Salin ng Sura Ang mga Angkan ni Israel sa الفلبينية mula sa الترجمة الفلبينية (تجالوج)
Verse 1
Napakamaluwalhati Niya na nagdala sa lingkod Niya, isang gabi mula sa Masjid na Pinakababanal [sa Makkah] patungo sa Masjid Al-Aqsa [sa Herusalem], na pinagpala Namin ang palibot nito upang magpakita Kami sa kanya ng ilan sa mga tanda Namin. Tunay na Siya ay ang Madinigin, ang Nakakikita.
Verse 2
Nagbigay Kami kay Moises ng aklat at ginawa Namin ito na isang patnubay para sa mga anak ni Israel, [na nag-uutos:] "Huwag kayong gumawa ng iba pa sa Akin bilang isang pinananaligan."
Verse 3
Mga supling ng mga dinala Namin kasama ni Noe, tunay na siya ay isang lingkod na mapagpasalamat.
Verse 4
Nagsiwalat Kami sa mga anak ni Israel sa Kasulatan: "Talagang manggugulo nga kayo sa lupa nang dalawang ulit at talagang magmamataas nga kayo nang pagmamataas na malaki."
Verse 5
Kaya kapag dumating ang pangako ng una sa dalawa ay magpapadala Kami sa inyo ng mga lingkod para sa Amin na mga may lakas na matindi at maghalughog sila sa kaloob-looban ng mga tahanan. Ito ay isang pangakong gagawin.
Verse 6
Pagkatapos ay magpapanumbalik Kami sa inyo ng pananaig sa kanila. Mag-aayuda Kami sa inyo ng mga yaman at mga anak. Gagawin Namin kayong higit na marami sa tao.
Verse 7
Kung nagmagandang-gawa kayo ay nagmagandang-gawa kayo para sa mga sarili ninyo at kung nagmasagwang-gawa kayo ay para sa mga ito. Kaya kapag dumating ang pangako ng huli upang magpasagwa sila sa mga mukha ninyo, upang pumasok sila sa Masjid kung paanong pumasok sila sa unang pagkakataon, at upang magwasak sila sa anumang nangibabaw sila ayon sa pagwasak [na lubos].
Verse 8
Marahil ang Panginoon ninyo ay maawa sa inyo. Kung babalik kayo ay babalik Kami. Gumawa Kami sa Impiyerno para sa mga tagatangging sumampalataya bilang isang kulungan.
Verse 9
Tunay na ang Qur’ān na ito ay nagpapatnubay kung anuman ang pinakaangkop at nagbabalita ng nakagagalak sa mga mananampalataya na gumagawa ng mga maayos, na ukol sa kanila ay isang pabuyang malaki,
Verse 10
at na ang mga hindi sumasampalataya sa Kabilang-buhay ay naglaan Kami para sa kanila ng isang pagdurusang masakit.
Verse 11
Nanalangin ang tao ng masagwa gaya ng pagdalangin niya sa Kanya ng mabuti. Laging ang tao ay mapagmadali.
Verse 12
At ginawa Namin ang gabi at maghapon bilang dalawang tanda. Pumawi Kami sa tanda ng gabi at ginawa Namin ang tanda ng maghapon na nakapagpapakita upang makapaghanap kayo ng kabutihang-loob mula sa Panginoon ninyo at upang makaalam kayo sa bilang ng mga taon at pagtutuos. Ang bawat bagay ay niliwanag Namin ng anumang pagpapaliwanag.
Verse 13
Sa bawat tao ay nagdikit Kami ng gawain niya sa leeg niya at magpapalabas Kami para sa kanya sa Araw ng Pagbangon ng isang talaang matatagpuan niyang nakabuklat.
Verse 14
Basahin mo ang talaan mo; nakasapat ang sarili mo ngayong araw laban sa iyo bilang isang mapagtuos.
Verse 15
Ang sinumang napatnubayan ay napatnubayan lamang para sa sarili niya at ang sinumang naligaw ay naligaw lamang laban dito. Hindi papasanin ng isang tagapasan ang pasanin ng iba. Hindi Kami magpaparusa hanggang sa magpadala Kami ng isang sugo.
