Verse 1

ﭑ ﭒ ​

Tâ. Sîn. Mîm.

Verse 2

ﭓﭔﭕﭖ ﭗ ​

Bunlar, apaçık Kitab’ın âyetleridir.

Verse 3

ﭘﭙﭚﭛﭜﭝ ﭞ ​

(Rasûlüm!) Onlar iman etmiyorlar diye neredeyse kendine kıyacaksın!

Verse 4

ﭟﭠﭡﭢﭣﭤﭥﭦﭧﭨﭩ ﭪ ​

Biz dilesek, onların üzerine gökten bir mucize indiririz de, ona boyunları eğilip kalır.

Verse 5

ﭫﭬﭭﭮﭯﭰﭱﭲﭳﭴﭵ ﭶ ​

Kendilerine, Rahmân (o çok esirgeyici Allah) dan hiçbir yeni öğüt gelmez ki, ondan yüz çevirmesinler.

Verse 6

ﭷﭸﭹﭺﭻﭼﭽﭾ ﭿ ​

Üstelik (ona) «yalandır» derler, fakat alay edip durdukları şeylerin haberleri yakında onlara gelecektir.

Verse 7

ﮀﮁﮂﮃﮄﮅﮆﮇﮈﮉﮊ ﮋ ​

Yeryüzüne bir bakmazlar mı! Orada her güzel çiftten nice bitkiler yetiştirdik.

Verse 8

ﮌﮍﮎﮏﮐﮑﮒﮓﮔ ﮕ ​

Şüphesiz bunlarda (Allah'ın kudretine) bir nişâne vardır; ama çoğu iman etmezler.

Verse 9

ﮖﮗﮘﮙﮚ ﮛ ​

Şüphe yok ki Rabbin, mutlak galip ve engin merhamet sahibidir.

Verse 10

ﮜﮝﮞﮟﮠﮡﮢﮣ ﮤ ​

Hani Rabbin Musa'ya: O zalimler güruhuna, git diye seslenmişti.

Verse 11

ﮥﮦﮧﮨﮩ ﮪ ​

Firavun'un kavmine. Hâlâ (başlarına gelecekten) sakınmayacaklar mı onlar?

Verse 12

ﮫﮬﮭﮮﮯﮰ ﮱ ​

Musa şöyle dedi: Rabbim! Doğrusu, beni yalancılıkla suçlamalarından korkuyorum.

Verse 13

ﯓﯔﯕﯖﯗﯘﯙﯚ ﯛ ​

"Göğsüm daralıyor; dilim çözülmüyor; onun için Harun'a da elçilik ver.

Verse 14

ﯜﯝﯞﯟﯠﯡ ﯢ ​

Onların bana isnad ettikleri bir suç da var. Bundan ötürü beni öldürmelerinden korkuyorum.

Verse 15

ﯣﯤﯥﯦﯧﯨﯩﯪﯫ ﯬ ​

Allah buyurdu: Hayır (seni asla öldüremezler)! İkiniz mucizelerimizle gidin. Şüphesiz ki, biz sizinle beraberiz, (her şeyi) işitmekteyiz.

Verse 16

ﯭﯮﯯﯰﯱﯲﯳ ﯴ ​

Haydi Firavun’a gidip deyin ki: Gerçekten biz, âlemlerin Rabbi'nin elçisiyiz;

Verse 17

ﯵﯶﯷﯸﯹ ﯺ ​

İsrailoğullarını bizimle beraber gönder.

Verse 18

ﯻﯼﯽﯾﯿﰀﰁﰂﰃﰄ ﰅ ​

(Kendisine Allah'ın emri tebliğ edilince Firavun) dedi ki: Biz seni çocukken himayemize alıp büyütmedik mi? Hayatının birçok yıllarını aramızda geçirmedin mi?

Verse 19

ﰆﰇﰈﰉﰊﰋﰌ ﰍ ​

Sonunda o yaptığın (kötü) işi de yaptın. Sen nankörün birisin!

Verse 20

ﭑﭒﭓﭔﭕﭖ ﭗ ​

Mûsâ da demişti ki: "Ben onu o zaman cahillerden biri olarak, bilmeyerek yapmıştım."

Verse 21

ﭘﭙﭚﭛﭜﭝﭞﭟﭠﭡﭢ ﭣ ​

Sizden korkunca da hemen aranızdan kaçtım. Sonra Rabbim bana hikmet bahşetti ve beni peygamberlerden kıldı.

Verse 22

ﭤﭥﭦﭧﭨﭩﭪﭫ ﭬ ​

O nimet diye başıma kaktığın ise, (aslında) İsrailoğullarını kendine kul köle etmendir.

Verse 23

ﭭﭮﭯﭰﭱ ﭲ ​

Firavun şöyle dedi: Alemlerin Rabbi dediğin de nedir?

Verse 24

ﭳﭴﭵﭶﭷﭸﭹﭺﭻﭼ ﭽ ​

Musa cevap verdi: Eğer işin gerçeğini düşünüp anlayan kişiler olsanız, (itiraf edersiniz ki) O, göklerin, yerin ve ikisi arasında bulunan her şeyin Rabbidir.

