ترجمة معاني سورة الإنسان باللغة الطاجيكية من كتاب Tajik - Tajik translation

Tajik - Tajik translation

ИНСОН


Дар ҳақиқат бар инсон муддате аз замон гузашт ва ӯ чизе зикршуда набуд.

Мо одамиро аз нутфае омехта биёфаридем, то ӯро имтиҳон кунем. Ва шунавову бинояш сохтаем.
آية رقم 3

Роҳро ба ӯ нишон додаем. Ё шукргузор бошад ё ношукр.
آية رقم 4

Мо барои кофирон занҷирҳову ғулҳо ва оташи афрӯхта омода кардаем.
آية رقم 6

чашмае, ки бандагони Худо аз он менушанд ва онро ба ҳар ҷое, ки мехоҳанд, равон месозанд.
آية رقم 7

Ба назр вафо мекунанд ва аз рӯзе, ки шарри он ҳама ҷоро гирифтааст, метарсанд.
آية رقم 8

Ва таъомро дар ҳоле, худ дӯсташ доранд, ба мискину ятим ва асир мехӯронанд,

шуморо фақат барои Худо таъом медиҳем ва аз шумо на музде мехоҳем на шукре.
آية رقم 10

Мо аз Парвардигори худ метарсем, дар рӯзе, ки он рӯз рӯйҳо турш мешавад ва тарснок аст.
آية رقم 11

Худо онҳоро аз бадии он рӯз нигаҳ дошт ва ононро таровату шодмонӣ бахшид,
آية رقم 12

Ба мукофоти сабре, ки кардаанд, биҳишту ҳарир дод.

Дар он ҷо бар тахтҳо такя задаанд на ҳеҷ офтобе мебинанд ва на хунукии сахте.
آية رقم 14

Сояҳои дарахтонаш бар сарашон афтода ва меваҳояш ба фармонашон бошад.
آية رقم 15

Косаҳои нуқрагину кӯзаҳои шароб миёнашон ба гардиш дармеояд.
آية رقم 16

Кӯзаҳое аз нуқра, ки онҳоро ба андоза пур кардаанд.
آية رقم 17

Дар он ҷо ҷоме бинӯшонандашон, ки омехта бо занҷабил бошад,
آية رقم 18

аз чашмае, ки онро салсабил мегӯянд.

Ва писароне ба гирдашон мечарханд, ки чун онҳоро бубинӣ, пиндорӣ марвориди парокандаанд.
آية رقم 20

Чун бингарӣ, ҳар чи бингари неъмат фаровон аст ва фармонравоии бузург.

Бар танашон ҷомаҳоест аз сундуси сабз ва истабрақ. Ва ба дастбандҳое аз нуқра зинат шудаанд ва онҳоро Парвардигорашон шароби пок бинӯшонад.
آية رقم 22

Ин мукофоти шумост ва аз кӯшишатон шукргузорӣ шудааст.
آية رقم 23

Мо Қуръонро бар ту нозил кардем, нозил кардане некӯ!

Дар баробари фармони Парвардигорат собир бош ва аз ҳеҷ гуноҳкор ё носипосе итоъат макун!
آية رقم 25

Ва бомдодну шамгоҳон номи Парвардигоратро бар забон биёвар.
آية رقم 26

Дар қисме аз шаб саҷдааш кун ва дар ҳамаи дарозии шаб тасбеҳаш гӯй!
آية رقم 27

Инҳо ин дунёи зудгузарро дӯст доранд ва он рӯзи душворро паси пушт мепартоянд.

Мо одамиёнро офаридем ва аъзову пайвандҳояшонро нерӯманд гардонидем ва агар хоҳем, ба ҷои онҳо қавме монандашон биёварем.

Ин пандест. Пас ҳар кӣ хоҳад роҳе ба сӯи Парвардигори худ интихоб кунад.

Ҳар касро, ки бихоҳад, шомили раҳмати худ созад ва барои ситамкорон азобе дардовар омода кардааст.
تقدم القراءة