Verse 16
Kapag nagnais Kami na magpahamak ng isang pamayanan ay mag-uutos Kami sa mga nakaririwasa roon ngunit magpapakasuwail sila roon kaya magiging karapat-dapat doon ang hatol at wawasakin Namin iyon ng anumang pagwasak.
Verse 17
Kay rami ng nilipol Namin kabilang sa mga salinlahi mula ng matapos ni Noe. Nakasapat ang Panginoon mo sa mga pagkakasala ng mga lingkod Niya bilang isang Tagabatid na Nakakikita.
Verse 18
Ang sinumang nagnanais ng panandalian ay magpapadali Kami para sa kanya rito ng loloobin Namin para sa kaninumang nanaisin Namin. Pagkatapos ay magtatalaga Kami para sa kanya ng Impiyerno na papasukin niya bilang isang pinupulaang pinalalayas.
Verse 19
Ang sinumang nagnais ng Kabilang-buhay at nagpunyagi ukol doon ng pagpupunyagi niyon habang siya ay isang mananampalataya, ang pagpupunyagi ng mga iyon ay pahahalagahan.
Verse 20
Sa bawat isa ay magpapalawig - sa mga ito at mga iyan - ng bigay ng Panginoon mo. Hindi nangyaring ang bigay ng Panginoon mo ay mapipigilan.
Verse 21
Tingnan mo kung papaano Kaming nagtangi sa iba sa kanila higit sa iba. Talagang ang Kabilang-buhay ay higit na malaki sa mga antas at higit na malaki sa pagkakatangi.
Verse 22
Huwag kang gumawa kasama kay Allāh ng isang diyos na iba pa sapagkat mauuwi kang isang pinupulaang itinatatwa.
Verse 23
Nag-utos ang Panginoon mo na huwag kayong sumamba maliban sa Kanya at ng pagmamagandang-gawa sa mga magulang. Kung aabutan nga sa piling mo ng katandaan ang isa sa kanilang dalawa o ang kapwa sa kanilang dalawa ay huwag kang mangusap sa kanilang dalawa ng nakasusuya at huwag kang bumulyaw sa kanilang dalawa. Magsabi ka sa kanilang dalawa ng salitang marangal.
Verse 24
At ibaba mo para sa kanila ang pakpak ng kababaang-loob bahagi ng pagkaawa at magsabi ka: "Panginoon ko, kaawaan Mo sila yayamang nag-alaga silang dalawa sa akin noong bata pa [ako]."
Verse 25
Ang Panginoon ninyo ay higit na nakaaalam sa anumang nasa mga sarili ninyo. Kung kayo ay magiging mga maayos, tunay na Siya sa mga nanunumbalik ay laging Mapagpatawad.
Verse 26
Magbigay ka sa may pagkakamag-anak ng karapatan nito, sa dukha, at sa kinapos sa daan. Huwag kang magwaldas ng anumang pagwawaldas.
Verse 27
Tunay na ang mga tagapagwaldas ay laging mga kapatid ng demonyo. Ang demonyo sa Panginoon niya ay laging mapagtangging magpasalamat.
Verse 28
Kung aayaw ka nga sa kanila sa pagmimithi ng awa mula sa Panginoon mo na inaasahan mo ay magsabi ka sa kanila ng isang pananalitang pinadali.
Verse 29
At huwag mong gawin ang kamay mo na nakagapos sa leeg mo at huwag kang mag-abot nito nang buong pag-abot sapagkat mauuwi kang isang sinisising nasaid.
Verse 30
Tunay na ang Panginoon mo ay nagpapaluwag ng panustos sa kaninumang niloloob Niya at nagpapagipit. Tunay na Siya sa mga lingkod Niya ay laging Tagabatid, Nakakikita.
Verse 31
Huwag ninyong patayin ang mga anak ninyo dala ng takot sa paghihirap; Kami ay magtutustos sa kanila at sa inyo. Tunay na ang pagpatay sa kanila ay laging isang pagkakamaling malaki.
Verse 32
Huwag kayong lumapit sa pangangalunya; tunay na ito ay laging isang mahalay at kay sagwa bilang landas.
Verse 33
Huwag kayong pumatay ng buhay na ipinagbawal ni Allāh malibang ayon sa karapatan. Ang sinumang napatay nang nalalabag sa katarungan ay nagtalaga nga Kami para sa katangkilik nito ng kapangyarihan ngunit huwag itong magmalabis kaugnay sa pagpatay. Tunay na siya ay laging maiaadya.
