سورة الشعراء

الترجمة الأوزبكية - محمد صادق

الترجمة الأوزبكية - محمد صادق dan الأوزبكية tilida الشعراء surasining tarjimasi

الترجمة الأوزبكية - محمد صادق

Verse 1
То. Сийн. Мийм.
Verse 2
Булар очиқ китобнинг оятларидир.
Эҳтимол, (улар) мўмин бўлмаганлари учун сен ўзингни ҳалок қилмоқчидирсан?!
Агар хоҳласак, уларга осмондан оят-мўъжиза нозил қиламиз. Бас, уларнинг бўйинлари унга эгилиб қоладир.
Уларга Роҳмандан янги эслатма келибдики, албатта, ундан юз ўгиргувчи бўлганлар.
Бас, батаҳқиқ, ёлғонга чиқардилар. Яқинда уларга ўзлари истеҳзо қилган нарсанинг хабари келажакдир.
Улар ерга қарамайдиларми?! Биз унда карамли жуфтлардан қанчаларини ундириб қўйибмиз.
Албатта, Роббинг Ўзи азийзу меҳрибондир.
Фиръавн қавмига. (Биздан) қўрқмайдиларми?!» деб нидо қилганини эсла.
У: «Эй Роббим, улар мени ёлғончи қилишларидан қўрқарман.
Ва дилим сиқилишидан ҳамда тилим бурро бўлмай қолишидан. Бас, Ҳорунни элчи қил.
Менинг зиммамда улар наздида гуноҳ бор. Бас, мени ўлдиришларидан хавфдаман», деди.
У зот: «Йўқ! Бас, иккингиз Бизнинг оят-мўъжизаларимиз ила боринглар. Албатта, Биз иккингиз билан эшитгувчимиз.
Бас, Фиръавнга боринглар ва унга: «Биз Роббул оламийннинг Пайғамбарларимиз.
Бани Исроилни биз билан қўйиб юбор», деб айтинглар, деди.
У (Фиръавн): «Биз сени гўдаклигингдан ўз ичимизда тарбия қилмадикми?! Умрингнинг бир неча йилини бизнинг ичимизда ўтказмадингми?!
Ва нонкўрлардан бўлиб, қиладиган ишингни қилиб қўймадингми?!» деди.
____________________
(Фиръавннинг миннатларидан асосий мақсади — Мусо алайҳиссалом олиб келган динни инкор қилиш эди. Қўлимизда катта бўла туриб, энди, бизга, динимизга ва мулкимизга қарши чиқасанми? Янги дин келтирдим, деб даъво қиласанми? Бизнинг қавмимиздан бир кишини ўлдириб қўймадингми?!)
У (Мусо): «Ўша ишни қилган бўлсам, билмасдан қилганман.
Бас, сизлардан хавфсираб қочиб кетдим. Кейин Аллоҳ менга ҳикмат берди ва мени Пайғамбарлардан қилди.
____________________
(Ўша қибтий менинг бир Бани Исроиллик қабиладошим билан уришаётган экан. Қабиладошим мендан ёрдам сўради, мен унга ёрдам бераман деб қибтийни бир урсам ўлиб қолди. Сўнгра хатони тушундим.)
Ўша менга қилаётган миннатинг Бани Исроилни қул қилиб олганингдандир», деди.
У (Мусо): «Агар англамоқчи бўлсангиз, У, осмонлару ер ва уларнинг орасидаги нарсаларнинг Роббидир», деди.
У (Фиръавн) атрофидаги кишиларга: «Эшитмаяпсизларми?!» деди.
У: «Сизнинг Роббингиз ва аввалги ота-боболарингизнинг Роббидир», деди.
У: «Албатта, сизга юборилган Пайғамбарингиз жиннидир», деди.
У: «У зот, агар ақл юритсангиз, машриқу мағрибнинг ва улар ўртасидаги нарсаларнинг Роббидир», деди.
У: «Агар мендан бошқани илоҳ қилиб олсанг, албатта, мен сени зиндонбандлардан қилурман», деди.
У: «Агар мен сенга очиқ-ойдин нарса келтирсам ҳам-а?» деди.
Бас, у (Мусо) асосини ташлади. Баногоҳ у аниқ аждарга айланди.
