الترجمة الأوزبكية - علاء الدين منصور dan الأوزبكية tilida الصافات surasining tarjimasi
Verse 1
ﭑﭒ
ﭓ
1. (Аллоҳ йўлида) саф тортиб турадиган,
Verse 2
ﭔﭕ
ﭖ
2. (Аллоҳнинг бандаларини гуноҳ йўлларидан) мудом тўсадиган,
Verse 3
ﭗﭘ
ﭙ
3. (Аллоҳнинг каломини) доимо тиловат қиладиган (инсонлар ва фаришталардан иборат барча) зотларга қасамки,
Verse 4
ﭚﭛﭜ
ﭝ
4. Шак-шубҳасиз, сизларнинг илоҳингиз ягонадир.
Verse 5
5. (У зот) осмонлар, Ер ва уларнинг ўртасидаги бор нарсаларнинг Парвардигоридир. (У зот) бор кунчиқар жойларнинг (ва бор кунботар жойларнинг) Парвардигоридир.
Verse 6
ﭦﭧﭨﭩﭪﭫ
ﭬ
6. Дарҳақиқат, Биз энг яқин осмонни юлдузлар билан зийнатладик.
Verse 7
ﭭﭮﭯﭰﭱ
ﭲ
7. Ва (уни) ҳар бир итоатсиз шайтондан — жиндан сақладик.
Verse 8
8. У (жин)лар энг юксак мавжудотларни (яъни, фаришталарнинг сўзларини) ҳаргиз эшита олмаслар ва уларга ҳар томондан (юлдузлар) отилур.
Verse 9
ﭽﭾﭿﮀﮁ
ﮂ
9. (Уларни) ҳайдаш учун. Улар учун (Охиратда) доимий азоб бордир.
Verse 10
10. Магар бирон марта (бирон сўзни) илиб олган кимса (яъни, жин) бўлса, уни ҳам учар юлдуз қувиб етар (ва ҳалок этар).
Verse 11
11. Бас, (эй Муҳаммад алайҳис-салоту вас-салом, Макка кофирларидан) сўранг-чи, улар(ни) яратиш қийинроқмикан ёки Биз яратган зотларними?! (Яъни, фаришталар ва Еру осмондаги барча мавжудотни яратиш одамзотни яратишдан оғирроқ эмасми?!) Зотан, Биз (инсонларнинг асли-аввали бўлмиш Одам алайҳиссаломни) ёпишқоқ бир лойдан яратгандирмиз.
Verse 12
ﮙﮚﮛ
ﮜ
12. Балки сиз (уларнинг қайта тирилишини инкор қилаётганларидан) таажжубдадирсиз, (аммо) улар (сизнинг Охират ҳаёти ҳақидаги сўзларингизни) масхара қилурлар.
Verse 13
ﮝﮞﮟﮠ
ﮡ
13. Уларга (Қуръон билан) панд-насиҳат қилинса, панд-насиҳатни олмаслар.
Verse 14
ﮢﮣﮤﮥ
ﮦ
14. (Сизнинг ҳақ пайғамбар эканлигингизга далолат қиладиган) бирон оят-мўъжизани кўрсалар, (дарҳол иймон келтириш ўрнига) янада зиёдароқ масхара қилурлар.
Verse 15
ﮧﮨﮩﮪﮫﮬ
ﮭ
15. Ва дерлар: «Бу фақат очиқ-равшан сеҳрдир.
Verse 16
16. Бизлар ўлиб тупроқ ва суякларга айланиб кетган чоғимизда ростдан ҳам яна қайта тирилгувчи эканмизми?!
Verse 17
ﯗﯘ
ﯙ
17. Аввал ўтиб кетган ота-боболаримиз ҳам-а?! »
Verse 18
ﯚﯛﯜﯝ
ﯞ
18. (Эй Муҳаммад алайҳис-салоту вас-салом, сиз уларга) айтинг: «Ҳа! Сизлар хор-зор бўлган ҳолингизда (албатта қайта тирилурсизлар)».
Verse 19
19. У (яъни, қайта тирилиш) фақатгина фаришта Исрофилнинг сури билан чалинган бир қичқириқдир, холос, бас, баногоҳ улар (қайта тирилиб, «кунларини») кўрурлар.
Verse 20
ﯧﯨﯩﯪﯫ
ﯬ
20. Ва «Эй, ўлим бўлсин бизларга! Бу жазо-Қиёмат Куни-ку!», деб қолурлар.
Verse 21
21. Мана шу сизлар ёлғон деб ўтган (ҳақ билан ботил) ажратиладиган Кундир.
Verse 22
22. (Эй фаришталар, сизлар) золим-кофир бўлган кимсалар ва уларнинг ҳамтовоқларини ҳамда улар ибодат қилиб ўтган нарсаларини тўпланглар!
Verse 23
23. Аллоҳни қўйиб (ибодат қилиб ўтган нарсаларини тўпланглар) ва дўзах йўлига бошланглар.
Verse 24
ﰆﰇﰈﰉ
ﰊ
24. (Аммо то Менинг фармоним бўлмагунча) уларни тўхтатиб (дўзахга ташламай) туринглар! Чунки улар (аввал ҳаёти дунёда қилиб ўтган куфру исёнлари тўғрисида) сўралгувчидирлар.
Verse 25
ﭑﭒﭓﭔ
ﭕ
25. (У Кунда кофирларга дейилар): «Нега бир-бирларингизга ёрдам бермаяпсизлар?!»
