الترجمة الأوزبكية - علاء الدين منصور dan الأوزبكية tilida المعارج surasining tarjimasi
Verse 1
ﮮﮯﮰﮱ
ﯓ
1. Бир сўрагувчи кимса тушгувчи азобни (ўз устига тушишини) сўради.
Verse 2
ﯔﯕﯖﯗ
ﯘ
2. Кофирларга (тушгувчи) у (азоб)ни биров қайтара олмайди.
Verse 3
ﯙﯚﯛﯜ
ﯝ
3. (У азоб, осмонларнинг барча) поғоналари — қаватлари соҳиби бўлмиш Аллоҳ томонидан (кофирлар устига тушгувчидир).
____________________
И з о ҳ. Бу оятлар мушриклардан Назр ибн Хорис ҳақида нозил бўлган. Пайғамбар алайҳис-салоту вас-салом кофирлар учун тайёрлаб қўйилган Аллоҳ таолонинг азоби бор эканлигини билдириб, уларни огоҳлантирганларида, Назр туриб: «Эй Худо, агар мана шу (Қуръон) Сенинг даргоҳингдан келган ҳақиқат бўлса, устимизга самодан тош ёғдиргин, ёки бизларга аламли азоб келтиргин», дейди. Мана шу тилакнинг ўзидан Назр ва у кабиларнинг ким эканликлари маълумдир. Чунки улар Ҳақ йўлга юришни истаган кишилар бўлганларида: «Эй Худо, агар мана шу Қуръон Сенинг даргоҳингдан келган ҳақиқат бўлса, бизларни ҳам унинг йўлига ҳидоят қилгин», деган бўлур эдилар. Энди қуйидаги оятда барча фаришталар Қиёмат Кунида осмон қаватларини босиб ўтишиб, Аллоҳ ҳузурига тўпланишлари зикр қилинади.
____________________
И з о ҳ. Бу оятлар мушриклардан Назр ибн Хорис ҳақида нозил бўлган. Пайғамбар алайҳис-салоту вас-салом кофирлар учун тайёрлаб қўйилган Аллоҳ таолонинг азоби бор эканлигини билдириб, уларни огоҳлантирганларида, Назр туриб: «Эй Худо, агар мана шу (Қуръон) Сенинг даргоҳингдан келган ҳақиқат бўлса, устимизга самодан тош ёғдиргин, ёки бизларга аламли азоб келтиргин», дейди. Мана шу тилакнинг ўзидан Назр ва у кабиларнинг ким эканликлари маълумдир. Чунки улар Ҳақ йўлга юришни истаган кишилар бўлганларида: «Эй Худо, агар мана шу Қуръон Сенинг даргоҳингдан келган ҳақиқат бўлса, бизларни ҳам унинг йўлига ҳидоят қилгин», деган бўлур эдилар. Энди қуйидаги оятда барча фаришталар Қиёмат Кунида осмон қаватларини босиб ўтишиб, Аллоҳ ҳузурига тўпланишлари зикр қилинади.
Verse 4
4. Фаришталар ва Руҳ (яъни, Жаброил) миқдори-узунлиги эллик минг бўлган бир Кунда (яъни, Қиёмат Кунида) У зотнинг ҳузурига кўтарилурлар.
Verse 5
ﯪﯫﯬ
ﯭ
5. Бас, (эй Муҳаммад алайҳис-салоту вас-салом, кофирларнинг озор-азийятларига) чиройли сабр билан сабр-тоқат қилинг!
Verse 6
ﯮﯯﯰ
ﯱ
6. Чунки улар у (Кун)ни узоқ деб билурлар.
Verse 7
ﯲﯳ
ﯴ
7. Биз эса унинг яқинлигини билурмиз!
Verse 8
ﯵﯶﯷﯸ
ﯹ
8. У Кунда осмон эритилган мис каби бўлиб қолур.
Verse 9
ﯺﯻﯼ
ﯽ
9. Тоғлар юнг каби (енгил) бўлиб қолурлар.
Verse 10
ﯾﯿﰀﰁ
ﰂ
10. Ва бирон дўст дўстидан (ҳол-аҳвол) сўрамас.