Verse 25

ﭾﭿﮀﮁﮂ ﮃ ​

(Firavun) etrafında bulunanlara: İşitiyor musunuz? dedi.

Verse 26

ﮄﮅﮆﮇﮈ ﮉ ​

Musa dedi ki: O, sizin de Rabbiniz, daha önceki atalarınızın da Rabbidir.

Verse 27

ﮊﮋﮌﮍﮎﮏﮐ ﮑ ​

Firavun: Size gönderilen bu elçiniz mutlaka delidir, dedi.

Verse 28

ﮒﮓﮔﮕﮖﮗﮘﮙﮚﮛ ﮜ ​

Musa devamla şunu söyledi: Şayet aklınızı kullansanız (anlarsınız ki), O, doğunun, batının ve ikisinin arasında bulunanların Rabbidir.

Verse 29

ﮝﮞﮟﮠﮡﮢﮣﮤ ﮥ ​

Firavun: Benden başkasını tanrı edinirsen, andolsun ki seni zindanlıklardan ederim! dedi.

Verse 30

ﮦﮧﮨﮩﮪ ﮫ ​

Musa: Sana apaçık bir şey getirmiş olsam da mı? dedi.

Verse 31

ﮬﮭﮮﮯﮰﮱﯓ ﯔ ​

Firavun: Doğru söyleyenlerden isen, haydi getir onu! diye karşılık verdi.

Verse 32

ﯕﯖﯗﯘﯙﯚ ﯛ ​

Bunun üzerine Musa asâsını atıverdi; bir de ne görsünler, asâ apaçık koca bir yılan (oluvermiş).

Verse 33

ﯜﯝﯞﯟﯠﯡ ﯢ ​

Elini de (koynundan) çıkardı; o da seyredenlere bembeyaz görünen (nur saçan bir şey oluvermiş)!

Verse 34

ﯣﯤﯥﯦﯧﯨﯩ ﯪ ​

Firavun, çevresindeki ileri gelenlere: Bu, dedi, doğrusu çok bilgili bir sihirbaz!

Verse 35

ﯫﯬﯭﯮﯯﯰﯱﯲ ﯳ ​

Sizi sihriyle yurdunuzdan çıkarmak istiyor. Şimdi ne buyurursunuz?

Verse 36

ﯴﯵﯶﯷﯸﯹﯺ ﯻ ​

Etrafındakiler de ona şöyle demişlerdi: "Onu ve kardeşini alıkoy ve şehirlere toplayıcı görevliler gönder.

Verse 37

ﯼﯽﯾﯿ ﰀ ​

Ne kadar bilgisi derin sihirbaz varsa sana getirsinler.

Verse 38

ﰁﰂﰃﰄﰅ ﰆ ​

Böylece sihirbazlar belli bir günün tayin edilen vaktinde biraraya getirildi.

Verse 39

ﰇﰈﰉﰊﰋ ﰌ ​

Halka: Siz de toplanıyor musunuz (haydi hemen toplanın), denildi. 

Verse 40

ﭑﭒﭓﭔﭕﭖﭗ ﭘ ​

(Firavunun adamları:) Eğer üstün gelirlerse, herhalde sihirbazlara uyarız, dediler.

Verse 41

ﭙﭚﭛﭜﭝﭞﭟﭠﭡﭢﭣﭤ ﭥ ​

Sihirbazlar geldiklerinde Firavun'a: Şayet biz üstün gelirsek, muhakkak bize bir ücret vardır değil mi? dediler.

Verse 42

ﭦﭧﭨﭩﭪﭫ ﭬ ​

Firavun cevap verdi: Evet, o takdirde hiç şüphe etmeyin, gözde kimselerden de olacaksınız.

Verse 43

ﭭﭮﭯﭰﭱﭲﭳ ﭴ ​

Musa onlara: Ne atacaksanız atın! dedi.

Verse 44

ﭵﭶﭷﭸﭹﭺﭻﭼﭽ ﭾ ​

Bunun üzerine iplerini ve değneklerini attılar ve: Firavun'un kudreti hakkı için elbette bizler galip geleceğiz, dediler.

Verse 45

ﭿﮀﮁﮂﮃﮄﮅﮆ ﮇ ​

Sonra Musa asâsını attı; bir de ne görsünler, onların uydurduklarını yutuveriyor!

Verse 46

ﮈﮉﮊ ﮋ ​

(Bunu görünce) sihirbazlar derhal secdeye kapandılar.

Verse 47

ﮌﮍﮎﮏ ﮐ ​

«Âlemlerin Rabbine, iman ettik» dediler.

Verse 48

ﮑﮒﮓ ﮔ ​

Musa ve Harun'un Rabbi.

Verse 49

ﮕﮖﮗﮘﮙﮚﮛﮜﮝﮞﮟﮠﮡﮢﮣﮤﮥﮦﮧﮨﮩﮪﮫ ﮬ ​

Firavun, (kızgınlık içinde) dedi ki: Ben size izin vermeden ona iman ettiniz ha! Demek ki size sihri öğreten büyüğünüzmüş o! Ama şimdi (size yapacağımı görecek ve) bileceksiniz. Andolsun, ellerinizi ve ayaklarınızı çaprazlama kestireceğim, hepinizi astıracağım!