Verse 26
ﭖﭗﭘﭙ
ﭚ
26. Йўқ, улар бу Кунда (ҳеч нарса қила олмаслар, (балки фақат Бизнинг ҳукмимизга) бўйинсунгувчидирлар.
Verse 27
ﭛﭜﭝﭞﭟ
ﭠ
27. Уларнинг бировлари бировларига қараб савол-жавоб қилурлар:
Verse 28
ﭡﭢﭣﭤﭥﭦ
ﭧ
28. (Эргашувчилар ўзларини йўлдан урган пешволарига): «Ҳақиқатан, сизлар бизларга ўнг томондан (яъни, бизлар ишониб яхшилик кутадиган томондан) келар эдинглар», деганларида.
Verse 29
ﭨﭩﭪﭫﭬ
ﭭ
29. (Пешволар) айтурлар: «Йўқ, сизлар ўзларингиз мўмин бўлмаган эдинглар.
Verse 30
30. Ахир бизлар учун сизларнинг устингизда бирон салтанат — ҳукмронлик йўқ эди-ку! Йўқ, сизлар ўзларингиз ҳаддан ошгувчи қавм эдинглар.
Verse 31
31. Бас, энди (бизларга ҳам, сизларга ҳам) Парвардигоримизнинг Сўзи — азоби ҳақ бўлди. Шак-шубҳасиз, бизлар (уни) тотгувчидирмиз.
Verse 32
ﮂﮃﮄﮅ
ﮆ
32. Чунки бизлар йўлдан озгувчи бўлганимиз сабабли сизларни ҳам йўлдан урдик».
Verse 33
ﮇﮈﮉﮊﮋ
ﮌ
33. Бас, албатта улар (яъни, Аллоҳ йўлидан озган кимсалар ва уларни йўлдан урган пешволари) ўша Кунда азобда шерик бўлгувчидирлар.
Verse 34
ﮍﮎﮏﮐ
ﮑ
34. Дарҳақиқат, Биз жиноятчи кимсаларни (мана шундай) азобга дучор қилурмиз.
Verse 35
35. Чунки улар ўзларича: «Ҳеч қандай илоҳ йўқ, магар ёлғиз Аллоҳгина бордир», дейилган вақтда кибр-ҳаво қилган эдилар.
Verse 36
ﮝﮞﮟﮠﮡﮢ
ﮣ
36. Ва улар «Ҳали бизлар бир мажнун шоирни деб худоларимизни тарк қилар эканмизми?», дер эдилар.
Verse 37
ﮤﮥﮦﮧﮨ
ﮩ
37. Йўқ, (Муҳаммад алайҳис-салоту вас-салом асло шоири мажнун эмасдир, балки) у Ҳақ (дин)ни олиб келди ва (ўзидан аввал ўтган) барча пайғамбарларни тасдиқ этди.
Verse 38
ﮪﮫﮬﮭ
ﮮ
38. (Эй жиноятчи кимсалар), сизлар шак-шубҳасиз, аламли азобни тотгувчидирсизлар.
Verse 39
ﮯﮰﮱﯓﯔﯕ
ﯖ
39. Сизлар фақат қилиб ўтган жиноятларингиз сабабли жазоланурсизлар.
Verse 40
ﯗﯘﯙﯚ
ﯛ
40. Магар Аллоҳнинг покиза бандалари бордирки;
Verse 41
ﯜﯝﯞﯟ
ﯠ
41. Ана ўшалар учун маълум ризқ (бўлур).
Verse 42
ﯡﯢﯣ
ﯤ
42. (Ҳар турли) мевалар бўлур ва улар ҳурмат-иззат кўргувчидирлар.
Verse 43
ﯥﯦﯧ
ﯨ
43. Ва улар ноз-неъмат боғларида,
Verse 44
ﯩﯪﯫ
ﯬ
44. Сўрилар устида бир-бирларига рўбарў ўтирган ҳолларида (ҳурмат-иззат кўргувчидирлар).
Verse 45
ﯭﯮﯯﯰﯱ
ﯲ
45. Уларга оқар чашмадан (шароб) косалари айлантириб турилур.
Verse 46
ﯳﯴﯵ
ﯶ
46. Ичгувчилар учун лаззат бўлган оппоқ (шароб косалари айлантириб турилурки),
Verse 47
47. У (шароб)да маст қилгувчи — ақлдан оздиргувчи нарса бўлмас ва улар ундан маст бўлмаслар.
Verse 48
ﯿﰀﰁﰂ
ﰃ
48. Яна уларнинг олдиларида кўзларини (бегоналарга қарашдан) тийгувчи,
Verse 49
ﰄﰅﰆ
ﰇ
49. Гўё яшириб қўйилган (оппоқ) тухумдек (заҳаланмаган) оҳу кўзлар бўлур.
Verse 50
ﰈﰉﰊﰋﰌ
ﰍ
50. Бас, улар (яъни, аҳли жаннат) бир-бирларига қараб савол-жавоб қилурлар.
Verse 51
51. (Шундай суҳбатларнинг бирида) улардан бири деди: «Менинг бир дўстим бор эди.
Verse 52
ﭑﭒﭓﭔ
ﭕ
52. У (менга) «Ростдан ҳам сен (ўлганимиздан сўнг яна қайта тирилишимизни) тасдиқ этгувчиларданмисан?
Verse 53
53. Бизлар ўлиб, тупроқ ва суякларга айланиб кетган вақтимизда ҳақиқатан ҳам (қайта тирилтирилиб) жазолангучимизми?», дер эди.
