سورة عبس

الترجمة الخميرية

ការបកប្រែស៊ូរ៉ោះ عبس ជា الخميرية ពី الترجمة الخميرية

الترجمة الخميرية

الناشر

جمعية تطوير المجتمع الاسلامي الكمبودي

Verse 1
គាត់(មូហាំម៉ាត់)បានធ្វើមុខក្រញូវ ហើយងាកមុខចេញ
Verse 2
ពីព្រោះមានជនពិការភ្នែកម្នាក់បានចូលមកជួបគាត់។
Verse 3
តើអ្នក(មូហាំម៉ាត់)អាចដឹងយ៉ាងដូមេ្ដចបាន? ជួនកាល គេអាចមកសំអាតខ្លួន។
Verse 4
ឬក៏គេចង់បានការក្រើនរំលឹកហើយការក្រើនរំលឹកនោះ អាចផ្ដល់ផលប្រយោជន៍ដល់គេ ។
Verse 5
រីឯអ្នកដែលមានទ្រព្យសម្បត្ដិគ្រប់គ្រាន់ (មិនត្រូវការ ការចង្អុលបង្ហាញពីអ្នក)
Verse 6
អ្នកបែរជាយកចិត្ដទុកដាក់ចំពោះគេទៅវិញ។
Verse 7
ហើយមានបញ្ហាអ្វីចំពោះអ្នក(មូហាំម៉ាត់) ប្រសិនបើគេ សំអាតខ្លួន (ពីភាពគ្មានជំនឿ)នោះ?
Verse 8
ចំណែកឯអ្នកដែលបានមកជួបអ្នកដើម្បីសុំការចង្អុល បង្ហាញផ្លូវល្អ
Verse 9
ហើយគេកោតខ្លាចអល់ឡោះនោះ
Verse 10
អ្នកបែរជាព្រងើយកន្ដើយចំពោះគេទៅវិញ។
Verse 11
ចូរអ្នកកុំធ្វើបែបនេះ។ ពិតប្រាកដណាស់ វា(អាយ៉ាត់ ទាំងនេះ)គឺជាការក្រើនរំលឹក។
Verse 12
ដូចេ្នះអ្នកណាហើយមានបំណង គេពិតជានឹងយកវា (គម្ពីរគួរអាន)ធ្វើជាមេរៀន។
Verse 13
ដែលមាននៅក្នុងគម្ពីរដែលត្រូវបានគេលើកតម្កើង។
Verse 14
ប្រកបដោយភាពខ្ពង់ខ្ពស់ ព្រមទាំងជ្រះស្អាត។
Verse 15
ដែលនៅនឹងដៃអ្នកដែលសរសេរសារ(ម៉ាឡាអ៊ីកាត់)
Verse 16
ដ៏ល្អប្រពៃ និងជាអ្នកប្រតិបត្ដិតាមអល់ឡោះយ៉ាង ខ្ជាប់ខ្ជួន។
Verse 17
មនុស្សលោកត្រូវបានគេដាក់បណ្ដាសានូវអ្វីដែលគេបាន ប្រឆាំងនឹងម្ចាស់របស់គេ ។
Verse 18
តើទ្រង់បានបង្កើតគេ(អ្នកប្រឆាំង)អំពីអ្វី?
Verse 19
ទ្រង់បានបង្កីតគេអំពីទឹកកាម រួចទ្រង់បានកំណត់ឱ្យគេ រួចជាសេ្រច (ថ្ងៃស្លាប់ លាភសក្ការៈ វាសនា...)។
Verse 20
បន្ទាប់មក ទ្រង់បានសម្រួលផ្លូវដល់គេ។
Verse 21
ក្រោយមក ទ្រង់ធ្វើឱ្យគេស្លាប់ រួចដាក់គេនៅក្នុងផ្នូរ។
Verse 22
ក្រោយមកទៀត នៅពេលដែលទ្រង់មានចេតនា ទ្រង់ នឹងធ្វើឱ្យគេរស់ឡើងវិញ។
ទេ. គេមិនអនុវត្ដតាមអ្វីដែលទ្រង់បានបញ្ជាគេឡើយ។
Verse 24
ដូចេ្នះ ចូរឱ្យមនុស្សលោកមើលទៅកាន់ចំណីអាហារ របស់គេចុះ។
Verse 25
ពិតប្រាកដណាស់ យើងបានបញ្ចុះទឹកភ្លៀងមកយ៉ាង ច្រើន។
Verse 26
បន្ទាប់មកយើងបានបំបែកដីជាបំណែកៗ។
Verse 27
រួចយើងបានបណុ្ដះធញ្ញជាតិគ្រប់ប្រភេទនៅលើវា។
Verse 28
និងដើមទំពាំងបាយជូរ និងបន្លែ។
Verse 29
និងដើមអូលីវ និងដើមលើ្ម។
Verse 30
និងសួនឧទ្យានដែលមានដើមឈើធំៗជាច្រើន។
Verse 31
និងផលានុផល ហើយនិងរុក្ខជាតិសម្រាប់សត្វពាហនៈ
Verse 32
ជាផលប្រយោជន៍សម្រាប់ពួកអ្នកនិងសត្វពាហនៈរបស់ ពួកអ្នក។
Verse 33
ហើយនៅពេលដែលសម្រែក(ការផ្លុំត្រែលើកទីពីរ) យ៉ាងខ្លាំងបានមកដល់។
នៅថ្ងៃដែលមនុស្សរត់គេចចេញពីបងប្អូនរបស់គេ។
Verse 35
និងម្ដាយរបស់គេ និងឪពុករបស់គេ។
Verse 36
និងប្រពន្ធរបស់គេ និងកូនចៅរបស់គេ។
ចំពោះបុគ្គលម្នាក់ៗក្នុងចំណោមពួកគេនៅថ្ងៃនោះ គឺគិតតែពីខ្លួនឯងប៉ុណ្ណោះ។
Verse 38
ទឹកមុខ(របស់អ្នកមានជំនឿ)នៅថ្ងៃនោះគឺមានភាព រីករាយ។
Verse 39
សើចសប្បាយរីករាយ(ចំពោះដំណឹងល្អស្ដីពីឋានសួគ៌)។
Verse 40
ហើយទឹកមុខ(របស់អ្នកគ្មានជំនឿ)នៅថ្ងៃនោះ គឺប្រឡាក់ធូលី។
Verse 41
ភាពខ្មៅងងឹតគ្របដណ្ដប់ផ្ទៃមុខ(របស់ពួកគេ)។
Verse 42
ពួកទាំងនោះហើយ គឺជាពួកគ្មានជំនឿដែលប្រព្រឹត្ដ អំពើអាក្រក់បំផុត។
تقدم القراءة