Page 594
لَآ أُقۡسِمُ بِهَٰذَا ٱلۡبَلَدِ ١
[90.1] ขอสาบานด้วยเมืองนี้
وَأَنتَ حِلُّۢ بِهَٰذَا ٱلۡبَلَدِ ٢
[90.2] และเจ้านั้นเป็นผู้อาศัยอยู่ในเมืองนี้
وَوَالِدࣲ وَمَا وَلَدَ ٣
[90.3] และขอสาบานด้วยผู้บังเกิดและผู้ถือกำเนิด
لَقَدۡ خَلَقۡنَا ٱلۡإِنسَٰنَ فِي كَبَدٍ ٤
[90.4] โดยแน่นอนเราได้บังเกิดมนุษย์มาเพื่อเผชิญความยากลำบาก
أَيَحۡسَبُ أَن لَّن يَقۡدِرَ عَلَيۡهِ أَحَدࣱ ٥
[90.5] เขาคิดว่าไม่มีผู้ใดจะมีความสามารถเหนือเขากระนั้นหรือ
يَقُولُ أَهۡلَكۡتُ مَالࣰا لُّبَدًا ٦
[90.6] เขาจึงกล่าวว่า ฉันได้ผลาญทรัพย์สมบัติมามากมายแล้ว
أَيَحۡسَبُ أَن لَّمۡ يَرَهُۥٓ أَحَدٌ ٧
[90.7] เขาคิดว่าไม่มีผู้ใดเห็นเขากระนั้นหรือ
أَلَمۡ نَجۡعَل لَّهُۥ عَيۡنَيۡنِ ٨
[90.8] เรามิได้ทำดวงตาทั้งสองข้างให้แก่เขาดอกหรือ
وَلِسَانࣰا وَشَفَتَيۡنِ ٩
[90.9] และลิ้นและริมฝีปากทั้งสองด้วย
وَهَدَيۡنَٰهُ ٱلنَّجۡدَيۡنِ ١٠
[90.10] และเราได้ชี้แนะทางแห่งความดี และความชั่วแก่เขาแล้ว
فَلَا ٱقۡتَحَمَ ٱلۡعَقَبَةَ ١١
[90.11] กระนั้นก็ดี เขาก็ยังไม่พากเพียรบนทางลำบาก
وَمَآ أَدۡرَىٰكَ مَا ٱلۡعَقَبَةُ ١٢
[90.12] และอันใดเล่าที่จะทำให้เจ้ารู้ว่าทางลำบากนั้นคืออะไร
فَكُّ رَقَبَةٍ ١٣
[90.13] คือการปล่อยทาส
أَوۡ إِطۡعَٰمࣱ فِي يَوۡمࣲ ذِي مَسۡغَبَةࣲ ١٤
[90.14] หรือการให้อาหารในวันยากลำบากแห่งความหิวโหย
يَتِيمࣰا ذَا مَقۡرَبَةٍ ١٥
[90.15] แก่เด็กกำพร้าที่เป็นญาติใกล้ชิด
أَوۡ مِسۡكِينࣰا ذَا مَتۡرَبَةࣲ ١٦
[90.16] หรือคนยากจนขัดสนที่มอมอยู่กับฝุ่นดิน
ثُمَّ كَانَ مِنَ ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ وَتَوَاصَوۡاْ بِٱلصَّبۡرِ وَتَوَاصَوۡاْ بِٱلۡمَرۡحَمَةِ ١٧
[90.17] แล้วเขาได้อยู่ในหมู่ผู้ศรัทธา และตักเตือนกันให้มีความอดทนและตักเตือนกันให้มีความเมตตา
أُوْلَٰٓئِكَ أَصۡحَٰبُ ٱلۡمَيۡمَنَةِ ١٨
[90.18] ชนเหล่านี้คือพวกฝ่ายขวา
Page 595
وَٱلَّذِينَ كَفَرُواْ بِـَٔايَٰتِنَا هُمۡ أَصۡحَٰبُ ٱلۡمَشۡـَٔمَةِ ١٩
[90.19] ส่วนบรรดาผู้ปฏิเสธศรัทธาต่อสัญญาณต่าง ๆ ของเรา พวกเขาคือพวกฝ่ายซ้าย
عَلَيۡهِمۡ نَارࣱ مُّؤۡصَدَةُۢ ٢٠
[90.20] บนพวกเขานั้นมีไฟนรกครอบคลุมอยู่อย่างมิดชิด