Ва қўлини чиқарди. Баногоҳ у назар қилгувчиларга оппоқ кўринди.
У (Фиръавн) атрофидаги аъёнларига: «Албатта, бу ўта билимдон сеҳргардир.
У ўз сеҳри билан сизларни ерингиздан чиқармоқчи, нима дейсизлар?» деди.
____________________
(Худонинг динига қарши чиққан, Аллоҳнинг йўлидаги даъватчиларни ўзига душман билган туғёнкорларнинг доимий гапларидан бири. Атрофидаги гумашталарига ва содда халққа даъватчини хавфли қилиб кўрсатади ва уларни қўрқитади.)
Улар: «Уни ва акасини қўйиб тургин-да, шаҳарларга тўпловчиларни юбор.
Verse 37
Сенга барча ўта билимдон сеҳргарларни олиб келсинлар», дедилар.
____________________
(Бу таклиф Фиръавнга маъқул тушди. Зотан, у атрофидагилардан айнан шу жавобни кутган эди. Бошқа сура ва оятлардан биламизки, Мусо алайҳиссалом билан сеҳргарларнинг мусобақалашадиган жойи, вақти ва бошқа шартлари келишиб олинади. Фиъравн шаҳарларга одамларини юбориб, сеҳргарларни тўплатиб келади.)
Бас, сеҳргарлар маълум куни келишилган вақтда жамландилар.
Ва одамларга: «Сизлар тўпланиб бўлдингизми?
Ажаб эрмас, устун келсалар, сеҳргарларга эргашсак», дейилди.
____________________
(Турли муносабатлар ила одамларни тўплаш билан уларни чалғитиш ва ўзига маҳлиё этиш ҳам туғёнкор ҳокимларнинг одати. Сеҳргарлар билан Мусо алайҳиссалом тортишувини ғанимат билиб роса одам йиғдилар.)
Сеҳргарлар келган чоғларида Фиръавнга: «Агар биз ғолиб келгувчи бўлсак, бизга, албатта, ҳақ бериладими?» дедилар.
У: «Ҳа! У ҳолда сиз, албатта, энг яқинларимдан бўласиз», деди.
Мусо уларга: «Сиз ташлайдиган нарсангизни ташланг», деди.
Бас, улар арқонлари ва асоларини ташладилар ва «Фиръавннинг иззати билан қасамки, албатта, биз ғолиблармиз», дедилар.
Сўнгра Мусо асосини ташлаган эди, бирдан у уларнинг уйдирмаларини юта бошлади.
____________________
(Сеҳргарлар арқонларини ташлаганида, илонга айланмаган, уларнинг найранги туфайлигина кишилар кўзига шундай кўринган эди, холос. Кейин Мусо алайҳиссалом асоларини ташладилар ва у аждарга айланиб, Фиръавн сеҳргарларининг асо ва арқонларини юта бошлади.)
Verse 46
Бас, сеҳргарлар сажда қилган ҳолларида йиқилдилар.
Verse 47
Улар: «Роббул оламийнга иймон келтирдик.
Verse 48
Мусо ва Ҳоруннинг Роббига», дедилар.
У: «Мен сизга изн бермасимдан олдин унга иймон келтирдингиз! Албатта, у сизга сеҳр ўргатган каттангиздир! Энди тезда биласиз, мен, албатта, қўл-оёғингизни қарама-қарши томонидан кесажакман ва барчангизни осажакман», деди.
Мўминларнинг аввалгиси бўлганимиз учун Роббимиз хатоларимизни кечиришидан умид қиламиз», дедилар.
Ва Мусога: «Бандаларим билан кечаси йўлга чиқ. Албатта, таъқиб этилурсиз», деб ваҳий юбордик.
Бас, Фиръавн шаҳарларга тўпловчилар юборди:
Verse 54
«Шубҳасиз, анавилар озгина тоифадирлар.
Verse 55
Албатта, улар бизни ғазаблантиргувчилардир.
Verse 56
Албатта, биз ҳаммамиз ҳушёрмиз», деб.
Verse 57
Бас, Биз уларни чиқардик, боғ-роғлар ва булоқлардан.
Verse 58
Хазиналар ва муҳтарам маскандан.