Verse 54
ﭞﭟﭠﭡ
ﭢ
54. (Сўзлагувчи ҳаёти дунёда Охиратни инкор қилган дўсти ҳақидаги ҳикояни тугатгач, жаннатдаги биродарларига): Сизлар (ҳам мен билан бирга ўша дўстимнинг дўзахдаги ҳоли нима бўлганига) қарагувчимисизлар?», деди.
Verse 55
ﭣﭤﭥﭦﭧ
ﭨ
55. Сўнг ўзи қараб уни дўзахнинг ўртасида кўргач;
Verse 56
ﭩﭪﭫﭬﭭ
ﭮ
56. Деди: «Аллоҳ номига қасамки, дарҳақиқат, сен мени ҳам ҳалок қилаёзган эдинг.
Verse 57
ﭯﭰﭱﭲﭳﭴ
ﭵ
57. Агар Парвардигоримнинг неъмати (яъни, ҳидояти) бўлмаса эди, албатта мен (сен билан бирга дўзахга) ҳозир қилингувчилардан бўлур эдим.
Verse 58
ﭶﭷﭸ
ﭹ
58. (Қани сен менга айтгинчи), бизлар (яъни, жаннат аҳли худди ҳаёти дунёда бизга ваъда қилинганидек), ўлгувчи эмас эканмизми?!
Verse 59
ﭺﭻﭼﭽﭾﭿ
ﮀ
59. Фақат биринчи ўлимимиздан бошқа (ўлгувчи эмаслигимиз рост эканми?). Бизлар (ростдан ҳам) азоблангувчи эмас эканмизми?
Verse 60
ﮁﮂﮃﮄﮅ
ﮆ
60. Албатта мана шу (аҳли жаннат етадиган неъматлар) улуғ бахтнинг ўзидир.
Verse 61
ﮇﮈﮉﮊ
ﮋ
61. Бас, амал қилгувчилар мана шундай (мангу бахт саодат) учун амал қилсинлар!
Verse 62
ﮌﮍﮎﮏﮐﮑ
ﮒ
62. Мана шу яхшироқ зиёфатми ёки заққум дарахтими?
Verse 63
ﮓﮔﮕﮖ
ﮗ
63. Ҳақиқатан, Биз уни (яъни, Заққум дарахтини) золим кимсалар учун фитна-алдов қилиб қўйдик.
____________________
И з о ҳ. Дўзахда Заққум дарахти бўлиши ҳақида сўзланганида кофирлар «Дўзахда қандай қилиб дарахт ўссин, ахир дўзахнинг ўти уни куйдириб юбормайдими?», деганлар. Шунинг учун юқоридаги оятда кофирлар Аллоҳ таолонинг қудратига шак келтирганлари учун у дарахт тўғрисида зикр қилинганида, ақллари бовар қилмай фитна-алдовга дучор бўлишлари уқтирилди.
____________________
И з о ҳ. Дўзахда Заққум дарахти бўлиши ҳақида сўзланганида кофирлар «Дўзахда қандай қилиб дарахт ўссин, ахир дўзахнинг ўти уни куйдириб юбормайдими?», деганлар. Шунинг учун юқоридаги оятда кофирлар Аллоҳ таолонинг қудратига шак келтирганлари учун у дарахт тўғрисида зикр қилинганида, ақллари бовар қилмай фитна-алдовга дучор бўлишлари уқтирилди.
Verse 64
ﮘﮙﮚﮛﮜﮝ
ﮞ
64. Дарҳақиқат, у дўзах қаърида ўсадиган бир дарахтдир.
Verse 65
ﮟﮠﮡﮢ
ﮣ
65. Унинг бутоқлари(даги мевалари хунукликда) худди шайтонларнинг бошларига ўхшар.
Verse 66
ﮤﮥﮦﮧﮨﮩ
ﮪ
66. Бас, улар (яъни, дўзахилар) албатта ундан еб, қоринларини тўлдиргувчидирлар.
Verse 67
67. Сўнгра албатта улар учун унинг (Заққум меваларининг) устига қайноқ сувдан аралаштирилур (яъни, уларга мажбуран қайнаётган сув ичирилур).
Verse 68
ﯔﯕﯖﯗﯘ
ﯙ
68. Сўнгра уларнинг қайтадиган жойлари яна албатта дўзахда бўлур (яъни, қайноқ сув уларнинг бутун ички аъзоларини куйдириб битганидан сўнг, энди дўзах ўти уларнинг баданларини куйдирур).
Verse 69
ﯚﯛﯜﯝ
ﯞ
69. Албатта улар (яъни, Макка мушриклари) ўзларининг ота-боболарини йўлдан озган ҳолда топдилар.
Verse 70
ﯟﯠﯡﯢ
ﯣ
70. Энди ўзлари ҳам уларнинг изларидан чопмоқдалар.
Verse 71
ﯤﯥﯦﯧﯨ
ﯩ
71. Аниқки, улардан аввал ўтганларнинг кўплари ҳам йўлдан озган эдилар.
Verse 72
ﯪﯫﯬﯭ
ﯮ
72. Ҳолбуки, Биз уларнинг (яъни, аввал ўтганларнинг) орасига огоҳлантиргувчи (пайғамбар)ларни юборган эдик.
Verse 73
ﯯﯰﯱﯲﯳ
ﯴ
73. Бас, (эй Муҳаммад алайҳис-салоту вас-салом), огоҳлантирилган кимсаларнинг оқибатлари қандай бўлганини кўринг!
