ترجمة معاني سورة الذاريات باللغة الطاجيكية من كتاب Tajik - Tajik translation

Tajik - Tajik translation

آية رقم 1

ЗОРИЁТ


Савганд ба бодҳое, ки хок пароканда мекунанд,
آية رقم 2

савганд, ба абрҳои гаронбор,
آية رقم 3

савганд ба киштиҳое, ки ба осонӣ равонанд
آية رقم 4

ва савганд ба фариштагоне, ки тақсимкунандаи корҳоянд,
آية رقم 5

ки он чӣ шуморо ваъда медиҳанд, рост аст
آية رقم 6

ва рӯзи ҷазо омаданист.
آية رقم 7

Ва савганд ба осмон, ки ба ситорагон ороста аст,
آية رقم 8

ки шумо (дар хусуси пайғамбар) сухани гуногун мегӯед!
آية رقم 9

Аз ҳақ бозгардонида шавад, он ки бозгардониданашро хостаанд.
آية رقم 10

Марг бод бар он дурӯғгӯён,
آية رقم 11

онон ки ба ғафлат дар ҷаҳл фурӯ рафтаанд.
آية رقم 12

Мепурсанд: «Рӯзи ҷазо кай хоҳад буд?»
آية رقم 13

Рӯзест, ки бар оташ азобашон мекунанд.
آية رقم 14

«Азоби худро бичашед! Ин аст он чизе, ки ба шитоб металабидед!»
آية رقم 15

Парҳезгорон дар боғҳову канори чашмасорон бошанд,

Он чиро Худо ба онҳо додааст, гирифтаанд. Зеро пеш аз он некӯкор буданд,
آية رقم 18

ва ба ҳангоми саҳар истиғфор (тавба) мекарданд
آية رقم 19

ва дар молҳояшон барои пурсандаву маҳрум хаққе буд.
آية رقم 20

Ва дар замин барои ахли яқин ибратҳоест
آية رقم 21

ва низ дар вуҷуди худатон. Оё намебинед?
آية رقم 22

Ва ризқи шумо ва ҳар чӣ ба шумо ваъда шуда, дар осмон аст.

Пас савганд ба Парвардигори осмонаҳову замин, ки ин сухан ончунон ки сухан мегӯянд, ҳақ ва рост аст.
آية رقم 24

Оё достони меҳмонони гиромии Иброҳим ба ту расидааст?

Он гоҳ ки назди ӯ омаданду гуфтанд: «Салом!» Гуфт: «Салом! Шумо мардуми ношинохтаед!»
آية رقم 26

Дар ниҳон ва шитобон назди касони худ рафт ва гӯсолаи фарбеҳе овард.
آية رقم 27

Таъомро ба наздашон гузошту гуфт: «Чаро намехӯред?»

Ва аз онҳо бимнок шуд. Гуфтанд: «Матарс!» Ва ӯро ба фарзанде доно хушхабар доданд.

Ва занаш фарёдзанон омад ва бар рӯй заду гуфт: Ман пиразане нозоям».

Гуфтанд: «Парвардигори ту инчунин гуфтааст. Ва ӯ ҳакиму доност!»
آية رقم 32

Гуфтанд: «Моро бар мардуме табаҳкор фиристодаанд,
آية رقم 33

то тиккаҳои сангҳои гили бар сарашон биборем,
آية رقم 34

ки бар он сангҳо аз ҷониби Парвардигорат барои аз ҳад, гузаштаҳо нишон гузоштаанд».
آية رقم 35

Пас ҳамаи касонеро, ки имон оварда буданд, берун бурдем.
آية رقم 36

Ва дар он шаҳр ғайри як хона ва фармонбардорон наёфтем.
آية رقم 37

Ва дар он сарзамин барои касоне, ки аз азоби дардовар метарсанд, нишоне боқӣ гузоштем.
آية رقم 38

Ва ибратест дар Мӯсо, он гоҳ ки ӯро бо ҳуҷҷате ошкор назди Фиръавн фиристодем.
آية رقم 39

Ва Ӯ бо ҳамаи қуввааш рӯй гардонду гуфт: «Ҷодугарест ё девонае!»
آية رقم 40

Ӯ ва лашкарҳояшро гирифтем ва ба дарё партофтем. Ва ӯ муставҷиби (сазовори) маломат буд.
آية رقم 41

Ва низ ибратест дар қавми Од, он гоҳ, ки боди ақимро бар онҳо фиристодем.
آية رقم 43

Ва низ ибратест дар қавми Самуд, он гоҳ ки ба онҳо гуфта шуд: «То замоне чанд бархурдор шавед».
آية رقم 44

Онон аз фармони Парвардигорашон сар боззаданд ва ҳамчунон ки менигаристанд, раъди тунде фурӯ гирифташон.
آية رقم 45

Истодан натавонистанд ва тавони интиқом надоштанд.

Ва аз пеш қавми Нӯҳро ҳалок кардем, ки қавме нофармон буданд.
آية رقم 47

Ва осмонро ба қувват барафроштем ва ҳаққо, ки Мо тавоноем.
آية رقم 48

Ва заминро густурдем ва чӣ некӯ густарандагонем!
آية رقم 49

Ва аз ҳар чиз ҷуфте биёфаридаем, шояд, ки ибрат гиред.

Пас ба сӯи Худованд бигрезед. Ман шуморо аз ҷониби Ӯ бимдиҳандае ошкорам.

Ва бо Худои якто худои дигароро мапарастед. Ман шуморо аз ҷониби Ӯ бимдиҳандае ошкорам.

Ҳамчунин бар онҳое, ки аз ин пеш буданд, ҳар паёмбаре, ки фиристода шуд, гуфтанд: «Ҷодугарест ё девонаест!»
آية رقم 53

Оё ба ин кор якдигарро васият карда буданд? На, худ мардуме тоғӣ (саркаш) буданд.
آية رقم 54

Пас аз онҳо рӯйгардон шав. Кас туро маломат нахоҳад кард.
آية رقم 55

Андарз (панд) бидеҳ, ки андарз мӯъминонро манфиат дорад.
آية رقم 56

Ҷинну инсро фақат ва фақат барои парастиши Худ офаридаам.

Аз онҳо ризқе намехоҳам ва намехоҳам, ки маро итъом кунанд (хӯронанд).
آية رقم 58

Худост рӯзидиҳанда. Ва Ӯст соҳиби қуввате сахт устувор!

Ин ситамкоронро аз азоб баҳраест монанди баҳрае, ки ёронашон доштанд. Пас ба шитоб чизе (азоб) аз Ман нахоҳанд!
آية رقم 60

Вой бар кофирон, аз он рӯз, ки онҳоро ваъда додаанд!
تقدم القراءة