Salin ng Sura Ang Tagumpay sa الفلبينية mula sa الترجمة الفلبينية (تجالوج)
Verse 1
ﭑﭒﭓﭔﭕ
ﭖ
Tunay na Kami ay nagpawagi sa iyo ng isang malinaw na pagwawagi
Verse 2
upang magpatawad sa iyo si Allāh sa anumang nauna na pagkakasala mo at anumang nahuli, lumubos Siya sa biyaya Niya sa iyo, magpatnubay Siya sa iyo sa isang landasing tuwid,
Verse 3
ﭧﭨﭩﭪ
ﭫ
at mag-adya Siya sa iyo ng isang pag-aadyang makapangyarihan.
Verse 4
Siya ang nagbaba ng katiwasayan sa mga puso ng mga mananampalataya upang madagdagan sila ng pananampalataya kasama sa pananampalataya nila. Sa kay Allāh ang mga kawal ng mga langit at lupa. Laging si Allāh ay Maalam, Marunong.
Verse 5
[Ito ay] upang magpapapasok Siya sa mga lalaking mananampalataya at mga babaing mananampalataya sa mga hardin na dumadaloy mula sa ilalim ng mga ito ang mga ilog habang mga mananatili sa mga ito, magtakip-sala Siya sa kanila sa mga masagwang gawa nila – laging iyon sa ganang kay Allāh ay isang pagkatamong dakila –
Verse 6
at magparusa Siya sa mga lalaking mapagpaimbabaw at mga babaing mapagpaimbabaw, at mga lalaking tagatambal at mga babaing tagatambal, na mga nagpapalagay kay Allāh ng pagpapalagay na masama. Sumakanila ang pananalanta ng kasagwaan! Nagalit si Allāh sa kanila, sumumpa Siya sa kanila, at naghanda Siya para sa kanila ng Impiyerno. Sumaklap iyon bilang isang kahahantungan!
Verse 7
At sa kay Allāh ang mga kawal ng mga langit at lupa. Laging si Allāh ay Makapangyarihan, Marunong.
Verse 8
ﯛﯜﯝﯞﯟ
ﯠ
Tunay na Kami ay nagsugo sa iyo bilang isang tagasaksi, isang tagapagbalita ng nakagagalak, at isang tagapagbabala,
Verse 9
upang sumampalataya kayo kay Allāh at sa Sugo Niya, kumatig kayo rito, gumalang kayo rito, at magluwalhati kayo sa Kanya sa umaga at sa hapon.
Verse 10
Tunay na ang mga nangangako ng katapatan sa iyo ay nangangako lamang ng katapatan kay Allāh. Ang Kamay ni Allāh ay nasa taas ng mga kamay nila. Kaya ang sinumang sumira ay sumisira lamang siya laban sa sarili niya. Ang sinumang tumupad sa ipinangako niya kay Allāh ay magbibigay Siya rito ng isang pabuyang sukdulan.
Verse 11
Magsasabi sa iyo ang mga nagpaiwan kabilang sa mga Arabeng disyerto: "Umabala sa amin ang mga yaman namin at ang mga mag-anak namin kaya magpatawad Ka sa amin." Nagsasabi sila sa pamamagitan ng mga dila nila ng wala sa mga puso nila. Sabihin mo: "Sino ang makapangyayari para sa inyo laban kay Allāh sa anuman kung nagnais Siya sa inyo ng isang kapinsalaan o nagnais Siya sa inyo ng isang kapakinabangan? Bagkus laging si Allāh sa anumang ginagawa ninyo ay Nakababatid.
Verse 12
Bagkus nagpalagay kayo na hindi uuwi ang Sugo at ang mga mananampalataya sa mga mag-anak nila magpakailanman, ipinang-akit iyon sa mga puso ninyo, nagpalagay kayo ng pagpapalagay ng kasagwaan, at kayo ay naging mga taong napariwara."
Verse 13
At ang sinumang hindi sumampalataya kay Allāh at sa Sugo Niya ay tunay na Kami ay naglaan para sa mga tagatangging sumampalataya ng isang liyab.
Verse 14
At sa kay Allāh ang paghahari sa mga langit at lupa. Nagpapatawad Siya sa kaninumang niloloob Niya at nagpaparusa Siya sa sinumang niloloob Niya. Laging si Allāh ay Mapagpatawad, Maawain.
Verse 15
Magsasabi ang mga nagpaiwan kapag lumisan kayo patungo sa mga samsam upang kumuha ng mga iyon: "Magpaubaya kayo sa amin, susunod kami sa inyo." Nagnanais sila na magpalit ng Salita ni Allāh. Sabihin mo: "Hindi kayo susunod sa amin; gayon ang sinabi ni Allāh noong una." Kaya magsasabi sila: "Bagkus naiinggit kayo sa amin." Bagkus sila noon ay walang nauunawaan kundi kakaunti.
Verse 16
Sabihin mo sa mga nagpaiwan kabilang sa mga Arabeng disyerto: "Aanyayahan kayo tungo sa mga taong may pakikidigmang matindi. Makikipaglaban kayo sa kanila o magpapasakop sila. Kaya kung tatalima kayo ay magbibigay sa inyo si Allāh ng isang pabuyang maganda. Kung tatalikod kayo gaya ng tumalikod kayo noong una ay pagdurusahin Niya kayo ng isang pagdurusang masakit."