____________________
И з о ҳ. Мазкур оятларда Макка мушрикларининг иймон-исломга келмаганидан бениҳоят ғамгин бўлиб келган Муҳаммад алайҳис-салоту вас-саломга таскин-тасалли бўлсин учун улардан илгари ҳам ўзларига юборилган пайғамбарларни ёлғончи қилиб ҳалокатга дучор бўлган қавмлар ўтгани ҳақида хабар берилди. Қуйидаги оятларда эса Аллоҳ таоло Ўзининг сўнгги пайғамбарига аввалги пайғамбарлардан етти кишининг қиссаларини мўъжаз (қисқача) баён қилади.
____________________
И з о ҳ. Мазкур оятларда Макка мушрикларининг иймон-исломга келмаганидан бениҳоят ғамгин бўлиб келган Муҳаммад алайҳис-салоту вас-саломга таскин-тасалли бўлсин учун улардан илгари ҳам ўзларига юборилган пайғамбарларни ёлғончи қилиб ҳалокатга дучор бўлган қавмлар ўтгани ҳақида хабар берилди. Қуйидаги оятларда эса Аллоҳ таоло Ўзининг сўнгги пайғамбарига аввалги пайғамбарлардан етти кишининг қиссаларини мўъжаз (қисқача) баён қилади.
Verse 74
ﯵﯶﯷﯸ
ﯹ
74. Магар Аллоҳнинг покиза бандаларигина (ҳалокатга дучор бўлмадилар).
Verse 75
ﯺﯻﯼﯽﯾ
ﯿ
75. Қасамки, Нуҳ (қавми уни ёлғончи қилган вақтда) Бизга илтижо қилди. Бас, (Биз) нақадар яхши ижобат қилгувчидирмиз;
Verse 76
ﰀﰁﰂﰃﰄ
ﰅ
76. Биз унга ва унинг аҳли-тобеъларига улуғ ғамдан (яъни, ғарқ бўлишдан) нажот бердик.
Verse 77
ﭑﭒﭓﭔ
ﭕ
77. Ва унинг зурриётини (то Қиёмат) боқий қолгувчи кишилар қилиб қўйдик.
Verse 78
ﭖﭗﭘﭙ
ﭚ
78. Ва кейинги (авлод)лар орасида (Нуҳ) ҳақида (гўзал мақтовлар-олқишлар) қолдирдик.
Verse 79
ﭛﭜﭝﭞﭟ
ﭠ
79. Барча оламларда Нуҳга салом бўлгай.
Verse 80
ﭡﭢﭣﭤ
ﭥ
80. Албатта Биз чиройли амал қилгувчиларни мана шундай мукофотлармиз.
Verse 81
ﭦﭧﭨﭩ
ﭪ
81. Дарҳақиқат, у Бизнинг мўмин бандаларимиздандир.
Verse 82
ﭫﭬﭭ
ﭮ
82. Сўнгра бошқаларни (яъни, Нуҳни ёлғончи қилган кимсаларни) ғарқ қилиб юбордик.
Verse 83
ﭯﭰﭱﭲﭳ
ﭴ
83. Шак-шубҳасиз, Иброҳим ҳам (Нуҳ)нинг гуруҳидандир.
Verse 84
ﭵﭶﭷﭸﭹ
ﭺ
84. Эсланг, у Парвардигорига тоза дил билан келди.
Verse 85
ﭻﭼﭽﭾﭿﮀ
ﮁ
85. Ўшанда у отаси ва қавмига деган эди: «Нимага ибодат қилмоқдасизлар?!
Verse 86
ﮂﮃﮄﮅﮆ
ﮇ
86. Аллоҳни қўйиб, сохта «худолар»га (сиғинишни) истайсизларми?!
Verse 87
ﮈﮉﮊﮋ
ﮌ
87. У ҳолда барча оламларнинг Парвардигори ҳақида (яъни, У зот сизларнинг мушриклигингиз учун берадиган жазоси ҳақида) не гумонингиз бор?!»
Verse 88
ﮍﮎﮏﮐ
ﮑ
88. Сўнг у юлдузларга тикилиб туриб:
Verse 89
ﮒﮓﮔ
ﮕ
89. «Аниқки, мен касалман», деди.
____________________
И з о ҳ. Нақл қилинишича, ўша даврда кишилар ўртасида юлдузларга қараб фол очиш — мунажжимлик жуда кенг ёйилган экан. Шунинг учун Иброҳим алайҳиссалом мушрикларнинг байрамини нишонлаш учун ҳайитгоҳга чиқиб кетаётган қавмидан ажралиб қолиш мақсадида Иброҳим алайҳиссалом гўё юлдузларга қараб билиб олгандек, уларга «Мен вабога йўлиқар эканман», дедилар. Бу сўзни эшитгач вабо юқишидан қўрққан қавм:
____________________
И з о ҳ. Нақл қилинишича, ўша даврда кишилар ўртасида юлдузларга қараб фол очиш — мунажжимлик жуда кенг ёйилган экан. Шунинг учун Иброҳим алайҳиссалом мушрикларнинг байрамини нишонлаш учун ҳайитгоҳга чиқиб кетаётган қавмидан ажралиб қолиш мақсадида Иброҳим алайҳиссалом гўё юлдузларга қараб билиб олгандек, уларга «Мен вабога йўлиқар эканман», дедилар. Бу сўзни эшитгач вабо юқишидан қўрққан қавм:
Verse 90
ﮖﮗﮘ
ﮙ
90. Дарҳол ундан юз ўгирган ҳолларида кетдилар.
