Salin ng Sura Ta Ha sa الفلبينية mula sa الترجمة الفلبينية (تجالوج)
Verse 1
ﭵ
ﭶ
Ṭā. Hā.
Verse 2
ﭷﭸﭹﭺﭻ
ﭼ
Hindi Kami nagbaba sa iyo ng Qur’ān upang lumumbay ka,
Verse 3
ﭽﭾﭿﮀ
ﮁ
malibang isang paalaala para sa sinumang natatakot,
Verse 4
ﮂﮃﮄﮅﮆﮇ
ﮈ
isang pagpapababa [ng kasi] mula sa lumikha ng lupa at mga langit na pinakamatataas.
Verse 5
ﮉﮊﮋﮌ
ﮍ
Ang Napakamaawain ay sa trono lumuklok.
Verse 6
Sa Kanya ang anumang nasa mga langit, ang anumang nasa lupa, ang anumang nasa pagitan ng mga ito, at ang anumang nasa ilalim ng alabok.
Verse 7
Kung maglalantad ka ng sasabihin, tunay na Siya ay nakaaalam sa lihim at sa higit na kubli.
Verse 8
Si Allāh ay walang Diyos kundi Siya. Ukol sa Kanya ang mga pangalang pinakamagaganda.
Verse 9
ﮭﮮﮯﮰ
ﮱ
Nakarating ba sa iyo ang sanaysay kay Moises?
Verse 10
Noong nakakita siya ng isang apoy ay nagsabi siya sa mag-anak niya: "Manatili kayo rito; tunay na ako ay nakatanaw ng isang apoy. Harinawa ako ay makapagdala sa inyo mula roon ng isang ningas o makatagpo sa apoy ng isang patnubay.
Verse 11
ﯦﯧﯨﯩ
ﯪ
Noong nakarating siya roon ay tinawag siya: "O Moises,
Verse 12
tunay na Ako ay ang Panginoon mo. Kaya maghubad ka ng mga panyapak mo; tunay na ikaw ay nasa binanal na lambak ng Ṭuwā.
Verse 13
ﭑﭒﭓﭔﭕ
ﭖ
Ako ay pumili sa iyo kaya makinig ka sa ikakasi:
Verse 14
Tunay na Ako ay si Allāh. Walang Diyos kundi Ako, kaya sumamba ka sa Akin at magpanatili ka sa pagdarasal para sa pag-alaala sa Akin."
Verse 15
Tunay na ang Huling Sandali ay darating. Halos ako ay magkubli nito upang gantimpalaan ang bawat kaluluwa sa anumang ipinagpunyagi nito.
Verse 16
Kaya huwag ngang bumalakid sa iyo roon ang sinumang hindi sumasampalataya roon at sumusunod sa pithaya niya sapagkat masasawi ka.
Verse 17
ﭹﭺﭻﭼ
ﭽ
Ano yaong nasa kanang kamay mo, O Moises?
Verse 18
Nagsabi ito: "Ito ay tungkod ko. Tumutukod ako rito at nagpapalagas ako gamit nito para sa mga tupa ko. Mayroon ako ritong mga pinaggagamitang iba pa."
Verse 19
ﮌﮍﮎ
ﮏ
Nagsabi Siya: "Ihagis mo iyan, O Moises."
Verse 20
ﮐﮑﮒﮓﮔ
ﮕ
Kaya inihagis nito iyon at biglang iyon ay naging isang ahas na sumisibad.
Verse 21
Nagsabi Siya: "Kunin mo iyan at huwag kang mangamba. Magpapanumbalik Kami riyan sa unang lagay niyan.
Verse 22
Idikit mo ang kamay mo sa tagiliran mo, lalabas itong maputi na walang batik bilang isa pang tanda,
Verse 23
ﮫﮬﮭﮮ
ﮯ
upang magpakita Kami sa iyo ng ilan sa mga tanda Naming pinakamalalaki.
Verse 24
ﮰﮱﯓﯔﯕ
ﯖ
Pumunta ka kay Paraon; tunay na siya ay nagmalabis."