____________________
(Яъни, Фиръавн ва унинг қавмини боғ-роғларидан ва булоқларидан, хазиналаридан ва ҳашаматли масканларидан чиқардик.)
Ана шундай. Ўша(нарса)ларни Бани Исроилга мерос қилиб бердик.
Verse 60
Бас, уларни қуёш чиқиш пайтида қувиб етдилар.
Икки жамоат бир-бирларини кўрган чоғида, Мусонинг одамлари: «Энди қўлга тушдик», дедилар.
У (Мусо): «Йўқ! Албатта, Роббим мен билан, У менга тўғри йўлни кўрсатур», деди.
Бас, Биз Мусога: «Асоинг билан денгизни ур», деб ваҳий қилдик. Бас, у (денгиз) бўлиниб, ҳар бўлаги улкан тоғдек бўлди.
Verse 64
Ва кейин бошқаларни ҳам яқинлаштирдик.
____________________
(Яъни, Фиръавн ва унинг аскарларини ҳам денгизга яқинлаштирдик.)
Мусо ва унга эргашганларга, ҳаммаларига нажот бердик.
Verse 66
Сўнгра бошқаларни ғарқ қилдик.
____________________
(Фиръавн ва унинг аскарлари денгиз бағрига тўлиқ тушиб бўлганларидан кейин, улкан тоғдек ҳайбат-ла тўхтаб турган денгиз яна ҳаракатга келиб, ҳаммаларини ҳалок қилди.)
Албатта, Роббинг Ўзи азийзу меҳрибондир.
Verse 69
Ва уларга Иброҳимнинг хабарини тиловат қилиб бер.
Ўшанда у отаси ва қавмига: «Нимага ибодат қилмоқдасизлар?» деган эди.
Улар: «Санамларга ибодат қилмоқдамиз. Ва уларга ихлос ила ибодат қилишда бардавом бўлурмиз», дедилар.
____________________
(Тош ёки бошқа нарсадан юзи инсон юзига ўхшатиб ишланган бутга «санам» дейилади.)
У: «Илтижо қилганингизда улар сизни эшитадиларми?
Verse 73
Ёхуд наф ёки зарар етказа оладиларми?» деди.
Улар: «Йўқ, биз ота-боболаримизнинг шундай қилаётганларини кўрдик», дедилар.
У: «Нимага ибодат қилаётганингизни билдингизми?!
Verse 76
Сиз ва қадимги оталарингиз?!
Албатта, Роббул оламийндан бошқа уларнинг барчаси менга душмандир», деди.
Verse 78
У мени яратган Зотдир. Бас, мени ҳидоят қиладиган ҳам Унинг Ўзи.
Verse 79
Ва мени таомлантирадиган ва суғорадиган ҳам Унинг Ўзи.
Verse 80
Бемор бўлганимда менга шифо берадиган ҳам Унинг Ўзи.
Verse 81
Мени ўлдирадиган, сўнгра тирилтирадиган ҳам Унинг Ўзи.
Ва менинг хатоимни қиёмат куни мағфират қилишидан умидвор бўлганим ҳам Унинг Ўзи.
Эй Роббим, менга ҳикмат ҳадя эт ва мени солиҳларга қўшгин.
Ва менга кейин келгувчилар ичида содиқ мақтовлар бўладиган қилгин.
____________________
(Яъни, ўтиб кетганимдан кейин ҳам одамлар мени қиёматгача яхшилик билан эслаб юрадиган қилгин.)
Ва мени наъийм жаннати ворисларидан қилгин.
Ва отамни мағфират қил. Албатта, у адашганлардан бўлди.
Verse 87
Ва қайта тирилтириладиган кунда мени шарманда қилмагин.
Магар, ким Аллоҳ ҳузурига тоза қалб ила келса, (манфаат топар).
Verse 90
Ва жаннат тақводорларга яқинлаштирилди.
Verse 91
Жаҳийм иғвога учганларга зоҳир қилинди.
Ва уларга: «Ибодат қилиб юрган нарсаларингиз қани?!
Аллоҳдан ўзга. Улар сизга ёрдам бера олурларми ёки ўзларини қутқара олурларми?!» дейилди.
Verse 94
Бас, улар, иғвога учганлар унга юзтубан ташландилар.
Verse 95
Ва иблиснинг аскарлари ҳаммалари биргаликда.
