Page 586
إِذَا ٱلشَّمۡسُ كُوِّرَتۡ ١
Он гоҳ ки хуршед дар ҳам печида [ва торик] гардад
وَإِذَا ٱلنُّجُومُ ٱنكَدَرَتۡ ٢
Ва он гоҳ ки ситорагон бефурӯғ шаванд
وَإِذَا ٱلۡجِبَالُ سُيِّرَتۡ ٣
Ва он гоҳ ки кӯҳҳо ба ҳаракат дароянд
وَإِذَا ٱلۡعِشَارُ عُطِّلَتۡ ٤
ва он гоҳ ки модашутурони бордор раҳо шаванд
وَإِذَا ٱلۡوُحُوشُ حُشِرَتۡ ٥
Ва он гоҳ ки ҳайвоноти ваҳшӣ [дар канори инсон] гирд оварда шаванд
وَإِذَا ٱلۡبِحَارُ سُجِّرَتۡ ٦
Ва он гоҳ ки дарёҳо [ҷӯшону] барафрӯхта шаванд
وَإِذَا ٱلنُّفُوسُ زُوِّجَتۡ ٧
Ва он гоҳ ки ҳар кас бо ҳамсони худ қарин гардад
وَإِذَا ٱلۡمَوۡءُۥدَةُ سُئِلَتۡ ٨
Ва он гоҳ ки аз духтари зиндабагуршуда пурсида шавад
بِأَيِّ ذَنۢبࣲ قُتِلَتۡ ٩
[Ки] Ба кадомин гуноҳ кушта шудааст
وَإِذَا ٱلصُّحُفُ نُشِرَتۡ ١٠
Ва он гоҳ ки номаҳо [-и аъмол] кушода шавад
وَإِذَا ٱلسَّمَآءُ كُشِطَتۡ ١١
Ва он гоҳ ки парда аз рӯи осмон баргирифта шавад
وَإِذَا ٱلۡجَحِيمُ سُعِّرَتۡ ١٢
Ва он гоҳ ки дузах афрӯхта [ва шуълавар] гардад
وَإِذَا ٱلۡجَنَّةُ أُزۡلِفَتۡ ١٣
Ва он гоҳ ки биҳишт [барои парҳезкорон] наздик оварда шавад
عَلِمَتۡ نَفۡسࣱ مَّآ أَحۡضَرَتۡ ١٤
[Дар он ҳангом] Ҳар кас хоҳад донист, ки чи чизе [барои охирати худ] омода кардааст
فَلَآ أُقۡسِمُ بِٱلۡخُنَّسِ ١٥
Пас, савганд ба ситорагоне, ки [ба ҷойгоҳи худ] бозмегарданд
ٱلۡجَوَارِ ٱلۡكُنَّسِ ١٦
[Шитобон] Ҳаракат мекунанд [ва аз назар] пинҳон мешаванд
وَٱلَّيۡلِ إِذَا عَسۡعَسَ ١٧
Ва савганд ба шаб, ҳангоме ки [торикиаш коста шавад ва] пушт кунад
وَٱلصُّبۡحِ إِذَا تَنَفَّسَ ١٨
Ва савганд ба субҳ, ҳангоме ки бидамад
إِنَّهُۥ لَقَوۡلُ رَسُولࣲ كَرِيمࣲ ١٩
Бе тардид, ин [Қуръон сухани Аллоҳ таоло аст, ки иблоғаш ба Паёмбар ба уҳдаи] фиристодаи бузургвор [Ҷабраил] аст
ذِي قُوَّةٍ عِندَ ذِي ٱلۡعَرۡشِ مَكِينࣲ ٢٠
[Ҳамон фариштае] Ки [муқтадир ва] неруманд аст ва назди [Аллоҳи] соҳиби Арш мақоми волое дорад
مُّطَاعࣲ ثَمَّ أَمِينࣲ ٢١
[Дар малакути аъло ва олами фариштагон] Аз ӯ фармон мебаранд ва амин [-и ваҳй] аст
وَمَا صَاحِبُكُم بِمَجۡنُونࣲ ٢٢
[Эй мардум] Ҳамнишини шумо [Муҳаммад] девона нест
وَلَقَدۡ رَءَاهُ بِٱلۡأُفُقِ ٱلۡمُبِينِ ٢٣
Ва бе тардид, [Муҳаммад] ӯ [Ҷабраил]-ро дар уфуқи равшан дидааст
وَمَا هُوَ عَلَى ٱلۡغَيۡبِ بِضَنِينࣲ ٢٤
Ва ӯ бар [иблоғи он чи аз тариқи] ғайб [ба вай ваҳй мегардад] бахил нест
وَمَا هُوَ بِقَوۡلِ شَيۡطَٰنࣲ رَّجِيمࣲ ٢٥
Ва ин [Қуръон] гуфтаи шайтони рондашуда нест
فَأَيۡنَ تَذۡهَبُونَ ٢٦
Пас, ба куҷо меравед?
إِنۡ هُوَ إِلَّا ذِكۡرࣱ لِّلۡعَٰلَمِينَ ٢٧
Ин [Қуръон] ҷуз панд барои ҷаҳониён [инсон ва ҷин] нест
لِمَن شَآءَ مِنكُمۡ أَن يَسۡتَقِيمَ ٢٨
Барои ҳар як аз шумо, ки бихоҳад роҳи рости [ҳақро] дар пеш гирад
وَمَا تَشَآءُونَ إِلَّآ أَن يَشَآءَ ٱللَّهُ رَبُّ ٱلۡعَٰلَمِينَ ٢٩
Ва шумо [чизеро] намехоҳед, магар он ки Парвардигори ҷаҳониён [ирода кунад ва] бихоҳад