Verse 1

ﭑﭒ ﭓ ​

37-1 قسم دى (د ملايكو) په صف جوړونكو ډلو باندې، صف جوړول

Verse 2

ﭔﭕ ﭖ ​

37-2 بیا (شیطانانو لره) په شړونكو (ملايكو دى) سخت شړل

Verse 3

ﭗﭘ ﭙ ​

37-3 بیا د ذكر په لوستونكو باندې

Verse 4

ﭚﭛﭜ ﭝ ​

37-4 چې بېشكه ستاسو معبود یقینًا یو دى

Verse 5

ﭞﭟﭠﭡﭢﭣﭤ ﭥ ​

37-5 چې د اسمانونو او ځمكې رب دى او د هغه څه چې د دواړو په مینځ كې دي او د مشرقونو رب دى

Verse 6

ﭦﭧﭨﭩﭪﭫ ﭬ ​

37-6 بېشكه مونږ (ځمكې ته) زیات نژدې اسمان په زینت سره ښايسته كړى دى، چې ستوري دي

Verse 7

ﭭﭮﭯﭰﭱ ﭲ ​

37-7 او له هر سركښه شیطان نه مو ښه ساتلى دى

Verse 8

ﭳﭴﭵﭶﭷﭸﭹﭺﭻ ﭼ ​

37-8 دغه (شیطانان) تر ټولو لوړ مجلس ته غوږ نشي نیولى او دوى له هره جانبه ویشتل شي

Verse 9

ﭽﭾﭿﮀﮁ ﮂ ​

37-9 د شړلو لپاره او د دوى لپاره همېشنى عذاب دى

Verse 10

ﮃﮄﮅﮆﮇﮈﮉ ﮊ ​

37-10 غیر له هغه (شیطان) نه چې وتښتوي یو كرت تښتونه، نو په ده پسې شي لمبه رڼا كوونكې

Verse 11

ﮋﮌﮍﮎﮏﮐﮑﮒﮓﮔﮕﮖﮗ ﮘ ​

37-11 نو ته له دوى نه پوښتنه وكړه چې ایا دوى د تخلیق په لحاظ ډېر سخت دي، یا هغه چې مونږ پیدا كړي دي؟، بېشكه مونږ دوى له سرېښناكې خټې نه پیدا كړي دي

Verse 12

ﮙﮚﮛ ﮜ ​

37-12 بلكې ته (د دوى په انكار) تعجب كوې، په داسې حال كې چې دوى (په تا پورې) مسخرې كوي

Verse 13

ﮝﮞﮟﮠ ﮡ ​

37-13 او كله چې دوى ته نصیحت وكړى شي، دوى پند (نصیحت) نه اخلي

Verse 14

ﮢﮣﮤﮥ ﮦ ​

37-14 او كله چې دوى كومه (نښه دلیل) وویني، (نو ورپورې) ډېرې مسخرې كوي

Verse 15

ﮧﮨﮩﮪﮫﮬ ﮭ ​

37-15 او وايي چې نه دى دا (چې مونږ ولید) مګر ښكاره جادو

Verse 16

ﮮﮯﮰﮱﯓﯔﯕ ﯖ ​

37-16 ایا كله چې مونږ مړه شو او خاورې او هډوكي شو، ایا په رښتیا به مونږ خامخا بیا ژۃوندي راپاڅول كېږو؟

Verse 17

ﯗﯘ ﯙ ​

37-17 او ایا زمونږ ړومبني پلرونه هم؟

Verse 18

ﯚﯛﯜﯝ ﯞ ​

37-18 ته (دوى ته) ووایه: هو! په داسې حال كې چې تاسو به ذلیل هم یئ

Verse 19

ﯟﯠﯡﯢﯣﯤﯥ ﯦ ​

37-19 پس همدا خبره ده چې هغه (قیامت) خو یوه چغه ده، نو ناڅاپه به دوى ګوري

Verse 20

ﯧﯨﯩﯪﯫ ﯬ ​

37-20 او دوى به وايي: اى زمونږ هلاكته! دا د بدلې ورځ ده

Verse 21

ﯭﯮﯯﯰﯱﯲﯳ ﯴ ​

37-21 دا د فیصلې ورځ ده، هغه ورځ چې تاسو به د دې تكذیب كاوه

Verse 22

ﯵﯶﯷﯸﯹﯺﯻﯼ ﯽ ​

37-22 (الله به ملايكو ته ووايي:) تاسو راټول كړئ هغه كسان چې ظلم (شرك) يې كړى دى او د دوى جوړې (د عقیدې ملګري) او هغه څه چې دوى به يې عبادت كاوه

