ترجمهٔ فارسی سورهٔ 'Abasa

عبس · سورة عبس · آیه‌ها: 42 · مکی

ترجمه: الترجمة الفارسية - دار الإسلام

  1. 1

    عَبَسَ وَتَوَلَّىٰٓ

    [پیامبر] چهره در هم کشید و روی برگردانْد
  2. 2

    أَن جَآءَهُ ٱلۡأَعۡمَىٰ

    از اینکه آن نابینا [= عبدالله بن اُمّ مَکتوم] نزدش آمد.
  3. 3

    وَمَا يُدۡرِيكَ لَعَلَّهُۥ يَزَّكَّىٰٓ

    و [ای پیامبر،] تو چه می‌دانی؟ چه بسا او [از گناهانش] پاک ‌شود،
  4. 4

    أَوۡ يَذَّكَّرُ فَتَنفَعَهُ ٱلذِّكۡرَىٰٓ

    یا پند گیرد و این پند به سودش باشد.
  5. 5

    أَمَّا مَنِ ٱسۡتَغۡنَىٰ

    اما آن کس که [از ایمان] بی‌نیازی می‌ورزد
  6. 6

    فَأَنتَ لَهُۥ تَصَدَّىٰ

    تو به او روی می‌آوری؛
  7. 7

    وَمَا عَلَيۡكَ أَلَّا يَزَّكَّىٰ

    در حالی که اگر او خود را [از کفر] پاک نسازد، ایرادی بر تو نیست؛
  8. 8

    وَأَمَّا مَن جَآءَكَ يَسۡعَىٰ

    اما کسی که شتابان به سراغ تو می‌آید
  9. 9

    وَهُوَ يَخۡشَىٰ

    و [از الله] می‌ترسد،
  10. 10

    فَأَنتَ عَنۡهُ تَلَهَّىٰ

    تو از او غافل می‌شوی [و به دیگران می‌پردازی].
  11. 11

    كَلَّآ إِنَّهَا تَذۡكِرَةࣱ

    هرگز چنین نیست؛ بی‌گمان، این [آیات برای] تذکر و یادآوری است.
  12. 12

    فَمَن شَآءَ ذَكَرَهُۥ

    پس هر کس که بخواهد، [می‏تواند] از آن پند گیرد.
  13. 13

    فِي صُحُفࣲ مُّكَرَّمَةࣲ

    در صحیفه‏های ارجمندی [ثبت] است.
  14. 14

    مَّرۡفُوعَةࣲ مُّطَهَّرَةِۭ

    [در جایگاهی] بلندپایه و پاکیزه [از پلیدی]

  15. 15

    بِأَيۡدِي سَفَرَةࣲ

    در دست سفیران [وحی] است
  16. 16

    كِرَامِۭ بَرَرَةࣲ

    [که] بزرگوار و نیکوکارند.
  17. 17

    قُتِلَ ٱلۡإِنسَٰنُ مَآ أَكۡفَرَهُۥ

    مرگ بر انسان [کافر، که] چقدر ناسپاس است!
  18. 18

    مِنۡ أَيِّ شَيۡءٍ خَلَقَهُۥ

    [الله] او را از چه چیز آفریده است؟
  19. 19

    مِن نُّطۡفَةٍ خَلَقَهُۥ فَقَدَّرَهُۥ

    او را از نطفۀ [ناچیزی] آفرید، سپس او را موزون ساخت.
  20. 20

    ثُمَّ ٱلسَّبِيلَ يَسَّرَهُۥ

    آنگاه راه را برایش آسان نمود.
  21. 21

    ثُمَّ أَمَاتَهُۥ فَأَقۡبَرَهُۥ

    آنگاه [پس از پایان عمر،] او را میرانْد و در قبر [پنهان] نمود.
  22. 22

    ثُمَّ إِذَا شَآءَ أَنشَرَهُۥ

    سپس هر گاه بخواهد، او را [زنده می‌کند و] برمی‏انگیزد.
  23. 23

    كَلَّا لَمَّا يَقۡضِ مَآ أَمَرَهُۥ

    هرگز چنین نیست [که او می‌پندارد]. او هنوز آنچه را که [الله] فرمان داده به جای نیاورده است.
  24. 24

    فَلۡيَنظُرِ ٱلۡإِنسَٰنُ إِلَىٰ طَعَامِهِۦٓ

    انسان باید به غذای خویش [و آفرینشِ آن] بنگرد:
  25. 25

    أَنَّا صَبَبۡنَا ٱلۡمَآءَ صَبࣰّا

    ما آب فراوان [از آسمان] فروریختیم،
  26. 26

    ثُمَّ شَقَقۡنَا ٱلۡأَرۡضَ شَقࣰّا

    سپس زمین را از هم شکافتیم،
  27. 27

    فَأَنۢبَتۡنَا فِيهَا حَبࣰّا

    آنگاه دانه‌[های فراون] در آن رویاندیم،
  28. 28

    وَعِنَبࣰا وَقَضۡبࣰا

    و انگور و سبزی [خوراکی بسیار]،
  29. 29

    وَزَيۡتُونࣰا وَنَخۡلࣰا

    و زیتون و نخل،
  30. 30

    وَحَدَآئِقَ غُلۡبࣰا

    و باغ‏هایی [انبوه و] پردرخت،
  31. 31

    وَفَٰكِهَةࣰ وَأَبࣰّا

    و [انواع] میوه و علوفه [پدید آوردیم].
  32. 32

    مَّتَٰعࣰا لَّكُمۡ وَلِأَنۡعَٰمِكُمۡ

    [همۀ اینها] برای بهره‌گیری شما و چهارپایانتان است.
  33. 33

    فَإِذَا جَآءَتِ ٱلصَّآخَّةُ

    هنگامی ‌که [آن] صدای مهیب [قیامت] فرارسد،
  34. 34

    يَوۡمَ يَفِرُّ ٱلۡمَرۡءُ مِنۡ أَخِيهِ

    روزی ‌که انسان از برادرش می‌گریزد
  35. 35

    وَأُمِّهِۦ وَأَبِيهِ

    و از مادرش و از پدرش
  36. 36

    وَصَٰحِبَتِهِۦ وَبَنِيهِ

    و از زنش و پسرانش [نیز می‌گریزد]،
  37. 37

    لِكُلِّ ٱمۡرِيࣲٕ مِّنۡهُمۡ يَوۡمَئِذࣲ شَأۡنࣱ يُغۡنِيهِ

    در آن روز، هر کس را کاری است که او را به خودش سرگرم می‏دارد [و از دیگری بازمی‏دارد].
  38. 38

    وُجُوهࣱ يَوۡمَئِذࣲ مُّسۡفِرَةࣱ

    چهره‌هایی در آن روز، گشاده و روشن است.
  39. 39

    ضَاحِكَةࣱ مُّسۡتَبۡشِرَةࣱ

    [به خاطر نعمت و رحمتِ الله] خندان و شاد است.
  40. 40

    وَوُجُوهࣱ يَوۡمَئِذٍ عَلَيۡهَا غَبَرَةࣱ

    و چهره‌هایی در آن روز، غبارآلود است.
  41. 41

    تَرۡهَقُهَا قَتَرَةٌ

    سیاهی [و‏ تاریکی] آنها را پوشانده است.
  42. 42

    أُوْلَٰٓئِكَ هُمُ ٱلۡكَفَرَةُ ٱلۡفَجَرَةُ

    اینان همان کافرانِ بدکردارند.

ترجمه‌های دیگر این سوره

تفسیر این سوره به عربی