Verse 96
Улар унинг ичида бир-бирлари ила хусумат қилар эканлар, дедилар:
«Аллоҳга қасамки, албатта, биз очиқ-ойдин адашувда эканмиз.
Verse 98
Чунки, сизларни Роббул оламийнга тенглаштирардик.
Verse 99
Бизни фақат жиноятчилар йўлдан оздирдилар.
Verse 100
Мана энди биз учун шафоатчилар ҳам йўқ.
Verse 101
Бирон қадрдон дўст ҳам йўқ.
Verse 104
Албатта, Роббинг Ўзи азизу меҳрибондир.
Verse 105
Нуҳ қавми Пайғамбарларни ёлғончи қилди.
Ўшанда уларга биродарлари Нуҳ деди: «Қўрқмайсизми?!
Verse 107
Албатта, мен сизларга ишончли Пайғамбарман.
Verse 108
Бас, Аллоҳдан қўрқинглар ва менга итоат қилинглар.
Мен сизлардан бунинг учун ҳақ — ажр сўрамайман. Менинг ажрим фақатгина Роббул оламийннинг зиммасидадир.
Verse 110
Бас, Аллоҳдан қўрқинглар ва менга итоат қилинглар».
Улар: «Сенга пасткашлар эргашиб турган ҳолда, биз сенга иймон келтирармидик?!» дедилар.
У деди: «Менинг улар нима қилаётганлари ҳақида илмим йўқ.
Агар сезсангиз, уларнинг ҳисоби фақат Аллоҳнинг зиммасидадир.
Verse 114
Ва мен мўминларни ҳайдаб юборгувчи эмасман.
Verse 115
Мен фақат очиқ-ойдин огоҳлантиргувчиман, холос».
Улар: «Эй Нуҳ, агар тўхтамасанг, албатта, тошбўрон қилинганлардан бўласан», дедилар.
Verse 117
У: «Эй Роббим, шубҳасиз, қавмим мени ёлғончи қилдилар.
Бас, Ўзинг мен билан уларнинг орамизни яхшилаб очгин ва менга ҳамда мен билан бирга бўлган мўминларга нажот бергин», деди.
Бас, Биз унга ва у билан бирга бўлганларга тўлган кемада нажот бердик.
Verse 120
Сўнгра, қолганларни ғарқ қилдик.
Verse 122
Албатта, Роббинг Ўзи азийзу меҳрибондир.
Verse 123
Од қавми Пайғамбарларни ёлғончи қилди.
Ўшанда уларга биродарлари Ҳуд деди: «Қўрқмайсизларми?!
Verse 125
Албатта, мен сизларга ишончли Пайғамбарман.
Verse 126
Бас, Аллоҳдан қўрқинглар ва менга итоат қилинглар.
Мен сизлардан бунинг учун ҳақ — ажр сўрамасман. Менинг ажрим фақатгина Роббул оламийн зиммасидадир.
Verse 128
Ҳар тепаликка бир белги бўладиган бино қуриб, беҳуда ўйин қилаверасизми?
Verse 129
Ва худди мангу туражакдек «маснаълар» тутасиз.
____________________
(Оятдаги «маснаълар» сўзи ҳозирги араб тилида завод-фабрикалар маъносида ишлатилмоқда. Од қавми улкан қасрлар қуриш, тоғларни ўйиб ишлаш ва бошқа фахр учун кўтарадиган биноларида фойдаланадиган асбоб-ускуналарни ишлаб чиқарадиган ишхоналарга эга эди, «масонеълар»дан мурод ўшалар, оятда қурилишларга доир очиқ-ойдин маъно бор.)
Verse 130
Тутганингизда ўта жабрчи бўлиб тутдингиз.
Verse 131
Бас, Аллоҳдан қўрқинг ва менга итоат қилинг.
Verse 132
Сизга ўзингиз билган нарса ила мадад берган Зотдан қўрқинг.
Verse 133
У сизларга чорва ҳайвонлари ва фарзандлар ила мадад берди.
Verse 134
Боғ-роғлар ва булоқлар ила.
Мен, албатта, сизга улуғ куннинг азоби келишидан қўрқаман».
Улар: «Биз учун ваъз қилсанг ҳам ёки ваъз қилгувчилардан бўлмасанг ҳам — бари бир.