Verse 11
11. (Ҳолбуки) улар (бир-бирларига) кўрсатилурлар! Жиноятчи-кофир кимса у Куннинг азобидан (қутулиш учун) ўғилларини тўлов қилиб бериб юборишни,
Verse 12
ﭜﭝ
ﭞ
12. хотинини ва биродарини ҳам,
Verse 13
ﭟﭠﭡ
ﭢ
13. уни ўз паноҳига оладиган қариндош-уруғини ҳам,
Verse 14
ﭣﭤﭥﭦﭧﭨ
ﭩ
14. ва Ердаги барча кишиларини ҳам (тўлов қилиб бериб юборишни), сўнгра (бу тўлов) унга нажот беришини истар.
Verse 15
ﭪﭫﭬﭭ
ﭮ
15. Йўқ, (ҳеч қандай тўлов уни азобдан қутқара олмас)! Албатта у бир оловдирки,
Verse 16
ﭯﭰ
ﭱ
16. (Кофирлар ташланадиган дўзах ўз ҳарорати билан) бош териларини сидириб олгувчи бир оловдир!
Verse 17
ﭲﭳﭴﭵ
ﭶ
17. У (Ҳақ йўлидан) юз ўгириб, терс қараб кетган
Verse 18
ﭷﭸ
ﭹ
18. ва (пул-мол) йиғиб тўплаган (яъни, уни Аллоҳ буюрган жойларга сарфламаган) кимсаларни (ўзига) чорлаб турар!
Verse 19
ﭺﭻﭼﭽﭾ
ﭿ
19. Дарҳақиқат, инсон бетоқат қилиб яратилгандир.
Verse 20
ﮀﮁﮂﮃ
ﮄ
20. Қачон унга ёмонлик (камбағаллик-кулфат) етиб қолса, у ўта бесабрлик қилгувчидир.
Verse 21
ﮅﮆﮇﮈ
ﮉ
21. Қачон унга яхшилик (бойлик, саломатлик) етса, у ўта манъ қилгувчи — бахилдир.
Verse 22
ﮊﮋ
ﮌ
22. Фақат намоз ўқигувчи зотлар (яъни, мусулмонларгина ундоқ эмасдирлар)ки,
Verse 23
ﮍﮎﮏﮐﮑ
ﮒ
23. Улар намозларида доим — барқарор бўлгувчи зотлардир.
Verse 24
ﮓﮔﮕﮖﮗ
ﮘ
24. Улар (топган) мол-мулкларида маълум ҳақ (яъни, закот) бўлган зотлардир.
Verse 25
ﮙﮚ
ﮛ
25. Сўрагувчи ва (мол-давлатдан) маҳрум кишилар учун (маълум ҳақ ажратган зотлардир).
Verse 26
ﮜﮝﮞﮟ
ﮠ
26. Улар жазо — Қиёмат Кунини тасдиқ этадиган зотлардир.
Verse 27
ﮡﮢﮣﮤﮥﮦ
ﮧ
27. Улар Парвардигорларининг азобидан қўрқувчи бўлган зотлардир.
Verse 28
ﮨﮩﮪﮫﮬ
ﮭ
28. Зотан, Парвардигорларининг азоби (ҳеч ким учун) бехатар эмасдир (яъни, ҳеч кимнинг «Менга Аллоҳнинг азоби тушмайди», деб хотиржам бўлишга ҳаққи йўқдир).
Verse 29
ﮮﮯﮰﮱ
ﯓ
29. Улар авратларини (ҳаромдан — зинодан пок) сақлагувчи зотлардир.
Verse 30
30. Магар ўз жуфти ҳалолларидан ва қўлларидаги чўриларидангина (сақланмайдилар). Бас, улар маломат қилинмаслар.
Verse 31
31. Энди ким бундан ўзгани (яъни, зино ва шу каби шариати исломийяда ҳаром қилинган бошқа нарсаларни) истаса, бас, ана ўшалар ҳаддан ошгувчи кимсалардир.
Verse 32
ﯧﯨﯩﯪﯫ
ﯬ
32.Улар (яъни, мўмин-мусулмонлар) ўзларига ишонилган омонатларга ва (ўзгаларга) берган аҳд-паймонларига риоя қилгувчи зотлардир.
Verse 33
ﯭﯮﯯﯰ
ﯱ
33. Улар ўз гувоҳликларини тўғри-холис адо қилгувчи зотлардир.
Verse 34
ﯲﯳﯴﯵﯶ
ﯷ
34. Улар намозларини (вақтида адо этиб, қазо бўлишдан) сақлагувчи бўлган зотлардир.