Verse 23

ﯾﯿﰀﰁﰂﰃﰄ ﰅ ​

37-23 له الله نه غیر، نو تاسو دوى د دوزخ په لاره روان (او برابر) كړئ

Verse 24

ﰆﰇﰈﰉ ﰊ ​

37-24 او دوى ودروئ، بېشكه له دوى نه پوښتنې كول شي

Verse 25

ﭑﭒﭓﭔ ﭕ ​

37-25 په تاسو څه دي چې یو له بله سره مرسته نه كوئ؟

Verse 26

ﭖﭗﭘﭙ ﭚ ​

37-26 بلكې دوى نن ورځ (پخپله) تسليمېدونكي دي

Verse 27

ﭛﭜﭝﭞﭟ ﭠ ​

37-27 او د دوى ځینې به ځینو نورو ته مخ ورواړوي، یو تربله به پوښتنې كوي

Verse 28

ﭡﭢﭣﭤﭥﭦ ﭧ ​

37-28 وبه وايي (كشران مشرانو ته) بېشكه هم تاسو وئ چې مونږ ته به په زور سره راتللئ

Verse 29

ﭨﭩﭪﭫﭬ ﭭ ​

37-29 وبه وايي (مشران په جواب كې) بلكې تاسو پخپله ایمان راوړونكي نه وئ

Verse 30

ﭮﭯﭰﭱﭲﭳﭴﭵﭶﭷﭸ ﭹ ​

37-30 او زمونږ لپاره پر تاسو باندې هېڅ زور (تسلط) نه و، بلكې تاسو پخپله سركښه قوم وئ

Verse 31

ﭺﭻﭼﭽﭾﭿﮀ ﮁ ​

37-31 نو په مونږه باندې زمونږ د رب خبره ثابته شوه، یقینًا مونږ خامخا (عذاب لره) څكونكي یو

Verse 32

ﮂﮃﮄﮅ ﮆ ​

37-32 نو مونږ تاسو ګمراه كړئ، بېشكه مونږ (پخپله هم) ګمراهان وو

Verse 33

ﮇﮈﮉﮊﮋ ﮌ ​

37-33 پس بېشكه دوى په دغه ورځ په عذاب كې سره شریكان دي

Verse 34

ﮍﮎﮏﮐ ﮑ ​

37-34 بېشكه مونږ له مجرمانو سره همداسې كوو

Verse 35

ﮒﮓﮔﮕﮖﮗﮘﮙﮚﮛ ﮜ ​

37-35 بېشكه دوى (داسې) وو چې كله به دوى ته وویل شول چې له الله نه غیر هېڅ لايق د عبادت نشته (، نو) دوى به تكبر كاوه

Verse 36

ﮝﮞﮟﮠﮡﮢ ﮣ ​

37-36 او دوى وايي چې ایا یقینًا مونږ په رښتیا سره د یو لېوني شاعر له وجې نه خپل معبودان (خدایان) پرېښودونكي یو

Verse 37

ﮤﮥﮦﮧﮨ ﮩ ​

37-37 (داسې نه ده) بلكې دغه (نبي) حق (دین) راوړى دى، او د رسولانو تصدیق يې كړى دى

