse 41

Ана ўшаларга, ўзларига маълум ризқ бордир.
Verse 42

Мева-чевалар бордир. Улар икром қилинган ҳолларида...
Verse 44

Сўрилар устида бир-бирларига қараган ҳолларида бўлурлар.

Уларга оқар чашмадан қадаҳлар айлантириб турилур.
Verse 46

Оппоқ, ичгувчига лаззатбахшдир.

Унда ҳеч бир зарар йўқдир ва ундан сархуш ҳам бўлмаслар.
Verse 48

Олдиларида кўзларини (бегоналардан) тийгувчи шаҳло кўзлилар бордир.
Verse 49

Улар худди асраб қўйилган тухумга ўхшарлар.

Бас, улар бир-бирларидан сўрай бошлайдилар.

Ичларидан бир сўзловчи: «Аниқки, менинг бир дўстим бор эди. (Аҳли жаннатлардан бирлари сўз бошлаб, ҳеч шубҳа йўқки, у дунёда менинг бир танишим бор эди.)
Verse 52

У: «Сен ҳам тасдиқловчиларданмисан?!

Ўлиб, тупроқ ва суяклар бўлиб кетсак ҳам, албатта, жазоланадиганлардан бўлурмизми?!» дер эди.
Verse 54

Сизлар ҳам қараяпсизларми?» деди.

Бас, ўзи қараб, уни дўзахнинг ўртасида кўрди.

У: «Аллоҳга қасамки, мени ҳам ҳалок қилишингга оз қолган экан.

Агар Роббимнинг неъмати бўлмаганида, мен ҳам (дўзахга) ҳозир қилинганлардан бўлур эдим.
Verse 58

Биз ўлгувчи эмас эканмизми?!

Фақат биринчи ўлимимиздан бошқа?! Биз азоблангувчи эмас эканмизми?!» деди.
Verse 61

Бас, амал қилгувчилар мана шунга ўхшаш нарса учун амал этсинлар.

Манзил ўлароқ ана ўша яхшими ёки заққум дарахтими?
Verse 63

Албатта, Биз у(дарахт)ни золимлар учун фитна қилдик. (Биз заққум дарахтини золимлар–кофир ва мушриклар учун фитна қилиб қўйдик. Мушриклар, жаҳаннамда заққум деган дарахт бўлар экан, деган гапни эшитганларида, доимо олов ёниб турадиган дўзахда қандай қилиб дарахт ўсади, оловда куйиб кетмайдими, деб масхара қилишди.)

Дарҳақиқат, у бир дарахт бўлиб, дўзах қаъридан чиқур.
Verse 65

Унинг (мева) тугар жойи, худди шайтонларнинг бошларига ўхшайдир.

Бас, албатта, улар ундан егувчилардир. Ундан қоринларни тўлдиргувчилардир.

Сўнгра, бунинг устига, улар учун ўта қайноқ сувдан аралаштирма ҳам бор.

Сўнгра, албатта, уларнинг қайтар жойи жаҳаннамга бўлур.
Verse 69

Чунки улар ўз оталарини адашган ҳолда топдилар.
Verse 70

Энди эса, улар ўшаларнинг изидан чопмоқдалар.

Батаҳқиқ, улардан олдин аввалгиларнинг кўплари адашганлар.
Verse 72

Батаҳқиқ, Биз ичларига огоҳлантиргувчилар юбордик.

Бас, огоҳлантирилганларнинг оқибати қандоқ бўлганига назар сол.
Verse 74

Магар ихлосли бандаларимизгина ҳалокатга учрамадилар.

Батаҳқиқ, Бизга Нуҳ нидо қилди. Бас, нақадар яхши ижобат қилгувчимиз. (Нуҳга ўхшаб илтижо этган бандаларимизнинг дуоларини доимо ижобат қиламиз.)