Verse 25
ﯗﯘﯙﯚﯛ
ﯜ
Nagsabi ito: "Panginoon ko, magpaluwag Ka para sa akin ng dibdib ko,
Verse 26
ﯝﯞﯟ
ﯠ
magpadali Ka para sa akin ng nauukol sa akin,
Verse 27
ﯡﯢﯣﯤ
ﯥ
at magkalag Ka ng buhol mula sa dila ko,
Verse 28
ﯦﯧ
ﯨ
mauunawaan nila ang sasabihin ko.
Verse 29
ﯩﯪﯫﯬﯭ
ﯮ
Gumawa Ka para sa akin ng isang katuwang mula sa mag-anak ko,
Verse 30
ﯯﯰ
ﯱ
si Aaron na kapatid ko.
Verse 31
ﯲﯳﯴ
ﯵ
Magpatindi Ka sa pamamagitan niya ng lakas ko.
Verse 32
ﯶﯷﯸ
ﯹ
Itambal Mo siya sa nauukol sa akin
Verse 33
ﯺﯻﯼ
ﯽ
upang magluwalhati kami sa Iyo nang madalas
Verse 34
ﯾﯿ
ﰀ
at mag-alaala kami sa Iyo nang madalas.
Verse 35
ﰁﰂﰃﰄ
ﰅ
Tunay na Ikaw, laging sa amin, ay Nakakikita."
Verse 36
ﰆﰇﰈﰉﰊ
ﰋ
Nagsabi Siya: "Binigyan ka nga ng hiling mo, O Moises.
Verse 37
ﰌﰍﰎﰏﰐ
ﰑ
Talaga ngang nagmagandang-loob Kami sa iyo sa isa pang pagkakataon,
Verse 38
ﭑﭒﭓﭔﭕﭖ
ﭗ
noong nagkasi Kami sa ina mo ng ikinasi,
Verse 39
na: Maghagis ka sa kanya sa baul at maghagis ka nito sa ilog at magtapon nito ang ilog sa pampang, kukunin siya ng isang kaaway para sa Akin at isang kaaway para sa kanya. Nag-ukol Ako sa iyo ng isang pag-ibig mula sa Akin at upang mahubog ka sa ilalim ng mata Ko."
Verse 40
[Nagmagandang-loob sa iyo] noong pumunta ang babaing kapatid mo at nagsabi: Magpapatnubay po ba ako sa inyo sa mangangalaga sa kanya? Kaya nagpabalik Kami sa iyo sa ina mo upang masiyahan siya at hindi siya malungkot. Pumatay ka ng isang tao ngunit nagligtas Kami sa iyo mula sa dalamhati at sumubok Kami sa iyo ng isang pagsubok. Nanatili ka ng mga taon sa mga tao ng Madyan. Pagkatapos ay pumunta ka [rito] sa takdang [panahon], O Moises.
Verse 41
ﮖﮗ
ﮘ
Yumari Ako sa iyo para sa sarili Ko.
Verse 42
Pumunta ka at ang kapatid mo dala ang mga tanda Ko at huwag kayong dalawang lumubay sa pag-alaala sa Akin.
Verse 43
ﮢﮣﮤﮥﮦ
ﮧ
Pumunta kayong dalawa kay Paraon; tunay na siya ay nagmalabis.
Verse 44
Magsabi kayong dalawa sa kanya ng isang pagsasabing banayad nang sa gayon siya ay mapaalalahanan o matatakot.
Verse 45
Nagsabi silang dalawa: "Panginoon namin, tunay na kami ay nangangamba na magdali-dali siya [sa pagpaparusa] sa amin o magmalabis siya."
Verse 46
Nagsabi Siya: "Huwag kayong dalawang mangamba; tunay na Ako ay kasama ninyong dalawa. Nakaririnig Ako at nakakikita Ako.