Verse 35
ﯸﯹﯺﯻ
ﯼ
35. Ана ўшалар жаннатларда ҳурмат-иззат кўргувчидирлар.
____________________
И з о ҳ. Мазкур оятларда ҳақиқий мўмин-мусулмонларнинг сифат-фазилатлари баён қилинди ва ана ўшалар жаннат неъматларига сазовор бўлгувчи зотлар эканликлари уқтирилди. Энди қуйидаги оятларда Пайғамбар алайҳис-салоту вас-салом атрофларига келишиб, тўп-тўп бўлиб ўтиришиб олишиб, у зот айтган сўзларни масхара қиладиган ва бир-бирларига саҳобаларни кўрсатишиб: «Агар мана шулар Муҳаммад айтаётгандек, жаннатга кирадиган бўлсалар, бизлар ҳеч шак-шубҳасиз, улардан олдинроқ ўша жойга кирамиз», деб сафсатабозлик қиладиган мушриклар ҳақида сўзланиб, уларнинг бундай тамаълари бефойда эканлиги таъкидланади ва Пайғамбар алайҳис-салоту вас-саломни улардан юз ўгиришга амр этилади.
____________________
И з о ҳ. Мазкур оятларда ҳақиқий мўмин-мусулмонларнинг сифат-фазилатлари баён қилинди ва ана ўшалар жаннат неъматларига сазовор бўлгувчи зотлар эканликлари уқтирилди. Энди қуйидаги оятларда Пайғамбар алайҳис-салоту вас-салом атрофларига келишиб, тўп-тўп бўлиб ўтиришиб олишиб, у зот айтган сўзларни масхара қиладиган ва бир-бирларига саҳобаларни кўрсатишиб: «Агар мана шулар Муҳаммад айтаётгандек, жаннатга кирадиган бўлсалар, бизлар ҳеч шак-шубҳасиз, улардан олдинроқ ўша жойга кирамиз», деб сафсатабозлик қиладиган мушриклар ҳақида сўзланиб, уларнинг бундай тамаълари бефойда эканлиги таъкидланади ва Пайғамбар алайҳис-салоту вас-саломни улардан юз ўгиришга амр этилади.
Verse 36
ﯽﯾﯿﰀﰁ
ﰂ
36. Бас, (эй Муҳаммад алайҳис-салоту вас-салом), бу кофир бўлган кимсаларга нима бўлдики, сиз томонга чопурлар?!
Verse 37
ﰃﰄﰅﰆﰇ
ﰈ
37. Улар ўнг ва сўлдан тўда-тўда бўлиб, (сиз томонга чопурлар?!)
Verse 38
38. Ё улардан ҳар бир кимса ноз-неъмат жаннатига киритилишни тамаъ қилурми?!
Verse 39
ﰒﰓﰔﰕﰖﰗ
ﰘ
39. Йўқ, (улар ҳеч қачон жаннатга кирмаслар)! Албатта Биз уларни ўзлари биладиган нарсадан (яъни, бир томчи сувдан) яратдик.
Verse 40
40. Бас, (шундоқ экан) машриқу мағрибларнинг Парвардигорига қасам ичурманки, шак-шубҳасиз, Биз қодирдирмиз,
Verse 41
41. (бу кофирларни ҳалок қилиб ўринларига), улардан яхшироқ (инсонларни) алмаштириб қўйишга ва Биз (бу ишга) ожиз эмасдирмиз.
Verse 42
42. Бас, (эй Муҳаммад алайҳис-салоту вас-салом), сиз уларни тарк қилинг! Улар то ўзларига ваъда қилинаётган кунларига рўбарў бўлгунларича (ўз ботил-беҳуда хаёлларига) шўнғишиб, ўйнаб-кулиб юраверсинлар!
Verse 43
43. У кунда улар гўё (ўзлари сиғинадиган) бутларга қараб чопишаётгандек шошилган ҳолларида қабрларидан чиқиб келурлар!
Verse 44
44. Кўзлари (қуйига) эгилган, хорлик уларни ўраб-эгаллаб олган ҳолларида (қабрларидан чиқиб келурлар!) Мана шу (ҳаёти дунёда) уларга ваъда қилингувчи бўлган Кундир!
تقدم القراءة