Verse 38

ﮪﮫﮬﮭ ﮮ ​

37-38 بېشكه تاسو خامخا ډېر دردوونكي عذاب لره څكونكي یئ

Verse 39

ﮯﮰﮱﯓﯔﯕ ﯖ ​

37-39 او تاسو ته بدله نه دركولى كېږي مګر د هغو عملونو چې تاسو به كول

Verse 40

ﯗﯘﯙﯚ ﯛ ​

37-40 لېكن د الله غوره كړى شوي بنده ګان

Verse 41

ﯜﯝﯞﯟ ﯠ ​

37-41 دغه كسان چې دي، د دوى لپاره معلومه روزي ده

Verse 42

ﯡﯢﯣ ﯤ ​

37-42 چې (رنګارنګ) مېوي دي، په داسې حال كې چې دوى به عزتمن كړى شوي وي

Verse 43

ﯥﯦﯧ ﯨ ​

37-43 د نعمتونو په باغونو كې

Verse 44

ﯩﯪﯫ ﯬ ​

37-44 (چې ناست به وي) په تختونو یو بل ته مخامخ

Verse 45

ﯭﯮﯯﯰﯱ ﯲ ​

37-45 په دوى به د روانو صافو شرابو جامونه ګرځولى شي

Verse 46

ﯳﯴﯵ ﯶ ​

37-46 چې تك سپین به وي، د څښونكو لپاره به خوندور وي

Verse 47

ﯷﯸﯹﯺﯻﯼﯽ ﯾ ​

37-47 نه به په هغو كې سر خوږى وي او نه به دوى د دغو (شرابو) په وجه نشه كولى شي

Verse 48

ﯿﰀﰁﰂ ﰃ ​

37-48 او له دوى سره به د (خپل) نظر رامنع كوونكې غټو سترګو والا حورې وي

Verse 49

ﰄﰅﰆ ﰇ ​

37-49 ګویاكې دوى پټې ساتل شوې هګۍ دي

Verse 50

ﰈﰉﰊﰋﰌ ﰍ ​

37-50 نو د دغو (جنتیانو) ځینې به ځینو نورو ته مخ راوګرځوي، چې سره تپوس به كوي

Verse 51

ﰎﰏﰐﰑﰒﰓﰔ ﰕ ​

37-51 په دوى كې يو ویونكى به ووايي: بېشكه زما یو دوست و

Verse 52

ﭑﭒﭓﭔ ﭕ ​

37-52 ویل به يې: ایا یقینًا ته خامخا له تصدیق كوونكو ځنې يې؟

Verse 53

ﭖﭗﭘﭙﭚﭛﭜ ﭝ ​

37-53 ایا كله چې مونږ مړه شو او خاورې او هډوكي شو، ایا بېشكه مونږ ته به خامخا جزا راكولى شي

Verse 54

ﭞﭟﭠﭡ ﭢ ​

37-54 وبه وايي: ایا تاسو كتونكي يئ؟

Verse 55

ﭣﭤﭥﭦﭧ ﭨ ​

37-55 نو وبه ګوري، نو هغه به (د دوزخ) په مینځ كې وویني

Verse 56

ﭩﭪﭫﭬﭭ ﭮ ​

37-56 وبه وايي (كتونكى): قسم په الله! بېشكه شان دا و چې ته نژدې وې چې ما هلاك كړې

Verse 57

ﭯﭰﭱﭲﭳﭴ ﭵ ​

37-57 او كه زما د رب نعمت نه وى (نو) خامخا زه به له حاضر كړى شویو څخه وم

Verse 58

ﭶﭷﭸ ﭹ ​

37-58 ایا نو مونږ مړه كېدونكي نه یو

Verse 59

ﭺﭻﭼﭽﭾﭿ ﮀ ​

37-59 زمونږ له ړومبي مرګ نه غیر، او مونږ په عذاب كړى شوي نه یو

Verse 60

ﮁﮂﮃﮄﮅ ﮆ ​

37-60 بېشكه دا، یقینًا همدغه ډېر لوى برى دى

Verse 61

ﮇﮈﮉﮊ ﮋ ​

37-61 د دغو (نعمتونو) مثل لپاره دې عمل كوونكي عمل وكړي

Verse 62

ﮌﮍﮎﮏﮐﮑ ﮒ ​

37-62 ایا دغه د مېلمستیا په لحاظ غوره دي، یا د زقوم ونه

Verse 63

ﮓﮔﮕﮖ ﮗ ​

37-63 بېشكه مونږ دغه (ونه) د ظالمانو (مشركانو) لپاره فتنه (او عذاب) ګرځولې ده

Verse 64

ﮘﮙﮚﮛﮜﮝ ﮞ ​

37-64 بېشكه دغه داسې ونه ده چې د دوزخ په بېخ كې راوځي

Verse 65

ﮟﮠﮡﮢ ﮣ ​

37-65 د دغې وږي، ګویاكې هغه د شیطانانو سرونه دي

Verse 66

ﮤﮥﮦﮧﮨﮩ ﮪ ​

37-66 پس بېشكه دوى به خامخا له هغې نه خوړونكي وي، نو له هغې نه به د خپلو خېټو ډكوونكي وي