Verse 34
Huwag kayong lumapit sa yaman ng ulila malibang ayon sa pinakamaganda, hanggang sa umabot siya sa kagulangan niya. Tumupad kayo sa tipan; tunay na ang tipan ay laging pananagutan.
Verse 35
Magpakalubus-lubos kayo sa pagtatakal kapag magtatakal kayo at tumimbang kayo sa pamamagitan ng timbangang tuwid. Iyon ay higit na mabuti at higit na maganda sa kauuwian.
Verse 36
Huwag kang tumalunton sa anumang wala kang kaalaman hinggil doon. Tunay na ang pandinig, ang paningin, at ang puso, ang bawat isa sa mga iyon ay matatanong.
Verse 37
Huwag kang maglakad sa lupa nang may kapalaluan; tunay na ikaw ay hindi mo mapupunit ang lupa at hindi aabot sa mga bundok sa katangkaran.
Verse 38
Lahat ng iyon, ang masagwa niyon sa ganang Panginoon mo ay laging kinasusuklaman.
Verse 39
Iyon ay kabilang sa ikinasi sa iyo ng Panginoon mo na karunungan. Huwag kang gumawa kasama kay Allāh ng isang diyos na iba pa sapagkat matatapon ka sa Impiyerno bilang isang sinisising pinalalayas.
Verse 40
Kaya ba humirang sa inyo ang Panginoon ninyo sa [pagkakaroon ng] mga anak na lalaki at gumawa Siya sa mga anghel bilang mga babae? Tunay na kayo ay talagang nagsasabi ng isang pananalitang sukdulan!
Verse 41
Talaga ngang puspusang naglinaw Kami sa Qur’ān na ito upang makapag-alaala sila ngunit walang naidadagdag ito sa kanila kundi pagkalayo.
____________________
Talaga ngang nagsari-sari Kami sa Qur’ān na ito [ng nilalaman] upang makapag-alaala sila ngunit walang naidadagdag ito sa kanila kundi pag-ayaw.
____________________
Talaga ngang nagsari-sari Kami sa Qur’ān na ito [ng nilalaman] upang makapag-alaala sila ngunit walang naidadagdag ito sa kanila kundi pag-ayaw.
Verse 42
Sabihin mo: "Kung sakaling nangyaring kasama sa Kanya ay may mga diyos gaya ng sinasabi nila, samakatuwid, talaga sanang naghangad sila tungo sa May trono ng isang landas."
Verse 43
ﮋﮌﮍﮎﮏﮐ
ﮑ
Napakamaluwalhati Niya at pagkataas-taas Niya para sa sinasabi nila ayon sa kataasang malaki!
Verse 44
Nagluluwalhati sa Kanya ang pitong langit, ang lupa, at ang sinumang nasa mga ito. Walang anumang bagay malibang nagluluwalhati kalakip ng pagpupuri sa Kanya ngunit hindi ninyo nauunawaan ang pagluluwalhati nila. Tunay na Siya ay laging Matimpiin, Mapagpatawad.
Verse 45
Kapag bumigkas ka ng Qur’ān ay naglalagay Kami sa pagitan mo at ng mga hindi sumampalataya sa Kabilang-buhay ng isang tabing na nakatakip.
Verse 46
At naglagay Kami sa mga puso nila ng mga panakip sa pag-unawa nila nito at sa mga tainga nila naman ng pagkabingi. Kapag bumanggit ka sa Panginoon mo - tanging sa Kanya - sa Qur’ān ay bumabaling sila sa mga likuran nila dahil sa pag-ayaw.
Verse 47
Kami ay higit na nakaaalam sa pinakikinggan nila noong nakikinig sila sa iyo at noong sila ay natatapatan noong nagsasabi ang mga tagalabag sa katarungan: "Wala kayong sinusunod maliban sa isang lalaking nagaway."
Verse 48
Tingnan mo kung papaano silang naglahad para sa iyo ng mga paghahalimbawa kaya naligaw sila at hindi sila nakakaya sa isang daan.
Verse 49
Nagsabi sila: "Kapag kami ba ay naging mga buto at durug-durog, tunay na kami ba ay talagang mga bubuhaying muli bilang bagong nilikha?"