Verse 50

ﮭﮮﮯﮰﮱﯓﯔﯕ ﯖ ​

«Zararı yok, dediler, (nasıl olsa) biz şüphesiz Rabbimize döneceğiz.»

Verse 51

ﯗﯘﯙﯚﯛﯜﯝﯞﯟﯠﯡ ﯢ ​

«Biz, ilk iman edenler olduğumuz için Rabbimizin hatalarımızı bağışlayacağını umarız.»

Verse 52

ﯣﯤﯥﯦﯧﯨﯩﯪﯫ ﯬ ​

Musa’ya: Kullarımı geceleyin yola çıkar; çünkü takip edileceksiniz, diye vahyettik.

Verse 53

ﯭﯮﯯﯰﯱ ﯲ ​

Firavun da şehirlere (asker) toplayıcılar gönderdi:

Verse 54

ﯳﯴﯵﯶ ﯷ ​

«Esasen bunlar, sayıları az, bölük pörçük bir cemaattır.»

Verse 55

ﯸﯹﯺ ﯻ ​

«(Böyle iken) kesinkes bizi öfkelendirmişlerdir.»

Verse 56

ﯼﯽﯾ ﯿ ​

«Biz ise, elbette uyanık (ve yek vücut) bir cemaatız.» (diyor ve dedirtiyordu).

Verse 57

ﰀﰁﰂﰃ ﰄ ​

Ama (sonunda) biz onları (Firavun ve kavmini), bahçelerden, pınarlardan, çıkardık.

Verse 58

ﰅﰆﰇ ﰈ ​

Hâzinelerden ve değerli bir yerden çıkardık.

Verse 59

ﰉﰊﰋﰌﰍ ﰎ ​

Böylece, bunlara İsrailoğullarını mirasçı yaptık.

Verse 60

ﰏﰐ ﰑ ​

Derken (Firavun ve adamları) gün doğumunda onların ardına düştüler.

Verse 61

ﭑﭒﭓﭔﭕﭖﭗﭘ ﭙ ​

İki topluluk birbirini görünce, Musa'nın adamları: "İşte yakalandık!" dediler.

Verse 62

ﭚﭛﭜﭝﭞﭟﭠ ﭡ ​

Musa: Asla! dedi, Rabbim şüphesiz benimledir, bana yol gösterecektir.

Verse 63

ﭢﭣﭤﭥﭦﭧﭨﭩﭪﭫﭬﭭﭮﭯ ﭰ ​

Bunun üzerine Musa'ya: Asân ile denize vur! diye vahyettik. (Vurunca deniz) derhal yarıldı (on iki yol açıldı), her bölük koca bir dağ gibi oldu.

Verse 64

ﭱﭲﭳ ﭴ ​

Ötekilerini de oraya yaklaştırdık.

Verse 65

ﭵﭶﭷﭸﭹ ﭺ ​

Musa ve beraberinde bulunanların hepsini kurtardık.

Verse 66

ﭻﭼﭽ ﭾ ​

Sonra ötekilerini suda boğduk.

Verse 67

ﭿﮀﮁﮂﮃﮄﮅﮆﮇ ﮈ ​

Şüphesiz bunda bir ibret vardır; ama çokları iman etmiş değillerdir.

Verse 68

ﮉﮊﮋﮌﮍ ﮎ ​

Şüphesiz Rabbin, işte O, mutlak galip ve engin merhamet sahibidir.

Verse 69

ﮏﮐﮑﮒ ﮓ ​

(Rasûlüm!) Onlara İbrahim’in haberini de naklet.

Verse 70

ﮔﮕﮖﮗﮘﮙ ﮚ ​

Hani o, babasına ve kavmine: Neye tapıyorsunuz? demişti.

Verse 71

ﮛﮜﮝﮞﮟﮠ ﮡ ​

«Putlara tapıyoruz ve onlara tapmaya devam edeceğiz» diye cevap verdiler.

Verse 72

ﮢﮣﮤﮥﮦ ﮧ ​

İbrahim: Peki, dedi, yalvardığınızda onlar sizi işitiyorlar mı?

Verse 73

ﮨﮩﮪﮫ ﮬ ​

Yahut size fayda ya da zarar verebiliyorlar mı?

Verse 74

ﮭﮮﮯﮰﮱﯓ ﯔ ​

Şöyle cevap verdiler: Hayır, ama biz babalarımızı böyle yapar bulduk.

Verse 75

ﯕﯖﯗﯘﯙ ﯚ ​

İbrahim dedi ki: İyi ama,neye taptığınızı (biraz olsun) düşündünüz mü?

Verse 76

ﯛﯜﯝ ﯞ ​

İster sizin, ister önceki atalarınızın.

Verse 77

ﯟﯠﯡﯢﯣﯤ ﯥ ​

İyi bilin ki onlar benim düşmanımdır; ancak âlemlerin Rabbi (benim dostumdur);

Verse 78

ﯦﯧﯨﯩ ﯪ ​

Beni yaratan ve bana doğru yolu gösteren O'dur.