Verse 47
Kaya pumunta kayong dalawa sa kanya at magsabi kayong dalawa sa kanya: Tunay na kami ay dalawang sugo ng Panginoon mo kaya ipadala mo kasama sa amin ang mga anak ni Israel at huwag mo silang pagdusahin. Dumating nga kami sa iyo na may dalang isang tanda mula sa Panginoon mo. Ang kapayapaan ay ukol sa sinumang sumunod sa patnubay.
Verse 48
Tunay na kami ay kinasihan nga na ang pagdurusa ay para sa sinumang nagpasinungaling at tumalikod."
Verse 49
ﰉﰊﰋﰌ
ﰍ
Nagsabi ito: "Kaya sino ang Panginoon ninyong dalawa, O Moises?"
Verse 50
Nagsabi siya: "Ang Panginoon namin ay ang nagbigay sa bawat bagay ng kaanyuan nito, pagkatapos ay nagpatnubay."
Verse 51
ﰘﰙﰚﰛﰜ
ﰝ
Nagsabi ito: "Paano naman ang lagay ng mga salinlahing una?"
Verse 52
Nagsabi siya: "Ang kaalaman doon ay nasa ganang Panginoon ko sa isang talaan. Hindi naliligaw ang Panginoon ko at hindi Siya nakalilimot.
Verse 53
[Siya] ang gumawa para sa inyo ng lupa bilang nakalatag, nagsingit para sa inyo rito ng mga landas, at nagbaba mula sa langit ng tubig, kaya nagpaluwal sa pamamagitan nito ng mga kaurian ng halamang sari-sari.
Verse 54
Kumain kayo at magpastol kayo ng mga hayupan ninyo. Tunay na sa gayon ay talagang may mga tanda para sa mga may mga katinuan.
Verse 55
Mula rito lumikha Kami sa inyo, dito magpapanumbalik Kami sa inyo, at mula rito magpapalabas Kami sa inyo sa isang pagkakataong iba pa.
Verse 56
ﮇﮈﮉﮊﮋﮌ
ﮍ
Talaga ngang nagpakita Kami sa kanya ng mga tanda Namin sa kabuuan ng mga ito ngunit nagpasinungaling siya at tumanggi.
Verse 57
Nagsabi ito: "Dumating ka ba sa amin upang magpalabas ka sa amin mula sa lupain namin sa pamamagitan ng panggagaway mo, O Moises?
Verse 58
Talagang magdadala nga kami sa iyo ng isang panggagaway tulad niyon. Kaya gumawa ka sa pagitan namin at ninyo ng isang tipanang hindi sisira niyon, kami ni kayo, sa isang pook na kalagitnaan."
Verse 59
Nagsabi siya: "Ang tipanan ninyo ay ang araw ng gayak at na tipunin ang mga tao sa gitnang-umaga."
Verse 60
ﮮﮯﮰﮱﯓﯔ
ﯕ
Kaya tumalikod si Paraon at bumuo siya ng pakana niya, pagkatapos ay dumating siya.
Verse 61
Nagsabi sa kanila si Moises: "Kapighatian sa inyo! Huwag kayong gumawa-gawa laban kay Allāh ng isang kasinungalingan sapagkat pupuksa Siya sa inyo sa pamamagitan ng isang pagdurusa. Nabigo nga ang sinumang gumawa-gawa."
Verse 62
ﯧﯨﯩﯪﯫ
ﯬ
Kaya naghidwaan sila sa nauukol sa kanila sa pagitan nila at naglihim sila ng pagtatapatan.
Verse 63
Nagsabi sila: "Tunay na ang dalawang ito ay talagang dalawang manggagaway na nagnanais na magpalabas sa inyo mula sa lupain ninyo sa pamamagitan ng panggagaway nilang dalawa at mag-alis sa pamamaraan ninyong pinakauliran."
Verse 64
Kaya pagkaisahan ninyo ang pakana ninyo, pagkatapos ay pumunta kayo na nasa hanay. Nagtagumpay nga sa araw na ito ang nangibabaw.
Verse 65
Nagsabi sila: "O Moises, maaaring pumukol ka o maaaring maging kami ang una sa pupukol."