Verse 17
Hindi sa bulag isang maisisisi, hindi sa pilay isang maisisisi, at hindi sa may-sakit maisisisi [na magpaiwan]. At ang sinumang tumalima kay Allāh at sa Sugo Niya ay magpapapasok Siya rito sa mga hardin na dumadaloy mula sa ilalim ng mga ito ang mga ilog. Ang sinumang tumalikod ay pagdurusahin Niya ito ng isang pagdurusang masakit.
Verse 18
Talaga ngang nalugod si Allāh sa mga mananampalataya noong nangangako sila ng katapatan sa iyo sa ilalim ng punong-kahoy sapagkat nalaman Niya ang nasa puso nila kaya naman nagpababa Siya ng katiwasayan sa kanila at gumantimpala Siya sa kanila ng isang pagpapawaging malapit,
Verse 19
at maraming samsam na makukuha nila. Laging si Allāh ay Makapangyarihan, Marunong.
Verse 20
Nangako sa inyo si Allāh ng maraming samsam na makukuha ninyo kaya minadali Niya para sa inyo ang mga ito at pumigil Siya sa mga kamay ng tao laban sa inyo, at upang ang mga ito ay maging isang tanda para sa mga mananampalataya at magpatnubay Siya sa inyo sa isang landasing tuwid.
Verse 21
May mga iba pa na hindi kayo nakakaya sa mga iyon, na nasaklawan si Allāh doon. Laging si Allāh sa bawat bagay ay May-kakayahan.
Verse 22
At kung sakaling kumalaban sa inyo ang mga tumangging sumampalataya ay talaga sanang nagbaling sila ng mga likod, pagkatapos ay hindi sila makatatagpo ng isang katangkilik ni isang mapag-adya.
Verse 23
[Ito ay] bilang kalakaran ni Allāh na nagdaan nga noon pa man. Hindi ka makatatagpo para sa kalakaran ni Allāh ng isang pagpapalit.
Verse 24
Siya ay ang pumigil sa mga kamay nila laban sa inyo at sa mga kamay ninyo laban sa kanila sa lambak ng Makkah mula ng matapos na nagpanagumpay Siya sa inyo laban sa kanila. Laging si Allāh sa anumang ginagawa ay Nakakikita.
Sila ay ang mga tumangging sumampalataya at sumagabal sa inyo sa Masjid na Pinakababanal at sa inaalay na pinigilan na makarating sa pinag-aalayan nito. Kung hindi dahil sa mga lalaking mananampalataya at mga babaing mananampalataya na hindi kayo nakaalam sa kanila – na baka makapaslang kayo sa kanila kaya naman tatama sa inyo ang isang kapintasan nang wala sa kaalaman – [pinahintulutan sana kayong pumasok sa Makkah] upang magpapapasok si Allāh sa awa Niya ng sinumang niloloob Niya. Kung sakaling natangi sila ay talaga sanang pinagdusa Namin ang mga tumanging sumampalataya kabilang sa kanila ng isang pagdurusang masakit.
Verse 26
[Ito ay] noong naglagay ang mga tumangging sumampalataya sa mga puso nila ng kapalaluan – kapalaluan ng Kamangmangan – ay saka nagpababa si Allāh ng katiwasayan Niya sa Sugo Niya at sa mga mananampalataya. Nagpanatili Siya sa kanila sa salita ng pangingilag sa pagkakasala at sila ay higit na may karapatan doon at higit na karapat-dapat doon. Laging si Allāh sa bawat bagay ay Maalam.
Verse 27
Talaga ngang tinututoo ni Allāh sa Sugo Niya ang panaginip ayon sa katotohanan. Talagang papasok nga kayo sa Masjid na Pinakababanal, kung niloob ni Allāh, na mga ligtas na mga inahit ang mga ulo ninyo at mga pinaiksi [ang buhok], na hindi kayo nangangamba. Nakaalam Siya ng hindi ninyo nalaman at gumawa Siya ng bukod pa roon ng isang pagpapawaging malapit.
Verse 28
Siya ay ang nagsugo sa Sugo Niya dala ang patnubay at ang relihiyon ng katotohanan upang pangibabawin Niya ito sa relihiyon sa kabuuan nito. Nakasapat si Allāh bilang Saksi.
Si Muḥammad ay ang Sugo ni Allāh. Ang mga kasama sa kanya ay mga matindi sa mga tagatangging sumasampalataya, mga maawain sa isa’t isa sa kanila. Makikita mo sila na mga nakayukod, mga nakapatirapa, na naghahangad ng isang kabutihang-loob mula kay Allāh at ng kasiyahan [Niya]. Ang tatak nila ay nasa mga mukha nila, mula sa bakas ng pagpapatirapa. Iyon ay ang paghahalimbawa sa kanila sa Torah. Ang paghahalimbawa sa kanila sa Ebanghelyo ay gaya ng tanim na nagluwal ng usbong nito, at saka pinalakas nito iyon, at saka kumapal iyon, at saka tumayo iyon sa puno nito, na nagpatuwa sa mga tagatanim, upang magpangitngit Siya sa pamamagitan nila sa mga tagatangging sumampalataya. Nangako si Allāh sa mga sumampalataya at mga gumawa ng mga maayos kabilang sa kanila ng isang kapatawaran at isang pabuyang dakila.
تقدم القراءة