ترجمهٔ فارسی سورهٔ An-Naba'
نبأ · سورة النبأ · آیهها: 40 · مکی
-
1
عَمَّ يَتَسَآءَلُونَ
[کافران] دربارۀ چه چیزی از یکدیگر سؤال میکنند؟ -
2
عَنِ ٱلنَّبَإِ ٱلۡعَظِيمِ
از خبری بزرگ. -
3
ٱلَّذِي هُمۡ فِيهِ مُخۡتَلِفُونَ
همان [خبری] که آنها در آن اختلاف دارند. -
4
كَلَّا سَيَعۡلَمُونَ
چنین نیست [که آنها میاندیشند]؛ به زودی خواهند دانست. -
5
ثُمَّ كَلَّا سَيَعۡلَمُونَ
باز هم چنین نیست؛ به زودی خواهند دانست. -
6
أَلَمۡ نَجۡعَلِ ٱلۡأَرۡضَ مِهَٰدࣰا
آیا زمین را بستری [برای آسایش شما] قرار ندادیم؟ -
7
وَٱلۡجِبَالَ أَوۡتَادࣰا
و کوهها را میخها[ی آن قرار ندادیم؟] -
8
وَخَلَقۡنَٰكُمۡ أَزۡوَٰجࣰا
و شما را جفت [= نر و ماده] آفریدیم. -
9
وَجَعَلۡنَا نَوۡمَكُمۡ سُبَاتࣰا
و خواب شما را [مایۀ] آرامشتان قرار دادیم. -
10
وَجَعَلۡنَا ٱلَّيۡلَ لِبَاسࣰا
و شب را پوششی [برایتان] قرار دادیم. -
11
وَجَعَلۡنَا ٱلنَّهَارَ مَعَاشࣰا
و روز را [وسیلۀ] زندگی و [امرارِ معاش] قرار دادیم، -
12
وَبَنَيۡنَا فَوۡقَكُمۡ سَبۡعࣰا شِدَادࣰا
و بر فراز شما هفت [آسمان] محکم بنا کردیم، -
13
وَجَعَلۡنَا سِرَاجࣰا وَهَّاجࣰا
و [خورشید را] چراغی درخشان آفریدیم، -
14
وَأَنزَلۡنَا مِنَ ٱلۡمُعۡصِرَٰتِ مَآءࣰ ثَجَّاجࣰا
و از ابرهای بارانزا، آبی فراوان فروفرستادیم -
15
لِّنُخۡرِجَ بِهِۦ حَبࣰّا وَنَبَاتࣰا
تا دانه و گیاه بسیار با آن برویانیم. -
16
وَجَنَّٰتٍ أَلۡفَافًا
و باغهایی پردرخت [با آن پرورش دهیم]. -
17
إِنَّ يَوۡمَ ٱلۡفَصۡلِ كَانَ مِيقَٰتࣰا
بیگمان، روز داورى، وعدهگاه [ما با شما] است. -
18
يَوۡمَ يُنفَخُ فِي ٱلصُّورِ فَتَأۡتُونَ أَفۡوَاجࣰا
روزی که در «صور» دمیده میشود و شما گروهگروه [به محشر] میآیید؛ -
19
وَفُتِحَتِ ٱلسَّمَآءُ فَكَانَتۡ أَبۡوَٰبࣰا
و آسمان گشوده میشود و به صورت درهای متعدد درمیآید؛ -
20
وَسُيِّرَتِ ٱلۡجِبَالُ فَكَانَتۡ سَرَابًا
و کوهها به حرکت درمیآید و به صورت سرابی میشود؛ -
21
إِنَّ جَهَنَّمَ كَانَتۡ مِرۡصَادࣰا
و بیگمان، جهنم کمینگاهی است -
22
لِّلطَّٰغِينَ مَـَٔابࣰا
و محل بازگشتی برای طغیانگران. -
23
لَّٰبِثِينَ فِيهَآ أَحۡقَابࣰا
مدت زمانی طولانی در آنجا میمانند. -
24
لَّا يَذُوقُونَ فِيهَا بَرۡدࣰا وَلَا شَرَابًا
در آنجا نه [چیز] خنکی میچشند و نه آشامیدنی [گوارایی خواهند داشت]. -
25
إِلَّا حَمِيمࣰا وَغَسَّاقࣰا