Verse 66
Nagsabi siya: "Bagkus pumukol kayo." Kaya biglang ang mga lubid nila at ang mga tungkod nila ay ginuniguni sa kanya dala ng panggagaway nila na ang mga ito ay sumisibad.
Verse 67
ﭫﭬﭭﭮﭯ
ﭰ
Kaya nakadama sa sarili ng isang pangamba si Moises.
Verse 68
ﭱﭲﭳﭴﭵﭶ
ﭷ
Nagsabi Kami: "Huwag kang mangamba; tunay na ikaw ay ang pinakamataas."
Verse 69
Magpukol ka ng nasa kanang kamay mo, lalamon ito sa niyari nila. Yumari lamang sila ng isang pakana ng isang manggagaway at hindi nagtatagumpay ang manggagaway saanman siya pumunta.
Verse 70
Kaya napahandusay ang mga manggagaway na mga nakapatirapa. Nagsabi sila: "Sumampalataya kami sa Panginoon nina Aaron at Moises."
Verse 71
Nagsabi ito: "Naniwala kayo sa kanya bago ako magpahintulot sa inyo. Tunay na siya ay talagang ang pasimuno ninyo na nagturo sa inyo ng panggagaway. Kaya talagang magpuputul-putol nga ako sa mga kamay ninyo at mga paa ninyo nang magkabilaan, talagang magbibitin nga ako sa inyo sa mga puno ng mga punong datiles, at talagang makaaalam nga kayo kung alin sa atin ang higit na matindi sa [pagdudulot ng] pagdurusa at higit na nananatili."
Verse 72
Nagsabi sila: "Hindi kami magtatangi sa iyo higit sa dumating sa amin na mga malinaw na patunay at sa lumalang sa amin. Kaya magtadhana ka ng anumang ikaw ay magtatadhana. Nagtatadhana ka lamang sa buhay na pangmundong ito.
Verse 73
Tunay na kami ay sumampalataya sa Panginoon namin upang magpatawad Siya sa amin sa mga kamalian namin at sa ipinilit mo sa amin na panggagaway. Si Allāh ay higit na mabuti at higit na nananatili."
Verse 74
Tunay na ang sinumang pumunta sa Panginoon niya bilang isang salarin, tunay na ukol sa kanya ay Impiyerno; hindi siya mamamatay roon at hindi mabubuhay.
Verse 75
Ang sinumang pumunta sa Kanya bilang isang mananampalataya ay gumawa nga ng mga maayos. Ang mga iyon ay ukol sa kanila ang mga antas na pinakamatataas:
Verse 76
ang mga hardin ng Eden na dumadaloy mula sa ilalim ng mga ito ang mga ilog habang mga nananatili sa mga ito. Iyon ay ang ganti sa sinumang nagpakadalisay.
Verse 77
Talaga ngang nagkasi Kami kay Moises na maglakbay sa gabi kasama ng mga lingkod ko: "Pumalo ka para sa kanila ng isang daang tuyo sa dagat at huwag kang mangamba sa pagkaabot at huwag kang matakot."
Verse 78
Kaya nagpasunod sa kanila si Paraon ng mga kawal niya at bumalot sa kanila mula sa dagat ang bumalot sa kanila.
Verse 79
ﭭﭮﭯﭰﭱ
ﭲ
Nagpaligaw si Paraon sa mga tao niya at hindi nagpatnubay.
Verse 80
O mga anak ni Israel, nagligtas nga Kami sa inyo mula sa kaaway ninyo, nakipagtipan Kami sa inyo sa kanang gilid ng bundok, at nagpababa Kami sa inyo ng isang makakain na katulad ng pulot-pukyutan at pugo.
Verse 81
Kumain kayo mula sa mga kaaya-ayang itinustos Namin sa inyo at huwag kayong magmalabis dito sapagkat dadapo sa inyo ang galit Ko at ang sinumang dumapo sa kanya ang galit Ko ay napariwara nga.