Verse 50
ﭑﭒﭓﭔﭕﭖ
ﭗ
Sabihin mo: "Maging bato kayo o bakal
Verse 51
o nilikhang kabilang sa dinadakila sa mga dibdib ninyo," at magsasabi sila: "Sino ang magpapanumbalik sa amin?" Sabihin mo: "Ang lumalang sa inyo sa unang pagkakataon," at ipaiiling-iling nila sa iyo ang mga ulo nila at magsasabi sila: "Kailan iyon?" Sabihin mo: "Marahil ito ay maging malapit na:
Verse 52
sa araw na tatawag Siya sa inyo kaya tutugon naman kayo kalakip ng pagpupuri sa Kanya at mag-aakala kayong hindi kayo nanatili malibang sa kaunting [sandali]."
Verse 53
Sabihin mo sa mga lingkod Ko na sabihin nila ang siyang higit na maganda. Tunay na ang demonyo ay nagpapasigalot sa pagitan nila. Tunay na ang demonyo, para sa tao, ay laging isang kaaway na malinaw.
Verse 54
Ang Panginoon ninyo ay higit na nakaaalam sa inyo. Kung loloobin Niya ay kaaawaan Niya kayo, o kung loloobin Niya ay pagdurusahin Niya kayo. Hindi Kami nagsugo sa iyo sa kanila bilang isang katiwala.
Verse 55
Ang Panginoon mo ay higit na nakaaalam sa sinumang nasa mga langit at mga lupa. Talaga ngang nagtangi Kami sa iba sa mga propeta higit sa iba pa, at nagbigay Kami kay David ng Salmo.
Verse 56
Sabihin mo: "Dumalangin kayo sa mga inaakala ninyo [na mga diyos] bukod pa sa Kanya sapagkat hindi sila nakakakaya sa pagpawi ng pinsala palayo sa inyo ni ng paglilipat."
Verse 57
Yaong mga dinadalanginan nila ay naghahangad tungo sa Panginoon nila ng pampalapit, kung alin sa kanila ang pinakamalapit, umaasa sa awa Niya, at nangangamba sa pagdurusa mula sa Kanya. Tunay na ang parusa ng Panginoon mo ay laging pinanghihilakbutan.
Verse 58
Walang anumang pamayanan malibang Kami ay maglilipol nito bago ng Araw ng Pagbangon o magpaparusa roon ng isang pagdurusang matindi. Laging iyon sa talaan ay nakatitik.
Verse 59
Walang pumigil sa Amin na magsugo Kami ng mga tanda malibang nagpasinungaling sa mga ito ang mga sinauna. Nagbigay Kami sa [lipi ng] Thamūd ng dumalagang kamelyo bilang isang [himalang] nakikita ngunit lumabag sila sa katarungan dito. Hindi Kami nagsusugo ng mga tanda kundi bilang isang pagpapangamba.
Verse 60
[Banggitin] noong nagsabi Kami sa iyo: "Tunay na ang Panginoon mo ay sumaklaw sa mga tao." Hindi Kami gumawa sa pangitaing ipinakita Namin sa iyo malibang bilang isang pagsubok para sa mga tao at sa isinumpang punong-kahoy [na nasaad] sa Qur’ān. Nagpapangamba Kami sa kanila ngunit walang idinadagdag ito sa kanila kundi isang pagmamalabis na malaki.
Verse 61
[Banggitin] noong nagsabi Kami sa mga anghel: "Magpatirapa kayo kay Adan," at nagpatirapa naman sila maliban kay Iblis na nagsabi: "Magpapatirapa ba ako para sa kanya na nilikha Mo lang mula sa putik?"
Verse 62
Nagsabi ito: "Nakita Mo naman ba itong pinarangalan Mo higit sa akin? Talagang kung aantalain Mo ako hanggang sa Araw ng Pagbangon ay talagang mananaig nga ako sa mga supling niya maliban sa kakaunti."
Verse 63
Nagsabi Siya: "Umalis ka at saka ang sinumang sumunod sa iyo kabilang sa kanila, sapagkat tunay na ang Impiyerno ay ang gantimpala sa inyo bilang isang gantimpalang pinasagana.