Verse 67

ﮫﮬﮭﮮﮯﮰﮱ ﯓ ​

37-67 بیا بېشكه دوى ته به د هغې له پاسه د ایشول شویو اوبو ګډون وي

Verse 68

ﯔﯕﯖﯗﯘ ﯙ ​

37-68 بیا بېشكه د دوى ورتله خامخا لمبې وهونكي اور ته دي

Verse 69

ﯚﯛﯜﯝ ﯞ ​

37-69 بېشكه دوى خپل پلرونه ګمراه موندلي دي

Verse 70

ﯟﯠﯡﯢ ﯣ ​

37-70 نو دوى د هغوى په قدمونو پسې په ډېرې تېزۍ سره منډې وهي

Verse 71

ﯤﯥﯦﯧﯨ ﯩ ​

37-71 او یقینًا یقینًا له دوى نه مخكې د ړومبنو خلقو اكثره ګمراه شوي دي

Verse 72

ﯪﯫﯬﯭ ﯮ ​

37-72 او یقینًا یقینًا مونږ په دوى كې وېروونكي پېغمبران لېږلي وو

Verse 73

ﯯﯰﯱﯲﯳ ﯴ ​

37-73 نو ته وګوره چې د وېرول شویو انجام څنګه و؟

Verse 74

ﯵﯶﯷﯸ ﯹ ​

37-74 لېكن د الله غوره كړي بنډكان (له عذاب نه خلاص دي)

Verse 75

ﯺﯻﯼﯽﯾ ﯿ ​

37-75 او یقینًا یقینًا مونږ ته نوح اواز وكړ، نو (مونږ) ښه جواب وركوونكي یو

Verse 76

ﰀﰁﰂﰃﰄ ﰅ ​

37-76 او مونږ هغه ته او د هغه كورنۍ ته له ډېر لوى غم نه نجات وركړ

Verse 77

ﭑﭒﭓﭔ ﭕ ​

37-77 او مونږ د هغه اولاده، بس هم هغه باقي پاتې كېدونكې وګرځوله

Verse 78

ﭖﭗﭘﭙ ﭚ ​

37-78 او مونږ په ده باندې په وروستنيو خلقو كې (مدح او ثنا) پرېښودله

Verse 79

ﭛﭜﭝﭞﭟ ﭠ ​

37-79 په عالمونو كې دې په نوح سلام وي

Verse 80

ﭡﭢﭣﭤ ﭥ ​

37-80 بېشكه مونږ نېكانو ته همداسې بدله وركوو

Verse 81

ﭦﭧﭨﭩ ﭪ ​

37-81 بېشكه هغه زمونږ د مومنو بنده ګانو څخه و

Verse 82

ﭫﭬﭭ ﭮ ​

37-82 بیا مونږ هغه نور (كافر) خلق غرق كړل

Verse 83

ﭯﭰﭱﭲﭳ ﭴ ​

37-83 او بېشكه د هغه له ملګرو ځنې خامخا ابراهیم دى

Verse 84

ﭵﭶﭷﭸﭹ ﭺ ​

37-84 (یاد كړه) كله چې هغه خپل رب ته په ډېر روغ زړه سره راغى

Verse 85

ﭻﭼﭽﭾﭿﮀ ﮁ ​

37-85 كله چې هغه خپل پلار او خپل قوم ته وویل: څه شى دى چې تاسو يې عبادت كوئ؟

Verse 86

ﮂﮃﮄﮅﮆ ﮇ ​

37-86 ایا تاسو د دروغو (او باطلو) لپاره له الله پرته معبودان غواړئ؟

Verse 87

ﮈﮉﮊﮋ ﮌ ​

37-87 نو په رب العالمین مو ستاسو څه ګمان دى

Verse 88

ﮍﮎﮏﮐ ﮑ ​

37-88 نو په ستوریو كې نظر يې واچوه، یو نظر

Verse 89

ﮒﮓﮔ ﮕ ​

37-89 نو ويې ويل: بېشكه زه ناجوړه یم

Verse 90

ﮖﮗﮘ ﮙ ​

37-90 نو دوى له هغه نه وګرځېدل، په داسې حال كې چې شاكوونكي وو

Verse 91

ﮚﮛﮜﮝﮞﮟ ﮠ ​

37-91 نو د دوى معبودانو (بتانو) ته پټ راغى، نو ويې ويل: ایا تاسو (دا خوراكونه) نه خورئ؟