Verse 79

ﯫﯬﯭﯮ ﯯ ​

Beni yediren, içiren O’dur.

Verse 80

ﯰﯱﯲﯳ ﯴ ​

Hastalandığım zaman bana şifa veren O'dur.

Verse 81

ﯵﯶﯷﯸ ﯹ ​

Benim canımı alacak, sonra beni diriltecek O’dur.

Verse 82

ﯺﯻﯼﯽﯾﯿﰀﰁ ﰂ ​

Ve hesap günü hatalarımı bağışlayacağını umduğum O'dur.

Verse 83

ﰃﰄﰅﰆﰇﰈ ﰉ ​

Rabbim! Bana hikmet ver ve beni iyiler arasına kat. 

Verse 84

ﭑﭒﭓﭔﭕﭖ ﭗ ​

"Benden sonrakiler içinde, beni iyi dille anılanlardan eyle."

Verse 85

ﭘﭙﭚﭛﭜ ﭝ ​

Beni, Naîm cennetinin vârislerinden kıl.

Verse 86

ﭞﭟﭠﭡﭢﭣ ﭤ ​

Babamı da bağışla (ona tevbe ve iman nasip et). Çünkü o sapıklardandır.

Verse 87

ﭥﭦﭧﭨ ﭩ ​

(İnsanların) dirilecekleri gün, beni mahcup etme.

Verse 88

ﭪﭫﭬﭭﭮﭯ ﭰ ​

O gün, ne mal fayda verir ne de evlât.

Verse 89

ﭱﭲﭳﭴﭵﭶ ﭷ ​

Ancak Allah'a kalbi selîm (temiz bir kalp) ile gelenler (o günde fayda bulur).

Verse 90

ﭸﭹﭺ ﭻ ​

(O gün) cennet, takvâ sahiplerine yaklaştırılır.

Verse 91

ﭼﭽﭾ ﭿ ​

Cehennem de azgınlara apaçık gösterilir.

Verse 92

ﮀﮁﮂﮃﮄﮅ ﮆ ​

Onlara: Allah’tan gayrı taptıklarınız hani nerede?

Verse 93

ﮇﮈﮉﮊﮋﮌﮍ ﮎ ​

Size yardım edebiliyorlar mı veya kendilerine (olsun) yardımları dokunuyor mu? denilir.

Verse 94

ﮏﮐﮑﮒ ﮓ ​

Artık onlar, o azgınlar toptan oraya tepetaklak (cehenneme) atılırlar

Verse 95

ﮔﮕﮖ ﮗ ​

ve İblis orduları,

Verse 96

ﮘﮙﮚﮛ ﮜ ​

orada birbirleriyle çekişerek şöyle derler:

Verse 97

ﮝﮞﮟﮠﮡﮢ ﮣ ​

Vallahi, biz gerçekten apaçık bir sapıklık içindeymişiz.

Verse 98

ﮤﮥﮦﮧ ﮨ ​

Çünkü biz sizi âlemlerin Rabbi ile eşit tutuyorduk.

Verse 99

ﮩﮪﮫﮬ ﮭ ​

Bizi ancak o günahkârlar saptırdı.

Verse 100

ﮮﮯﮰﮱ ﯓ ​

Şimdi artık bizim ne şefaatçilerimiz var,

Verse 101

ﯔﯕﯖ ﯗ ​

ne de yakın bir dostumuz.

Verse 102

ﯘﯙﯚﯛﯜﯝﯞ ﯟ ​

Ah keşke bizim için (dünyaya) bir dönüş daha olsa da, müminlerden olsak!

Verse 103

ﯠﯡﯢﯣﯤﯥﯦﯧﯨ ﯩ ​

Bunda elbet (alınacak) büyük bir ders vardır, ama çokları iman etmezler.

Verse 104

ﯪﯫﯬﯭﯮ ﯯ ​

Şüphesiz Rabbin, işte O, mutlak galip ve engin merhamet sahibidir.

Verse 105

ﯰﯱﯲﯳ ﯴ ​

Nuh kavmi de peygamberleri yalancılıkla suçladılar.

Verse 106

ﯵﯶﯷﯸﯹﯺﯻ ﯼ ​

Kardeşleri Nuh onlara şöyle demişti: (Allah'a karşı gelmekten) sakınmaz mısınız?

Verse 107

ﯽﯾﯿﰀ ﰁ ​

Bilin ki ben, size gönderilmiş güvenilir bir elçiyim.

Verse 108

ﰂﰃﰄ ﰅ ​

Artık Allah’a karşı gelmekten sakının ve bana itaat edin.

Verse 109

ﰆﰇﰈﰉﰊﰋﰌﰍﰎﰏﰐﰑ ﰒ ​

Buna karşı sizden hiçbir ücret istemiyorum. Benim ecrimi verecek olan, ancak âlemlerin Rabbidir.

Verse 110

ﰓﰔﰕ ﰖ ​

Onun için, Allah'tan korkun ve bana itaat edin.