Verse 91
ﮚﮛﮜﮝﮞﮟ
ﮠ
91. Бас, (Иброҳим) аста уларнинг бутлари олдига келиб: «(Олдиларингиздаги) таомларни емайсизларми?
Verse 92
ﮡﮢﮣﮤ
ﮥ
92. Нега сўзламаяпсизлар?!», деди.
Verse 93
ﮦﮧﮨﮩ
ﮪ
93. Сўнг уларга яқин келиб, ўнг қўли(даги болта) билан урди.
Verse 94
ﮫﮬﮭ
ﮮ
94. Бас, (қавми) унинг олдига шоша-пиша келишгач,
Verse 95
ﮯﮰﮱﯓ
ﯔ
95. У деди: «Ўзларингиз йўниб-ясаб олган нарсаларга ибодат қилурмисизлар?!
Verse 96
ﯕﯖﯗﯘ
ﯙ
96. Ҳолбуки, сизларни ҳам, қилиб олган бутларингизни ҳам Аллоҳ яратган-ку?!»
Verse 97
97. Улар (бир-бирларига) дедилар: Иброҳим учун (олов ёқиладиган) бинолар қуриб уни ўша оловга ташланглар».
Verse 98
ﯢﯣﯤﯥﯦ
ﯧ
98. Бас, улар (Иброҳимга) макр қилмоқчи бўлган эдилар. Биз уларни тубан-мағлуб қилдик.
Verse 99
ﯨﯩﯪﯫﯬﯭ
ﯮ
99. (У ўт ичидан эсон-омон чиқди) ва деди: «Албатта мен Парвардигорим (буюрган тараф)га кетгувчидирман. Унинг Ўзи мени (Тўғри Йўлга) ҳидоят қилур.
Verse 100
ﯯﯰﯱﯲﯳ
ﯴ
100. (Парвардигорим,) Ўзинг менга солиҳ (фарзанд)лардан ҳадя этгин».
Verse 101
ﯵﯶﯷ
ﯸ
101. Бас, Биз унга бир ҳалим ўғилнинг хушхабарини бердик.
Verse 102
102. Энди қачонки у (бола Иброҳим) билан бирга юрадиган бўлгач, (Иброҳим): «Эй ўғилчам, мен (ҳадеб) тушимда сени (қурбонлик учун) сўяётганимни кўрмоқдаман. Энди сен ўзинг нима раъй-фикр қилишингни бир ўйлаб кўргин», деган эди. У айтди: «Эй отажон, сенга (тушингда Парвардигор томонидан) буюрилган ишни қилгин. Иншоаллоҳ мени сабр қилгувчилардан топурсан».
____________________
И з о ҳ. Саҳобалардан Абдуллоҳ ибн Аббос розияллоҳу анҳу айтишларича, Аллоҳ таолонинг барча пайғамбарларининг тушлари ваҳийдир. Шунинг учун ҳам Иброҳим алайҳиссалом тушларида берилган фармоннинг ўзи биланоқ ўғиллари Исмоил алайҳиссаломни қурбон қилишга чоғландилар ва ўғиллари ҳам (ўшанда у киши эндигина ўн уч ёшга қадам қўйган эканлар) тўла розилик билан Аллоҳнинг амрига бўйинсундилар.
____________________
И з о ҳ. Саҳобалардан Абдуллоҳ ибн Аббос розияллоҳу анҳу айтишларича, Аллоҳ таолонинг барча пайғамбарларининг тушлари ваҳийдир. Шунинг учун ҳам Иброҳим алайҳиссалом тушларида берилган фармоннинг ўзи биланоқ ўғиллари Исмоил алайҳиссаломни қурбон қилишга чоғландилар ва ўғиллари ҳам (ўшанда у киши эндигина ўн уч ёшга қадам қўйган эканлар) тўла розилик билан Аллоҳнинг амрига бўйинсундилар.
Verse 103
ﭑﭒﭓﭔ
ﭕ
103. Бас, қачонки иккиси ҳам (Аллоҳнинг ваҳийсига) бўйинсуниб, (энди Иброҳим ўз ўғли Исмоилни қурбон қилиш учун) пешонаси билан (ерга) ётқизган эдики,
Verse 104
ﭖﭗﭘ
ﭙ
104. Биз унга нидо қилдик: «Эй Иброҳим,
Verse 105
105. Дарҳақиқат, сен (кўрган) тушингни рост-бажо қилдинг». Албатта Биз чиройли амал қилгувчиларни мана шундай мукофотлармиз.
Verse 106
ﭣﭤﭥﭦﭧ
ﭨ
106. Албатта бу (яъни, Иброҳимнинг ўз ўғлини қурбон қилишга буюрилиши) очиқ-равшан имтиҳондир, холос.
Verse 107
ﭩﭪﭫ
ﭬ
107. Биз (Исмоилнинг) ўрнига (Иброҳимга) катта бир (кўчқор) сўйишни — қурбонлиқни эваз қилиб бердик (яъни, катта бир қўчқорни жаннатдан туширдик).
Verse 108
ﭭﭮﭯﭰ
ﭱ
108. Ва кейинги (авлод)лар орасида (Иброҳим) ҳақида (гўзал мақтовлар-олқишлар) қолдирдик.
Verse 109
ﭲﭳﭴ
ﭵ
109. Иброҳимга салом бўлгай.
Verse 110
ﭶﭷﭸ
ﭹ
110. Биз чиройли амал қилгувчиларни мана шундай мукофотлармиз.