Verse 82
Tunay na Ako ay talagang Tagapagpatawad para sa sinumang nagbalik-loob, sumampalataya, at gumawa ng maayos, pagkatapos ay napatnubayan.
Verse 83
ﮟﮠﮡﮢﮣﮤ
ﮥ
Ano ang nagpamadali sa iyo palayo sa mga tao mo, O Moises?
Verse 84
Nagsabi ito: "Sila itong nasa bakas ko at nagmadali ako patungo sa iyo, Panginoon ko, upang malugod Ka."
Verse 85
Nagsabi Siya: "Ngunit tunay na Kami ay sumulit nga sa mga tao mo noong wala ka at pinaligaw sila ng Sāmirīy."
Verse 86
Kaya bumalik si Moises sa mga tao niya na galit na naghihinagpis. Nagsabi ito: "O mga tao ko, hindi ba nangako sa inyo ang Panginoon ninyo ng isang pangakong maganda? Kaya tumagal ba sa inyo ang panahon o nagnais kayo na may dumapo sa inyo na isang galit mula sa Panginoon ninyo, kaya naman sumira kayo sa naipangako sa akin?"
Verse 87
Nagsabi sila: "Hindi kami sumira sa ipinangako sa iyo dahil sa pagkukusa namin subalit kami ay pinagdala ng mga pasanin mula sa mga gayak ng mga tao kaya itinapon namin ang mga ito [sa apoy] at gayon pumukol ang Sāmirīy."
Verse 88
Nagpalabas siya para sa kanila ng isang guyang rebulto na mayroon itong pag-unga at nagsabi sila: "Ito ay diyos ninyo at diyos ni Moises, ngunit nakalimot siya."
Verse 89
Kaya hindi ba sila nakakikita na hindi ito nagbabalik sa kanila ng isang pagsabi at hindi nakapagdudulot para sa kanila ng isang pinsala ni isang pakinabang?
Verse 90
Talaga ngang nagsabi sa kanila si Aaron noong una pa: "O mga tao ko, sinulit lamang kayo sa pamamagitan nito, at tunay na ang Panginoon ninyo ay ang Napakamaawain kaya sumunod kayo sa akin at tumalima kayo sa utos ko."
Verse 91
Nagsabi sila: "Hindi kami hihinto rito bilang mga namimintuho hanggang sa bumalik sa amin si Moises."
Verse 92
Nagsabi siya: "O Aaron, ano ang pumigil sa iyo, noong nakakita ka sa kanila na naligaw,
Verse 93
ﮏﮐﮑﮒﮓ
ﮔ
na hindi ka sumunod sa akin? Kaya sumuway ka ba sa utos ko?"
Verse 94
Nagsabi ito: "O anak ng ina ko, huwag kang sumunggab sa balbas ko ni sa ulo ko. Tunay na ako ay natakot na magsabi ka: Naghati-hati ka sa pagitan ng mga anak ni Israel at hindi ka nag-abang sa sasabihin ko."
Verse 95
ﮩﮪﮫﮬ
ﮭ
Nagsabi siya: "Kaya ano ang pakay mo, O Sāmirīy?"
Verse 96
Nagsabi ito: "Nakakita ako sa hindi nila nakita kaya dumakot ako ng isang dakot mula sa bakas ng sugo at ihinagis ko iyon, at gayon humalina sa akin ang sarili ko."
Verse 97
Nagsabi siya: "Kaya umalis ka sapagkat tunay na ukol sa iyo sa buhay na magsabi ka: Walang pananaling." Tunay na ukol sa iyo ay isang tipanan na hindi ka makasisira. Tumingin ka sa diyos mo na nanatili ka roon bilang isang namimintuho, talagang magsusunog nga Kami nito, pagkatapos ay talagang dudurog nga Kami rito sa dagat sa isang pagdurog.
Verse 98
Tanging ang Diyos ninyo ay si Allāh na walang Diyos kundi Siya. Sumaklaw Siya sa bawat bagay sa kaalaman.
Verse 99
Gayon Kami nagsasalaysay sa iyo ng ilan sa mga ulat ng nagdaan na. Nagbigay nga Kami mula sa Amin ng isang paalaala.