Verse 92

ﮡﮢﮣﮤ ﮥ ​

37-92 په تاسو څه شوي دي چې تاسو خبرې نه كوئ؟

Verse 93

ﮦﮧﮨﮩ ﮪ ​

37-93 نو په مهارت سره يې په دوى باندې راباندې كړل، په داسې حال كې چې په ښي لاس سره وهونكى و

Verse 94

ﮫﮬﮭ ﮮ ​

37-94 نو هغوى (مشركانو) ده ته متوجه شول، چې ورپسې منډې يې وهلې

Verse 95

ﮯﮰﮱﯓ ﯔ ​

37-95 ده وویل: ایا تاسو د هغه څه عبادت كوئ چې تاسو يې (پخپله) تراشئ

Verse 96

ﯕﯖﯗﯘ ﯙ ​

37-96‚ حال دا چې الله تاسو او هغه عملونه چې تاسو يې كوئ، پیدا كړي دي

Verse 97

ﯚﯛﯜﯝﯞﯟﯠ ﯡ ​

37-97 دوى وویل: د ده لپاره یوه ودانۍ جوړه كړئ، بیا تاسو دا په لمبې وهونكي اور كې واچوئ

Verse 98

ﯢﯣﯤﯥﯦ ﯧ ​

37-98 نو دوى له ده سره د فریب اراده وكړه، نو مونږ همدوى تر ټولو زیات ذلیله كړل

Verse 99

ﯨﯩﯪﯫﯬﯭ ﯮ ​

37-99 او ده (ابراهیم) وویل: بېشكه زه خپل رب ته تلونكى یم، ژر به هغه ما ته لاره وښیي

Verse 100

ﯯﯰﯱﯲﯳ ﯴ ​

37-100 اى زما ربه! ته ما ته (زوى) راكړې، چې له صالحانو ځنې وي

Verse 101

ﯵﯶﯷ ﯸ ​

37-101 نو مونږ ده ته د ډېر حلم والا هلك زېرى وركړ

Verse 102

ﯹﯺﯻﯼﯽﯾﯿﰀﰁﰂﰃﰄﰅﰆﰇﰈﰉﰊﰋﰌﰍﰎﰏﰐﰑﰒﰓﰔ ﰕ ​

37-102 نو كله چې هغه (هلك) له ده (خپل پلار) سره منډې وهلو ته ورسېده، ويې ويل: اى زما خوږه زویه! بېشكه زه په خوب كې وینم داسې چې بېشكه زه تا ذبحه كوم، نو ته وګوره چې ستا څه رايه ده؟ هغه وویل: اى زما پلار جانه! ته هغه كار وكړه چې تا ته يې امر كول شي، ژر ده چې كه الله وغواړي، ته به ما له صبر كوونكو ځنې ومومې

Verse 103

ﭑﭒﭓﭔ ﭕ ​

37-103 نو كله چې دواړو غاړه كېښوده او هغه يې په اړخ څملاوه

Verse 104

ﭖﭗﭘ ﭙ ​

37-104 او مونږ ده ته اواز وكړ، داسې چې اى ابراهیمه

Verse 105

ﭚﭛﭜﭝﭞﭟﭠﭡ ﭢ ​

37-105 یقینًا تا خوب رښتیا كړ، بېشكه مونږ نېكي كوونكو ته همداسې بدله وركوو

Verse 106

ﭣﭤﭥﭦﭧ ﭨ ​

37-106 بېشكه دا، یقینًا همدغه ښكاره ازمېښت و

Verse 107

ﭩﭪﭫ ﭬ ​

37-107 او مونږ ده (اسماعیل) ته په ډېرې لويې ذبیحې سره خلاصى وركړو

Verse 108

ﭭﭮﭯﭰ ﭱ ​

37-108 او مونږ باقي پرېښود په ده باندې وروستنیو خلقو كې

Verse 109

ﭲﭳﭴ ﭵ ​

37-109 دا چې سلام دې وي په ابراهیم

Verse 110

ﭶﭷﭸ ﭹ ​

37-110 نېكانو ته مونږ همداسې بدله وركوو

Verse 111

ﭺﭻﭼﭽ ﭾ ​

37-111 بېشكه هغه زمونږ له مومنو بنده ګانو ځنې دى

Verse 112

ﭿﮀﮁﮂﮃ ﮄ ​

37-112 او مونږ ده ته د اسحاق زېرى وركړ، په داسې حال كې چې نبي و، له صالحانو نه

Verse 113

ﮅﮆﮇﮈﮉﮊﮋﮌﮍﮎﮏ ﮐ ​

37-113 او بركت اچولى و مونږ په ده (اسمٰعیل) باندې او په اسحاق باندې، او د دې دواړو په اولاد كې څوك نېكې كوونكى دى او څوك په خپل ځان باندې ښكاره ظلم كوونكى دى