Verse 111
ﭺﭻﭼﭽ
ﭾ
111. Дарҳақиқат, у Бизнинг мўмин бандаларимиздандир.
Verse 112
ﭿﮀﮁﮂﮃ
ﮄ
112. Яна Биз унга пайғамбар (ва) яхшилардан (бўлғуси) Исҳоқнинг хушхабарини бердик.
Verse 113
113. Ва (Иброҳимга) ҳам, Исҳоққа ҳам (дину дунёларида) баракот бердик. Уларнинг зурриётидан чиройли амал қилгувчи ҳам, ўз жонига очиқ жабр қилгувчи ҳам бўлур.
Verse 114
ﮑﮒﮓﮔﮕ
ﮖ
114. Дарҳақиқат, Биз Мусо ва Ҳорунга (пайғамбарлик) инъом қилдик.
Verse 115
ﮗﮘﮙﮚﮛ
ﮜ
115. Биз иккисига ва уларнинг қавмига улуғ ғамдан нажот бердик.
Verse 116
ﮝﮞﮟﮠ
ﮡ
116. Ва уларни Ўзимиз қўлладик, бас, улар (Фиръавн ва унинг одамлари устидан) ғолиб бўлдилар.
Verse 117
ﮢﮣﮤ
ﮥ
117. Биз уларга равшан Китоб — Таврот ато этдик.
Verse 118
ﮦﮧﮨ
ﮩ
118. Ҳамда уларни Тўғри Йўлга ҳидоят қилдик.
Verse 119
ﮪﮫﮬﮭ
ﮮ
119. Ва кейинги (авлод)лар орасида (Мусо ва Ҳорун) ҳақида (гўзал мақтовлар — олқишлар) қолдирдик.
Verse 120
ﮯﮰﮱﯓ
ﯔ
120. Мусо ва Ҳорунга салом бўлгай.
Verse 121
ﯕﯖﯗﯘ
ﯙ
121. Албатта Биз чиройли амал қилгувчиларни мана шундай мукофотлармиз.
Verse 122
ﯚﯛﯜﯝ
ﯞ
122. Дарҳақиқат, иккиси ҳам Бизнинг мўмин бандаларимиздандир.
Verse 123
ﯟﯠﯡﯢ
ﯣ
123. Илёс ҳам шак-шубҳасиз, пайғамбарлардандир.
Verse 124
ﯤﯥﯦﯧﯨ
ﯩ
124. Эсланг, у ўз қавмига деган эди: «(Аллоҳдан) қўрқмайсизларми?!»
Verse 125
ﯪﯫﯬﯭﯮ
ﯯ
125. Сизлар Баъл (номли олтиндан ясалган бут)га сиғиниб, энг гўзал-афзал Яратгувчи Аллоҳни тарк қилурмисизлар?!
Verse 126
ﯰﯱﯲﯳﯴ
ﯵ
126. Сизларнинг ҳам, аввалги ота-боболарингизнинг ҳам Парвардигорини (тарк қилурмисизлар?!)»
Verse 127
ﭑﭒﭓ
ﭔ
127. Бас, (қавми Илёсни) ёлғончи қилдилар. Энди албатта улар (дўзах азобига) ҳозир қилингувчидирлар.
Verse 128
ﭕﭖﭗﭘ
ﭙ
128. Магар Аллоҳнинг покиза бандаларигина (азобга дучор бўлмаслар).
Verse 129
ﭚﭛﭜﭝ
ﭞ
129. Биз кейинги (авлод)лар орасида (Илёс) ҳақида (гўзал мақтовлар-олқишлар) қолдирдик.
Verse 130
ﭟﭠﭡﭢ
ﭣ
130. Илёсга салом бўлгай.
Verse 131
ﭤﭥﭦﭧ
ﭨ
131. Албатта, чиройли амал қилгувчиларни мана шундай мукофотлармиз.
Verse 132
ﭩﭪﭫﭬ
ﭭ
132. Албатта, у Бизнинг мўмин бандаларимиздандир.
Verse 133
ﭮﭯﭰﭱ
ﭲ
133. Лут ҳам, шак-шубҳасиз, пайғамбарлардандир.
Verse 134
ﭳﭴﭵﭶ
ﭷ
134. Эсланг, Биз унга в унинг барча аҳли-тобеъларига нажот берган эдик.
Verse 135
ﭸﭹﭺﭻ
ﭼ
135. Фақат (азобда) қолгувчилардан бўлган бир кампирга (яъни, Лутнинг хотинига нажот бермадик).
Verse 136
ﭽﭾﭿ
ﮀ
136. Сўнгра бошқаларни (яъни, Лутни ёлғончи қилганларни) ҳалок қилдик.
Verse 137
ﮁﮂﮃﮄ
ﮅ
137. (Эй Макка аҳли,) аниқки, сизлар эрта-ю кеч уларнинг устидан ўтиб турурсизлар.
Verse 138
ﮆﮇﮈﮉ
ﮊ
138. Ахир ақл юргизмайсизларми (яъни, Лутнинг қавми бошига тушган ҳалокат сизларнинг ҳам бошингизга тушиб қолишидан қўрқмайсизларми)?!
Verse 139
ﮋﮌﮍﮎ
ﮏ
139. Юнус ҳам, шак-шубҳасиз, пайғамбарлардандир.
Verse 140
ﮐﮑﮒﮓﮔ
ﮕ
140. Эсланг, у (ўз қавмидан ғазабланиб, Парвардигорининг изнисиз қишлоғидан чиқиб, (одамлар билан) тўла бўлган кемага қараб қочган эди.