Verse 100
Ang sinumang umayaw rito, tunay na siya ay magpapasan sa Araw ng Pagbangon ng mga pabigat,
Verse 101
bilang mga mananatili roon. Masagwa ito sa Araw ng Pagbangon bilang isang pasanin.
Verse 102
Sa Araw na iihip sa tambuli at magtitipon Kami sa mga salarin sa Araw na iyon bilang [may matang] bughaw.
Verse 103
ﭼﭽﭾﭿﮀﮁ
ﮂ
Magbubulungan sila sa pagitan nila: "Hindi kayo nanatili malibang sampung [gabi]."
Verse 104
Kami ay higit na nakaaalam sa sinasabi nila nang nagsabi ang mga tulad nila sa pamamaraan: "Hindi kayo nanatili maliban sa isang araw."
Verse 105
Nagtatanong sila sa iyo tungkol sa mga bundok kaya sabihin mo: "Dudurog sa mga ito ang Panginoon ko sa isang pagdurog,
Verse 106
ﮘﮙﮚ
ﮛ
at hahayaan Niya ang mga ito na maging kapatagang pantay.
Verse 107
ﮜﮝﮞﮟﮠﮡ
ﮢ
Hindi ka makakikita roon ng isang lubak ni isang umbok."
Verse 108
Sa Araw na iyon susunod sila sa tagaanyaya nang walang paglihis sa kanya at mananahimik ang mga tinig para sa Napakamaawain kaya wala kang maririnig kundi bulong.
Verse 109
Sa Araw na iyon ay hindi magpapakinabang ang pamamagitan maliban sa sinumang nagpahintulot doon ang Napakamaawain at nalugod Siya roon sa pananalita.
Verse 110
Nakaaalam Siya sa hinaharap nila at nakaraan nila. Hindi sila makasasaklaw sa Kanya sa kaalaman.
Verse 111
Nagpakumbaba ang mga mukha sa Buhay na Mapagpanatili. Mabibigo nga ang sinumang nagdala ng isang kawalang-katarungan.
Verse 112
Ang sinumang gagawa ng ilan sa mga maayos samantalang siya ay mananampalataya, hindi siya mangangamba sa isang kawalang-katarungan ni isang pang-aapi.
Verse 113
Gayon nagbaba Kami ng isang Qur’an na Arabe at nagsari-sari Kami rito ng banta nang sa gayon sila ay mangingilag magkasala o magsasanhi ito sa kanila ng isang pag-aalaala.
Verse 114
Kaya pagkataas-taas si Allāh, ang Haring Totoo. Huwag kang magmadali sa pagbigkas ng Qur’ān bago pa man matapos sa iyo ang pagkasi nito at sabihin mo: "Panginoon ko magdagdag Ka sa akin ng kaalaman."
Verse 115
Talaga ngang nakipagtipan Kami kay Adan noon pa man ngunit nakalimutan niya at hindi Kami nakatagpo sa kanya ng pagtitika.
Verse 116
[Banggitin] noong nagsabi Kami sa mga anghel: "Magpatirapa kayo kay Adan," kaya nagpatirapa naman sila maliban kay Satanas; tumanggi siya.
Verse 117
Nagsabi Kami: "O Adan, tunay na ito ay isang kaaway para sa iyo at sa asawa mo; kaya huwag siyang magpapalabas nga sa inyong dalawa mula sa Hardin sapagkat malulumbay ka."
Verse 118
Tunay na ukol sa iyo na hindi ka magutom doon at hindi ka maghubad,
Verse 119
ﮐﮑﮒﮓﮔﮕ
ﮖ
at na ikaw ay hindi mauuhaw rito at hindi mainitan.
Verse 120
Ngunit bumulong sa kanya ang demonyo. Nagsabi ito: "O Adan, ituturo ko ba sa iyo ang Punong-kahoy ng Kawalang-hanggan at kahariang hindi magmamaliw?"