Verse 64
Manulsol ka sa sinumang makakaya mo kabilang sa kanila sa pamamagitan ng tinig mo. Sumigaw ka sa kanila sa pamamagitan ng nangangabayong hukbo mo at naglalakad na hukbo mo. Makilahok ka sa kanila sa mga yaman at mga anak. Mangako ka sa kanila." Walang ipinangangako sa kanila ang demonyo kundi pagkalinlang.
Verse 65
Tunay na ang mga lingkod Ko ay hindi ka magkakaroon sa kanila ng kapamahalaanan. Nakasapat na ang Panginoon mo bilang Katiwala.
Verse 66
Ang Panginoon mo ay ang nagpapausad para sa inyo ng mga daong sa dagat upang maghanap kayo ng kabutihang-loob Niya. Tunay na Siya sa inyo ay laging Maaawain.
Verse 67
Kapag sumaling sa inyo ang kapinsalaan sa dagat ay nawawala ang mga dinadalanginan ninyo maliban sa Kanya ngunit nang nagligtas Siya sa inyo papunta sa kalupaan ay umaayaw kayo. Laging ang tao ay mapagtangging magpasalamat.
Verse 68
Kaya natiwasay ba kayo na baka magpalamon Siya sa inyo sa gilid ng katihan o baka magpadala Siya sa inyo ng isang unos ng mga bato, pagkatapos ay hindi kayo nakatatagpo para sa inyo ng katiwala?
Verse 69
O natiwasay ba kayo na baka magpanumbalik Siya sa inyo roon [sa dagat] sa ibang pagkakataon at magsugo Siya sa inyo ng isang buhawing mula sa hangin at lumunod Siya sa inyo dahil tumanggi kayong sumampalataya, pagkatapos ay hindi kayo makatagpo para sa inyo laban sa Amin ng isang tagaganti?
Verse 70
Talaga ngang nagparangal Kami sa mga anak ni Adan, nagdala Kami sa kanila sa katihan at karagatan, tumustos Kami sa kanila mula sa mga kaaya-ayang bagay, at nagtangi Kami sa kanila higit sa marami sa nilikha Namin nang [higit na] pagtatangi.
Verse 71
[Banggitin mo] ang araw na tatawag Kami sa bawat [pangkat ng] mga tao sa pamamagitan ng pinuno nila. Kaya ang mga bibigyan ng talaan nila sa kanang kamay nila, ang mga iyon ay magbabasa ng talaan nila at hindi sila lalabagin sa katarungan ni katiting man.
Verse 72
Ang sinumang dito [sa Mundo] ay bulag [ang puso], siya sa Kabilang-buhay ay bulag at higit na ligaw sa landasin.
Verse 73
Tunay na halos sila ay talagang tutukso sa iyo palayo sa ikinasi Namin sa iyo upang gumawa-gawa ka laban sa Amin ng iba pa rito [sa ikinasi]; at kung gayon ay talaga sanang gumawa sila sa iyo bilang isang matalik na kaibigan.
Verse 74
Kung hindi dahil na nagpatatag Kami sa iyo, talaga ngang halos ikaw ay sumandal sa kanila nang bahagyang kaunti.
Verse 75
Samakatuwid [kung nangyari], talaga sanang nagpalasap Kami sa iyo ng ibayong [pagdurusa] sa buhay at ibayong [pagdurusa] sa pagkamatay. Pagkatapos ay hindi ka makatatagpo para sa iyo laban sa Amin ng isang mapag-adya.
Verse 76
Tunay na halos sila ay talagang nakasusulsol sa iyo [na lumisan] mula sa lupain [ng Makkah] upang magpalabas sila sa iyo mula rito; at kung gayon ay hindi sila mananatili pagkaraan mo maliban sa kaunting [panahon].
Verse 77
[Gayon] ang kalakaran sa isinugo Namin na nauna sa iyo kabilang sa mga sugo Namin. Hindi ka makatatagpo para sa kalakaran Namin ng isang pagpapabago.
Verse 78
Panatilihin mo ang pagdarasal mula sa paglilis [sa rurok] ng araw hanggang sa pagdilim ng gabi at ang [pagbigkas ng] Qur’ān sa madaling-araw. Tunay na ang [pagbigkas ng] Qur’ān sa madaling-araw ay laging sinasaksihan [ng mga anghel].