Verse 141
ﮖﮗﮘﮙ
ﮚ
141. Бас, (кемадагилар билан) қуръа ташлашиб мағлуб бўлгач, (уни денгизга улоқтирдилар).
____________________
И з о ҳ. Ривоят қилинишича, Юнус алайҳиссалом ўзларини ёлғончи қилган қавмларидан ғазабланиб, уларнинг устига яқин орада қаттиқ бало тушиши ҳақида огоҳлантирадилар ва ўзлари Аллоҳ таолонинг изни-фармонисиз ўз қишлоқларидан чиқиб кетиб, бир денгиз соҳилига бориб қоладилар ва ўша вақтда жўнашга шай турган, одамлар билан тўла бир кемага миниб йўлга тушадилар. Аммо у кема денгизнинг ўртасида тўхтаб қолади. Шунда кемадагилар «Орамизда ўз хожасидан қочиб келаётган бир қул бор, агар уни кемадан тушириб юбормасак, ҳаммамиз ғарқ бўлишимиз тайин», дейишиб ўрталарида қуръа ташлаганларида, қуръа Юнус алайҳиссаломга чиқади ва кемадагилар уни денгизга улоқтирадилар.
____________________
И з о ҳ. Ривоят қилинишича, Юнус алайҳиссалом ўзларини ёлғончи қилган қавмларидан ғазабланиб, уларнинг устига яқин орада қаттиқ бало тушиши ҳақида огоҳлантирадилар ва ўзлари Аллоҳ таолонинг изни-фармонисиз ўз қишлоқларидан чиқиб кетиб, бир денгиз соҳилига бориб қоладилар ва ўша вақтда жўнашга шай турган, одамлар билан тўла бир кемага миниб йўлга тушадилар. Аммо у кема денгизнинг ўртасида тўхтаб қолади. Шунда кемадагилар «Орамизда ўз хожасидан қочиб келаётган бир қул бор, агар уни кемадан тушириб юбормасак, ҳаммамиз ғарқ бўлишимиз тайин», дейишиб ўрталарида қуръа ташлаганларида, қуръа Юнус алайҳиссаломга чиқади ва кемадагилар уни денгизга улоқтирадилар.
Verse 142
ﮛﮜﮝﮞ
ﮟ
142. Бас, уни (Парвардигорининг изнисиз ўз қавмини ташлаб чиқиб кетгани сабабли) маломатга лойиқ бўлган ҳолида бир наҳанг балиқ ютиб юборди.
Verse 143
ﮠﮡﮢﮣﮤ
ﮥ
143. Энди агар у (Аллоҳга доимо) тасбеҳ айтгувчилардан бўлмаса эди,
Verse 144
ﮦﮧﮨﮩﮪﮫ
ﮬ
144. Албатта у (балиқ) қорнида то қайта тириладиган кунларигача (яъни, Қиёматгача) қолиб кетган (яъни, ҳалок бўлган) бўлур эди.
Verse 145
ﮭﮮﮯﮰﮱ
ﯓ
145. Бас, Биз уни хаста ҳолида қуруқликка отдик.
Verse 146
ﯔﯕﯖﯗﯘ
ﯙ
146. Ва унинг устида (соя ташлаб туриши учун) қовоқ дарахтини ўстириб қўйдик.
Verse 147
ﯚﯛﯜﯝﯞﯟ
ﯠ
147. Биз уни юз минг, балки ундан-да кўпроқ (одамга) пайғамбар қилдик.
Verse 148
ﯡﯢﯣﯤ
ﯥ
148. Бас, улар (Юнусга) иймон келтирдилар. Сўнг Биз уларни (маълум) бир муддатгача (яъни, ажаллари битгунча ҳаёт неъматидан) баҳраманд этдик.
Verse 149
ﯦﯧﯨﯩﯪ
ﯫ
149. Энди (эй Муҳаммад алайҳис-салоту вас-салом, Макка кофирларидан) сўранг-чи, қизлар Парвардигорингизники-ю, ўғиллар уларникимикан. (Яъни, уларнинг гумонича, фаришталар Аллоҳнинг қизлари эмиш).
Verse 150
ﯬﯭﯮﯯﯰﯱ
ﯲ
150. Ёки Биз фаришталарни улар гувоҳ бўлган ҳолларида қиз қилиб яратдикмикан?!
Verse 151
ﯳﯴﯵﯶﯷ
ﯸ
151. Огоҳ бўлингизким, улар ёлғончиликлари туфайли айтурларки,
Verse 152
ﯹﯺﯻﯼ
ﯽ
152. «Аллоҳнинг боласи (яъни, қизлари) бор». Улар шак-шубҳасиз, ёлғончидирлар.
Verse 153
ﯾﯿﰀﰁ
ﰂ
153. (Аллоҳ) ўғилларни қўйиб, қизларни танлаб олган эмишми?!
Verse 154
ﭑﭒﭓﭔ
ﭕ
154. (Эй Макка аҳли), сизларга нима бўлди?! Қандай (ноҳақ-нораво) ҳукм чиқармоқдасизлар-а?!
Verse 155
ﭖﭗ
ﭘ
155. Ахир эс-ҳушингизни йиғмайсизларми?!
Verse 156
ﭙﭚﭛﭜ
ﭝ
156. Ёки сизлар учун (Аллоҳ бола кўргани ҳақида) бирон очиқ-равшан ҳужжат борми?!