Verse 111

ﰗﰘﰙﰚﰛﰜ ﰝ ​

Onlar şöyle cevap verdiler. Sana düşük seviyeli kimseler tâbi olup dururken, biz sana iman eder miyiz hiç! 

Verse 112

ﭑﭒﭓﭔﭕﭖ ﭗ ​

Nuh dedi ki: Onların yaptıkları hakkında bilgim yoktur.

Verse 113

ﭘﭙﭚﭛﭜﭝﭞﭟ ﭠ ​

Onların hesabı ancak Rabbime aittir. Bir düşünseniz!

Verse 114

ﭡﭢﭣﭤ ﭥ ​

Ben iman eden kimseleri kovacak değilim.

Verse 115

ﭦﭧﭨﭩﭪ ﭫ ​

Ben ancak apaçık bir uyarıcıyım.

Verse 116

ﭬﭭﭮﭯﭰﭱﭲﭳ ﭴ ​

Dediler ki: Ey Nuh! (Bu davadan) vazgeçmezsen, iyi bil ki, taşlanmışlardan olacaksın!

Verse 117

ﭵﭶﭷﭸﭹ ﭺ ​

Nuh: Rabbim! dedi, kavmim beni yalancılıkla suçladı.

Verse 118

ﭻﭼﭽﭾﭿﮀﮁﮂﮃ ﮄ ​

Artık benimle onların arasında sen hükmünü ver. Beni ve beraberimdeki müminleri kurtar.

Verse 119

ﮅﮆﮇﮈﮉﮊ ﮋ ​

Bunun üzerine biz onu ve beraberindekileri, o dolu geminin içinde (taşıyarak) kurtardık.

Verse 120

ﮌﮍﮎﮏ ﮐ ​

Sonra da geri kalanları suda boğduk.

Verse 121

ﮑﮒﮓﮔﮕﮖﮗﮘﮙ ﮚ ​

Doğrusu bunda büyük bir ders vardır; ama çokları iman etmezler.

Verse 122

ﮛﮜﮝﮞﮟ ﮠ ​

Şüphesiz Rabbin, işte O, mutlak galip ve engin merhamet sahibidir.

Verse 123

ﮡﮢﮣ ﮤ ​

Âd (kavmi) de peygamberleri yalancılıkla suçladı.

Verse 124

ﮥﮦﮧﮨﮩﮪﮫ ﮬ ​

Kardeşleri Hûd onlara şöyle demişti: (Allah'a karşı gelmekten) sakınmaz mısınız?

Verse 125

ﮭﮮﮯﮰ ﮱ ​

Bilin ki, ben size gönderilmiş güvenilir bir elçiyim.

Verse 126

ﯓﯔﯕ ﯖ ​

Artık Allah'a karşı gelmekten sakının ve bana itaat edin.

Verse 127

ﯗﯘﯙﯚﯛﯜﯝﯞﯟﯠﯡﯢ ﯣ ​

Buna karşı sizden hiçbir ücret istemiyorum. Benim ecrimi verecek olan, ancak âlemlerin Rabbidir.

Verse 128

ﯤﯥﯦﯧﯨ ﯩ ​

Siz her yüksek yere bir alâmet (köşk) dikerek eğleniyor musunuz?

Verse 129

ﯪﯫﯬﯭ ﯮ ​

Temelli kalacağınızı umarak sağlam yapılar mı ediniyorsunuz?

Verse 130

ﯯﯰﯱﯲ ﯳ ​

Yakaladığınız zaman, zorbalar gibi mi yakalıyorsunuz?

Verse 131

ﯴﯵﯶ ﯷ ​

Artık Allah’tan korkun ve bana itaat edin.

Verse 132

ﯸﯹﯺﯻﯼ ﯽ ​

Bildiğiniz şeyleri size veren, (Allah'a karşı gelmek) den sakının.

Verse 133

ﯾﯿﰀ ﰁ ​

Size nimetler (davarlar), oğullar, ihsan eden

Verse 134

ﰂﰃ ﰄ ​

bağlar, pınarlar…

Verse 135

ﰅﰆﰇﰈﰉﰊ ﰋ ​

Doğrusu sizin hakkınızda muazzam bir günün azabından endişe ediyorum.

Verse 136

ﰌﰍﰎﰏﰐﰑﰒﰓﰔ ﰕ ​

(Onlar) şöyle dediler: Sen öğüt versen de, vermesen de bizce birdir.

Verse 137

ﭑﭒﭓﭔﭕ ﭖ ​

Bu, öncekilerin geleneğinden (masallarından) başka bir şey değildir.

Verse 138

ﭗﭘﭙ ﭚ ​

Biz azaba uğratılacak da değiliz.

Verse 139

ﭛﭜﭝﭞﭟﭠﭡﭢﭣﭤﭥﭦ ﭧ ​

Böylece onu yalancılıkla suçladılar; biz de kendilerini helâk ettik. Doğrusu bunda büyük bir ibret vardır; ama çokları iman etmezler.

Verse 140

ﭨﭩﭪﭫﭬ ﭭ ​

Şüphesiz Rabbin, işte O, mutlak galip ve engin merhamet sahibidir.

