ترجمهٔ فارسی سورهٔ Ar-Rahman

رحمن · سورة الرحمن · آیه‌ها: 78 · مدنی

ترجمه: الترجمة الفارسية - دار الإسلام

  1. 1

    ٱلرَّحۡمَٰنُ

    [الله] رحمان
  2. 2

    عَلَّمَ ٱلۡقُرۡءَانَ

    قرآن را آموزش داد؛
  3. 3

    خَلَقَ ٱلۡإِنسَٰنَ

    انسان را آفرید؛
  4. 4

    عَلَّمَهُ ٱلۡبَيَانَ

    [و] به او سخن‏گفتن آموخت.
  5. 5

    ٱلشَّمۡسُ وَٱلۡقَمَرُ بِحُسۡبَانࣲ

    خورشید و ماه، با حسابی منظم [و دقیق] در گردِشَند؛
  6. 6

    وَٱلنَّجۡمُ وَٱلشَّجَرُ يَسۡجُدَانِ

    و گیاه و درخت [برایش] سجده می‌کنند.
  7. 7

    وَٱلسَّمَآءَ رَفَعَهَا وَوَضَعَ ٱلۡمِيزَانَ

    او آسمان را برافراشت و میزان [عدالت را در زمین] برقرار نمود.
  8. 8

    أَلَّا تَطۡغَوۡاْ فِي ٱلۡمِيزَانِ

    [ای مردم، چنین کرد] تا در وزن و پیمانه، [به یکدیگر] ستم نکنید؛
  9. 9

    وَأَقِيمُواْ ٱلۡوَزۡنَ بِٱلۡقِسۡطِ وَلَا تُخۡسِرُواْ ٱلۡمِيزَانَ

    و سنجش [حقوق دیگران] را به عدالت برآورد كنید و در سنجش زیان نرسانید [و کم‌فروشی نکنید].
  10. 10