Verse 138
Биз азоблангувчи эмасмиз», дедилар.
____________________
(Яъни, бизга қанча гапирсанг ҳам, барибир сен айтган йўлдан юрмаймиз. Бу қилмишимиз учун, сен айтаётганингдек, азобланмаймиз ҳам, дедилар.)
Улар у(Ҳуд)ни ёлғончи қилдилар. Бас, Биз уларни ҳалок қилдик. Албатта, бунда оят-белги бор. Лекин кўплари мўмин бўлмадилар.
Verse 140
Албатта, Роббинг Ўзи азийзу меҳрибондир.
Verse 141
Самуд (қавми) Пайғамбарларни ёлғончи қилди.
Ўшанда уларга биродарлари Солиҳ деди: «Қўрқмайсизларми?!
Verse 143
Албатта, мен сизларга ишончли Пайғамбарман.
Verse 144
Бас, Аллоҳдан қўрқинглар ва менга итоат қилинглар.
Мен сизлардан бунинг учун ҳақ — ажр сўрамайман. Менинг ажрим фақатгина Роббул оламийн зиммасидадир.
Verse 146
Сиз бу жойдаги нарсаларда омон ҳолда тарк қилинасизми?!
Verse 147
Боғ-роғларда, булоқларда?!
Verse 148
Экинзорлару майин хурмозор ичларида-я?!
Verse 149
Ва тоғлардан манманлик-ла уйлар йўнаверасизми?!
Verse 150
Бас, Аллоҳдан қўрқинглар ва менга итоат қилинглар.
Verse 151
Ва ер юзида исрофчиларнинг ишига итоат қилманглар.
Ер юзида бузғунчилик қиладиган, ислоҳ этмайдиганларнинг».
Verse 153
Улар: «Сен, албатта, сеҳрланганлардандирсан.
Сен бизга ўхшаган башардан бошқа ҳеч нарса эмассан. Агар ростгўйлардан бўлсанг, мўъжиза келтир», дедилар.
____________________
(Самуд қавми уларга Аллоҳнинг гапини етказган пайғамбарлари Солиҳ алайҳиссаломга, алғов-далғов гапирмоқдасан, аниқ сеҳрлангансан, деб туҳмат қилдилар. Кофирлар наздида, Аллоҳнинг йўлига чақирувчилар доимо мажнун ёки сеҳрланган бўлиб кўринади.)
У: «Мана бу туя. Унга (бир кун) сув ичиш ва сизга маълум бир кун сув ичиш.
Ва унга ёмонлик етказманглар, унда, сизни улуғ куннинг азоби тутадир», деди.
____________________
(Бошқа оятларда баён этилганидек, туянинг тошдан чиқарилишининг ўзи мўъжиза бўлган эди. Энди ўша мўъжиза туянинг Самуд қавми ичида туриш шарти қўйилди.)
Verse 157
Бас, у(туя)ни сўйдилару надомат чекувчига айландилар.
Бас, уларни азоб тутди. Албатта, бунда оят-белги бор. Лекин кўплари мўмин бўлмадилар.
Verse 159
Албатта, Роббинг Ўзи азийзу меҳрибондир.
Verse 160
Лут қавми Пайғамбарларни ёлғончи қилди.
Ўшанда уларга биродарлари Лут деди: «Қўрқмайсизларми?!
Verse 162
Албатта, мен сизларга ишончли Пайғамбарман.
Verse 163
Бас, Аллоҳдан қўрқинглар ва менга итоат қилинглар.
Мен сизлардан бунинг учун ҳақ — ажр сўрамасман. Менинг ажрим фақатгина Роббул оламийн зиммасидадир.
Verse 165
Оламлар ичидан эркакларга борасизми?!
Ва Роббингиз сиз учун яратган жуфти ҳалолларингизни тарк қиласизми?! Йўқ!!! Сиз ҳаддан ошган қавмсиз.
Улар: «Эй Лут, агар тўхтамасанг, албатта, ҳайдаб чиқарилганлардан бўласан!» дедилар.
Verse 168
У: «Албатта, мен бу ишингизни ўта ёмон кўргувчиларданман.
Verse 169
Эй Роббим, менга ва аҳлимга қилаётган нарсаларидан нажот бергин!» деди.