Verse 121
Kaya kumain silang dalawa mula roon, kaya lumitaw sa kanilang dalawa ang kahubaran nilang dalawa. Nagsimula silang dalawa na nagtatakip sa kanilang dalawa ng mga dahon ng Hardin. Sumuway si Adan sa Panginoon niya kaya nalisya siya.
Verse 122
ﯗﯘﯙﯚﯛﯜ
ﯝ
Pagkatapos ay humalal sa kanya ang Panginoon niya at tumanggap sa pagbabalik-loob niya at nagpatnubay.
Verse 123
Nagsabi Siya: "Manaog kayong dalawa mula rito nang sama-sama. Ang iba sa inyo sa iba pa ay kaaway. Kaya kung may pumunta nga sa inyo mula sa Akin na isang patnubay, ang sinumang sumunod sa patnubay Ko ay hindi maliligaw at hindi malulumbay."
Verse 124
Ang sinumang umayaw sa pag-alaala sa Akin, tunay na ukol sa kanya ay isang pamumuhay na hikahos. Magtitipon Kami sa kanya sa Araw ng Pagbangon na isang bulag.
Verse 125
Magsasabi ito: "Panginoon ko, bakit Ka nagtipon sa akin na isang bulag gayong ako nga dati ay isang nakakikita?"
Verse 126
Magsasabi Siya: "Gayon dumating sa iyo ang mga tanda Namin at lumimot ka sa mga iyon. Gayon din ngayong araw lilimutin ka."
Verse 127
Gayon Kami gaganti sa sinumang nagpakalabis at hindi sumampalataya sa mga tanda ng Panginoon niya. Talagang ang pagdurusa sa Kabilang-buhay ay higit na matindi at higit na nananatili.
Verse 128
Kaya hindi ba nilinaw sa kanila kung ilan ang ipinahamak Namin bago sila kabilang sa mga salinlahi habang naglalakad sila sa mga tirahan ng mga iyon? Tunay na sa gayon ay talagang may mga tanda para sa mga may mga katinuan.
Verse 129
Kung hindi dahil sa isang salitang nauna mula sa Panginoon mo, talaga sanang ito ay naging kinakailangan, at isang taning na itinalaga.
Verse 130
Kaya magtiis ka sa anumang sinasabi nila at magluwalhati ka kalakip ng papuri sa Panginoon mo bago ng pagsikat ng araw at bago ng paglubog nito; at mula sa mga bahagi ng gabi ay magluwalhati ka at sa mga dulo ng maghapon, nang sa gayon ikaw ay malulugod.
Verse 131
Huwag ka ngang magpaabot ng mga mata tungo sa ipinatamasa Namin sa mga kaurian kabilang sa kanila bilang karangyaan ng buhay sa Mundo upang sumulit Kami sa kanila roon. Ang panustos ng Panginoon mo ay higit na mabuti at higit na nananatili.
Verse 132
Mag-utos ka sa mag-anak mo ng pagdarasal at magpakamatiisin ka rito. Hindi Kami humihingi sa iyo ng panustos; Kami ay tumutustos sa iyo. Ang [napapupurihang] kahihinatnan ay ukol sa [mga may] pangingilag sa pagkakasala.
Verse 133
Nagsabi sila: "Bakit kaya hindi siya nagdala sa atin ng isang tanda mula sa Panginoon niya? Hindi ba dumating sa kanila ang malinaw na patunay ng mga unang kalatas?"
Verse 134
Kung sakaling Kami ay nagpahamak sa kanila sa pamamagitan ng isang pagdurusa noong bago pa niya ay talaga sanang nagsabi sila: "Panginoon namin, bakit kaya hindi Ka nagsugo sa amin ng isang sugo para sumunod kami sa mga tanda Mo bago pa man nahamak kami at napahiya kami."
Verse 135
Sabihin mo: "Bawat isa ay nag-aantabay; kaya mag-antabay kayo at malalaman ninyo kung sino ang mga kasamahan sa landasing tumpak at kung sino ang napatnubayan."
تقدم القراءة