Verse 141

ﭮﭯﭰ ﭱ ​

Semûd (kavmi) de peygamberleri yalancılıkla suçladı.

Verse 142

ﭲﭳﭴﭵﭶﭷﭸ ﭹ ​

Kardeşleri Sâlih onlara şöyle demişti: (Allah'a karşı gelmekten) sakınmaz mısınız?

Verse 143

ﭺﭻﭼﭽ ﭾ ​

Bilin ki, ben size gönderilmiş güvenilir bir elçiyim.

Verse 144

ﭿﮀﮁ ﮂ ​

Artık Allah’a karşı gelmekten sakının ve bana itaat edin.

Verse 145

ﮃﮄﮅﮆﮇﮈﮉﮊﮋﮌﮍﮎ ﮏ ​

Buna karşı sizden hiçbir ücret istemiyorum. Benim ecrimi verecek olan, ancak âlemlerin Rabbidir.

Verse 146

ﮐﮑﮒﮓﮔ ﮕ ​

Siz burada, güven içinde bırakılacak mısınız (sanırsınız)!

Verse 147

ﮖﮗﮘ ﮙ ​

Bahçelerin, pınarların içinde;

Verse 148

ﮚﮛﮜﮝ ﮞ ​

ekinlerin, salkımları sarkmış hurmalıkların arasında

Verse 149

ﮟﮠﮡﮢﮣ ﮤ ​

(Böyle sanıp) dağlardan ustaca evler yontuyorsunuz (oyup yapıyorsunuz).

Verse 150

ﮥﮦﮧ ﮨ ​

Artık Allah'tan korkun ve bana itaat edin.

Verse 151

ﮩﮪﮫﮬ ﮭ ​

Aşırı gidenlerin emrine uymayın.

Verse 152

ﮮﮯﮰﮱﯓﯔ ﯕ ​

Onlar yeryüzünde bozgunculuk yapıyor, fakat ıslâh etmiyorlar.

Verse 153

ﯖﯗﯘﯙﯚ ﯛ ​

Dediler ki: Sen, olsa olsa iyice büyülenmiş birisin!

Verse 154

ﯜﯝﯞﯟﯠﯡﯢﯣﯤﯥﯦ ﯧ ​

Sen de ancak bizim gibi bir insansın. Eğer doğru söyleyenlerden isen, haydi bize bir mucize getir.

Verse 155

ﯨﯩﯪﯫﯬﯭﯮﯯﯰ ﯱ ​

Salih: İşte (mucize) bu dişi devedir; onun bir su içme hakkı vardır, belli bir günün içme hakkı da sizindir, dedi.

Verse 156

ﯲﯳﯴﯵﯶﯷﯸ ﯹ ​

Ona bir kötülükle ilişmeyin, yoksa sizi muazzam bir günün azabı yakalayıverir.

Verse 157

ﯺﯻﯼ ﯽ ​

Buna rağmen onlar deveyi kestiler; ama pişman da oldular.

Verse 158

ﯾﯿﰀﰁﰂﰃﰄﰅﰆﰇﰈﰉ ﰊ ​

Bunun üzerine onları azap yakaladı. Doğrusu bunda, büyük bir ders vardır; ama çokları iman etmezler.

Verse 159

ﰋﰌﰍﰎﰏ ﰐ ​

Şüphesiz Rabbin, işte O, mutlak galip ve engin merhamet sahibidir. 

Verse 160

ﭑﭒﭓﭔ ﭕ ​

Lût kavmi de peygamberleri yalancılıkla suçladı.

Verse 161

ﭖﭗﭘﭙﭚﭛﭜ ﭝ ​

Kardeşleri Lût onlara şöyle demişti: (Allah'a karşı gelmekten) sakınmaz mısınız?

Verse 162

ﭞﭟﭠﭡ ﭢ ​

Bilin ki, ben size gönderilmiş güvenilir bir elçiyim.

Verse 163

ﭣﭤﭥ ﭦ ​

Artık Allah’a karşı gelmekten sakının ve bana itaat edin.

Verse 164

ﭧﭨﭩﭪﭫﭬﭭﭮﭯﭰﭱﭲ ﭳ ​

Buna karşı sizden hiçbir ücret istemiyorum. Benim ecrimi verecek olan, ancak âlemlerin Rabbidir.

Verse 165

ﭴﭵﭶﭷ ﭸ ​

İnsanlar içinden erkeklere mi yaklaşıyorsunuz?

Verse 166

ﭹﭺﭻﭼﭽﭾﭿﮀﮁﮂﮃﮄ ﮅ ​

Rabbinizin sizler için yarattığı eşlerinizi bırakıyorsunuz... Doğrusu siz sınırı aşmış (sapık) bir kavimsiniz!

Verse 167

ﮆﮇﮈﮉﮊﮋﮌﮍ ﮎ ​

Onlar şöyle dediler: Ey Lût! (Bu davadan) vazgeçmezsen, iyi bil ki, sürgün edilmişlerden olacaksın!

Verse 168

ﮏﮐﮑﮒﮓ ﮔ ​

Lût: Doğrusu, dedi, ben sizin bu işinizden tiksinmekteyim!

