ترجمة معاني سورة الدّخان باللغة الطاجيكية من كتاب Tajik - Tajik translation

Tajik - Tajik translation

آية رقم 1

ДУХОН


Ҳо, мим.
آية رقم 2

Савганд ба ин китоби равшангар!

Мо онро дар шаби мубораке нозил кардем. Мо бимдиҳанда будаем.
آية رقم 4

Дар он шаб ҳар фармоне мувофиқи ҳикмат содир мешавад,
آية رقم 6

Раҳматест аз ҷониби Парвардигорат ва албатта Ӯст шунавову доно.

Парвардигори осмонҳову замин ва он чӣ миёни ин ду аст, агар шумо яқинкунандаед.

Нест Худое ғайри Ӯ. Зннда мекунаду мемиронад. Парвардигори шумову Парвардигори падарони пешини шумост.
آية رقم 9

На, онҳо ҳамчунон ба шакки худ дилхушанд!
آية رقم 10

Пас мунтазири рӯзе бош, ки осмон ба ошкоро дуд биёварад.
آية رقم 11

Ва он дуд ҳамаи мардумро дар худ фурӯ гирад. Ва ин азобест дардовар.
آية رقم 12

«Эй Парвардигори мо, ин азобро аз мо дур гардон, ки мо имон овардаем».
آية رقم 13

Куҷо панд мегиранд? Ҳол он ки чун паёмбари равшангар бар онҳо фиристода шуд,
آية رقم 14

аз ӯ рӯйгардон шуданд ва гуфтанд: «Девонаест таълимёфта!»
آية رقم 15

Азобро андаке бармедорем ва шумо боз ба дини худ бозмегардед.
آية رقم 16

Рӯзе онҳоро ба савлате (ҳамлае) сахт фурӯ гирем, ки Мо интиқомгирандаем!

Пеш аз онҳо қавми Фиръавнро озмудем ва паёмбаре бузургвор наздашон омад,

Ва низ бар Худо саркашӣ макунед, ки ман бо ҳуҷҷате равшан назди шумо омадаам.
آية رقم 20

Ва агар бихоҳед бар ман санг бизанед, ман ба Парвардигори худ ва Парвардигори шумо паноҳ мебарам,
آية رقم 21

ва агар ба ман имон намеоварад, аз ман канор гиред».
آية رقم 22

Пас Парвардигорашро дуо кард, ки инҳо мардуме муҷриманд (гунаҳгоранд).
آية رقم 23

Бандагони Маро шабҳангом равона кун, то аз паи шумо биёянд.
آية رقم 24

Дарёро ором пушти сар гузор, ки он лашкар ғарқшудагонанд.
آية رقم 25

Баъд аз худ чӣ боғҳову чашмасорҳо бар ҷой гузоштанд
آية رقم 26

ва киштзорҳову хонаҳои некӯ
آية رقم 27

ва неъмате, ки дар он ғарқи шодмонӣ буданд.
آية رقم 28

Ҳамчунин шуд ва Мо он неъматҳоро ба мардуме дигар мерос гузоштем.
آية رقم 29

На осмон бар онҳо гирист ва на замин ва на ба онҳо мӯҳлат дода шуд.
آية رقم 30

Ва мо банӣ-Исроилро аз он азоби хоркунанда халос кардем.
آية رقم 32

ва аз рӯи илм бар аҳли ҷаҳонашон баргузидем.
آية رقم 33

Ва оёте ба онҳо ато кардем, ки дар он имтиҳоне ошкор буд.
آية رقم 34

Албатта инҳо мегӯянд:
آية رقم 35

«Поёни кор ҷуз ҳамин марги нахустин нест ва мо дигар бор зинда намешавем.
آية رقم 36

Ва агар рост мегӯед, падарони моро ба ҷаҳон бозоваред».

Оё инҳо беҳтаранд ё қавми Туббаъ ва касоне, ки пеш аз он қавм буданд? Ҳамаро ҳалок кардем, ки муҷримон (гунаҳгорон) буданд.
آية رقم 38

Мо ин осмонҳову замин ва он чиро миёни онҳост, ба бозича наёфаридаем.
آية رقم 40

Ваъдагоҳи ҳама дар рӯзи доварӣ қиёмат аст.

Рӯзе, ки ҳеҷ дӯсте аз дӯсти худ чизеро дафъ накунад ва аз сӯи касе ёрӣ нашавад,
آية رقم 42

ғайри касе, ки Худо бар ӯ бубахшояд, зеро Ӯст ғолибу меҳрубон.
آية رقم 43

Ҳар оина (Албатта) дарахти зуккум
آية رقم 44

таъоми гуноҳкорон аст.
آية رقم 45

Монанди миси гудохта дар шикамҳо меҷушад.
آية رقم 46

Монанди ҷӯшидани оби ҷӯшон.
آية رقم 47

Бигиредаш ва ба сахтӣ ба миёни ҷаҳаннамаш бикашед
آية رقم 48

ва бар сараш оби ҷӯшон бирезед, то шиканҷа шавад.
آية رقم 52

дар боғҳову чашмасорҳо
آية رقم 53

либосҳое аз сундусу истабрақ мепушанд ва рӯбарӯи ҳам мешинанд.
آية رقم 54

Ҳамчунин ҳурулъайнро (ҳурони фарохчашм) ба ҳамсарияшон дароварем.
آية رقم 55

Дар осоиштагӣ ҳар меваеро, ки бихоҳанд, металабанд.

Дар он ҷо таъми маргро намечашанд, ғайри ҳамон марги аввалин. Ва онҳоро Худо аз азоби ҷаҳаннам нигоҳ доштааст.
آية رقم 57

Ин бахшишест аз ҷониби Парвардигорат ва ин пирӯзии бузургест!
آية رقم 58

Мо адои сухани худ бар забони ту осон кардем, бошад, ки панд гиранд!
آية رقم 59

Ту мунтазир бош, ки онҳо низ мунтазиранд.
تقدم القراءة