Verse 79
Mula sa gabi ay magdasal ka sa gabi roon bilang isang karagdagang dasal para sa iyo; marahil buhayin ka ng Panginoon mo sa isang katayuang pinapupurihan.
Verse 80
Sabihin mo: "Panginoon ko, magpapasok Ka sa akin sa pinapasukan ng katapatan, magpalabas Ka sa akin sa nilalabasan ng katapatan, at gumawa Ka para sa akin mula sa nasa Iyo ng isang kapamahalaang mapag-adya."
Verse 81
Sabihin mo: "Dumating ang katotohanan at naparam ang kabulaanan. Tunay na ang kabulaanan ay laging napaparam."
Verse 82
Nagpapababa Kami mula sa Qur’ān ng isang pagpapagaling at isang awa para sa mga mananampalataya, at walang naidadagdag ito sa mga tagalabag sa katarungan kundi isang pagkalugi.
Verse 83
Kapag nagbiyaya Kami sa tao ay umaayaw siya at naglalayo ng sarili niya. Kapag sumaling sa kanya ang kasamaan, siya ay walang-pag-asa.
Verse 84
Sabihin mo: "Bawat isa ay gumagawa ayon sa pamamaraan niya, ngunit ang Panginoon ninyo ay higit na nakaaalam sa sinumang siya ay higit na napapatnubayan sa landas."
Verse 85
Nagtatanong sila sa iyo tungkol sa kaluluwa. Sabihin mo: "Ang kaluluwa ay kabilang sa nauukol sa Panginoon ko at hindi kayo binigyan ng kaalaman kundi kakaunti."
Verse 86
Talagang kung niloob Namin ay talaga sanang mag-aalis nga Kami ng ikinasi Namin sa iyo, pagkatapos ay hindi ka makatatagpo para sa iyo kaugnay rito laban sa Amin ng isang katiwala,
Verse 87
maliban bilang awa mula sa Panginoon mo. Tunay na ang kagandahang-loob Niya laging sa iyo ay malaki.
Verse 88
Sabihin mo: "Talagang kung nagkaisa ang tao at ang jinn na gumawa ng tulad ng Qur’ān na ito ay hindi sila makagagawa ng tulad nito at kahit pa man ang iba sa kanila ay katulong ng iba pa."
Verse 89
Talaga ngang nagsari-sari Kami para sa mga tao sa Qur’ān na ito ng bawat paghahalimbawa ngunit tumanggi [sa anuman] ang higit na marami sa mga tao maliban sa pagkawalang-pananampalataya.
Verse 90
Nagsabi sila: "Hindi kami maniniwala sa iyo hanggang sa magpabulwak ka para sa amin mula sa lupa ng isang batis;
Verse 91
o mangyaring mayroon kang isang hardin ng datiles at ubas, at saka magpabulwak ka ng mga ilog sa gitna ng mga ito nang [masaganang] pagpapabulwak;
Verse 92
o magpabagsak ka ng langit, gaya ng pinagsasabi mo sa amin bilang tipak-tipak o magdala ka kay Allāh at sa mga anghel nang harapan;
Verse 93
o mangyaring mayroon kang isang bahay na yari sa ginto o umakyat ka sa langit at hindi kami maniniwala sa pag-akyat mo hanggang sa magpababa ka sa amin ng isang aklat na babasahin namin." Sabihin mo: "Napakamaluwalhati ng Panginoon ko; walang iba ako kundi isang mortal na sugo."
Verse 94
Walang pumigil sa mga tao na maniwala sila, noong dumating sa kanila ang patnubay, kundi na nagsabi sila: "Nagpadala ba si Allāh ng isang mortal na sugo?"
Verse 95
Sabihin mo: "Kung sakaling sa lupa ay may mga Anghel na naglalakad na mga napapanatag ay talaga sanang nagpababa Kami sa kanila mula sa langit ng isang Anghel na sugo."
Verse 96
Sabihin mo: "Nakasapat si Allāh bilang saksi sa pagitan ko at ninyo. Tunay na Siya, laging sa mga lingkod Niya, ay Mapagbatid, Nakakikita."