Verse 169

ﮕﮖﮗﮘﮙ ﮚ ​

Rabbim! Beni ve ailemi, onların yapageldiklerinden (vebalinden) kurtar.

Verse 170

ﮛﮜﮝ ﮞ ​

Bunun üzerine onu ve bütün ailesini kurtardık.

Verse 171

ﮟﮠﮡﮢ ﮣ ​

Ancak yaşlı bir kadın dışında O, geride kalanlardan (oldu).

Verse 172

ﮤﮥﮦ ﮧ ​

Sonra diğerlerini helâk ettik.

Verse 173

ﮨﮩﮪﮫﮬﮭﮮ ﮯ ​

Üzerlerine öyle bir yağmur yağdırdık ki... Uyarılanların (fakat yola gelmeyenlerin) yağmuru ne de kötü!

Verse 174

ﮰﮱﯓﯔﯕﯖﯗﯘﯙ ﯚ ​

Elbet bunda büyük bir ibret vardır; fakat çokları iman etmezler.

Verse 175

ﯛﯜﯝﯞﯟ ﯠ ​

Şüphesiz Rabbin, işte O, mutlak galip ve engin merhamet sahibidir.

Verse 176

ﯡﯢﯣﯤ ﯥ ​

Eyke halkı da peygamberleri yalancılıkla suçladı.

Verse 177

ﯦﯧﯨﯩﯪﯫ ﯬ ​

Şuayb onlara şöyle demişti: (Allah'a karşı gelmekten) sakınmaz mısınız?

Verse 178

ﯭﯮﯯﯰ ﯱ ​

Bilin ki, ben size gönderilmiş güvenilir bir elçiyim.

Verse 179

ﯲﯳﯴ ﯵ ​

Artık Allah'a karşı gelmekten sakının ve bana itaat edin.

Verse 180

ﯶﯷﯸﯹﯺﯻﯼﯽﯾﯿﰀﰁ ﰂ ​

Buna karşı sizden hiçbir ücret istemiyorum. Benim ücretimi verecek olan, ancak âlemlerin Rabbidir.

Verse 181

ﰃﰄﰅﰆﰇﰈﰉ ﰊ ​

Ölçüyü tastamam yapın, (insanların hakkını) eksik verenlerden olmayın.

Verse 182

ﰋﰌﰍ ﰎ ​

Doğru terazi ile tartın.

Verse 183

ﰏﰐﰑﰒﰓﰔﰕﰖﰗ ﰘ ​

İnsanların hakkı olan şeyleri kısmayın. Yeryüzünde bozgunculuk yaparak karışıklık çıkarmayın. 

Verse 184

ﭑﭒﭓﭔﭕ ﭖ ​

Sizi ve önceki nesilleri yaratan (Allah) dan korkun.

Verse 185

ﭗﭘﭙﭚﭛ ﭜ ​

Onlar söyle dediler: Sen, olsa olsa iyice büyülenmiş birisin!

Verse 186

ﭝﭞﭟﭠﭡﭢﭣﭤﭥ ﭦ ​

Sen de, ancak bizim gibi bir beşersin. Bil ki, biz seni ancak yalancılardan biri sayıyoruz.

Verse 187

ﭧﭨﭩﭪﭫﭬﭭﭮﭯ ﭰ ​

Şayet doğru sözlülerden isen, üstümüze gökten azap yağdır.

Verse 188

ﭱﭲﭳﭴﭵ ﭶ ​

Şuayb: Rabbim yaptıklarınızı en iyi bilendir, dedi.

Verse 189

ﭷﭸﭹﭺﭻﭼﭽﭾﭿﮀﮁ ﮂ ​

Velhasıl onu yalancı saydılar da, kendilerini o gölge gününün azabı yakalayıverdi. Gerçekten o, muazzam bir günün azabı idi!

Verse 190

ﮃﮄﮅﮆﮇﮈﮉﮊﮋ ﮌ ​

Doğrusu bunda büyük bir ders vardır; ama çokları iman etmezler.

Verse 191

ﮍﮎﮏﮐﮑ ﮒ ​

Şüphesiz Rabbin, işte O, mutlak galip ve engin merhamet sahibidir.

Verse 192

ﮓﮔﮕﮖ ﮗ ​

Muhakkak ki o (Kur'an) âlemlerin Rabbinin indirmesidir.

Verse 193

ﮘﮙﮚﮛ ﮜ ​

(Rasûlüm!) Onu Rûhu'l-emîn (Cebrail) indirmiştir.

Verse 194

ﮝﮞﮟﮠﮡ ﮢ ​

Uyarıcılardan olasın diye, senin kalbine

Verse 195

ﮣﮤﮥ ﮦ ​

apaçık Arap diliyle.

Verse 196

ﮧﮨﮩﮪ ﮫ ​

O, şüphesiz daha öncekilerin kitaplarında da vardır.

Verse 197

ﮬﮭﮮﮯﮰﮱﯓﯔﯕ ﯖ ​

Benî İsrail bilginlerinin onu bilmesi, onlar için bir delil değil midir?