Verse 170
Бас, унга ва аҳлига, ҳаммаларига нажот бердик.
Verse 171
Магар (азобда) қолгувчилардан бўлган бир кампирга (нажот бермадик).
Verse 172
Сўнгра қолганларини ер билан яксон қилдик.
Ва уларнинг устига бир ёмғир ёғдирдикки, бас, огоҳлантирилганларнинг ёмғири қандоқ ҳам ёмон бўлди.
____________________
(Шунинг учун ҳам ҳанафий мазҳабидаги баъзи фақиҳлар, Лут алайҳиссалом қавми кирдикорини қилган баччавозларни, тошбўрон қилиб ўлдириш керак, дейдилар.)
Verse 175
Албатта, Роббинг Ўзи азийзу меҳрибондир.
Verse 176
Қалин дарахтзор эгалари Пайғамбарларни ёлғончи қилдилар.
____________________
(Бу оятда зикри келаётган «қалин дарахтзор» Мадян ўлкасидир. Аллоҳ таоло Шуайб алайҳиссаломни шу ерга пайғамбар этиб юборди. Шуайб алайҳиссалом қиссасини, Ҳижр сурасида ўрганганмиз.)
Ўшанда уларга Шуъайб деди: «Қўрқмайсизларми?!
Verse 178
Албатта, мен сизларга ишончли Пайғамбарман.
Verse 179
Бас, Аллоҳдан қўрқинглар ва менга итоат қилинглар.
Мен сизлардан бунинг учун ҳақ — ажр сўрамасман. Менинг ажрим фақатгина Роббул оламийн зиммасидадир.
Бас, ўлчовни тўлиқ ўлчанглар ва камайтиргувчилардан бўлманглар.
Verse 182
Ва тўғри тарози ила тортинг.
Одамларнинг нарсаларини камайтириб берманг. Ер юзида турли бузғунчиликлар қилманг.
Verse 184
Сизни ва аввалги наслларни яратган Зотдан қўрқинг».
Verse 185
Улар: «Албатта, сен сеҳрланганлардансан.
Ва сен бизга ўхшаган башардан бошқа нарса эмассан. Биз сени, албатта, ёлғончилардан, деб биламиз.
Агар ростгўйлардан бўлсанг, устимиздан осмоннинг бир бўлагини ташлавор», дедилар.
Verse 188
У :«Роббим қилаётган ишингизни ўта яхши билгувчидир», деди.
Бас, улар у(Шуъайб)ни ёлғончи қилдилар. Бас, уларни «соябон» куни азоби тутди. Албатта, у улуғ куннинг азоби эди.
____________________
(Аллоҳ таоло Айка халқини азобга дучор этишни ирода қилганида ҳавони ўта иситиб юборди. Шунда пастлаб келаётган булут пайдо бўлди. Булут уларга соябон бўлиб кўринди. Ҳаммалари ўзларини булут соясига урдилар. Жиноятчи қавмнинг ҳаммаси булут соясига кириб бўлгандан сўнг, бирдан чақмоқ чақиб, булутдан ўт-олов чиқиб уларни ҳалок этди.)
Verse 191
Албатта, Роббинг Ўзи азийзу меҳрибондир.
Verse 192
Албатта, у(Қуръон) Роббул оламийннинг туширганидир.
Verse 194
Сенинг қалбингга, огоҳлантиргувчилардан бўлишинг учун.
Verse 195
Очиқ-ойдин араб тилида.
____________________
(«Руҳул Амийн»дан мурод Жаброил фаришта алайҳиссалом; «огоҳлантиргувчилардан» дегани пайғамбарлардан деган маънони билдиради. Яъни, Қуръонни Жаброил сенинг қалбингда пайғамбарлардан бўлишинг учун равшан араб тилида олиб тушди.)
Verse 196
Албатта, у(Қуръон) аввалгиларнинг китобларида ҳам бордир.
____________________
(Қуръоннинг зикри, аввалги умматларнинг илоҳий китобларида ҳам бордир.)
Уни Бани Исроил уламоларининг билишлари улар учун далил эмасми?!
Verse 198
Агар Биз уни баъзи ажамийларга нозил қилсак.
Бас, у уларга уни ўқиб берса ҳам, унга мўмин бўлмас эдилар.