Verse 97
Ang sinumang pinapatnubayan ni Allāh, siya ay ang napapatnubayan; ngunit ang sinumang pinaliligaw Niya ay hindi ka makatatagpo para sa kanila ng mga katangkilik bukod pa sa Kanya. Magtitipon Kami sa kanila sa Araw ng Pagbangon [na kinakaladkad] sa mga mukha nila na mga bulag, mga pipi, at mga bingi. Ang kanlungan nila ay Impiyerno, na sa tuwing nanghihina ay nagdaragdag Kami sa kanila ng liyab.
Verse 98
Iyon ay ganti sa kanila dahil sila ay tumangging sumampalataya sa mga tanda Namin at nagsabi sila: "Kapag kami ba ay naging mga buto at pira-piraso, tunay na kami ba ay talagang bubuhaying muli bilang nilikhang bago?"
Verse 99
Hindi ba nila nakita na si Allāh na lumikha sa mga langit at lupa ay nakakakaya sa paglikha ng tulad nila. Gumawa Siya para sa kanila ng isang taning na walang pag-aalinlangan hinggil dito ngunit tumanggi [sa anuman] ang mga tagalabag sa katarungan maliban sa pagkawalang-pananampalataya.
Verse 100
Sabihin mo: "Kung sakaling kayo ay nagmamay-ari ng mga imbakan ng awa ng Panginoon ko, kung gayon talaga sanang nagkait kayo dala ng takot sa paggugol." Laging ang tao ay gahaman.
Verse 101
Talaga ngang nagbigay Kami kay Moises ng siyam na tandang malinaw, kaya magtanong ka sa mga angkan ni Israel noong dumating siya sa kanila at nagsabi naman sa kanya si Paraon: "Tunay na ako ay nagpapalagay sa iyo, O Moises, na nagaway."
Verse 102
Nagsabi siya: "Talaga ngang nalaman mong walang nagpababa sa mga ito kundi ang Panginoon ng mga langit at lupa bilang mga katunayan. Tunay na ako ay talagang nakatitiyak na ikaw, O Paraon, ay napaririwara."
Verse 103
Kaya nagnais siyang manulsol sa kanila paalis sa lupain, kaya nilunod Namin siya at sinumang kasabay niya nang magkasama.
Verse 104
Nagsabi Kami matapos niya sa mga angkan ni Israel: "Tumahan kayo sa lupain at kapag dumating ang pangako ng Kabilang-buhay, magdadala Kami sa inyo nang magkahalo."
Verse 105
Kalakip ng katotohanan nagbaba Kami nito at kalakip ng katotohanan bumaba ito. Hindi Kami nagsugo sa iyo kundi bilang isang tagapagbalita ng nakalulugod at isang tagapagbabala.
Verse 106
Isang Qur’ān na nagbaha-bahagi Kami nito upang bigkasin mo ito sa mga tao sa mga yugto at nagpababa Kami nito nang [unti-unting] pagpapababa.
Verse 107
Sabihin mo: "Sumampalataya kayo sa [Qur’ān na] ito o huwag kayong sumampalataya." Tunay na ang mga binigyan ng kaalaman bago nito, kapag binibigkas ito sa kanila, ay nagsusubsob [sila] ng mga mukha, na mga nakapatirapa
Verse 108
at nagsasabi: "Napakamaluwalhati ng Panginoon namin; tunay na laging ang pangako ng Panginoon namin ay talagang magagawa."
Verse 109
ﮃﮄﮅﮆﮇﮈ
ﮉ
Nagsusubsob sila ng mga mukha habang umiiyak at nakadaragdag ito sa kanila ng kataimtiman.
Verse 110
Sabihin mo: "Dumalangin kayo kay Allāh o dumalangin kayo sa Napakamaawain; sa alin man kayo dumadalangin, taglay Niya ang mga pangalang pinakamagaganda. Huwag kang magpaingay sa dasal mo at huwag kang bumulong nito. Maghangad ka sa pagitan niyon ng isang [katamtamang] landas."
Verse 111
Sabihin mo: "Ang papuri ay ukol kay Allāh na hindi gumawa ng anak, hindi nangyaring mayroon Siyang katambal sa paghahari Niya, at hindi nangyaring mayroon Siyang katangkilik dahil sa kaabahan. Dumakila ka sa Kanya nang [lubos na] pagdakila.
تقدم القراءة