Verse 114

ﮑﮒﮓﮔﮕ ﮖ ​

37-114 او یقینًا یقینًا مونږ په موسٰى او هارون احسان وكړ

Verse 115

ﮗﮘﮙﮚﮛ ﮜ ​

37-115 او مونږ دغو دواړو ته او د دغو دواړو قوم ته له ډېر لوى غم نه نجات وركړ

Verse 116

ﮝﮞﮟﮠ ﮡ ​

37-116 او مونږ د دوى مدد وكړ، نو همدوى غالبه شول

Verse 117

ﮢﮣﮤ ﮥ ​

37-117 او مونږ دغو دواړو ته ډېر واضحه كتاب وركړى و

Verse 118

ﮦﮧﮨ ﮩ ​

37-118 او مونږ دغو دواړو ته نېغه لاره ښودلې وه

Verse 119

ﮪﮫﮬﮭ ﮮ ​

37-119 او مونږ په دواړو باندې په وروستنیو خلقو كې باقي پرېښوده

Verse 120

ﮯﮰﮱﯓ ﯔ ​

37-120 دا چې سلام دي وي په موسي او هارون

Verse 121

ﯕﯖﯗﯘ ﯙ ​

37-121 بېشكه مونږ نېكي كوونكو ته همداسې بدله وركوو

Verse 122

ﯚﯛﯜﯝ ﯞ ​

37-122 بېشكه دغه دواړه زمونږ د مومنو بنده ګانو ځنې دي

Verse 123

ﯟﯠﯡﯢ ﯣ ​

37-123 او بېشكه الیاس خامخا له رسولانو ځنې دى

Verse 124

ﯤﯥﯦﯧﯨ ﯩ ​

37-124 (یاد كړه)، هغه وخت چې ده خپل قوم ته وویل: ولې تاسو نه وېرېږئ!

Verse 125

ﯪﯫﯬﯭﯮ ﯯ ​

37-125 ایا تاسو بعل (بت) بولئ او تر ټولو ښه پیدا كوونكى ذات پرېږدئ

Verse 126

ﯰﯱﯲﯳﯴ ﯵ ​

37-126 چې الله دى، چې ستاسو رب دى او ستاسو د ړومبنو پلرونو رب دى

Verse 127

ﭑﭒﭓ ﭔ ​

37-127 نو هغوى د ده تكذیب وكړ، نو بېشكه هغوى به خامخا حاضرولى شي

Verse 128

ﭕﭖﭗﭘ ﭙ ​

37-128 د الله له خالص كړى شویو بنده ګانو نه غیر (چې دوى د هغه تكذیب ونه كړ)