    وَٱلۡأَرۡضَ وَضَعَهَا لِلۡأَنَامِ

    او زمین را براى [زندگى] انسان‏ها مقرر داشت،
  11. 11

    فِيهَا فَٰكِهَةࣱ وَٱلنَّخۡلُ ذَاتُ ٱلۡأَكۡمَامِ

    که [انواع] میوه‌ها و نخل‏های خوشه‌دار در آن است.
  12. 12

    وَٱلۡحَبُّ ذُو ٱلۡعَصۡفِ وَٱلرَّيۡحَانُ

    و [همچنین] حبوباتِ برگ‏دار و گیاهانِ خوشبو؛
  13. 13

    فَبِأَيِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ

    پس [ای جن و انس] كدام یک از نعمت‏های پروردگارتان را انكار مى‏كنید؟
  14. 14

    خَلَقَ ٱلۡإِنسَٰنَ مِن صَلۡصَٰلࣲ كَٱلۡفَخَّارِ

    او انسان را از گِلى همچون سفال آفرید؛
  15. 15

    وَخَلَقَ ٱلۡجَآنَّ مِن مَّارِجࣲ مِّن نَّارࣲ

    و جن را از شعله‌ای از آتش خلق کرد؛
  16. 16

    فَبِأَيِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ

    پس [ای جن و انس] كدام یک از نعمت‏های پروردگارتان را انكار مى‏كنید؟
  17. 17

    رَبُّ ٱلۡمَشۡرِقَيۡنِ وَرَبُّ ٱلۡمَغۡرِبَيۡنِ

    [او] پروردگار مشرق‏ها و مغرب‏هاست؛
  18. 18

    فَبِأَيِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ

    پس [ای گروه انس و جن] کدام یک نعمت‌های پروردگارتان را تکذیب می‌کنید؟
  19. 19

    مَرَجَ ٱلۡبَحۡرَيۡنِ يَلۡتَقِيَانِ

    او دو دریا[ی شور و شیرین] را روان کرد تا [به یکدیگر] برسند؛
  20. 20

    بَيۡنَهُمَا بَرۡزَخࣱ لَّا يَبۡغِيَانِ

    [در عین حال،] مانعی میان آن دو است که با هم نمی‏‏‏آمیزند؛
  21. 21

    فَبِأَيِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ

    پس [ای جن و انس] كدام یک از نعمت‏های پروردگارتان را انكار مى‏كنید؟
  22. 22

    يَخۡرُجُ مِنۡهُمَا ٱللُّؤۡلُؤُ وَٱلۡمَرۡجَانُ

    از آن دو [دریا] مروارید و مرجان به دست می‌آید؛
  23. 23

    فَبِأَيِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ

    پس [ای جن و انس] كدام یک از نعمت‏های پروردگارتان را انكار مى‏كنید؟
  24. 24

    وَلَهُ ٱلۡجَوَارِ ٱلۡمُنشَـَٔاتُ فِي ٱلۡبَحۡرِ كَٱلۡأَعۡلَٰمِ

    کشتی‏های كوه‌پیكرِ بادبان‌برافراشته در دریا برای اوست؛
  25. 25

    فَبِأَيِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ

    پس [ای جن و انس] كدام یک از نعمت‏های پروردگارتان را انكار مى‏كنید؟
  26. 26

    كُلُّ مَنۡ عَلَيۡهَا فَانࣲ

    هر چه روی زمین است، فناپذیر است
  27. 27

    وَيَبۡقَىٰ وَجۡهُ رَبِّكَ ذُو ٱلۡجَلَٰلِ وَٱلۡإِكۡرَامِ

    و [تنها ذات جاوید و] روی پروردگار باشکوه و ارجمندت باقی خواهد ماند؛
  28. 28

    فَبِأَيِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ

    پس [ای جن و انس] كدام یک از نعمت‏های پروردگارتان را انكار مى‏كنید؟
  29. 29

    يَسۡـَٔلُهُۥ مَن فِي ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضِۚ كُلَّ يَوۡمٍ هُوَ فِي شَأۡنࣲ

    [تمام] کسانی که در آسمان‏ها و زمین هستند از او درخواستِ نیاز می‌کنند و او هر روز [و هر لحظه] در کاری است؛
  30. 30

    فَبِأَيِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ

    پس [ای جن و انس] كدام یک از نعمت‏های پروردگارتان را انكار مى‏كنید؟
  31. 31

    سَنَفۡرُغُ لَكُمۡ أَيُّهَ ٱلثَّقَلَانِ

    ای گروه جن و انس، به زودی به حساب شما می‌پردازیم؛
  32. 32

    فَبِأَيِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ

    پس [ای جن و انس] كدام یک از نعمت‏های پروردگارتان را انكار مى‏كنید؟
  33. 33

    يَٰمَعۡشَرَ ٱلۡجِنِّ وَٱلۡإِنسِ إِنِ ٱسۡتَطَعۡتُمۡ أَن تَنفُذُواْ مِنۡ أَقۡطَارِ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضِ فَٱنفُذُواْۚ لَا تَنفُذُونَ إِلَّا بِسُلۡطَٰنࣲ

    ای گروه جن و انس، اگر مى‏توانید از كرانه‏هاى آسمان و زمین گذر كنید [تا از مجازات الهی برهید]، پس بگذرید؛ قادر [به این کار] نخواهید بود، مگر با قدرت [و بَیّنه فراوان که شما آن را ندارید]؛
  34. 34

    فَبِأَيِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ

    پس [ای جن و انس] كدام یک از نعمت‏های پروردگارتان را انكار مى‏كنید؟
  35. 35

    يُرۡسَلُ عَلَيۡكُمَا شُوَاظࣱ مِّن نَّارࣲ وَنُحَاسࣱ فَلَا تَنتَصِرَانِ

    شراره‏اى از آتش و ذرات جرقه بر شما باریده مى‏شود كه [در برابر آن] قادر به دفاع نیستید؛
  36. 36

    فَبِأَيِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ

    پس [ای جن و انس] كدام یک از نعمت‏های پروردگارتان را انكار مى‏كنید؟
  37. 37

    فَإِذَا ٱنشَقَّتِ ٱلسَّمَآءُ فَكَانَتۡ وَرۡدَةࣰ كَٱلدِّهَانِ

    آنگاه كه آسمان بشكافد و همچون روغن گداخته، سرخ‌فام گردد [قیامت آغاز خواهد شد].
  38. 38

    فَبِأَيِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ

    پس [ای جن و انس] كدام یک از نعمت‏های پروردگارتان را انكار مى‏كنید؟
  39. 39

    فَيَوۡمَئِذࣲ لَّا يُسۡـَٔلُ عَن ذَنۢبِهِۦٓ إِنسࣱ وَلَا جَآنࣱّ

    آن روز، [به علت روشن‏بودن همۀ امور،] از انس و جن [دربارۀ گناهانشان] سؤال نخواهد شد؛
  40. 40

    فَبِأَيِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ

    پس [ای جن و انس] كدام یک از نعمت‏های پروردگارتان را انكار مى‏كنید؟
  41. 41

    يُعۡرَفُ ٱلۡمُجۡرِمُونَ بِسِيمَٰهُمۡ فَيُؤۡخَذُ بِٱلنَّوَٰصِي وَٱلۡأَقۡدَامِ

    گناهکاران از چهره‌هایشان شناخته می‌شوند؛ آنگاه [آنان را] از موی پیشانی و پاهایشان می‌گیرند [و به دوزخ می‌اندازند]؛
  42. 42

    فَبِأَيِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ

    پس [ای جن و انس] كدام یک از نعمت‏های پروردگارتان را انكار مى‏كنید؟
  43. 43

    هَٰذِهِۦ جَهَنَّمُ ٱلَّتِي يُكَذِّبُ بِهَا ٱلۡمُجۡرِمُونَ

    این [همان] جهنمی است که گناهکاران انکارش می‌کردند؛
  44. 44

    يَطُوفُونَ بَيۡنَهَا وَبَيۡنَ حَمِيمٍ ءَانࣲ

    [در آنجا] میان آتش و آب داغ در حركتند؛
  45. 45

    فَبِأَيِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ

    پس [ای جن و انس] كدام یک از نعمت‏های پروردگارتان را انكار مى‏كنید؟
  46. 46

    وَلِمَنۡ خَافَ مَقَامَ رَبِّهِۦ جَنَّتَانِ

    هر کس از ایستادن در پیشگاهِ پروردگارش [براى حساب] مى‏ترسد، دو باغ [در بهشت] دارد؛
  47. 47

    فَبِأَيِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ

    پس [ای جن و انس] كدام یک از نعمت‏های پروردگارتان را انكار مى‏كنید؟
  48. 48

    ذَوَاتَآ أَفۡنَانࣲ

    [با درختانى] پر از شاخسارِ [تر و تازه و ثمردهنده]؛
  49. 49

    فَبِأَيِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ

    پس [ای جن و انس] كدام یک از نعمت‏های پروردگارتان را انكار مى‏كنید؟
  50. 50

    فِيهِمَا عَيۡنَانِ تَجۡرِيَانِ

    در آن باغ‏ها، دو چشمه جاری است؛
  51. 51

    فَبِأَيِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ

    پس [ای جن و انس] كدام یک از نعمت‏های پروردگارتان را انكار مى‏كنید؟
  52. 52

    فِيهِمَا مِن كُلِّ فَٰكِهَةࣲ زَوۡجَانِ

    در آن باغ‏ها، از هر میوه‌ای دو نوع وجود دارد؛
  53. 53

    فَبِأَيِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ

    پس [ای جن و انس] كدام یک از نعمت‏های پروردگارتان را انكار مى‏كنید؟
  54. 54

    مُتَّكِـِٔينَ عَلَىٰ فُرُشِۭ بَطَآئِنُهَا مِنۡ إِسۡتَبۡرَقࣲۚ وَجَنَى ٱلۡجَنَّتَيۡنِ دَانࣲ

    [بهشتیان] بر بسترهایی كه آسترش از دیباى ضخیم است تكیه می‌زنند و میوه‏هاى آن باغ‏ها در دسترسشان است؛
  55. 55

    فَبِأَيِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ

    پس [ای جن و انس] كدام یک از نعمت‌های پروردگارتان را انكار مى‏كنید؟
  56. 56

    فِيهِنَّ قَٰصِرَٰتُ ٱلطَّرۡفِ لَمۡ يَطۡمِثۡهُنَّ إِنسࣱ قَبۡلَهُمۡ وَلَا جَآنࣱّ

    در آن باغ‏ها، حوریانی هستند که تنها [به شوهران خود] نظر دارند [و فقط به آنها عشق می‌ورزند]، و دستِ احدى از انس و جن قبلاً به آنان نرسیده است؛
  57. 57

    فَبِأَيِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ

    پس [ای جن و انس] كدام یک از نعمت‏های پروردگارتان را انكار مى‏كنید؟
  58. 58

    كَأَنَّهُنَّ ٱلۡيَاقُوتُ وَٱلۡمَرۡجَانُ

    گویی آن حوریان، یاقوت و مرجانند؛
  59. 59

    فَبِأَيِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ

    پس [ای جن و انس] كدام یک از نعمت‏های پروردگارتان را انكار مى‏كنید؟
  60. 60

    هَلۡ جَزَآءُ ٱلۡإِحۡسَٰنِ إِلَّا ٱلۡإِحۡسَٰنُ

    آیا پاداشِ نیکی جز نیکی است؟
  61. 61

    فَبِأَيِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ

    پس [ای جن و انس] كدام یک از نعمت‏های پروردگارتان را انكار مى‏كنید؟
  62. 62

    وَمِن دُونِهِمَا جَنَّتَانِ

    در کنار آن باغ‏ها، دو باغ [بهشتیِ] دیگر است؛
  63. 63

    فَبِأَيِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ

    پس [ای جن و انس] كدام یک از نعمت‏های پروردگارتان را انكار مى‏كنید؟
  64. 64

    مُدۡهَآمَّتَانِ

    [دو باغ] كه [درختانش] در نهایت سبزى [و خرمى] است؛
  65. 65

    فَبِأَيِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ

    پس [ای جن و انس] كدام یک از نعمت‏های پروردگارتان را انكار مى‏كنید؟
  66. 66

    فِيهِمَا عَيۡنَانِ نَضَّاخَتَانِ

    در آن دو [باغ بهشتی،] دو چشمۀ جوشان جاری است.
  67. 67

    فَبِأَيِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ

    پس [ای جن و انس] كدام یک از نعمت‏های پروردگارتان را انكار مى‏كنید؟
  68. 68

    فِيهِمَا فَٰكِهَةࣱ وَنَخۡلࣱ وَرُمَّانࣱ

    و در آنها [درختان] میوه و درختان خرما و انار هست؛
  69. 69

    فَبِأَيِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ

    پس [ای جن و انس] كدام یک از نعمت‏های پروردگارتان را انكار مى‏كنید؟
  70. 70

    فِيهِنَّ خَيۡرَٰتٌ حِسَانࣱ

    در میان آن باغ‏ها، زنان نیک‏سیرت و نیکوروی، حضور دارند؛
  71. 71

    فَبِأَيِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ

    پس [ای جن و انس] كدام یک از نعمت‏های پروردگارتان را انكار مى‏كنید؟
  72. 72

    حُورࣱ مَّقۡصُورَٰتࣱ فِي ٱلۡخِيَامِ

    حوریانی که در خیمه‌های بهشتی [از چشم بیگانگان] مستورند؛
  73. 73

    فَبِأَيِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ

    پس [ای جن و انس] كدام یک از نعمت‏های پروردگارتان را انكار مى‏كنید؟
  74. 74

    لَمۡ يَطۡمِثۡهُنَّ إِنسࣱ قَبۡلَهُمۡ وَلَا جَآنࣱّ

    [دوشیزگانی که] دست هیچ انس و جنی قبلاً به آنان نرسیده است؛
  75. 75

    فَبِأَيِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ

    پس [ای جن و انس] كدام یک از نعمت‏های پروردگارتان را انكار مى‏كنید؟
  76. 76

    مُتَّكِـِٔينَ عَلَىٰ رَفۡرَفٍ خُضۡرࣲ وَعَبۡقَرِيٍّ حِسَانࣲ

    [بهشتیان] بر بالشت‏های سبز و بسترهایى نفیس و زیبا آرمیده‏اند؛
  77. 77

    فَبِأَيِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ

    پس [ای جن و انس] كدام یک از نعمت‏های پروردگارتان را انكار مى‏كنید؟
  78. 78

    تَبَٰرَكَ ٱسۡمُ رَبِّكَ ذِي ٱلۡجَلَٰلِ وَٱلۡإِكۡرَامِ

    نامِ پروردگارِ باشکوه و ارجمند تو، بابرکت و فرخنده است.

ترجمه‌های دیگر این سوره

تفسیر این سوره به عربی