Ва Биз унга ва унинг аҳлига улуғ ғамдан нажот бердик.
Verse 77

Ва унинг зурриётларини, ўзларини боқий қолгувчилар қилдик.
Verse 78

Ва кейингилар ичида унинг учун (олқишлар) қолдирдик.
Verse 80

Албатта, Биз гўзал амал қилгувчиларни мана шундай мукофотлармиз.
Verse 81

Албатта, у мўмин бандаларимиздандир.
Verse 82

Сўнгра қолганларни ғарқ қилдик.

Албатта, Иброҳим ҳам унинг гуруҳидандир. (Нуҳдан кейин келган Иброҳим Пайғамбар, Аллоҳнинг йўлини тутишда у билан бир гуруҳдан эди.)

Ўшанда у ўз Роббига соғлом қалб ила келмишди.

Ўшанда отасига ва қавмига: «Нимага ибодат қилмоқдасиз?!

Аллоҳдан ўзга уйдирма илоҳларни хоҳлайсизларми?!
Verse 87

Оламларнинг Робби ҳақида нима гумонингиз бор?!» демишди.
Verse 89

Ва: «Албатта, мен беморман» деди. (Иброҳим алайҳиссалом юраги сиқилавериб, ноқулай ҳолатга тушиб қолганини айтди. Қавмига куявериб, қалби дардга тўлганини билдирди. )
Verse 90

Дарҳол, ундан юз ўгириб юриб кетдилар.

Бас, тезда уларнинг худоларига бурилди ва: «Қани, емайсизларми?!
Verse 92

Сизга нима бўлди?! Гапирмайсизларми?!» деди.
Verse 93

Сўнг уларга яқинлашиб, ўнг қўл билан ура бошлади.
Verse 94

Улар у томон шошиб, бир-бирларини туртиб кела бошлади. (Мушриклар Иброҳим алайҳиссалом томон шошиб-пишиб, тезроқ бориш учун бир-бирларини туртишиб-суришиб етиб келишди.)
Verse 95

У: «Ўзингиз йўниб ясаган нарсага ибодат қиласизларми?!
Verse 96

Ҳолбуки, сизни ҳам, қолган нарсаларингизни ҳам Аллоҳ яратган-ку?!» деди.

Улар: «Унинг учун (ўчоқ) бино қилинглар, бас, уни гулханга отинглар!» дедилар.

Бас, улар унга макр-ҳийлани ирода қилишди. Биз уларни тубан қилдик.

У: «Албатта, мен Роббимга боргувчиман. У мени ҳидоят қилур.
Verse 100

Роббим, менга солиҳлардан ато эт», деди.
Verse 101

Бас, Биз унга бир ҳалим ўғилнинг хушхабарини бердик.

Бас, қачонки (бола) унинг ўзи билан бирга юрадиган бўлганида: «Эй ўғилчам, мен тушимда сени сўяётганимни кўрмоқдаман, боқиб кўр, нима дейсан?» деди. У: «Эй отажон, сенга амр этилганни бажар, инша Аллоҳ, мени сабр қилгувчилардан топурсан», деди.
Verse 103

Икковлари таслим бўлиб, уни пешонасича ётқизганида.
Verse 104

Биз унга нидо қилдик: «Эй Иброҳим!

Батаҳқиқ, сен тушни тасдиқ қилдинг! Албатта, биз гўзал иш қилгувчиларни мана шундай мукофотлаймиз», деб.
Verse 106

Албатта, бу очиқ-ойдин синовнинг айни ўзидир.
Verse 107

Биз унинг ўрнига катта қурбонлик фидо қилдик. (Иброҳим қурбонлик учун боласини сўйишга тайёрлигини билдирди. Уни ётқизиб, бўйнига пичоқ тиради. Аммо Аллоҳнинг мақсади Исмоилнинг қонини оқизиш бўлмагани учун пичоқ ўтмади. Шунда Аллоҳ таоло Иброҳимга алайҳиссалом юқоридаги нидони қилди ва Исмоилнинг алайҳиссалом ўрнига сўйиш учун жаннатдан катта бир қўчқорни ато этди. Иброҳим алайҳиссалом ўша қўчқорни қурбонликка сўйди.)
Verse 108

Ва кейингилар ичида унинг учун (олқишлар) қолдирдик.
Verse 110

Биз гўзал амал қилгувчиларни шундай мукофотлармиз.
Verse 111

Чунки у мўмин бандаларимиздандир.
Verse 112

Яна Биз унга солиҳлардан бир Пайғамбар бўлажак Исҳоқнинг хушхабарини бердик.