Verse 129

ﭚﭛﭜﭝ ﭞ ​

37-129 او باقي پرېښود مونږ په ده باندې په وروستنیو خلقو كې

Verse 130

ﭟﭠﭡﭢ ﭣ ​

37-130 چې په الیاسین دې سلام وي

Verse 131

ﭤﭥﭦﭧ ﭨ ​

37-131 بېشكه مونږ نېكي كوونكو ته همداسي بدله وركوو

Verse 132

ﭩﭪﭫﭬ ﭭ ​

37-132 بېشكه هغه زمونږ له مومنو بنده ګانو ځنې دى

Verse 133

ﭮﭯﭰﭱ ﭲ ​

37-133 او بېشكه لوط له رسولانو ځنې دى

Verse 134

ﭳﭴﭵﭶ ﭷ ​

37-134 (یاد كړه) هغه وخت چې مونږ ده ته او د ده كورنۍ ته، ټولو ته نجات وركړ

Verse 135

ﭸﭹﭺﭻ ﭼ ​

37-135 غیر له یوې بوډۍ نه چې په باقي پاتې كېدونكو كې وه

Verse 136

ﭽﭾﭿ ﮀ ​

37-136 بیا مونږ نور (ټول) خلق هلاك كړل

Verse 137

ﮁﮂﮃﮄ ﮅ ​

37-137 او بېشكه تاسو په دوى تېرېږئ، په دې حال كې چې سبا كوونكي يئ

Verse 138

ﮆﮇﮈﮉ ﮊ ​

37-138 او په شپه كې هم، ایا نو تاسو عقل نه كاروئ

Verse 139

ﮋﮌﮍﮎ ﮏ ​

37-139 او بېشكه یونس خامخا له رسولانو ځنې دى

Verse 140

ﮐﮑﮒﮓﮔ ﮕ ​

37-140 (یاد كړه) هغه وخت چې هغه ډكې كشتۍ ته وتښتېده

Verse 141

ﮖﮗﮘﮙ ﮚ ​

37-141 نو ده قرعه واچوله، نو شو (په قرعه كې) له مغلوب كړى شویو ځنې

Verse 142

ﮛﮜﮝﮞ ﮟ ​

37-142 نو ښوى تېر كړ هغه لره مهي (كب)، په دې حال كې چې هغه (د خپل ځان) ملامت كوونكى و

Verse 143

ﮠﮡﮢﮣﮤ ﮥ ​

37-143 نو كه دا خبره نه وى چې بېشكه هغه له تسبیح ویونكو څخه و

Verse 144

ﮦﮧﮨﮩﮪﮫ ﮬ ​

37-144 (نو) خامخا دا به د هغه (كب) په خېټه كې تر هغې ورځې پورې پاتې و چې دوى به بیا ژوندي راپاڅولى شي

Verse 145

ﮭﮮﮯﮰﮱ ﯓ ​

37-145 نو مونږ هغه په ډاګه میدان كې وغورځاوه، په دې حال كې چې ناروغ و

Verse 146

ﯔﯕﯖﯗﯘ ﯙ ​

37-146 او مونږ په ده باندې یو ځېلۍ داره ونه را زرغونه كړه

Verse 147

ﯚﯛﯜﯝﯞﯟ ﯠ ​

37-147 او مونږ دى لېږلى و سل زرو خلقو ته بلكې دوى زیات وو

Verse 148

ﯡﯢﯣﯤ ﯥ ​

37-148 نو دوى ایمان راوړ، نو مونږ دوى ته تر یو وخته پورې نفع وركړه

Verse 149

ﯦﯧﯨﯩﯪ ﯫ ​

37-149 نو ته له دوى نه پوښتنه وكړه، ایا ستا د رب لپاره لوڼه دي او د دوى لپاره زامن دي؟

Verse 150

ﯬﯭﯮﯯﯰﯱ ﯲ ​

37-150 یا كه مونږ ملايك ښځې پیدا كړي دي، په داسې حال كې چې دوى حاضر وو

Verse 151

ﯳﯴﯵﯶﯷ ﯸ ​

37-151 خبردار! بېشكه دوى له خپلو بدترو دروغو څخه خامخا (داسې) وايي

Verse 152

ﯹﯺﯻﯼ ﯽ ​

37-152 الله اولاد زېږولى دى. او بېشكه دوى یقینًا دروغجن دي

Verse 153

ﯾﯿﰀﰁ ﰂ ​

37-153 ایا هغه (الله د ځان لپاره) لوڼه غوره كړي دي په زامنو باندې

Verse 154

ﭑﭒﭓﭔ ﭕ ​

37-154 په تاسو څه شوي دي، څرنګه تاسو (دا) فیصله (او حكم) كوئ؟

Verse 155

ﭖﭗ ﭘ ​

37-155 ایا تاسو نصیحت نه اخلئ

Verse 156

ﭙﭚﭛﭜ ﭝ ​

37-156 ایا تاسو لپاره څه واضحه دلیل شته؟

Verse 157

ﭞﭟﭠﭡﭢ ﭣ ​

37-157 نو تاسو خپل كتاب راوړئ، كه چېرې تاسو رښتیني یئ

Verse 158

ﭤﭥﭦﭧﭨﭩﭪﭫﭬﭭﭮ ﭯ ​

37-158 او دوى د هغه (الله) په مینځ كې او د پېریانو په مینځ كې نسب ( د خپلوۍ نسبت) مقرر كړ، او يقینًا یقینًا پېریان په دې پوه شوي دي چې بېشكه دوى به خامخا حاضر كړى شي