Verse 157
ﭞﭟﭠﭡﭢ
ﭣ
157. Бас, агар ростгўй бўлсангизлар (мана шу даъволарингизни қувватловчи) китобингизни келтиринглар-чи?!
Verse 158
158. (Мушриклар, Аллоҳ) билан жинлар (яъни, фаришталар) ўртасида насаб (яъни, ота-болалик бор, деб гумон) қилдилар. Ҳолбуки, жинлар-фаришталар эса, (мушрикларнинг Аллоҳ азобига) ҳозир қилингувчи эканликларини аниқ билдилар.
Verse 159
ﭰﭱﭲﭳ
ﭴ
159. Аллоҳ уларнинг («Аллоҳнинг боласи бор», деб) сифатлашларидан покдир.
Verse 160
ﭵﭶﭷﭸ
ﭹ
160. Магар Аллоҳнинг покиза бандаларигина (мудом Аллоҳни У зотга нолойиқ бўлган сифатлардан пок тутарлар).
Verse 161
ﭺﭻﭼ
ﭽ
161. (Эй Макка аҳли), шак-шубҳа йўқки, сизлар ҳам, сиғинаётган бутларингиз ҳам
Verse 162
ﭾﭿﮀﮁ
ﮂ
162. (барчалари бирон кишини, Аллоҳ)га қарши фитнага солгувчи — алдай олгувчи эмасдирсизлар.
Verse 163
ﮃﮄﮅﮆﮇ
ﮈ
163. Магар (Аллоҳнинг тақдири азалийсида) дўзахга киргувчи бўлган кимсаларнигина (алдай олурсизлар).
Verse 164
ﮉﮊﮋﮌﮍﮎ
ﮏ
164. (Фаришталар дедилар): «Бизларнинг ҳар биримиз учун (осмонларда) аниқ маълум бир ўрин бордир(ки, бизлар ана ўша ўрнимизда Аллоҳнинг амрини адо этурмиз).
Verse 165
ﮐﮑﮒ
ﮓ
165. Дарҳақиқат, бизлар (Аллоҳнинг йўлида) саф тортиб тургувчилардирмиз.
Verse 166
ﮔﮕﮖ
ﮗ
166. Дарҳақиқат, бизлар (Аллоҳни ҳар қандай айбу нуқсондан поклаб) — тасбеҳ айтгувчилардирмиз».
Verse 167
ﮘﮙﮚ
ﮛ
167. Дарвоқеъ (Макка аҳли Қуръон нозил бўлишидан илгари) айтар эдиларки:
Verse 168
ﮜﮝﮞﮟﮠﮡ
ﮢ
168. «Агар бизнинг олдимизда ҳам аввалгилар(нинг китоблари)дан бирон эслатма — Китоб бўлса эди,
Verse 169
ﮣﮤﮥﮦ
ﮧ
169. Албатта бизлар ҳам Аллоҳнинг покиза бандалари бўлур эдик».
Verse 170
ﮨﮩﮪﮫﮬ
ﮭ
170. Энди (Қуръон нозил бўлгач), эса унга кофир бўлдилар. Бас, яқинда (бу куфрларининг оқибати нима бўлишини) билиб олурлар.
Verse 171
ﮮﮯﮰﮱﯓ
ﯔ
171. Аниқки, Бизнинг пайғамбар бўлган бандаларимиз ҳақида Сўзимиз ўтган — собит бўлгандир:
Verse 172
ﯕﯖﯗ
ﯘ
172. «Шак-шубҳасиз, улар қўллаб-қувватлангувчилардир,
Verse 173
ﯙﯚﯛﯜ
ﯝ
173. Ва шак-шубҳасиз, Бизнинг қўшинимиз (яъни, пайғамбарлар ва уларга иймон келтирган кишилар) ғолиб бўлгувчидирлар».
Verse 174
ﯞﯟﯠﯡ
ﯢ
174. Бас, (эй Муҳаммад алайҳис-салоту вас-салом), сиз улардан (яъни, Макка кофирларидан маълум) бир вақтгача юз ўгиринг!
Verse 175
ﯣﯤﯥ
ﯦ
175. Ва уларни (яқинда мағлуб бўлганларида) кўринг! Бас, яқинда улар (куфрларининг оқибатини) кўражаклар!
Verse 176
ﯧﯨ
ﯩ
176. Ҳали улар Бизнинг азобимизни шоширмоқдамилар?!
Verse 177
ﯪﯫﯬﯭﯮﯯ
ﯰ
177. Бас, қачон (Бизнинг азобимиз) уларнинг ҳовлиларига (яъни, устларига) тушганида, ўша огоҳлантирилган кимсаларнинг кунлари жуда ёмон бўлур.
Verse 178
ﯱﯲﯳﯴ
ﯵ
178. Сиз улардан (маълум) бир вақтгача юз ўгиринг!
Verse 179
ﯶﯷﯸ
ﯹ
179. Ва уларни (яқинда мағлуб бўлганларида) кўринг! Бас, яқинда улар (куфрларининг оқибатини) кўражаклар!
Verse 180
ﯺﯻﯼﯽﯾﯿ
ﰀ
180. Қудрат эгаси бўлмиш Парвардигорингиз уларнинг сифатларидан (яъни, ҳар қандай айбу нуқсондан) покдир.
Verse 181
ﰁﰂﰃ
ﰄ
181. (Барча) пайғамбарларга Аллоҳ томонидан салом бўлгай!
Verse 182
ﰅﰆﰇﰈ
ﰉ
182. Ҳамду сано барча оламларнинг Парвардигори — Аллоҳ учундир!
تقدم القراءة