Ва унга ҳам, Исҳоққа ҳам барака бердик. Икковларининг зурриётидан гўзал амал қилгувчи ҳам, ўзига очиқ-ойдин зулм қилгувчи ҳам бўлур. (Иброҳимга ҳам, Исҳоққа ҳам барака бердик. Уларнинг наслидан Пайғамбарлар чиқадиган қилиб қўйдик. Ким ўша Пайғамбарларга эргашса, гўзал иш қилган бўлади. Ким эргашмаса, ўзига ўзи зулм қилган бўлади.)
Verse 114

Батаҳқиқ, Биз Мусо ва Ҳорунга неъмат бердик.
Verse 115

Икковларига ва қавмларига катта ғамдан нажот бердик.
Verse 116

Ва уларга нусрат бердик, бас, улар ғолиб бўлдилар.
Verse 117

Ва Биз икковларига равшану комил баёнли китобни бердик.
Verse 118

Ва икковларини сиротул мустақиймга ҳидоят қилдик.
Verse 119

Ва кейингилар ичида икковлари учун (олқишлар) қолдирдик.
Verse 121

Биз гўзал амал қилгувчиларни мана шундай мукофотлармиз.
Verse 122

Чунки икковлари мўмин бандаларимиздандирлар.
Verse 123

Албатта, Илёс ҳам Пайғамбарлардандир.
Verse 124

Ўшанда у қавмига: «Тақво қилмайсизми?!
Verse 125

Баълга ибодат қилиб, яратувчиларнинг энг яхшисини.
Verse 126

Ўз Роббингизни ва аввалги ота-боболарингизнинг Робби Аллоҳни тарк этасизми?!» деди.
Verse 127

Бас, уни ёлғончи қилдилар. Энди, албатта, улар (азобга) ҳозир қилингувчилардир.
Verse 128

Магар Аллоҳнинг мухлис бандаларигина (мустаснодир).
Verse 129

Ва кейингилар ичида унинг учун (олқишлар) қолдирдик.
Verse 131

Биз гўзал амал қилгувчиларни мана шундай мукофотлармиз.
Verse 132

Чунки у мўмин бандаларимиздандир. (Шунинг учун иймон тақозоси билан Бизнинг йўлимизда жиҳод қилди ва олий мақомларга эришди.)
Verse 133

Албатта, Лут ҳам Пайғамбарлардандир.
Verse 134

Ўшанда Биз унга ва унинг аҳлига, ҳаммаларига нажот бердик.
Verse 135

Магар бир кампиргина (азобда) қолгувчилардан бўлди.
Verse 136

Сўнгра қолганларини ҳалок этдик.
Verse 137

Албатта, сиз уларнинг устидан ўтиб турурсизлар. Эрталаб.
Verse 138

Ва кечда ҳам. Ақл юритмайсизларми?!
Verse 139

Албатта, Юнус ҳам Пайғамбарлардандир.
Verse 141

Бас, қуръа ташлашди ва у мағлублардан бўлди. (Юнус алайҳиссаломга ҳам қуръа ташлашди ва мағлуб бўлди. Қуръа у кишига чиқди. Келишувга биноан, у киши сувга ташланди.)
Verse 142

Бас, уни маломатга лойиқ бўлган ҳолида наҳанг балиқ ютди.
Verse 143

Агар у кўп тасбиҳ айтгувчилардан бўлмаганида эди.