Verse 198

ﯗﯘﯙﯚﯛ ﯜ ​

Biz onu Arapça bilmeyenlerden birine indirseydik de,

Verse 199

ﯝﯞﯟﯠﯡﯢ ﯣ ​

bunu onlara o okusaydı, yine ona iman etmezlerdi.

Verse 200

ﯤﯥﯦﯧﯨ ﯩ ​

Onu günahkârların kalplerine böyle soktuk.

Verse 201

ﯪﯫﯬﯭﯮﯯﯰ ﯱ ​

Onun için, acıklı azabı görünceye kadar ona iman etmezler.

Verse 202

ﯲﯳﯴﯵﯶ ﯷ ​

İşte bu (azap) onlara, kendileri farkında olmadan, ansızın geliverecektir.

Verse 203

ﯸﯹﯺﯻ ﯼ ​

O zaman: Bize (iman etmemiz için) mühlet verilir mi acaba? diyeceklerdir.

Verse 204

ﯽﯾ ﯿ ​

(Durmadan mucize talebiyle) onlar bizim azabımızı mı çarçabuk istiyorlardı?

Verse 205

ﰀﰁﰂﰃ ﰄ ​

Ne dersin! Eğer biz onları yıllarca yaşatıp nimetlerden faydalandırsak,

Verse 206

ﰅﰆﰇﰈﰉ ﰊ ​

sonra tehdit edilmekte oldukları (azap) başlarına gelse!

Verse 207

ﭑﭒﭓﭔﭕﭖ ﭗ ​

Faydalandırıldıkları nimetler onlara hiç yarar sağlamayacaktır.

Verse 208

ﭘﭙﭚﭛﭜﭝﭞ ﭟ ​

Biz hiçbir memleketi, (gönderdiğimiz) uyarıcıları (peygamberleri) olmadan yok etmemişizdir.

Verse 209

ﭠﭡﭢﭣ ﭤ ​

Öğüt vermek üzere, biz zalim değiliz.

Verse 210

ﭥﭦﭧﭨ ﭩ ​

O'nu (Kur'an’ı) şeytanlar indirmedi.

Verse 211

ﭪﭫﭬﭭﭮ ﭯ ​

Bu onlara düşmez; zaten güçleri de yetmez.

Verse 212

ﭰﭱﭲﭳ ﭴ ​

Şüphesiz onlar, vahyi işitmekten uzak tutulmuşlardır.

Verse 213

ﭵﭶﭷﭸﭹﭺﭻﭼﭽ ﭾ ​

O halde sakın Allah ile beraber başka tanrıya kulluk edip yalvarma, sonra azap edilenlerden olursun!

Verse 214

ﭿﮀﮁ ﮂ ​

(Önce) en yakın akrabanı uyar.

Verse 215

ﮃﮄﮅﮆﮇﮈ ﮉ ​

Sana uyan müminlere (merhamet) kanadını indir.

Verse 216

ﮊﮋﮌﮍﮎﮏﮐ ﮑ ​

Şayet sana karşı gelirlerse de ki: Ben sizin yaptıklarınızdan muhakkak ki uzağım.

Verse 217

ﮒﮓﮔﮕ ﮖ ​

Sen O mutlak galip ve engin merhamet sahibine güvenip dayan.

Verse 218

ﮗﮘﮙﮚ ﮛ ​

O ki, (gece namaza) kalktığın zaman seni görüyor.

Verse 219

ﮜﮝﮞ ﮟ ​

Secde edenler arasında dolaşmanı da (görüyor).

Verse 220

ﮠﮡﮢﮣ ﮤ ​

Her şeyi hakkıyla işiten, hakkıyla bilen, muhakkak ki O'dur.

Verse 221

ﮥﮦﮧﮨﮩﮪ ﮫ ​

Şeytanların ise kime ineceğini size haber vereyim mi?

Verse 222

ﮬﮭﮮﮯﮰ ﮱ ​

Onlar, günaha, iftiraya düşkün olan herkesin üstüne inerler.

Verse 223

ﯓﯔﯕﯖ ﯗ ​

Bunlar, (şeytanlara) kulak verirler ve onların çoğu yalancıdırlar.

Verse 224

ﯘﯙﯚ ﯛ ​

Şairler(e gelince), onlara da sapıklar uyarlar.

Verse 225

ﯜﯝﯞﯟﯠﯡﯢ ﯣ ​

Onların her vâdide başıboş dolaştıklarını görmedin mi?

Verse 226

ﯤﯥﯦﯧﯨ ﯩ ​

Ve gerçekte yapmadıkları şeyleri söylediklerini görmedin mi?

Verse 227

ﯪﯫﯬﯭﯮﯯﯰﯱﯲﯳﯴﯵﯶﯷﯸﯹﯺﯻﯼﯽ ﯾ ​

Ancak iman edip salih ameller işleyenler, Allah’ı çok çok ananlar ve haksızlığa uğratıldıklarında kendilerini savunanlar başkadır. Haksızlık edenler, hangi dönüşe (hangi akıbete) döndürüleceklerini yakında bileceklerdir.