Verse 159

ﭰﭱﭲﭳ ﭴ ​

37-159 الله لپاره پاكي ده له هغو (خبرو) نه چې دوى يې وايي

Verse 160

ﭵﭶﭷﭸ ﭹ ​

37-160 لېكن د الله خالص (غوره) كړى شوي بنده ګان (له دغو خبرو نه بچ دي)

Verse 161

ﭺﭻﭼ ﭽ ​

37-161 پس بېشكه تاسو او هغه چې تاسو يې عبادت كوئ

Verse 162

ﭾﭿﮀﮁ ﮂ ​

37-162 نه یئ تاسو په دې (بت پرستۍ) سره ګمراه كوونكي (په فتنه كې اچوونكي د هیچا)

Verse 163

ﮃﮄﮅﮆﮇ ﮈ ​

37-163 غیر له هغه چا نه چې هغه په دوزخ كې ننوتونكى دى

Verse 164

ﮉﮊﮋﮌﮍﮎ ﮏ ​

37-164 او په مونږ كې هیڅوك نشته مګر د هغه لپاره معلوم ځاى دى

Verse 165

ﮐﮑﮒ ﮓ ​

37-165 او بېشكه خامخا مونږ صف تړونكي یو

Verse 166

ﮔﮕﮖ ﮗ ​

37-166 او بېشكه مونږ خامخا تسبیح ویونكي یو

Verse 167

ﮘﮙﮚ ﮛ ​

37-167 او بېشكه چې خامخا دوى به ویل

Verse 168

ﮜﮝﮞﮟﮠﮡ ﮢ ​

37-168 كه چېرې مونږ سره د پخوانیو خلقو (له كتابونو) نه كوم ذكر (كتاب) وى

Verse 169

ﮣﮤﮥﮦ ﮧ ​

37-169 (نو) خامخا مونږ به د الله خالص (او غوره) كړى شوي بنده ګان وو

Verse 170

ﮨﮩﮪﮫﮬ ﮭ ​

37-170 نو دوى په دغه (قرآن) سره كافر شول، نو ژر ده چې دوى به پوه شي

Verse 171

ﮮﮯﮰﮱﯓ ﯔ ​

37-171 او یقینًا یقینًا زمونږ خبره زمونږ د لېږل شویو (رسولانو) بنده ګانو لپاره صادر شوې ده

Verse 172

ﯕﯖﯗ ﯘ ​

37-172 چې بېشكه دوى، خامخا هم دوى مدد كړى شوي دي

Verse 173

ﯙﯚﯛﯜ ﯝ ​

37-173 او بېشكه زمونږ لښكر، خامخا هم دوى غالب راتلونكي دي

Verse 174

ﯞﯟﯠﯡ ﯢ ​

37-174 نو ته له دوى نه مخ وګرځوه، تر یو وخته پورې

Verse 175

ﯣﯤﯥ ﯦ ​

37-175 او دوى ته ګوره، نو ژر ده چې دوى به (خپل انجام) وویني

Verse 176

ﯧﯨ ﯩ ​

37-176 ایا نو دوى زمونږ د عذاب تلوار كوي

Verse 177

ﯪﯫﯬﯭﯮﯯ ﯰ ​

37-177 نو كله چې هغه د دوى په مېدان كې نازل شي، نو د وېرول شویو سبا به بد وي

Verse 178

ﯱﯲﯳﯴ ﯵ ​

37-178 او ته له دوى نه مخ وګرځوه تر یو وخته پورې

Verse 179

ﯶﯷﯸ ﯹ ​

37-179 او ته ګوره، نو ژر ده چې دوى به وویني

Verse 180

ﯺﯻﯼﯽﯾﯿ ﰀ ​

37-180 ستا رب لره پاكي ده چې د عزت (او غلبې) مالك دى، له هغو خبرو نه چې دوى (مشركان) يې بیانوي

Verse 181

ﰁﰂﰃ ﰄ ​

37-181 او سلام دې وي په رسولانو باندې

Verse 182

ﰅﰆﰇﰈ ﰉ ​

37-182 او ټول د كمال صفتونه خاص الله لره دي چې د عالمونو ښه پالونكى دى