Унинг қорнида қайта тирилтирадиган кунгача қолиб кетар эди. (Юнус алайҳиссалом балиқ қорнида туриб Аллоҳга кўп тасбиҳ айтмаганида, ўша балиқнинг ичида қиёматгача қолиб кетар эди.)
Verse 145

Бас, Биз уни бемор ҳолида майдонга отдик.
Verse 146

Ва унинг устига қовоқ дарахтини ўстириб қўйдик.

Ва уни юз минг ёки ундан кўпроққа Пайғамбар қилиб юбордик.
Verse 148

Бас, иймон келтирдилар. Кейин Биз уларни маълум муддат баҳраманд қилдик.
Verse 149

Бас, у(мушрик)лардан сўра-чи, Роббингга қизлар-у, уларга ўғиллар эканми?!

Ёки Биз фаришталарни қиз қилиб яратганмизу улар гувоҳ бўлиб турганларми?
Verse 151

Огоҳ бўлингким! Улар ўз уйдирмаларида дерлар:
Verse 152

«Аллоҳ туғди». Албатта, улар ёлғончилардир.
Verse 153

У зот ўғилларини қўйиб қизларни танлаб олибдими?
Verse 154

Сизга нима бўлди?! Қандай ҳукм чиқармоқдасиз?
Verse 155

Ахир эсламайсизларми?!
Verse 156

Ёки сизда очиқ-ойдин ҳужжат борми?! (Ўша ҳужжатда, фаришталар Аллоҳнинг қизи, дейилганми?!)
Verse 157

Агар ростгўйлардан бўлсангиз, китобингизни келтиринг!

Ва улар У билан жинлар орасида насаб (даъвоси) қилдилар. Ҳолбуки, жинлар ўзларининг, албатта, (азобга) ҳозир қилингувчиликларини билганлар.
Verse 159

Аллоҳ улар васф қилган нарсадан покдир.
Verse 160

Фақат Аллоҳнинг ихлосли бандаларигина (мустаснодир).
Verse 161

Албатта, сиз ҳам, сиз ибодат қилаётган нарсалар ҳам.
Verse 162

У зотга қарши фитнага солгувчи бўла олмассиз.
Verse 163

Ўзи (аслида) жаҳаннамга киргувчи кимсадан бошқани.

Биздан ҳар биримизнинг маълум мақоми бордир.
Verse 165

Албатта, бизлар саф тортиб тургувчилармиз.
Verse 166

Ва, албатта, бизлар тасбиҳ айтгувчилармиз.
Verse 167

Ҳолбуки, улар дер эдилар:

«Агар бизнинг ҳузуримизда ҳам аввалгилардан бир эслатма бўлганида.
Verse 169

Албатта, Аллоҳнинг ихлосли бандаларидан бўлар эдик».
Verse 170

Бас, унга куфр келтирдилар. Энди яқинда билурлар.
Verse 171

Батаҳқиқ, Пайғамбар этиб юборилган бандаларимизга сўзимиз ўтгандир.
Verse 172

Албатта, улар, ҳа, уларгина нусрат топишлари.
Verse 173

Ва, албатта, Бизнинг лашкаримизгина ғолиб бўлиши ҳақида.
Verse 174

Бас, сен улардан бир вақтгача юз ўгир.
Verse 175

Ва уларнинг (томошасини) кўр! Бас, тезда ўзлари ҳам кўрурлар.
Verse 176

Ҳали улар Бизнинг азобимизни шошилтирмоқдамилар?!

Қачонки, у уларнинг ҳовлисига тушганида, огоҳлантирилганларнинг тонги жуда ёмон бўлур.
Verse 178

Бас, сен улардан бир вақтгача юз ўгир.
Verse 179

Ва уларнинг (томошасини) кўр! Бас, тезда ўзлари ҳам кўрурлар.

Сенинг Роббинг, иззат Робби улар қилган васфдан покдир.
Verse 181

Ва Пайғамбарларга салом бўлсин!
Verse 182

Оламларнинг Робби Аллоҳга ҳамдлар бўлсин!
تقدم القراءة