Verse 200
Биз у(Қуръон)ни жиноятчилар қалбларига ана шундай йўлладик.
____________________
(Улар уни эшитадилар, маъноларини тушунадилар, аммо иймон келтирмайдилар.)
Улар унга то аламли азобни кўрмагунларича иймон келтирмаслар.
Verse 202
Бас, уларга у(азоб) тўсатдан келур. Улар сезмай қолурлар.
Verse 203
Шунда улар: «Бизга муҳлат берилармикан?!» дейдилар.
Verse 204
Бизнинг азобимизнинг тезроқ келишини истайдиларми-я?!
Verse 205
Айтгинг-чи, агар Биз уларни йилларча ҳузурлантирсак-да.
Verse 206
Сўнгра уларга ваъда қилинган нарса келса.
Ўша ҳузурланиб юрган нарсалари нимага асқотур?!
Биз бирон шаҳар-қишлоқни ҳалок қилган бўлсак, албатта, унинг огоҳлантиргувчилари бўлган.
Verse 209
Эслатма бўлиши учундир. Биз зулм қилгувчи бўлмагандик.
Verse 210
У(Қуръон)ни шайтонлар олиб тушганлари йўқ.
____________________
(Мушриклар даъво қилаётганларидек, Қуръонни шайтонлар олиб тушганлари йўқ. Уларнинг бу гаплари бўҳтондан иборат.)
Verse 211
Бунга уларнинг имконлари йўқ ва унга қодир ҳам эмаслар.
Verse 212
Албатта, улар эшитишдан четлатилгандирлар.
Аллоҳ билан бирга бошқа илоҳга илтижо қилма. Йўқса, азобланганлардан бўласан.
____________________
(Пайғамбар алайҳиссалоту вассаломнинг Аллоҳга ширк келтиришлари мутлақо мумкин эмас. Аммо бу оятда ширкнинг нақадар улкан гуноҳ эканлигини англатиш учун фаразан шу маъно келтирилган. Пайғамбар алайҳиссалоту вассаломдек зот ширк келтириб, азобдан қутула билмаса, бошқаларнинг ҳоли нима бўлишини билиб олиш қийин эмас.)
Verse 214
Ва яқин қариндошларингни огоҳлантир.
Ва сенга эргашган мўминларга қанотингни пастлат.
Бас, агар улар сенга исён қилсалар: «Мен сиз қилаётган амаллардан безорман», дегин.
Verse 217
Ва азийз ва меҳрибон Зотга таваккал қил:
Verse 218
Сени қоим бўлганингда кўрадиган.
Verse 219
Ва сажда қилгувчилар ичида ҳаракатланишингни (кўрадиган) Зотга.
____________________
(Яъни, ёлғизлигингни ҳам, намозда қоим бўлганингни, шунингдек, мўминлар ичида турли ишларга бош бўлиб юрганингни ҳам кўриб турадиган Зотга — Аллоҳга таваккал қил.)
Verse 220
Албатта, Унинг Ўзи ўта эшитгувчи ва ўта билгувчи Зотдир.
Сизларга шайтонлар кимга тушишини айтиб берайми?
Verse 222
Улар ўта уйдирмачи ва ўта гуноҳкорларга тушурлар.
Verse 223
Улар (шайтонларга) қулоқ осарлар. Ва уларнинг кўплари ёлғончилардир.
Verse 224
Ва шоирларга гумроҳлар эргашур.
Verse 226
Ва ўзлари қилмайдиган ишларни айтишини кўрмадингми?
Магар, иймон келтириб, солиҳ амаллар қилганлар, Аллоҳни кўп зикр этганлар ва мазлум бўлганларидан кейин нусрат қозонганлар (ундай эмаслар). Зулм қилганлар эса, тезда қайси ағдарилиш жойига ағдарилишларини билурлар.
____________________
(Ҳамма шоир ҳам ҳар водийда дайдийдиган, беамал гапирадиган бўлавермас экан. Агар шоир иймонли, яхши амалли, Аллоҳни кўп эсга оладиган, ўзини хор қилмай, ҳаққини таниган, золимлар устидан ғолиб келадиган бўлса, Аллоҳнинг розилигини топган шоир бўлиши мумкин.)
تقدم القراءة