جز آبی سوزان و [مایعی که] چرک و خون [است]. -
26
جَزَآءࣰ وِفَاقًا
[این] کیفری است مناسب و درخور [اعمالشان]؛ -
27
إِنَّهُمۡ كَانُواْ لَا يَرۡجُونَ حِسَابࣰا
چرا که آنها هیچ امیدی به [روز] حساب نداشتند -
28
وَكَذَّبُواْ بِـَٔايَٰتِنَا كِذَّابࣰا
و آیات ما را به شدت تکذیب کردند؛ -
29
وَكُلَّ شَيۡءٍ أَحۡصَيۡنَٰهُ كِتَٰبࣰا
و ما همه چیز را [در لوح محفوظ] شمارش و ثبت کردهایم. -
30
فَذُوقُواْ فَلَن نَّزِيدَكُمۡ إِلَّا عَذَابًا
پس [کیفرِ اعمال خود را] بچشید که چیزی جز عذاب بر شما نمیافزاییم. -
31
إِنَّ لِلۡمُتَّقِينَ مَفَازًا
بیگمان، برای پرهیزگاران کامیابی [بزرگی] است. -
32
حَدَآئِقَ وَأَعۡنَٰبࣰا
باغهای [میوه] و تاکستانها. -
33
وَكَوَاعِبَ أَتۡرَابࣰا
و حوریانی نوجوان و همسن و سال. -
34
وَكَأۡسࣰا دِهَاقࣰا
و جامهایی لبریز و پیاپی [از شراب پاکیزۀ بهشت]. -
35
لَّا يَسۡمَعُونَ فِيهَا لَغۡوࣰا وَلَا كِذَّٰبࣰا
در آنجا نه سخن بیهودهای میشنوند و نه دروغی. -
36
جَزَآءࣰ مِّن رَّبِّكَ عَطَآءً حِسَابࣰا
[این] پاداش، از جانب پروردگار توست، و عطایی از روی حساب -
37
رَّبِّ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضِ وَمَا بَيۡنَهُمَا ٱلرَّحۡمَٰنِۖ لَا يَمۡلِكُونَ مِنۡهُ خِطَابࣰا
[همان] پروردگار آسمانها و زمین و آنچه در میان آنهاست؛ [همان الله] رحمان [که] هیچ کس [در آن روز] یارای سخن گفتن با او را ندارد. -
38
يَوۡمَ يَقُومُ ٱلرُّوحُ وَٱلۡمَلَٰٓئِكَةُ صَفࣰّاۖ لَّا يَتَكَلَّمُونَ إِلَّا مَنۡ أَذِنَ لَهُ ٱلرَّحۡمَٰنُ وَقَالَ صَوَابࣰا
روزی که روح [= جبرئیل] و فرشتگان به صف میایستند، [و] هیچ کس سخن نمیگوید، جز کسی که الله رحمان به او اجازه داده باشد و [او] سخن درست [و صواب] گوید. -
39
ذَٰلِكَ ٱلۡيَوۡمُ ٱلۡحَقُّۖ فَمَن شَآءَ ٱتَّخَذَ إِلَىٰ رَبِّهِۦ مَـَٔابًا
آن [روز]، روزِ حق است [و بدون تردید واقع میشود]؛ پس هر کس كه بخواهد، [میتواند] راه بازگشتى به سوى پروردگار خود بجوید. -
40
إِنَّآ أَنذَرۡنَٰكُمۡ عَذَابࣰا قَرِيبࣰا يَوۡمَ يَنظُرُ ٱلۡمَرۡءُ مَا قَدَّمَتۡ يَدَاهُ وَيَقُولُ ٱلۡكَافِرُ يَٰلَيۡتَنِي كُنتُ تُرَٰبَۢا
به راستی، ما شما را از عذابی نزدیک بیم دادیم: روزی که انسان آنچه را از قبل با دستهای خود فرستاده است میبیند، و کافر میگوید: «ای کاش من خاک بودم [و برای حساب برانگیخته نمیشدم»]!